வராஹபுராணம்

ஏதேநைவ விதாநேந தீக்ஷயேத வஸுந்தரே

இதே முறையின்படி, பூமியே, திக்ஷை செய்ய வேண்டும்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே ப்ராஹ்மணதீக்ஷாஸூத்ரம் நாம ஸப்தவிம்ஶத்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, ஸ்ரீ வராக புராணத்தில் 'பிராமண திக்ஷை சூத்திரம்' எனும் நூற்றிருபத்திஏழாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

அத கங்கதாஞ்ஜநதர்பணம் க்ஷத்ரியஸ்ய ப்ரவக்ஷ்யாமி தச்ச்ரு'ணுஷ்வ வஸுந்தரே

இப்போது க்ஷத்திரியருக்கான கங்கணம், கண்ணாடி, கஜல் ஆகியவற்றை விளக்குகிறேன்; இதை கேள், பூமியே.

பூர்வமந்த்ரேண மே பூமே தஸ்ய தீக்ஷாம் ச காரயேத்

முந்தைய மந்திரத்தால், பூமியே, அவனுக்கான திக்ஷையை நடத்த வேண்டும்.

தாநி ஸர்வாணி சாநீய ஏகம் வர்ஜ்யம் யஶஸ்விநி

அந்த எல்லா பொருள்களையும் கொண்டு வந்து, ஒன்றை தவிர்த்து வைக்க வேண்டும், புகழ்பெற்றவளே.

பாலாஶம் தண்டகாஷ்டம் ச தீக்ஷாயாம் ந து காரயேத்

தீட்சை செய்யும் போது, பாளாச மரக்குச்சி பயன்படுத்தக் கூடாது.

ஆஶ்வத்தம் தண்டகாஷ்டம் து தீக்ஷாயாம் ததநந்தரம்

அதற்குப் பிறகு, அஸ்வத்த மரக்குச்சி தீட்சைக்காக எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

ஸர்வம் மமோக்தம் கர்த்தவ்யம் யச்ச மே பூர்வபாஷிதம்

நான் கூறிய அனைத்தையும், முன்பே சொன்னவற்றையும் செய்ய வேண்டும்.

சரணௌ மம ஸம்க்ரு'ஹ்ய இமம் மந்த்ரமுதாஹரேத்

என் பாதங்களைத் தொட்டு, இந்த மந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும்.

மந்த்ரஃ – த்யக்தாநி விஷ்ணோ ஶஸ்த்ராணி த்யக்தம் ஸர்வம் க்ஷத்ரியகர்ம ஸர்வம்

மந்திரம்: விஷ்ணுவே, எல்லா ஆயுதங்களையும் விட்டுவிட்டேன்; எல்லா க்ஷத்திரிய கடமைகளையும் கைவிட்டேன்.

ஏவம் ததோ வசஶ்சோக்த்வா க்ஷத்ரியோ மம பார்ஶ்வதஃ

இவ்வாறு சொன்ன பிறகு, அந்தக் க்ஷத்திரியன் என் அருகில் நிற்க வேண்டும்.

மந்த்ரஃ – நாஹம் ஶஸ்த்ரம் தேவதேவ ஸ்ம்ரு'ஶாமி பராபவாதம் ந ச தேவ ப்ரவீமி 128.

மந்திரம்: தேவதேவனே, நான் ஆயுதங்களைத் தொடமாட்டேன்; பிறரைப் பற்றி தவறாக பேசமாட்டேன், இறைவனே.

தத ஏவம் வசோ ப்ரூதே ஸர்வம் சைவாத்ர பூஜயேத்

இவ்வாறு கூறிய பின்பு, இங்குள்ள அனைத்தையும் வழிபட வேண்டும்.

யதோக்தேநைவ தாந்பூமே போஜயேத்ததநந்தரம்

முன்னதாக சொல்லியபடி, அவர்களுக்கு நிலத்தில் உணவு அளிக்க வேண்டும்.

