வராஹபுராணம்

ஸர்வதஃ ஶுக்லஸூத்ரேண வேஷ்டயேத ததாநகே

பாவமில்லாதவளே, அதைச் சுற்றிலும் வெள்ளை நூலால் கட்டி உறுதிப்படுத்த வேண்டும்.

ஏவம் மந்த்ரம் ததஃ க்ரு'த்வா தத்யாத்தீக்ஷாப்ரயோஜகஃ

அந்த மந்திரத்தைச் செய்து முடித்தவுடன், தீட்சை அளிப்பவர் அந்த அருளை வழங்க வேண்டும்.

யதாந்யாயம் ச ஸம்க்ரு'ஹ்ய குருகர்மவிநிஶ்சிதஃ

எல்லாம் முறையாகச் சேர்த்து, ஆசானின் கடமைகள் தெளிவாக நிர்ணயிக்கப்பட்ட பிறகு,

உபஸ்ப்ரு'ஶ்ய யதாந்யாயம் பூத்வா பூர்வமுகஸ்ததஃ

தக்க முறையில் தன்னைத் தூய்மைப்படுத்தி, கிழக்கு நோக்கி நிற்க வேண்டும்.

யஸ்து பாகவதாந்த்ரு'ஷ்ட்வா ஸ்வயம் பாகவதஃ ஶுசிஃ

தூய்மையுடன் பக்தர்களைக் காண்பதும், தானும் பக்தனாக இருப்பதும் அவனுக்கு வேண்டும்.

கந்யாம் தத்த்வா புநஸ்தாம்ஸ்து கர்மணா நோபபாதயேத் 127.

கன்னியை வழங்கிய பிறகு, அந்த மக்களை மீண்டும் அந்தச் செயல்களில் ஈடுபடுத்தக் கூடாது.

பார்யாம் ப்ரியஸகீம் யஸ்து ஸாத்வீம் ஹிம்ஸதி நிர்க்ரு'ணஃ

தன்னுடைய நல்ல மனைவியையோ, நெருங்கிய தோழியையோ இரக்கம் இன்றி புண்படுத்தும் மனிதன்,

ப்ரஹ்மக்நஶ்ச க்ரு'தக்நஶ்ச கோக்நஶ்ச க்ரு'தபாதகாஃ

பிராமணனை கொல்வோர், நன்றி மறப்போர், பசுவை கொல்வோர் இவர்கள் எல்லாம் பெரிய பாவிகள்.

பில்வவ்ரு'க்ஷோதும்பரௌ ச ததா சாந்யே கதாசந

வில்வ மரமும் உதும்பர மரமும், அவை போல் வேறு மரங்களும் எப்போது வேண்டுமானாலும்,

யதீச்சேத்பரமாம் ஸித்திம் மோக்ஷதர்மம் ஸநாதநம்

யாராவது உயர்ந்த Siddhi-யையும், நிலையான விடுதலை தருமத்தையும் விரும்பினால்,

கரீரஸ்ய வதஃ ஶஸ்தஃ பலாந்யௌதும்பரஸ்ய ச

கரீர மரத்தை அழிப்பது அனுமதிக்கப்படுகிறது; உதும்பர மரத்தின் பழங்களும் அனுமதிக்கப்படும்.

ந பக்ஷணீயம் வாராஹம் மாம்ஸம் மத்ஸ்யாஶ்ச ஸர்வஶஃ

பன்றியின் இறைச்சியையோ, எந்த வகை மீனையும் சாப்பிடக் கூடாது.

பரீவாதம் ந குர்வீத ந ஹிம்ஸாம் வா கதாசந

யாரும் ஒருபோதும் பழிச்சொல்லவோ, அல்லது வன்முறையில் ஈடுபடவோ கூடாது.

அதிதிம் சாகதம் த்ரு'ஷ்ட்வா தூராத்வாநம் கதம் க்வசித்

தொலை தூரம் பயணித்து வந்த விருந்தாளியைப் பார்த்தவுடன்,

குருபத்நீ ராஜபத்நீ ப்ராஹ்மணஸ்த்ரீ கதாசந

ஆசானின் மனைவி, அரசரின் மனைவி, பிராமணரின் மனைவி—இவர்கள் மீது ஒருபோதும் கண்ணோட்டம் வைக்கக் கூடாது.

கநகாதீநி ரத்நாநி யௌவநஸ்தா ச காமிநீ 127.

