வராஹபுராணம்

ஏவம் ஸுமநஸோ தத்த்வா தூபம் சைவ நிவேதயேத்

இவ்வாறு மலர்களை அர்ப்பணித்த பிறகு, தூபமும் சமர்ப்பிக்க வேண்டும்.

நமோ நாராயணேத்யுக்த்வா இமம் மந்த்ரமுதீரயேத்

"நாராயணாய வணக்கம்" என்று கூறி, இந்த மந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும்.

அமுநா சைவ தூபேந தூபிதாநி தவாऽநக

இந்த தூபத்தால், பாவமில்லாதவனே, உன் அர்ப்பணிப்புகள் தூய்மையடைந்தன.

க்ரு'ஹாணேமம் ச மே தூபம் ஸர்வஸம்ஸாரமோக்ஷணம் 129.

என் இந்த தூபத்தை ஏற்று, அது எல்லா பந்தங்களிலிருந்தும் விடுதலை தரும்.

யதாவ்ரு'த்தம் து க்ரு'ஹ்ணாமி மம பக்தைஃ ஸுகாவஹம்

என் பக்தர்கள் அர்ப்பணிப்பதைப் போலவே, அதை நான் ஏற்று, அவர்களுக்கு மகிழ்ச்சி தருகிறேன்.

ஜாநுஸம்ஸ்தம் ததஃ க்ரு'த்வா இமம் மந்த்ரமுதீரயேத்

பிறகு, அதை முழங்கால் மீது வைத்து, இந்த மந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும்.

மந்த்ரஃ – நமோ பகவதே தேஜதே விஷ்ணோ ஸர்வே தேவாஸ்த்வக்நிஸம்ஸ்தாஃ ப்ரதிஷ்டா

மந்திரம்: "ஒளி மிகுந்த பகவான் விஷ்ணுவுக்கு வணக்கம்; எல்லா தேவர்களும் நெருப்பில் உறைந்துள்ளனர்."

மந்த்ரஶ்ச – தேஜஃ ஸம்ஸாராந்மோசயிதும் தேவ க்ரு'ஹ்ணீஷ்வ தீபம் த்யுதிமந்தஶ்ச

மந்திரம்: "பகவனே, இந்த பிரகாசமான விளக்கை ஏற்று, உலக பந்தத்திலிருந்து விடுவிக்க வேண்டும்."

மாம் கரோதி யதாந்யாயம் தீபகம் தததே நரஃ

யார் முறையாக விளக்கை அர்ப்பணிக்கிறார்களோ, அவர் எனைத் தக்கபடி ஆளச் செய்ய வேண்டும்.

நாராயணவசஃ ஶ்ருத்வா விஸ்மிதா ச வஸுந்தரா

நாராயணனின் வார்த்தைகளை கேட்ட பூமி ஆச்சரியப்பட்டாள்.

ஶ்ருதா மயா பாகவதாஸ்தவ கர்மபராயணாஃ

உன் பக்தர்கள் உன் வழிபாட்டு முறைகளுக்கு முழுமையாக அர்ப்பணிக்கப்பட்டவர்கள் என்று நான் கேட்டுள்ளேன்.

தவ ப்ராபணகம் க்ரு'த்யம் கேஷு பாத்ரேஷு காரயேத்

உன் கட்டளையிட்ட செயலை எந்த பாத்திரங்களில் செய்ய வேண்டும்?

ததோ பூமேர்வசஃ ஶ்ருத்வா லோகநாதோऽப்ரவீதிதம்

பூமியின் வார்த்தைகளை கேட்ட பிறகு, உலக நாதன் இப்படிச் சொன்னார்.

தாநி தே கதயிஷ்யாமி த்வயா மே பூர்வப்ரு'ச்சிதம் 129.

நீ முன்பே என்னிடம் கேட்டதை நான் இப்போது சொல்கிறேன்.

ஸர்வாணி தாநி த்யக்த்வேஹ தாம்ரம் ச மம ரோசதே

இவை அனைத்தையும் இங்கே விட்டுவிட்டு, வெண்கலமே எனக்கு இன்பம் தருகிறது.

உவாச மதுரம் வாக்யம் லோகநாதம் ஜநார்த்தநம்

அவன் உலகங்களின் ஆண்டான ஜனார்த்தனரிடம் இனிமையான சொற்களைப் பேசினான்.

ததோ பூமேர்வசஃ ஶ்ருத்வா அநாதிரபராஜிதஃ

பின்னர், பூமியின் வார்த்தைகளை கேட்ட அந்த ஆதியற்ற, வெல்ல முடியாதவன்—

ஶ்ரு'ணு தத்த்வேந மே பூமே கத்யமாநம் மயாऽநகே

பாவமில்லாதவளே பூமி, நான் உண்மையாக விளக்குகிறதை நீ கவனமாக கேள்.

ஸப்தயுகஸஹஸ்ராணி ஆதிகாலேऽத மாதவி

ஆரம்பத்தில், மாதவி, ஏழாயிரம் யுகங்கள் இருந்தன.

பூர்வம் கமலபத்ராக்ஷி குடாகேஶோ மஹாஸுரஃ

முன்பு, தாமரைக்கண் கொண்டவளே, குண்டாகேசன் என்ற பெரிய அசுரன் இருந்தான்.

தத ஆராதிதஸ்தேந வர்ஷாணாம் து சதுர்தஶ

பின்னர், அவன் பதினான்கு ஆண்டுகள் என்னை ஆராதனை செய்தான்.

அஹம் து தபஸா துஷ்டஸ்தீவ்ரேண க்ரு'தநிஶ்சயாத்

அவன் கடுமையான தவத்தாலும் உறுதியான மனதாலும் நான் மகிழ்ந்தேன்.

த்ரு'ஷ்ட்வாஶ்ரமம் மஹாதேவி கிஞ்சிதேவ ஸுபாஷிதம்

பெரிய தேவியே, அவன் தவமிருப்பிடத்தையும், சில நல்ல சொற்களையும் கேட்டபோது—

சதுர்பாஹும் ச மாம் த்ரு'ஷ்ட்வா மம கர்மபராயணஃ தம் ச த்ரு'ஷ்ட்வா மயா ப்ரோக்தம் ப்ரஸந்நேநாந்தராத்மநா ।। 129.

நானும் நான்கு கரங்களுடன், என் கடமைகளில் முழுமையாக ஈடுபட்டு, அவனைப் பார்த்து, மனம் மகிழ்ந்து அவனிடம் பேசினேன்.

குடாகேஶ மஹாபாக ப்ரூஹி கிம் கரவாணி தே

குண்டாகேசா, மிகுந்த பாக்கியசாலியே, நீ என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லு.

யத்த்வயா சிந்திதம் ஸௌம்ய கர்மணா மநஸா கிரா

நீ எண்ணியதை, செயலில், மனதில், வார்த்தையிலும் யாதாகிலும்—

ஏவம் மம வசஃ ஶ்ருத்வா குடகேஶோऽப்ரவீதிதம்

இவ்வாறு என் வார்த்தைகளை கேட்ட குண்டாகேசன் இவ்வாறு பேசினான்:

யதி துஷ்டோऽஸி மே தேவ ஸமஸ்தேநாந்தராத்மநா

என் மீது நீ முழு மனதுடன் மகிழ்ந்திருந்தால், தேவனே—

சக்ரேண வதமிச்சாமி த்வயா முக்தேந கேஶவ

கேசவா, உன் சக்கரத்தால் நீ எனக்கு மரணமளிக்க வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன்.