வராஹபுராணம்

த்வயா ந தத்க்ரு'தம் கிம்சிச்சுபம் வாஶுபமேவ வா 125.

நீ எந்த நல்ல காரியமும், கெட்ட காரியமும் செய்யவில்லை.

யத்த்வயா துஷ்க்ரு'தம் கர்ம வ்யபிசாரஶ்ச தத்ர வை

நீ செய்த தவறான செயல்களும், வழிமுறைக்கு எதிரான செயல்களும்,

பவாந்தரே க்ரு'தம் யச்ச யேநேதம் ப்ராப்தவாந்மஹத்

முந்தைய பிறவியில் நீ செய்தது எதுவோ, அதனால் இப்பெரிய நிலையை நீ அடைந்துள்ளாய்.

மம பக்தா த்விஜாஃ ஶுத்தா யத்த்வயா நாபிவாதிதாஃ

என் பக்தியான தூய பிராமணர்களை நீ வணங்காமல் இருந்தாய்.

யே ச பாகவதாஃ ஶுத்தாஸ்தே நூநம் மம மூர்த்தயஃ விதிதோऽஸ்மீஹ விப்ரேந்த்ர தைரஹம் நாத்ர ஸம்ஶயஃ

அந்த தூய பக்தர்கள் உண்மையில் என் உருவமே; பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, அவர்களால் இங்கே நான் அறியப்படுகிறேன்—இதில் எந்த ஐயமும் இல்லை.

மம தர்ஶநகாமா யே தே மே பக்தா த்விஜாஸ்ததா

என்னைப் பார்க்க விரும்பும் அந்த இருமுறை பிறந்தவர்களும் என் பக்தர்களே.

விஶேஷேண கலௌ ப்ரஹ்மந்த்விஜரூபோ ஹ்யவஸ்திதஃ

கலியுகத்தில் நான் பிராமணரின் உருவில் சிறப்பாக இருக்கிறேன்.

யோ மாம் ப்ராப்தமிஹேச்சேத யஸ்யாவாச்யம் ந வித்யதே

யார் இங்கே என்னை அடைய விரும்புகிறார்களோ, அவர்களுக்கு சொல்ல முடியாதது எதுவும் இல்லை.

கச்ச ப்ராஹ்மண ஸித்தோऽஸி யதா ப்ராணாந்விமோக்ஷ்யஸி

பிராமணரே, நீ செல்—நீ முழுமை அடைந்துள்ளாய்; உயிரை விட்டபோது நீ உயர்ந்த நிலையை அடைவாய்.

ஏவமுக்த்வா வராரோஹே தத்ரைவாந்தர்ஹிதோऽபவம் க்ரு'த்வா ஸுதுஷ்கரம் கர்ம ஶ்வேதத்வீபமுபாகதஃ

அழகியவளே, இப்படிச் சொல்லிவிட்டு அங்கேயே மறைந்தேன்; மிக கடினமான காரியம் செய்து, நான் சுவேதத்வீபத்திற்குச் சென்றேன்.

தந்வீ தூணீ ஶரீ கட்கீ மாயாபலபராக்ரமஃ 125.

வில்லும் அம்புக்கூடையும் அம்புகளும் வாளும் உடையவனாய், மாயையின் சக்தியுடனும் வீரத்துடனும் இருந்தேன்.

மாயயா கிம் தவ தரே ந மாயாம் ஜ்ஞாதுமர்ஹஸி

மாயையால்—உனக்கு என்ன, பூமியே? என் மாயையை நீ அறிய இயலாது.

ஏதத்தே கதிதம் பூமே மாயாக்யாநம் மஹௌஜஸம்

பூமியே, இப்பெரும் சக்தி வாய்ந்த என் மாயையின் கதையை உனக்கு சொன்னேன்.

ஆக்யாநாநாம் மஹாக்யாநம் தபஸாம் ச பரந்தபஃ

கதைகளில் இது மிகப் பெரிய கதை; தவங்களில் இது சிறந்தது, பகைவரை வெல்வோனே.

