வராஹபுராணம்

மந்த்ரஃ – விஷ்ணுப்ரஸாதேந கதோऽஸி ஸித்திம் ப்ராப்தா ச தீக்ஷா ஸகமண்டலுஶ்ச

விஷ்ணுவின் அருளால், நீ வெற்றியை அடைந்தாய்; திக்ஷையும், கமண்டலமும் கிடைத்துள்ளன.

ததோ முகபதம் க்ரு'த்வா தீக்ஷிதோ குருணா ததா

பின்னர், வாயால் உச்சரித்து, ஆசாரியர் அந்த மாணவனை திக்ஷை பெறச் செய்கிறார்.

அதோऽதோ பூத்வா யத்யஹம் ப்ராம்யல்லँப்தோ குருர்விஷ்ணுதீக்ஷா ச லப்தா

நான் அடிமட்டமாகி அலைந்தாலும், ஆசாரியரும் விஷ்ணு திக்ஷையும் கிடைக்கும்.

ஏதேந மந்த்ரேண முகபதம் காரயேத்

இந்த மந்திரத்தால் வாயால் உச்சரிக்க வேண்டும்.

ஏவம் வை வாஸ ஆதத்தே க்ரு'ஹ்ண வத்ஸ கமண்டலும்

இவ்வாறு, அவன் vasthram பெற்றுக்கொள்கிறான்; கமண்டலத்தை எடுத்துக்கொள், குட்டீ.

மந்த்ரஃ – க்ரு'ஹ்ணீஷ்வ கந்தபாத்ராணி ஸர்வகந்தம் ஸுகோசிதம் 127.

மந்திரம்: வாசனைப்பாத்திரங்களை எடுத்துக்கொள்; எல்லா இனிய வாசனைகளையும் எடுத்துக்கொள்.

மதுபர்கம் க்ரு'ஹீத்வா ச த்விமம் மந்த்ரமுதீரயேத்

மதுபர்க்கத்தை எடுத்துக்கொண்டு, இந்த மந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும்.

ததோ க்ரு'ஹீத்வா சரணௌ குரோர்யத்நாத்ஸுதோஷயேத் குரூபதிஷ்டம் ஸந்தார்ய இமம் மந்த்ரமுதீரயேத்

பின்னர், ஆசாரியரின் பாதங்களை பிடித்து, முயற்சியுடன் அவரை மகிழ்விக்க வேண்டும்; ஆசாரியர் சொல்லியதை மனதில் வைத்துக் கொண்டு, இந்த மந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும்.

மந்த்ரஃ – ஶ்ரு'ண்வந்து மே பாகவதாஸ்து ஸர்வே குருஶ்ச மே ஸர்வகாமக்ஷயம் சகார

மந்திரம்: எல்லா பக்தர்களும் எனது வார்த்தையை கேட்கட்டும்; என் ஆசாரியர் என் எல்லா விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றினார்.

ஏஷாகமே ப்ராஹ்மணஸ்ய தீக்ஷா பூமே ஹ்யுதாஹ்ரு'தா

இந்த ஆகமத்தில், பூமியில் பிராமணருக்கான திக்ஷை இவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளது.

ஏதேநைவ விதாநேந தீக்ஷயேத வஸுந்தரே

இதே முறையின்படி, பூமியே, திக்ஷை செய்ய வேண்டும்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே ப்ராஹ்மணதீக்ஷாஸூத்ரம் நாம ஸப்தவிம்ஶத்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, ஸ்ரீ வராக புராணத்தில் 'பிராமண திக்ஷை சூத்திரம்' எனும் நூற்றிருபத்திஏழாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

அத கங்கதாஞ்ஜநதர்பணம் க்ஷத்ரியஸ்ய ப்ரவக்ஷ்யாமி தச்ச்ரு'ணுஷ்வ வஸுந்தரே

இப்போது க்ஷத்திரியருக்கான கங்கணம், கண்ணாடி, கஜல் ஆகியவற்றை விளக்குகிறேன்; இதை கேள், பூமியே.