பொன்னும், பிற ரத்தினங்களும், இளமைப் பருவத்தில் உள்ள பெண்ணும்,

த்ரு'ஷ்ட்வா பரஸ்ய பாக்யாநி ஆத்மநோ வ்யஸநம் ததா

மற்றவர்களின் அதிர்ஷ்டத்தையும், தன் துயரத்தையும் பார்த்தபோது,

ஏவம் ததஃ ஶ்ராவயீத தீக்ஷாகாமம் வஸுந்தரே

இவ்வாறு, பூமி தாயே, தீட்சை விரும்புபவருக்கு இவை அனைத்தையும் சொல்லிக் கொடுக்க வேண்டும்.

த்வே த்வே ஔதும்பரஸ்ய பத்ரே வேதிமத்யே து ஸ்தாபயேத்

உதும்பர மரத்தின் இரண்டு இலைகளை வேதிக்கையின் நடுவில் வைக்க வேண்டும்.

மமாவாஹநபூர்வம் து மந்த்ரேண விதிநார்சயேத் யஶ்சைதத்வர்ஷதி புநருந்நமதி

என்னை வாகனமாக அழைக்கும் முன், மந்திரத்துடன் முறையாக வழிபட வேண்டும். இதைச் செய்வோர் எவரும், மழை பெய்து மீண்டும் எழும்.

ௐ பகவந்வாஸுதேவ மமைதத்ஸாரய யுக்தம் வராஹரூபஸ்ரு'ஷ்டேந ப்ரு'திவ்யாம் து மந்த்ராநுஸ்மரணம் ச ஆஜ்ஞாபயாநுபாவநாஸ்மாகமாஜ்ஞப்தமநுசிந்தயித்வா பகவந்நாகச்ச தீக்ஷாகாமவிப்ரஸ்த்வத்ப்ரஸாதாத்து தீக்ஷதி

ஓம்! வாஸுதேவா, என் செயல் இந்த பூமியுடன் இணைந்து, வராக ரூபத்தில் உருவானதாய் இருக்க வேண்டும். மந்திரத்தை நினைத்து, உன் கட்டளையை அனுபவிக்கச் செய்; பகவான், இங்கு வாரும்—இந்தப் பிராமணன் தீட்சை பெற விரும்புகிறான், உன் அருளால் அவன் தீட்சை பெறட்டும்.

ஏதந்மந்த்ரமுதாஹ்ரு'த்ய ஶிரஸா ஜாநுப்யாமவநிம் கதேந பவிதவ்யம்

இந்த மந்திரத்தை உச்சரித்தபின், தலை மற்றும் முழங்காலுடன் பூமியில் வணங்க வேண்டும்.

ௐ ஸ்வாகதம் ஸ்வாகதவாநிதி

ஓம்! வரவேற்கின்றேன், நீ வரவேற்கப்பட்டவனே.

தத ஏதேந மந்த்ரேண ஆநயித்வா வஸுந்தரே

பின்னர், இந்த மந்திரத்தால் பூமியை அழைக்க வேண்டும்.

மந்த்ரஃ- அக்ரு'தக்நே தேவாநஸுராக்ரு'தக்நருத்ரேண ப்ராஹ்மணாய ச லப்தம் ஸர்வமிமாம் பகவதேऽஸ்து தத்தம் ப்ரதிக்ரு'ஹ்ணீஷ்வ ச லோகநாத

மந்திரம்: செய்யப்படாததை அழிப்பவருக்கும், தேவர்களுக்கும், செய்யப்படாததை அழிக்கும் ருத்ரருக்கும், பிராமணருக்கும், கிடைத்த அனைத்தும் பகவானுக்கே அர்ப்பணிக்கப்படட்டும்; உலகங்களின் ஆண்டவரே, இதை ஏற்று கொள்ளும்.

ஏவம் பூமே ததோ தத்த்வா அர்க்யம் பாத்யம் ச கர்மணா 127.

இவ்வாறு பூமிக்கு அர்க்யமும் பாத்யமும் கொடுத்து, அந்தச் செயலை முடிக்க வேண்டும்.

மந்த்ரஃ – ஏவம் வருணஃ பாது ஶிஷ்ய தே வபதஃ ஶிரஃ

மந்திரம்: இவ்வாறு, நீ உன் சீடனின் தலையை முளைத்தபோது, வருணன் அவனை பாதுகாக்கட்டும்.

ஏகஸ்ய கலஶம் தத்யாத்கர்மகாரஸ்ய ஸுந்தரி

ஒருவருக்கு, அந்தக் கர்மத்தை நடத்தும் ஆசாரியருக்கு ஒரு கலசம் கொடுக்க வேண்டும், அழகியவளே.

புநஃ ஸ்நாநம் ததஃ க்ரு'த்வா ஶீக்ரமேவ ந ஸம்ஶயஃ

பின்னர், மீண்டும் விரைவாக स्नானம் செய்ய வேண்டும்—இதில் சந்தேகம் இல்லை.