வராஹபுராணம்

துர்ஜயோऽபி மஹத்ராஜ்யம் ஹஸ்த்யஶ்வரதவாஜிபிஃ । ஸம்யோஜ்ய சிந்தயாமாஸ ராஜ்யவ்ரு'த்திம் ப்ரதி ப்ரபுஃ ।। ௧௦.

துர்ஜயன், யானைகள், குதிரைகள், ரதங்கள், படைகள் உடைய பெரிய ராஜ்யத்தைப் பெற்றவனாக, அந்த ராஜ்யத்தை மேலும் வளர்க்க என்ன செய்யலாம் என்று சிந்தித்தான்.

ஏவம் ஸம்சிந்த்ய மேதாவீ ஹஸ்த்யஶ்வரதபத்திபிஃ । ஸமேதாம் வாஹிநீம் க்ரு'த்வா உத்தராம் திஶமாஶ்ரிதஃ । தஸ்ய சோத்தரதோ தேஶாஃ ஸர்வே ஸித்தா மஹாத்மநஃ ।। ௧௦.

இவ்வாறு யோசித்து அந்த அறிவாளி யானைகள், குதிரைகள், ரதங்கள், காலாட்படைகள் ஆகியவற்றை ஒன்றாகச் சேர்த்து, வடதிசையில் அடைக்கலம் புகுந்தான். அந்த மகான் சித்தருக்கு வடக்குப் பகுதிகள் அனைத்தும் சொந்தமாக இருந்தன.

பாரதாக்யமிதம் வர்ஷம் ஸாதயித்வா ஸுதுர்ஜயஃ । ததஃ கிம்புருஷம் நாம வர்ஷம் தேநாபி ஸாதிதம் ।। ௧௦.

இந்தப் பாரதம் எனப்படும் நிலத்தை, வெல்ல முடியாததாக இருந்தாலும், வென்று கொண்டான். அதன் பின், கிம்புருஷம் என்ற பகுதியையும் அவன் கைப்பற்றினான்.

ததஃ பரதரம் சாந்யத்தரிவர்ஷம் ஜிகாய ஸஃ । ரம்யம் ஹிரண்மயம் சாபி குருபத்ராஶ்வமேவ ச । இலாவ்ரு'தம் மேருமத்யமேதத் ஸர்வம் ஜிகாய ஸஃ ।। ௧௦.

அதற்குப் பிறகு, அருமையான பொன்னிறமான ஹரிவர்ஷம், குருபத்ராஷ்வம் ஆகிய பகுதிகளையும், மேலும் மேரு மலை நடுவிலுள்ள இலாவிர்த்தம் எனும் பகுதியையும் அவன் வென்று கொண்டான்.

ஜித்வா ஜம்ப்வாக்யமேதத்தி த்வீபம் யாவதஸௌ ந்ரு'பஃ । ஜகாம தேவராஜாநம் ஜேதும் ஸர்வஸுராந்விதம் ।। ௧௦.

ஜம்பு எனப்படும் தீவை வென்று முடித்த அந்த அரசன், தேவர்களுடன் கூடிய தேவராஜனை வெல்லப் புறப்பட்டான்.

மேருபர்வதமாருஹ்ய தேவகந்தர்வதாநவாந் । குஹ்யகாந் கிம் நராந் தைத்யாம்ஸ்ததோ ப்ரஹ்மஸுதோ முநிஃ । நாரதோ துர்ஜயஜயம் தேவராஜாய ஶம்ஸத ।। ௧௦.

மேரு மலையை ஏறி, பிரம்மாவின் மகனான முனிவர் நாரதர், தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், தானவர்கள், குஹ்யர்கள், கின்னர்கள், தைத்யர்கள் ஆகியோரைக் களத்தில் வென்ற துர்ஜயனின் வெற்றியை தேவராஜனிடம் அறிவித்தார்.

தத இந்த்ரஸ்த்வராயுக்தோ லோகபாலைஃ ஸமந்விதஃ । ஜகாம துர்ஜயம் ஹந்தும் ஸோऽசிரேணாஸ்த்ரநிர்ஜ்ஜிதம் । விஹாய பர்வதம் மேரும் மர்த்யலோகமிஹாகதஃ ।। ௧௦.

அப்போது இந்திரன், உலகங்களை காக்கும் தேவர்களுடன் விரைவாக வந்து, ஆயுதங்களால் வெற்றி பெற்ற துர்ஜயனை அழிக்க முயன்றான். மேரு மலையை விட்டு விட்டு, மனித உலகிற்கு வந்தான்.