பூர்வமந்த்ரேண மே பூமே தஸ்ய தீக்ஷாம் ச காரயேத்

முந்தைய மந்திரத்தால், பூமியே, அவனுக்கான திக்ஷையை நடத்த வேண்டும்.

தாநி ஸர்வாணி சாநீய ஏகம் வர்ஜ்யம் யஶஸ்விநி

அந்த எல்லா பொருள்களையும் கொண்டு வந்து, ஒன்றை தவிர்த்து வைக்க வேண்டும், புகழ்பெற்றவளே.

பாலாஶம் தண்டகாஷ்டம் ச தீக்ஷாயாம் ந து காரயேத்

தீட்சை செய்யும் போது, பாளாச மரக்குச்சி பயன்படுத்தக் கூடாது.

ஆஶ்வத்தம் தண்டகாஷ்டம் து தீக்ஷாயாம் ததநந்தரம்

அதற்குப் பிறகு, அஸ்வத்த மரக்குச்சி தீட்சைக்காக எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

ஸர்வம் மமோக்தம் கர்த்தவ்யம் யச்ச மே பூர்வபாஷிதம்

நான் கூறிய அனைத்தையும், முன்பே சொன்னவற்றையும் செய்ய வேண்டும்.

சரணௌ மம ஸம்க்ரு'ஹ்ய இமம் மந்த்ரமுதாஹரேத்

என் பாதங்களைத் தொட்டு, இந்த மந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும்.

மந்த்ரஃ – த்யக்தாநி விஷ்ணோ ஶஸ்த்ராணி த்யக்தம் ஸர்வம் க்ஷத்ரியகர்ம ஸர்வம்

மந்திரம்: விஷ்ணுவே, எல்லா ஆயுதங்களையும் விட்டுவிட்டேன்; எல்லா க்ஷத்திரிய கடமைகளையும் கைவிட்டேன்.

ஏவம் ததோ வசஶ்சோக்த்வா க்ஷத்ரியோ மம பார்ஶ்வதஃ

இவ்வாறு சொன்ன பிறகு, அந்தக் க்ஷத்திரியன் என் அருகில் நிற்க வேண்டும்.

மந்த்ரஃ – நாஹம் ஶஸ்த்ரம் தேவதேவ ஸ்ம்ரு'ஶாமி பராபவாதம் ந ச தேவ ப்ரவீமி 128.

மந்திரம்: தேவதேவனே, நான் ஆயுதங்களைத் தொடமாட்டேன்; பிறரைப் பற்றி தவறாக பேசமாட்டேன், இறைவனே.

தத ஏவம் வசோ ப்ரூதே ஸர்வம் சைவாத்ர பூஜயேத்

இவ்வாறு கூறிய பின்பு, இங்குள்ள அனைத்தையும் வழிபட வேண்டும்.

யதோக்தேநைவ தாந்பூமே போஜயேத்ததநந்தரம்

முன்னதாக சொல்லியபடி, அவர்களுக்கு நிலத்தில் உணவு அளிக்க வேண்டும்.

ஏஷா வை க்ஷத்ரியே தீக்ஷா தேவி ஸம்ஸாரமோக்ஷணம்

தேவி, இது க்ஷத்திரியருக்கான தீட்சை; இது சுழற்சி வாழ்விலிருந்து விடுதலை தரும்.

வைஶ்யஸ்ய சைவ வக்ஷ்யாமி ஶ்ரு'ணு தத்த்வேந ஸுந்தரி

இப்போது வைசியருக்கான தீட்சையை விளக்குகிறேன்; உண்மைதான் கேள், அழகியே.

த்யக்த்வா து வைஶ்யகர்மாணி மம கர்மபராயணஃ

வைசிய கடமைகளை விட்டுவிட்டு, என் பணியில் முழுமையாக ஈடுபட வேண்டும்.

ஸர்வம் தத்ர ஸமாநீய யந்மயா பூர்வபாஷிதம்

நான் முன்பே கூறிய அனைத்தையும் அங்கு சேர்க்க வேண்டும்.

லேபயேத்கோமயேநாதௌ பூர்வந்யாயேந தத்ர வை

முன்னதாக செய்தபடி, முதலில் அந்த இடத்தை மாட்டழுகால் பூச வேண்டும்.