வராஹபுராணம்

யத்ப்ராப்நோதி ம்ரு'தோ வாபி புருஷஃ ஸம்ஶிதவ்ரதஃ

அங்கு உறுதியான விரதம் கொண்ட மனிதன் உயிரோடு இருந்தாலும், இறந்த பின்னாலும் எதை அடைவானோ—

ஸ்வச்சந்தகமநோ பூத்வா ஏவமேவ ந ஸம்ஶயஃ

அவன் எந்த சந்தேகமும் இல்லாமல், விருப்பப்படி அங்கங்கே செல்ல முடியும்.

ஸர்வஸங்கம் பரித்யஜ்ய மம லோகம் ஸ கச்சதி

அவன் எல்லா பாசங்களையும் விட்டு, என் உலகத்திற்குச் செல்கிறான்.

தத்ர தாரா பதத்யேகா ஏகரூபா ஸதா பவேத்

அங்கே எப்போதும் ஒரே வடிவில் ஓர் அருவி விழுகிறது.

ஸப்தஸாமுத்ரகம் நாம தஸ்மிந்குப்ஜாம்ரகே பரம்

அந்தக் குப்ஜாம்ர வனத்தில், 'சப்தசாமுத்ரகம்' என்று அழைக்கப்படும் உயர்ந்த இடம் உள்ளது.

த்ரயாணாமஶ்வமேதாநாம் பலம் ப்ராப்நோதி மாநவஃ

அங்கே ஒருவர் மூன்று அச்வமேத யாகங்களின் பலனை பெறுகிறான்.

ததஃ ஸ்வர்காத்பரிப்ரஷ்டஃ குலவாஞ்ஜாயதே த்விஜஃ

பின்னர், சொர்க்கத்திலிருந்து வீழ்ந்தவன், நல்ல குலத்தில் பிறக்கும்.

அதாத்ர முஞ்சதே ப்ராணாந்முக்தஸங்கோ ஜிதேந்த்ரியஃ

இல்லை, இங்கே பாசம் இல்லாதவன், இந்திரியங்களை வென்றவன் உயிரை விட்டுவிடுகிறான்.

தஸ்ய சிஹ்நம் ப்ரவக்ஷ்யாமி தீர்தஸ்ய ஶ்ரு'ணு ஸுந்தரி

அந்தத் தீர்த்தத்தின் அடையாளத்தை நான் சொல்கிறேன்; அழகியவளே, கேள்.

விமலா காங்கதா யத்ர கங்காஜலவிமிஶ்ரிதம் 126.

அங்கே தூய காங்கதா, கங்கை நீருடன் கலந்திருக்கிறது.

கம்தமால்யோபஹார்யாணி பக்ஷயம்தீ யத்ரு'ச்சயா 126.

அவள் விருப்பப்படி மணம் வீசும் மாலைகள், பூக்கள் போன்ற நிவேதனங்களை உண்ணுகிறாள்.

ரமதோ தூமகேதோஶ்ச வஹ்நேஶ்சைவ யதா ததா 126.

அங்கே தூமகேது, அக்னி இருவரும் மகிழ்வது போல்—

குபிதோ ராஜபுத்ரோ வை ராஜபுத்ரீமபாஷத 126.

கோபமடைந்த அரசகுமாரன், அரசகுமாரியிடம் பேசினான்.

தர்ஶநீயஃ ஸுரூபஶ்ச ராஜ்ஞாம் யோக்யோ க்ரு'ஹேஷு ச ।। 126.

அவன் அழகானவன், கவர்ச்சிகரமானவன், அரசர்களுக்கும் வீடுகளுக்கும் தகுதியானவன்.

ஸந்முகத்வேந ச ஸதா தத்வத்வாம் யாऽபவத்புரா 126.

எப்போதும் நேருக்கு நேர் இருந்ததால், அவளும் கடந்த காலத்தில் அவனைப் போலவே ஆனாள்.

ததோऽபவந்மம க்ரோதோ த்ரு'ஷ்ட்வா பாதிதமக்ரதஃ

அவன் என் முன் விழுந்ததைப் பார்த்து, எனக்குள் கோபம் எழுந்தது.