பூர்வதேஶே ச தேவேந்த்ரோ லோகபாலைஃ ஸமம் ப்ரபுஃ । ஸ்திதவாம்ஸ்தஸ்ய ஸுமஹச்சரிதம் ஸம்பவிஷ்யதி ।। ௧௦.

கிழக்கு பகுதியில், இந்திரன் உலகக் காவலர்களுடன் தங்கி இருந்தான்; அவனைச் சுற்றி ஒரு பெரிய நிகழ்வு நடைபெற இருந்தது.

துர்ஜயஶ்ச ஸுராஞ்ஜித்வா யாவத் ப்ரதிநிவர்த்ததே । கந்தமாதநப்ரு'ஷ்டே து ஸ்கந்தாவாரநிவேஶநம் । க்ரு'த்வாऽவஸ்திதஸம்பாரமாகதம் தாபஸௌ து தம் ।। ௧௦.

துர்ஜயன் தேவர்களை வென்று திரும்பி, கந்தமாதன மலையின் சரிவில் தன் படைவீடு அமைத்து, தேவையான பொருட்களைச் சீரமைத்து வைத்தான். அப்போது இரண்டு தவசிகள் அவனை அணுகினர்.

தாவகதாவதாப்ரூதாம் ராஜந் துர்ஜ்ஜய லோகபாஃ । நிவாரிதாஸ்த்வயா ஸர்வம் லோகபாலைர்விநா ஜகத் । ந ப்ரவர்த்தத தஸ்மாந் நௌ தேஹி தத்பதமுத்தமம் ।। ௧௦.

அவர்கள் வந்ததும், ராஜா துர்ஜயனும் உலகக் காவலர்களும் கூறினர்: 'நீ எல்லாவற்றையும் அடக்கி வைத்துள்ளாய்; உலகக் காவலர்கள் இல்லாமல் உலகம் இயங்காது. எனவே, எங்களுக்கு அந்த உயர்ந்த பதவியை வழங்கு.'

ஏவமுக்தே ததஸ்தௌ து துர்ஜ்ஜயஃ ப்ராஹ தர்மவித் । கௌ பவந்தாவிதி ததஸ்தாவூசதுரரிம்தமௌ । வித்யுத்ஸுவித்யுந்நாமாநாவஸுராவிதி மாநத ।। ௧௦.

இவ்வாறு கேட்டபோது, தர்மத்தை அறிந்த துர்ஜயன், 'நீங்கள் யார்?' என்று கேட்டான். உடனே அந்த இருவரும், பகைவரை அழிப்பவர்கள், 'மாணபா, நாங்கள் வித்யுத்ஸு, வித்யுன்னா என்ற அசுரர்கள்,' என்று பதிலளித்தனர்.

த்வயா ஸம்ப்ரதி சேச்சாமோ தர்ம்யம் ஸத்ஸு ஸுஸம்ஸ்க்ரு'தௌ । லோகபாலமதம் ஸர்வமாவாம் குர்ம ஸுதுர்ஜய ।। ௧௦.

'இப்போது உனக்கு விருப்பமிருந்தால், துர்ஜயா, நாங்கள் நல்லவர்களிடையே, ஒழுங்காகவும் தர்மபடியும், உலகக் காவலர்களின் கடமைகளை எல்லாம் செய்வோம்.'

ஏவமுக்தே துர்ஜ்ஜயேந தௌ ஸ்வர்கே ஸந்நிவேஶிதௌ । லௌகபாலௌ க்ரு'தௌ ஸத்யஸ்ததோऽந்தர்தாநம் ஜக்மதுஃ ।। ௧௦.

இவ்வாறு துர்ஜயன் கூறியதும், அந்த இருவரும் விண்ணுலகில் உலகக் காவலர்களாக நியமிக்கப்பட்டனர்; உடனே அவர்கள் கண் மறைந்தனர்.

தயோரபி மஹத்கர்ம சரிதம் ச தராதரே । பவிஷ்யதி மஹாராஜோ துர்ஜயோ மந்தரோபரி ।। ௧௦.

அந்த இருவரும் மலை மீது செய்த பெரிய செயல்கள் பின்னர் கூறப்படும்; மகாராஜா துர்ஜயன் மந்தர மலையில் இருப்பான்.