நித்யம் படேத்யோ பக்தேஷு அபக்தேஷு ந கீர்தயேத்

யார் இதை எப்போதும் பக்தர்களிடையே படிக்கிறார்களோ, பக்தியில்லாதவர்களிடம் சொல்லாமல் இருக்கிறார்களோ—

அக்ரதஃ ப்ரு'ச்சதா ஶூத்ரமத்பக்தேஷு ததாக்ரதஃ

என் பக்தர்களிடம், அவர்கள் சுத்ரராயிருந்தாலும், கேட்கும்போது அவர்களுக்கு முன்பாக இதை வாசிப்பவரும்—

கல்யமுத்தாய யோ பூமே படதே ச த்ரு'டவ்ரதஃ

பூமியே, யார் காலையில் எழுந்து உறுதியுடன் இதை வாசிக்கிறார்களோ—

அத பூர்ணேந காலேந புமாந்பம்சத்வமாகதஃ

அப்போது முழு காலம் கடந்தபின், அந்த மனிதன் இறந்துவிட்டான்.

ய ஏவம் ஶ்ரு'ணுயாந்நித்யம் மஹாக்யாநம் வஸுந்தரே

யார் இந்தப் பெரிய கதையை தினமும் கேட்கிறார்களோ, பூமியே,

ஏதத்தே கதிதம் பத்ரே த்வயா யத்பூர்வமீப்ஸிதம்

நல்லவளே, நீ முன்பு விரும்பியது இதுதான்; அதை இப்போது நான் சொன்னேன்.

அத குப்ஜாம்ரகமாஹாத்ம்யாரம்பஃ ஶ்ருத்வா மாயாபலம் ஹ்யேதத்தரணீ ஸம்ஶிதவ்ரதா

இப்போது குப்ஜாம்ரகத்தின் சிறப்பைச் சொல்வது ஆரம்பமாகிறது. இந்த மாயை வலிமையை கேட்டபின், தன் விரதங்களில் உறுதியான பூமி,

தரண்யுவாச ந தத்ராஹம் விஜாநாமி பூர்வமுக்தம் ச யத்த்வயா

பூமி சொன்னாள்: அதைப் பற்றி எனக்குத் தெரியாது; நீ முன்பு சொன்னதையும் அறியேன்.

யச்ச குப்ஜாம்ரகே புண்யம் புஷ்டிஸ்தஸ்ய ஸநாதநீ

குப்ஜாம்ரகத்தில் உள்ள புண்ணியம் மற்றும் நிலையான வளம் என்ன என்பதை,

வராஹ உவாச யச்ச குப்ஜாம்ரகே புஷ்டிர்யச்ச தீர்தமநிந்திதே

வராகன் சொன்னான்: குப்ஜாம்ரகத்தில் உள்ள வளமும், அங்கு இருக்கும் தீர்த்தமும், குற்றமற்றவளே,

தச்ச கார்த்ஸ்ந்யேந மே தேவி ஶ்ரு'ணு தத்த்வேந ஸுந்தரி

அனைத்தையும் முழுமையாகவும் உண்மையாகவும் நான் சொல்வதை கேள், தேவியே, அழகியே.

யச்ச கர்ம யதோ பூமே ஸ்நாதோ யாதி ம்ரு'தோऽபி ச

அங்கு யார் ஸ்நானம் செய்கிறார்களோ, அவர்கள் எவ்வாறு புண்ணியத்தை அடைகிறார்கள் என்பதையும்,

மதுகைடபௌ ததா ஹத்வா ப்ரஹ்மணோ வசநாத்ததா

அப்போது மதுவையும் கைடபனையும் வீழ்த்தி, பிரம்மாவின் todayயின்படி,

பஶ்யாமி தம் நதம் பூமே ரைப்யம் நாமமஹாமுநிம்

அங்கு நான் ரைப்யன் என்ற பெரிய முனிவரை, வணங்கி நிற்கும்姿யில் பார்த்தேன், பூமியே.

யுக்திமந்தம் குணஜ்ஞம் ச ஶுசிம் தக்ஷம் ஜிதேம்த்ரியம்

அவர் புத்திசாலி, நல்ல பண்புகளை அறிந்தவர், தூயவர், திறமையாளர், மற்றும் உணர்வுகளை வென்றவர்.