ஏஷா வை க்ஷத்ரியே தீக்ஷா தேவி ஸம்ஸாரமோக்ஷணம்

தேவி, இது க்ஷத்திரியருக்கான தீட்சை; இது சுழற்சி வாழ்விலிருந்து விடுதலை தரும்.

வைஶ்யஸ்ய சைவ வக்ஷ்யாமி ஶ்ரு'ணு தத்த்வேந ஸுந்தரி

இப்போது வைசியருக்கான தீட்சையை விளக்குகிறேன்; உண்மைதான் கேள், அழகியே.

த்யக்த்வா து வைஶ்யகர்மாணி மம கர்மபராயணஃ

வைசிய கடமைகளை விட்டுவிட்டு, என் பணியில் முழுமையாக ஈடுபட வேண்டும்.

ஸர்வம் தத்ர ஸமாநீய யந்மயா பூர்வபாஷிதம்

நான் முன்பே கூறிய அனைத்தையும் அங்கு சேர்க்க வேண்டும்.

லேபயேத்கோமயேநாதௌ பூர்வந்யாயேந தத்ர வை

முன்னதாக செய்தபடி, முதலில் அந்த இடத்தை மாட்டழுகால் பூச வேண்டும்.

உதும்பரம் தந்தகாஷ்டம் க்ரு'ஹீத்வா தக்ஷிணே கரே

உடும்பர மரக்குச்சியை பல் துலக்கும் பொருளாகக் கொண்டு, அதை வலது கையில் பிடிக்க வேண்டும்.

ஜாநுப்யாமவநிங்கத்வா இமம் மந்த்ரமுதீரயேத்

முழங்காலால் நிலத்தைத் தொடி, இந்த மந்திரத்தைச் சொல்ல வேண்டும்.

மந்த்ரஃ – அஹம் ஹி வைஶ்யோ பவந்தமுபாகதஃ ப்ரமுச்ய கர்மாணி ச வைஶ்யயோகம் 128.

மந்திரம்: நான் ஒரு வைசியன்; வைசிய கடமைகளையும் தொடர்பையும் விட்டுவிட்டு உம்மிடம் வந்துள்ளேன்.

மாமேவம் ஸோபி சோக்த்வா வை மம கர்மப்ரஸாதவாந்

இவ்வாறு கூறிய பிறகு, அவனும் என் பணிக்கு அர்ப்பணிக்கப்படுவான்.

த்யக்த்வா வை க்ரு'ஷிகோரக்ஷாவாணிஜ்யக்ரயவிக்ரயம்

விவசாயம், மாடு வளர்ப்பு, வியாபாரம், வாங்கும் விற்பனை ஆகியவற்றை முற்றிலும் விட்டு விட்டு,

தேவாபிவாதநம் க்ரு'த்வா புரோ பாகவதேஷு ச

முன்னால் தேவர்களுக்கும் பக்தர்களுக்கும் வணக்கம் செய்து,

ஏவம் தீக்ஷா து வைஶ்யாநாம் மம மார்காநுஸாரிணாம்

இவ்வாறு என் வழியைப் பின்பற்றும் வைசியர்களுக்கான தீட்சை நடைபெறும்.

ஶூத்ரஸ்யாபி ப்ரவக்ஷ்யாமி மத்பக்தஸ்ய வராங்கநே

நல்ல வடிவமுள்ளவளே, எனக்கு பக்தியுள்ள சூத்திரருக்கான தீட்சையை இப்போது சொல்கிறேன்.

தீக்ஷாகாமஸ்ய ஶூத்ரஸ்ய ஶீக்ரம் தாநி ப்ரகல்பயேத்

தீட்சை விரும்பும் சூத்திரருக்காக, இந்தச் செயல்கள் விரைவாக நடத்தப்பட வேண்டும்.

அஷ்டஹஸ்தாம் ததோ தேவி ஸँல்லிப்ய நீயதாம் ததஃ

அடுத்து, தேவியே, எட்டுக் கை நீளமாக அவர் உடலை பூசி, பின்னர் அவரை அழைத்துச் செல்ல வேண்டும்.