வராஹபுராணம்

மந்த்ரஃ - ௐ வேதாம்யஹம் பாகவதாம்ஶ்ச ஸர்வாந் ஸுதீக்ஷிதா யே குரவஶ்ச ஸர்வே

மந்திரம்: ஓம்! நான் எல்லா பக்தர்களையும், நன்கு தீட்சை பெற்றவர்களையும், எல்லா குருமார்களையும் அறிவேன்.

நத்வா து பகவத்பக்தாந் ப்ரஜ்வால்ய ச ஹுதாஶநம்

பகவானின் பக்தர்களுக்கு வணங்கி, வேள்விக்காக அக்கினியை ஏற்ற வேண்டும்.

ஸப்தவாராம்ஸ்ததோ தத்த்வா விம்ஶதிம் ச திலோதநம்

பின்னர், ஏழு முறை மற்றும் இருபது முறை எள் சாதம் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

மந்த்ரஃ – அஶ்விநௌ திஶஃ ஸோமஸூர்யௌ ஸாக்ஷிமாத்ரம் வயம் ப்ரஸந்நாஃ ஶ்ரு'ண்வந்து மே ஸத்யவாக்யம் வதாமி

மந்திரம்: அசுவினிகள், திசைகள், சோமன், சூரியன் ஆகியோர் சாட்சி நிற்கட்டும்; நாங்கள் மகிழ்ச்சியுடன் என் உண்மை சொற்களை கேட்கட்டும்.

ஸத்யேந தார்யதே பூமிர்பூமிஃ ஸத்யேந திஷ்டதி

உண்மையால் பூமி தாங்கப்படுகிறது; உண்மையால் பூமி நிலைத்திருக்கிறது.

ஏவம் ஸத்யம் ததஃ க்ரு'த்வா ப்ராஹ்மணா வீக்ஷணம் புநஃ 127.

இவ்வாறு உண்மைச் செயலை செய்து, பிராமணர்கள் மீண்டும் கவனமாகப் பார்க்க வேண்டும்.

திஸ்ரஃ ப்ரதக்ஷிணாஃ க்ரு'த்வா தேவம் பாகவதம் குரும்

மூன்று முறை தேவனை, பக்தனை, குருவைச் சுற்றி வணங்க வேண்டும்.

மந்த்ரஃ – குருதேவப்ரஸாதேந லப்தா தீக்ஷா யத்ரு'ச்சயா

ஆசாரியரும் தேவர்களும் அருளால், சில சமயம் தானாகவே திக்ஷை பெறப்படுகின்றது.

ஏவம் ப்ரஸாதயித்வா து ஶிஷ்யோ மந்த்ரேண ஸுந்தரி

இப்படியாக, அந்த மாணவன் அந்த மந்திரத்தால் அருளைப் பெற முயல வேண்டும், அழகியே.

ஶிஷ்யமேவ யதோ த்ரு'ஷ்ட்வா க்ரு'ஹீத்வா ச கமண்டலும்

மாணவனை மட்டும் பார்த்து, கையில் கமண்டலத்தை எடுத்துக் கொள்கிறான்.

மந்த்ரஃ – விஷ்ணுப்ரஸாதேந கதோऽஸி ஸித்திம் ப்ராப்தா ச தீக்ஷா ஸகமண்டலுஶ்ச

விஷ்ணுவின் அருளால், நீ வெற்றியை அடைந்தாய்; திக்ஷையும், கமண்டலமும் கிடைத்துள்ளன.

ததோ முகபதம் க்ரு'த்வா தீக்ஷிதோ குருணா ததா

பின்னர், வாயால் உச்சரித்து, ஆசாரியர் அந்த மாணவனை திக்ஷை பெறச் செய்கிறார்.

அதோऽதோ பூத்வா யத்யஹம் ப்ராம்யல்லँப்தோ குருர்விஷ்ணுதீக்ஷா ச லப்தா

நான் அடிமட்டமாகி அலைந்தாலும், ஆசாரியரும் விஷ்ணு திக்ஷையும் கிடைக்கும்.

ஏதேந மந்த்ரேண முகபதம் காரயேத்

இந்த மந்திரத்தால் வாயால் உச்சரிக்க வேண்டும்.

