வராஹபுராணம்

கம்தமால்யோபஹார்யாணி பக்ஷயம்தீ யத்ரு'ச்சயா 126.

அவள் விருப்பப்படி மணம் வீசும் மாலைகள், பூக்கள் போன்ற நிவேதனங்களை உண்ணுகிறாள்.

ரமதோ தூமகேதோஶ்ச வஹ்நேஶ்சைவ யதா ததா 126.

அங்கே தூமகேது, அக்னி இருவரும் மகிழ்வது போல்—

குபிதோ ராஜபுத்ரோ வை ராஜபுத்ரீமபாஷத 126.

கோபமடைந்த அரசகுமாரன், அரசகுமாரியிடம் பேசினான்.

தர்ஶநீயஃ ஸுரூபஶ்ச ராஜ்ஞாம் யோக்யோ க்ரு'ஹேஷு ச ।। 126.

அவன் அழகானவன், கவர்ச்சிகரமானவன், அரசர்களுக்கும் வீடுகளுக்கும் தகுதியானவன்.

ஸந்முகத்வேந ச ஸதா தத்வத்வாம் யாऽபவத்புரா 126.

எப்போதும் நேருக்கு நேர் இருந்ததால், அவளும் கடந்த காலத்தில் அவனைப் போலவே ஆனாள்.

ததோऽபவந்மம க்ரோதோ த்ரு'ஷ்ட்வா பாதிதமக்ரதஃ

அவன் என் முன் விழுந்ததைப் பார்த்து, எனக்குள் கோபம் எழுந்தது.

வதூபுத்ரவசஃ ஶ்ருத்வா கோஸலாநாம் ஜநேஶ்வரஃ 126.

மனைவியும் மகனும் கூறியதை கேட்டுக் கோசல நாட்டினரின் அரசர்—

அவஶ்யமேவ தத்வாக்யம் வக்தவ்யம் மம ஸந்நிதௌ 126.

அந்த வார்த்தை என் முன்னிலையில் கண்டிப்பாக சொல்லப்பட வேண்டும்.

ததஃ புத்ரம் ப்ரஹஸ்யாஹ குமாரம் ஸ ஜநாதிபஃ வத புத்ர மஹாபாக பூர்வம் ப்ரு'ஷ்டம் மயா ஹி யத் ।। 126.

பின்னர் அந்த அரசர், மகனை நோக்கி சிரித்துக்கொண்டு, 'மகனே, நற்குணமுள்ளவனே, முன்பு நான் கேட்டதை நீ சொல்,' என்றார்.

ஸுவர்ணரத்நவஸ்த்ராணி அந்நம் சாந்யதபேக்ஷிதம் 126.

பொன்னும், ரத்தினங்களும், ஆடைகளும், உணவும், வேண்டிய பிற பொருட்களும்—

ததஸ்தீர்தாவதிம் க்ரு'த்வா தத்த்வா தாநாநி பூரிஶஃ 126.

பின்னர் தீர்த்தத்தின் எல்லையை நிர்ணயித்து, அவர் மிகுந்த தானங்களை வழங்கினார்.

நிர்மால்யம் து ஸமாஸாத்ய ராஜபுத்ரோ மஹாதபாஃ 126.

மிகுந்த தவம் செய்த அந்த அரசகுமாரன், புனித இடத்தில் மீதமுள்ளதை பெற்றான்.

யுத்யமாநா து தேநைவ நகுலேந நிபாதிதா 126.

அவளும் அவனுடன் போரிட்டு, நகுலனால் வீழ்த்தப்பட்டாள்.

தேஜஸாம் ச மஹத்தேஜஸ்தபஸாம் ச மஹத்தபஃ 126.

வலிமைமிக்கவர்களுக்கு பெரிய ஒளி; தவம் செய்பவர்களுக்கு மிகுந்த தவம்.

சதுர்புஜஶ்ச ஜாயேத மல்லோகேஷு ப்ரதிஷ்டிதஃ மம பக்தஸுகார்தாய கிமந்யத்பரிப்ரு'ச்சஸி

நான்கு கரங்களுடன் அவன் உலகங்களில் நிலைத்து, என் பக்தர்களுக்கு மகிழ்ச்சி தரும் வகையில் பிறப்பான். இன்னும் என்ன கேட்கிறாய்?

