வராஹபுராணம்

தந்வீ தூணீ ஶரீ கட்கீ மாயாபலபராக்ரமஃ 125.

வில்லும் அம்புக்கூடையும் அம்புகளும் வாளும் உடையவனாய், மாயையின் சக்தியுடனும் வீரத்துடனும் இருந்தேன்.

மாயயா கிம் தவ தரே ந மாயாம் ஜ்ஞாதுமர்ஹஸி

மாயையால்—உனக்கு என்ன, பூமியே? என் மாயையை நீ அறிய இயலாது.

ஏதத்தே கதிதம் பூமே மாயாக்யாநம் மஹௌஜஸம்

பூமியே, இப்பெரும் சக்தி வாய்ந்த என் மாயையின் கதையை உனக்கு சொன்னேன்.

ஆக்யாநாநாம் மஹாக்யாநம் தபஸாம் ச பரந்தபஃ

கதைகளில் இது மிகப் பெரிய கதை; தவங்களில் இது சிறந்தது, பகைவரை வெல்வோனே.

நித்யம் படேத்யோ பக்தேஷு அபக்தேஷு ந கீர்தயேத்

யார் இதை எப்போதும் பக்தர்களிடையே படிக்கிறார்களோ, பக்தியில்லாதவர்களிடம் சொல்லாமல் இருக்கிறார்களோ—

அக்ரதஃ ப்ரு'ச்சதா ஶூத்ரமத்பக்தேஷு ததாக்ரதஃ

என் பக்தர்களிடம், அவர்கள் சுத்ரராயிருந்தாலும், கேட்கும்போது அவர்களுக்கு முன்பாக இதை வாசிப்பவரும்—

கல்யமுத்தாய யோ பூமே படதே ச த்ரு'டவ்ரதஃ

பூமியே, யார் காலையில் எழுந்து உறுதியுடன் இதை வாசிக்கிறார்களோ—

அத பூர்ணேந காலேந புமாந்பம்சத்வமாகதஃ

அப்போது முழு காலம் கடந்தபின், அந்த மனிதன் இறந்துவிட்டான்.

ய ஏவம் ஶ்ரு'ணுயாந்நித்யம் மஹாக்யாநம் வஸுந்தரே

யார் இந்தப் பெரிய கதையை தினமும் கேட்கிறார்களோ, பூமியே,

ஏதத்தே கதிதம் பத்ரே த்வயா யத்பூர்வமீப்ஸிதம்

நல்லவளே, நீ முன்பு விரும்பியது இதுதான்; அதை இப்போது நான் சொன்னேன்.

அத குப்ஜாம்ரகமாஹாத்ம்யாரம்பஃ ஶ்ருத்வா மாயாபலம் ஹ்யேதத்தரணீ ஸம்ஶிதவ்ரதா

இப்போது குப்ஜாம்ரகத்தின் சிறப்பைச் சொல்வது ஆரம்பமாகிறது. இந்த மாயை வலிமையை கேட்டபின், தன் விரதங்களில் உறுதியான பூமி,

தரண்யுவாச ந தத்ராஹம் விஜாநாமி பூர்வமுக்தம் ச யத்த்வயா

பூமி சொன்னாள்: அதைப் பற்றி எனக்குத் தெரியாது; நீ முன்பு சொன்னதையும் அறியேன்.

யச்ச குப்ஜாம்ரகே புண்யம் புஷ்டிஸ்தஸ்ய ஸநாதநீ

குப்ஜாம்ரகத்தில் உள்ள புண்ணியம் மற்றும் நிலையான வளம் என்ன என்பதை,

வராஹ உவாச யச்ச குப்ஜாம்ரகே புஷ்டிர்யச்ச தீர்தமநிந்திதே

வராகன் சொன்னான்: குப்ஜாம்ரகத்தில் உள்ள வளமும், அங்கு இருக்கும் தீர்த்தமும், குற்றமற்றவளே,

தச்ச கார்த்ஸ்ந்யேந மே தேவி ஶ்ரு'ணு தத்த்வேந ஸுந்தரி

அனைத்தையும் முழுமையாகவும் உண்மையாகவும் நான் சொல்வதை கேள், தேவியே, அழகியே.

