வராஹபுராணம்

அத குப்ஜாம்ரகமாஹாத்ம்யாரம்பஃ ஶ்ருத்வா மாயாபலம் ஹ்யேதத்தரணீ ஸம்ஶிதவ்ரதா

இப்போது குப்ஜாம்ரகத்தின் சிறப்பைச் சொல்வது ஆரம்பமாகிறது. இந்த மாயை வலிமையை கேட்டபின், தன் விரதங்களில் உறுதியான பூமி,

தரண்யுவாச ந தத்ராஹம் விஜாநாமி பூர்வமுக்தம் ச யத்த்வயா

பூமி சொன்னாள்: அதைப் பற்றி எனக்குத் தெரியாது; நீ முன்பு சொன்னதையும் அறியேன்.

யச்ச குப்ஜாம்ரகே புண்யம் புஷ்டிஸ்தஸ்ய ஸநாதநீ

குப்ஜாம்ரகத்தில் உள்ள புண்ணியம் மற்றும் நிலையான வளம் என்ன என்பதை,

வராஹ உவாச யச்ச குப்ஜாம்ரகே புஷ்டிர்யச்ச தீர்தமநிந்திதே

வராகன் சொன்னான்: குப்ஜாம்ரகத்தில் உள்ள வளமும், அங்கு இருக்கும் தீர்த்தமும், குற்றமற்றவளே,

தச்ச கார்த்ஸ்ந்யேந மே தேவி ஶ்ரு'ணு தத்த்வேந ஸுந்தரி

அனைத்தையும் முழுமையாகவும் உண்மையாகவும் நான் சொல்வதை கேள், தேவியே, அழகியே.

யச்ச கர்ம யதோ பூமே ஸ்நாதோ யாதி ம்ரு'தோऽபி ச

அங்கு யார் ஸ்நானம் செய்கிறார்களோ, அவர்கள் எவ்வாறு புண்ணியத்தை அடைகிறார்கள் என்பதையும்,

மதுகைடபௌ ததா ஹத்வா ப்ரஹ்மணோ வசநாத்ததா

அப்போது மதுவையும் கைடபனையும் வீழ்த்தி, பிரம்மாவின் todayயின்படி,

பஶ்யாமி தம் நதம் பூமே ரைப்யம் நாமமஹாமுநிம்

அங்கு நான் ரைப்யன் என்ற பெரிய முனிவரை, வணங்கி நிற்கும்姿யில் பார்த்தேன், பூமியே.

யுக்திமந்தம் குணஜ்ஞம் ச ஶுசிம் தக்ஷம் ஜிதேம்த்ரியம்

அவர் புத்திசாலி, நல்ல பண்புகளை அறிந்தவர், தூயவர், திறமையாளர், மற்றும் உணர்வுகளை வென்றவர்.

ஸஹஸ்ரம் சாம்புபக்ஷேண ததா ஶைவாலபக்ஷணம் 126.

ஆயிரம் ஆண்டுகள் தண்ணீரை மட்டும் அருந்தி வாழ்ந்தார்; அதுபோலவே சைவ இலைகளையும் உண்டார்.

இதஃ ப்ரீதோऽஸ்ம்யஹம் தேவி ரைப்யஸ்ய ச மஹாத்மநஃ

இதனால், தேவியே, அந்த மகானுபாவன் ரைப்யனிடம் நான் மகிழ்ந்தேன்.

ததோ வை தப்யமாநம் தம் கங்காத்வாரமுபாகதம்

பின்னர் அவர் தவம் செய்து கொண்டிருந்தபோது, கங்கையின் வாயிலுக்கு வந்தார்.

தர்ஶிதோऽயம் மயா சாத்மா ஹேதுமாத்ரேண கேநசித்

ஒரு காரணத்தால், நான் எனது உருவத்தை அவருக்குக் காண்பித்தேன்.