தநதஸ்ய வநம் திவ்யம் த்ரு'ஷ்ட்வா நந்தநஸந்நிபம் । முதா பப்ராம ரம்யேऽஸ்மிந் ஸ யாவத்ராஜஸத்தமஃ ।। ௧௦.

தனதா என்பவரின் தெய்வீக வனத்தை, நந்தன வனத்தைப் போலவே அழகாகக் கண்டு, அந்த சிறந்த அரசன் மகிழ்ச்சியுடன் அந்த இனிய இடத்தில் சஞ்சரித்தான்.

தாவத்ஸுவர்ணவ்ரு'க்ஷாதஃ கந்யாத்வயமபஶ்யத । அதீவரூபஸம்பந்நமதீவாத்புததர்ஶநம் ।। ௧௦.

அங்கே, பொன்னால் ஆன மரங்களின் கீழ், இரு பெண்களை அவன் கண்டான்; அவர்கள் மிக அழகும், ஆச்சரியமான தோற்றமும் உடையவர்கள்.

த்ரு'ஷ்ட்வா து விஸ்மயாவிஷ்டஃ க இமே ஶுபலோசநே । ஏவம் ஸம்சிந்த்ய யாவத் ஸ க்ஷணமேகம் வ்யவஸ்திதஃ । தஸ்மிந் வநே தாவதுபௌ தாபஸௌ ஸோऽவலோகயத் ।। ௧௦.

அவர்களைப் பார்த்ததும், ஆச்சரியத்தில் மூழ்கி, 'இவர்கள் யார், இவ்வளவு நல்ல கண்கள் உடையவர்கள்?' என்று எண்ணி, ஒரு கணம் நின்றான்; அப்போது அந்த வனத்தில் இரு தவசிகளை அவன் கவனித்தான்.

தௌ த்ரு'ஷ்ட்வா ஸஹஸா ராஜா யயௌ ப்ரீத்யா பராம் முதம் । அவதீர்ய த்விபாத் தூர்ணம் நமஶ்சக்ரே தயோஃ ஸ்வயம் ।। ௧௦.

அவர்களைப் பார்த்ததும், அரசன் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் உடனே சென்றான்; தன் யானையிலிருந்து விரைவாக இறங்கி, அவர்களுக்கு நேரில் வணங்கி மரியாதை செய்தான்.

உபவிஷ்டஃ ஸ தாப்யாம் து கௌஶ்யே தத்தே வராஸநே । ப்ரு'ஷ்டஃ கஸ்த்வம் குதஶ்சாஸி கஸ்ய வா கிமிஹ ஸ்திதஃ ।। ௧௦.

அந்த இருவருடன் பட்டு ஆசனத்தில் அமர்ந்திருந்தபோது, 'நீ யார்? எங்கிருந்து வந்தாய்? யாருக்கு சொந்தமானவன்? இங்கே ஏன் இருக்கிறாய்?' என்று கேட்டனர்.

தௌ ப்ரஹஸ்யாப்ரவீத் ராஜா ஸுப்ரதீகேதி விஶ்ருதஃ । தஸ்ய புத்ரஃ ஸமுத்பந்நோ துர்ஜயோ நாம நாமதஃ ।। ௧௦.

அப்போது புகழ்பெற்ற சூப்பிரதீகன் என்ற மன்னன் சிரித்தபடி அவர்களிடம் கூறினான்: 'எனக்கு ஒரு மகன் பிறந்திருக்கிறான்; அவனுக்கு துர்ஜயன் என்று பெயர் வைத்துள்ளேன்.'

ப்ரு'திவ்யாம் ஸர்வராஜாநோ ஜிகீஷந்நிஹ ஸத்தமௌ । ஆகதோऽஸ்மி த்ருவம் சைவ ஸ்மர்த்தவ்யோऽஹம் தபோதநௌ । பவந்தௌ கௌ ஸமாக்யாதம் மமாநுக்ரஹகாங்க்ஷயா ।। ௧௦.

நான் பூமியில் உள்ள எல்லா அரசர்களையும் வெல்ல விரும்பி இங்கு வந்துள்ளேன், மகானுபாவர்களே; நீங்கள் இருவரும் என்னை நினைவில் வைத்திருக்க வேண்டும். நீங்கள் யார், எனக்கு அருள் செய்ய விரும்பி வந்திருப்பது போலத் தெரிகிறது; உங்கள் பெயரை சொல்லுங்கள்.