வதூபுத்ரவசஃ ஶ்ருத்வா கோஸலாநாம் ஜநேஶ்வரஃ 126.

மனைவியும் மகனும் கூறியதை கேட்டுக் கோசல நாட்டினரின் அரசர்—

அவஶ்யமேவ தத்வாக்யம் வக்தவ்யம் மம ஸந்நிதௌ 126.

அந்த வார்த்தை என் முன்னிலையில் கண்டிப்பாக சொல்லப்பட வேண்டும்.

ததஃ புத்ரம் ப்ரஹஸ்யாஹ குமாரம் ஸ ஜநாதிபஃ வத புத்ர மஹாபாக பூர்வம் ப்ரு'ஷ்டம் மயா ஹி யத் ।। 126.

பின்னர் அந்த அரசர், மகனை நோக்கி சிரித்துக்கொண்டு, 'மகனே, நற்குணமுள்ளவனே, முன்பு நான் கேட்டதை நீ சொல்,' என்றார்.

ஸுவர்ணரத்நவஸ்த்ராணி அந்நம் சாந்யதபேக்ஷிதம் 126.

பொன்னும், ரத்தினங்களும், ஆடைகளும், உணவும், வேண்டிய பிற பொருட்களும்—

ததஸ்தீர்தாவதிம் க்ரு'த்வா தத்த்வா தாநாநி பூரிஶஃ 126.

பின்னர் தீர்த்தத்தின் எல்லையை நிர்ணயித்து, அவர் மிகுந்த தானங்களை வழங்கினார்.

நிர்மால்யம் து ஸமாஸாத்ய ராஜபுத்ரோ மஹாதபாஃ 126.

மிகுந்த தவம் செய்த அந்த அரசகுமாரன், புனித இடத்தில் மீதமுள்ளதை பெற்றான்.

யுத்யமாநா து தேநைவ நகுலேந நிபாதிதா 126.

அவளும் அவனுடன் போரிட்டு, நகுலனால் வீழ்த்தப்பட்டாள்.

தேஜஸாம் ச மஹத்தேஜஸ்தபஸாம் ச மஹத்தபஃ 126.

வலிமைமிக்கவர்களுக்கு பெரிய ஒளி; தவம் செய்பவர்களுக்கு மிகுந்த தவம்.

சதுர்புஜஶ்ச ஜாயேத மல்லோகேஷு ப்ரதிஷ்டிதஃ மம பக்தஸுகார்தாய கிமந்யத்பரிப்ரு'ச்சஸி

நான்கு கரங்களுடன் அவன் உலகங்களில் நிலைத்து, என் பக்தர்களுக்கு மகிழ்ச்சி தரும் வகையில் பிறப்பான். இன்னும் என்ன கேட்கிறாய்?

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே பகவச்சாஸ்த்ரே குப்ஜாம்ரக மாஹாத்ம்யே ரைப்யாநுக்ரஹணம் நாம ஷட்விம்ஶத்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, ஸ்ரீவராகபுராணத்தில், பகவானின் நூலில், குப்ஜாம்ர மகிமையில், 'ரைப்யனுக்கு அருள்' எனும் நூற்றிருபத்தாறு ஆம் அதிகாரம் முடிகிறது.

அத ப்ராஹ்மணதீக்ஷாஸூத்ரவர்ணநம் ஏவம் தர்மாம்ஸ்ததஃ ஶ்ருத்வா பஹுமோக்ஷார்தகாரணாத்

இப்போது பிராமணர்களுக்கான தீட்சை நூலை விவரிக்கிறேன். இவ்வாறு தர்மங்களை கேட்டபின், முக்திக்காக—

அஹோ ப்ரபாவஃ க்ஷேத்ரஸ்ய கத்யமாநோऽதிபுஷ்கலம் .

இந்த புனித இடத்தின் வல்லமை சொல்லப்படும்போது, அது அளவுக்கடந்ததாகும்.

விமோஹா ச விஶுத்தா ச ஶ்ரு'ண்வாநாஹம் த்விமாம் ப்ரபோ

மயக்கம் மற்றும் தூய்மை இரண்டையும், நான் கேட்கிறேன், பிரபுவே.