ஏவம் வை வாஸ ஆதத்தே க்ரு'ஹ்ண வத்ஸ கமண்டலும்

இவ்வாறு, அவன் vasthram பெற்றுக்கொள்கிறான்; கமண்டலத்தை எடுத்துக்கொள், குட்டீ.

மந்த்ரஃ – க்ரு'ஹ்ணீஷ்வ கந்தபாத்ராணி ஸர்வகந்தம் ஸுகோசிதம் 127.

மந்திரம்: வாசனைப்பாத்திரங்களை எடுத்துக்கொள்; எல்லா இனிய வாசனைகளையும் எடுத்துக்கொள்.

மதுபர்கம் க்ரு'ஹீத்வா ச த்விமம் மந்த்ரமுதீரயேத்

மதுபர்க்கத்தை எடுத்துக்கொண்டு, இந்த மந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும்.

ததோ க்ரு'ஹீத்வா சரணௌ குரோர்யத்நாத்ஸுதோஷயேத் குரூபதிஷ்டம் ஸந்தார்ய இமம் மந்த்ரமுதீரயேத்

பின்னர், ஆசாரியரின் பாதங்களை பிடித்து, முயற்சியுடன் அவரை மகிழ்விக்க வேண்டும்; ஆசாரியர் சொல்லியதை மனதில் வைத்துக் கொண்டு, இந்த மந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும்.

மந்த்ரஃ – ஶ்ரு'ண்வந்து மே பாகவதாஸ்து ஸர்வே குருஶ்ச மே ஸர்வகாமக்ஷயம் சகார

மந்திரம்: எல்லா பக்தர்களும் எனது வார்த்தையை கேட்கட்டும்; என் ஆசாரியர் என் எல்லா விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றினார்.

ஏஷாகமே ப்ராஹ்மணஸ்ய தீக்ஷா பூமே ஹ்யுதாஹ்ரு'தா

இந்த ஆகமத்தில், பூமியில் பிராமணருக்கான திக்ஷை இவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளது.

ஏதேநைவ விதாநேந தீக்ஷயேத வஸுந்தரே

இதே முறையின்படி, பூமியே, திக்ஷை செய்ய வேண்டும்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே ப்ராஹ்மணதீக்ஷாஸூத்ரம் நாம ஸப்தவிம்ஶத்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, ஸ்ரீ வராக புராணத்தில் 'பிராமண திக்ஷை சூத்திரம்' எனும் நூற்றிருபத்திஏழாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

அத கங்கதாஞ்ஜநதர்பணம் க்ஷத்ரியஸ்ய ப்ரவக்ஷ்யாமி தச்ச்ரு'ணுஷ்வ வஸுந்தரே

இப்போது க்ஷத்திரியருக்கான கங்கணம், கண்ணாடி, கஜல் ஆகியவற்றை விளக்குகிறேன்; இதை கேள், பூமியே.

பூர்வமந்த்ரேண மே பூமே தஸ்ய தீக்ஷாம் ச காரயேத்

முந்தைய மந்திரத்தால், பூமியே, அவனுக்கான திக்ஷையை நடத்த வேண்டும்.

தாநி ஸர்வாணி சாநீய ஏகம் வர்ஜ்யம் யஶஸ்விநி

அந்த எல்லா பொருள்களையும் கொண்டு வந்து, ஒன்றை தவிர்த்து வைக்க வேண்டும், புகழ்பெற்றவளே.

பாலாஶம் தண்டகாஷ்டம் ச தீக்ஷாயாம் ந து காரயேத்

தீட்சை செய்யும் போது, பாளாச மரக்குச்சி பயன்படுத்தக் கூடாது.

ஆஶ்வத்தம் தண்டகாஷ்டம் து தீக்ஷாயாம் ததநந்தரம்

அதற்குப் பிறகு, அஸ்வத்த மரக்குச்சி தீட்சைக்காக எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

ஸர்வம் மமோக்தம் கர்த்தவ்யம் யச்ச மே பூர்வபாஷிதம்

நான் கூறிய அனைத்தையும், முன்பே சொன்னவற்றையும் செய்ய வேண்டும்.

சரணௌ மம ஸம்க்ரு'ஹ்ய இமம் மந்த்ரமுதாஹரேத்

என் பாதங்களைத் தொட்டு, இந்த மந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும்.