யச்ச கர்ம யதோ பூமே ஸ்நாதோ யாதி ம்ரு'தோऽபி ச

அங்கு யார் ஸ்நானம் செய்கிறார்களோ, அவர்கள் எவ்வாறு புண்ணியத்தை அடைகிறார்கள் என்பதையும்,

மதுகைடபௌ ததா ஹத்வா ப்ரஹ்மணோ வசநாத்ததா

அப்போது மதுவையும் கைடபனையும் வீழ்த்தி, பிரம்மாவின் todayயின்படி,

பஶ்யாமி தம் நதம் பூமே ரைப்யம் நாமமஹாமுநிம்

அங்கு நான் ரைப்யன் என்ற பெரிய முனிவரை, வணங்கி நிற்கும்姿யில் பார்த்தேன், பூமியே.

யுக்திமந்தம் குணஜ்ஞம் ச ஶுசிம் தக்ஷம் ஜிதேம்த்ரியம்

அவர் புத்திசாலி, நல்ல பண்புகளை அறிந்தவர், தூயவர், திறமையாளர், மற்றும் உணர்வுகளை வென்றவர்.

ஸஹஸ்ரம் சாம்புபக்ஷேண ததா ஶைவாலபக்ஷணம் 126.

ஆயிரம் ஆண்டுகள் தண்ணீரை மட்டும் அருந்தி வாழ்ந்தார்; அதுபோலவே சைவ இலைகளையும் உண்டார்.

இதஃ ப்ரீதோऽஸ்ம்யஹம் தேவி ரைப்யஸ்ய ச மஹாத்மநஃ

இதனால், தேவியே, அந்த மகானுபாவன் ரைப்யனிடம் நான் மகிழ்ந்தேன்.

ததோ வை தப்யமாநம் தம் கங்காத்வாரமுபாகதம்

பின்னர் அவர் தவம் செய்து கொண்டிருந்தபோது, கங்கையின் வாயிலுக்கு வந்தார்.

தர்ஶிதோऽயம் மயா சாத்மா ஹேதுமாத்ரேண கேநசித்

ஒரு காரணத்தால், நான் எனது உருவத்தை அவருக்குக் காண்பித்தேன்.

ஏவம் குப்ஜாம்ரகம் க்யாதம் ஸ்தாநமதேந்மநஸ்விநி

இவ்வாறு, அறிவுள்ளவளே, அந்த இடம் குப்ஜாம்ரகம் என்று பெயர் பெற்றது.

அந்யச்ச தே ப்ரவக்ஷ்யாமி தச்ச்ரு'ணுஷ்வ வஸுந்தரே

இன்னும் ஒன்று உனக்குச் சொல்கிறேன்; அதை நீ கேள், பூமியே.

ஏவம் தத்ர மயா த்ரு'ஷ்டஃ குப்ஜரூபம் ஸமாஸ்திதஃ

அங்கே நான் அவனை ஒரு கூனான உருவத்தில் காண்ந்தேன்.

நமஸ்க்ரு'த்ய ஸ்திதம் தம் து முநிம் வை ஸம்ஶிதவ்ரதம்

அந்த தவமுள்ள முனிவருக்கு வணங்கி, நான் அவன் முன் நின்றேன்.

மமைவ வசநம் ஶ்ருத்வா ஸ முநிஸ்தபஸாந்விதஃ

என் வார்த்தைகளை கேட்ட அந்த தவசாலி முனிவர்—

யதி ப்ரஸந்நோ பகவாँல்லோகநாதோ ஜநார்த்தநஃ

உலகங்களுக்குப் பாதுகாவலான ஜனார்த்தனன், பரமபிரான் திருப்தியடைந்தால்—