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே பகவச்சாஸ்த்ரே குப்ஜாம்ரக மாஹாத்ம்யே ரைப்யாநுக்ரஹணம் நாம ஷட்விம்ஶத்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, ஸ்ரீவராகபுராணத்தில், பகவானின் நூலில், குப்ஜாம்ர மகிமையில், 'ரைப்யனுக்கு அருள்' எனும் நூற்றிருபத்தாறு ஆம் அதிகாரம் முடிகிறது.

அத ப்ராஹ்மணதீக்ஷாஸூத்ரவர்ணநம் ஏவம் தர்மாம்ஸ்ததஃ ஶ்ருத்வா பஹுமோக்ஷார்தகாரணாத்

இப்போது பிராமணர்களுக்கான தீட்சை நூலை விவரிக்கிறேன். இவ்வாறு தர்மங்களை கேட்டபின், முக்திக்காக—

அஹோ ப்ரபாவஃ க்ஷேத்ரஸ்ய கத்யமாநோऽதிபுஷ்கலம் .

இந்த புனித இடத்தின் வல்லமை சொல்லப்படும்போது, அது அளவுக்கடந்ததாகும்.

விமோஹா ச விஶுத்தா ச ஶ்ரு'ண்வாநாஹம் த்விமாம் ப்ரபோ

மயக்கம் மற்றும் தூய்மை இரண்டையும், நான் கேட்கிறேன், பிரபுவே.

புநஃ ப்ரு'ச்சாமி தே தேவ ஸம்ஶயம் தர்மஸம்ஹிதம்

மீண்டும் உம்மை நான் கேட்கிறேன், தேவனே; இது தர்மம் தொடர்பான சந்தேகம்.

ஏதந்மே பரமம் குஹ்யம் பரம் கௌதூஹலம் ச மே

இது எனக்கு மிக ரகசியமானதும், மிகுந்த ஆவலையும் தருவதாகும்.

ததோ மஹீவசஃ ஶ்ருத்வா மேகதுந்துபிநிஃஸ்வநஃ

பின்னர் பூமியின் வார்த்தையை, மேகதுந்துபியின் ஒலிபோல் கேட்டான்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச தேவா ஏதந்ந ஜாநந்தி யே ச யோகவ்ரதே ஸ்திதா

ஸ்ரீவராகன் கூறினான்: 'இந்த Rahasiyam தெய்வங்களும், யோக வழியில் நிலைத்திருப்பவர்களும் அறியாதது.'

ஏதம் தர்மம் வராரோஹே மங்கல்யம் முகநிஃஸ்ரு'தம்

அழகியவளே, இது தர்மமான வழி; இது மங்களகரமானதும் என் வாயிலிருந்து நேராக வந்ததுமாகும்.

யச்ச ப்ரு'ச்சஸி மே பத்ரே தீக்ஷாம் பாகவதீம் கதாம்

நல்லவளே, நீ என்னிடம் கேட்டது அந்த துவக்கம் மற்றும் தெய்வீகமான கதைதான்.

மயோக்தாம் லபதே கஶ்சித்தீக்ஷாம் சைவ ஸுகாவஹாம் 127.

நான் சொன்ன அந்த துவக்கத்தை பெறும் ஒருவர் நிச்சயம் மகிழ்ச்சியை அடைவார்.

ஹரந்தி மநுஜா யேந கர்பஸம்ஸாரஸாகராத்

அதைப் பயன்படுத்தி மனிதர்கள் பிறப்பும் உலக வாழ்க்கையும் கொண்ட பெருங்கடலைத் தாண்டி விடுவார்கள்.

அபிகச்சேத்குரும் தேவி ஶாதி ஶிஷ்யோऽஸ்மி மாம் குரோ

தேவியே, ஆசானை அணுகி, என்னை உன் சீடனாக எண்ணி, எனக்கு உபதேசம் செய்.

லாஜா மது குஶாஶ்சைவ க்ரு'தம் சாம்ரு'தஸந்நிபம்

வறுத்த அரிசி, தேன், தர்ப்பை புல், அமுதம் போன்ற நெய் ஆகியவை படைப்பாக அர்ப்பணிக்கப்பட வேண்டும்.