ஏவம் குப்ஜாம்ரகம் க்யாதம் ஸ்தாநமதேந்மநஸ்விநி

இவ்வாறு, அறிவுள்ளவளே, அந்த இடம் குப்ஜாம்ரகம் என்று பெயர் பெற்றது.

அந்யச்ச தே ப்ரவக்ஷ்யாமி தச்ச்ரு'ணுஷ்வ வஸுந்தரே

இன்னும் ஒன்று உனக்குச் சொல்கிறேன்; அதை நீ கேள், பூமியே.

ஏவம் தத்ர மயா த்ரு'ஷ்டஃ குப்ஜரூபம் ஸமாஸ்திதஃ

அங்கே நான் அவனை ஒரு கூனான உருவத்தில் காண்ந்தேன்.

நமஸ்க்ரு'த்ய ஸ்திதம் தம் து முநிம் வை ஸம்ஶிதவ்ரதம்

அந்த தவமுள்ள முனிவருக்கு வணங்கி, நான் அவன் முன் நின்றேன்.

மமைவ வசநம் ஶ்ருத்வா ஸ முநிஸ்தபஸாந்விதஃ

என் வார்த்தைகளை கேட்ட அந்த தவசாலி முனிவர்—

யதி ப்ரஸந்நோ பகவாँல்லோகநாதோ ஜநார்த்தநஃ

உலகங்களுக்குப் பாதுகாவலான ஜனார்த்தனன், பரமபிரான் திருப்தியடைந்தால்—

யாவல்லோகா தரிஷ்யந்தி தாவச்சைவ மஹாப்ரபோ 126.

உலகங்கள் நிலைத்திருக்கும் வரையில், மகாபிரான், அந்த அளவுக்கு—

த்வயி பக்திஃ ஸதா பூயாத்யாவத்ஸ்தாநம் ஜநார்த்தந

ஜனார்த்தனா, உமது இருப்பிடம் இருக்கும் வரை, எப்போதும் உமக்கு பக்தி நிலைத்திருக்க வேண்டும்.

ஏததேவ பரம் சித்தே மயா சைவ விதார்யதே

இதுவே என் மனதில் உயர்வாகக் கருதி, நான் பிடித்துப் பாதுகாத்திருக்கிறேன்.

ததஸ்தஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா ரைப்யஸ்யர்ஷேரஹம் புநஃ

பின்னர், ரைப்ய முனிவரின் வார்த்தைகளை கேட்டபின், நான் மீண்டும்—

மமைவம் வசநம் ஶ்ருத்வா ப்ராஹ்மணஃ ஸ வஸுந்தரே

பூமியே, அந்தப் பிராமணன் என் வார்த்தைகளை இவ்வாறு கேட்டபோது—

ஏதஸ்ய தீர்தவர்யஸ்ய மஹிமாநம் த்வயா ப்ரபோ

பிரபுவே, இந்தத் திருத்தலத்தின் மகிமையை—

அந்யாநி யாநி தீர்தாநி ஏதத்க்ஷேத்ராஶ்ரிதாநி து

இந்தத் தலத்தில் அமைந்துள்ள மற்ற திருத்தலங்களையும்—

ஶ்ரு'ணு தத்த்வேந மே ப்ரஹ்மந்யந்மாம் த்வம் பரிப்ரு'ச்சஸி

பிராமணா, நீ என்னிடம் கேட்டதை உண்மையாக நான் சொல்கிறேன், கேள்.

தீர்தம் து குமுதாகாரம் தஸ்மிந் குப்ஜாம்ரகே ஸ்திதம்

அங்கே, கூப்ஜாம்ரத்தில், குமுதப்பூ வடிவில் ஒரு திருத்தலம் இருக்கிறது.

கௌமுதஸ்ய து மாஸஸ்ய ததா மார்கஶிரஸ்ய ச

கௌமுத மாதத்திலும், மார்கழி மாதத்திலும்—