தாபஸாவூசதுஃ । ஆவாம் ஹேத்ரு'ப்ரஹேத்ராக்யௌ மநோஃ ஸ்வாயம்புவஃ ஸுதௌ । ஆவாம் தேவவிநாஶாய கதௌ ஸ்வோ மேருபர்வதம் ।। ௧௦.

அந்த முனிவர்கள் பதிலளித்தார்கள்: 'நாங்கள் ஹேத்ரு, ப்ரஹேத்ரு என்று அழைக்கப்படுகிறோம்; ஸ்வாயம்புவ மனுவின் மகன்கள். தேவர்களை அழிக்கவே நாங்கள் மேரு மலைக்கு வந்தோம்.'

தத்ராவயோர்மஹாஸைந்யம் கஜாஶ்வரதஸம்குலம் । ஜிகாய ஸர்வதேவாநாம் ஶதஶோऽத ஸஹஸ்த்ரஶஃ ।। ௧௦.

அங்கே, எங்கள் பெரிய படை யானைகள், குதிரைகள், ரதங்கள் நிறைந்ததாக இருந்தது; அது நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் எல்லா தேவர்களையும் வென்றது.

தே ச தேவா மஹத்ஸைந்யம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸர்வம் நிபாதிதம் । அஸுரைருஜ்சிதப்ராணம் ததஸ்தே ஶரணம் கதாஃ ।। ௧௦.

அப்போது, தங்கள் பெரிய படை முழுவதும் அழிக்கப்பட்டதை, அசுரர்கள் உயிரை எடுத்ததை பார்த்து, அந்த தேவர்கள் அனைவரும் துயரத்தில் அடைந்தனர்; பிறகு அவர்கள் அடைக்கலம் தேடினர்.

க்ஷீராப்தௌ யத்ர தேவேஶோ ஹரிஃ ஶேதே ஸ்வயம் ப்ரபுஃ । தத்ர விஜ்ஞாபயாமாஸுஃ ஸர்வே ப்ரணதிபூர்வகம் ।। ௧௦.

பால்கடலில் தேவாதி தேவன் ஹரி தானே துயிலும் இடத்திற்கு எல்லா தேவர்களும் பணிவுடன் சென்று வேண்டினர்.

தேவதேவ ஹரே ஸர்வம் ஸைந்யம் த்வஸுரஸத்தமைஃ । பராஜிதம் பரித்ராஹி பீதம் விஹ்வல்லோசநம் ।। ௧௦.

'தேவாதி தேவனே, ஹரியே, எங்கள் படை முழுவதும் அந்த அசுரர்களால் தோற்கடிக்கப்பட்டது; நாங்கள் பயந்துள்ளோம், மனமும் குழம்பியுள்ளது; எங்களை காப்பாற்றும்.'

த்வயா தேவாஸுரே யுத்தே பூர்வம் த்ராதாஃ ஸ்ம கேஶவ । ஸஹஸ்த்ரபாஹோஃ க்ரூரஸ்ய ஸமரே காலநேமிநஃ ।। ௧௦.

'முன்பு, கேசவா, தேவாஸுரர் யுத்தத்தில் ஆயிரம் கை கொண்ட கொடிய காலநேமியை எதிர்த்து நீ எங்களை காத்தாய்.'

இதாநீமபி தேவேஶ அஸுரௌ தேவகண்டகௌ । ஹேத்ரு'ப்ரஹேத்ரு'நாமாநௌ பஹுஸைந்யபரிச்சதௌ । தௌ ஹத்வா த்ராஹி நஃ ஸர்வாந் தேவதேவ ஜகத்பதே ।। ௧௦.

'இப்போது கூட, தேவாதிபதி, ஹேத்ரு, ப்ரஹேத்ரு என்று பெயர் கொண்ட இந்த இரண்டு அசுரர்கள், பெரிய படை உடையவர்கள், தேவர்களுக்குத் தொல்லை தருபவர்கள்; அவர்களை அழித்து எங்களை எல்லாம் காப்பாற்றும், உலகநாதா.'

ஏவமுக்தஸ்ததோ தேவோ விஷ்ணுர்நாராயணஃ ப்ரபுஃ । அஹம் யாஸ்யாமி தௌ ஹந்துமித்யுவாச ஜகத்பதிஃ ।। ௧௦.

அப்படிச் சொல்லப்பட்டபோது, விஷ்ணு நாராயணன், உலகத்தின் ஆண்டவன், 'நான் போய் அந்த இருவரையும் அழிப்பேன்' என்று கூறினார்.