வராஹபுராணம்

கிம் மயா விக்ரு'தம் கர்ம ஸேவமாநேந மாதவ 125.

'மாதவனை சேவித்தபோது நான் என்ன தவறு செய்தேன்?'

பக்ஷிதம் கிமகர்மண்யம் ஸேவமாநேந சாச்யுத

'அச்சுதனை சேவிப்பதற்குள் நான் எந்தத் தவறானதை உண்டேன்?'

ஏததாசக்ஷ தத்த்வேந யேநாஹம் நரகம் கதஃ

'நான் நரகத்திற்கு சென்றதற்குக் காரணம் என்ன என்பதை உண்மையாகச் சொல்லுங்கள்.'

மாயாலுப்தேந ஹி மயா பூர்வம் விஜ்ஞாபிதோ ஹ்யஸி

'மாயையால் ஏமாந்து, முன்பே உமக்கு நான் தெரிவித்தேன்.'

ததஸ்தஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா காருண்யபரிதேவிதம்

அவர் துயரமும் இரக்கமும் நிறைந்த வார்த்தைகளை நான் கேட்டபோது—

மா துஃகம் குரு விப்ரேந்த்ர ஆத்மதோஷஸமுத்பவம் யேந துஃகமநுப்ராப்தம் திர்யக்யோநிம் ச வை கதஃ

'பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, உன் தவறால் உண்டான துயரத்துக்காக கவலைப்பட வேண்டாம்; அதனால் தான் நீ துயரத்தை அடைந்து, பிறவியிலும் பிறந்தாய்.'

உக்தமேவ மயா பூர்வம் ஶ்ரு'ணு ப்ராஹ்மணபுங்கவ

'நான் முன்பே சொன்னேன்; கேள், பிராமண முன்னோயே.'

ததாமி திவ்யபோகாந்வை பௌமாந்வாபி தவேப்ஸிதம்

'நான் உனக்கு தேவதைகளுக்குரிய அனுபவங்களையோ, பூமியில் விரும்பும் இன்பங்களையோ தருகிறேன்.'

த்ரு'ஷ்டா து வைஷ்ணவீ மாயா யா த்வயா ப்ராஹ்மணேப்ஸிதா வர்ஷாணி சைவ பம்சாஶாந்நிஷாதஸ்ய க்ரு'ஹேऽபி ந

'நீ விரும்பிய வைஷ்ணவ மாயையை நீ பார்த்தாய்; ஐம்பது ஆண்டுகள், வேட்டக்காரனின் வீட்டிலும் இல்லை.'

அந்யச்ச தே ப்ரவக்ஷ்யாமி தச்ச்ரு'ணுஷ்வ த்விஜோத்தம

இதோ இன்னும் ஒன்று உனக்குச் சொல்கிறேன், சிறந்த பிராமணரே, அதை கவனமாகக் கேள்.

த்வயா ந தத்க்ரு'தம் கிம்சிச்சுபம் வாஶுபமேவ வா 125.

நீ எந்த நல்ல காரியமும், கெட்ட காரியமும் செய்யவில்லை.

யத்த்வயா துஷ்க்ரு'தம் கர்ம வ்யபிசாரஶ்ச தத்ர வை

நீ செய்த தவறான செயல்களும், வழிமுறைக்கு எதிரான செயல்களும்,

பவாந்தரே க்ரு'தம் யச்ச யேநேதம் ப்ராப்தவாந்மஹத்

முந்தைய பிறவியில் நீ செய்தது எதுவோ, அதனால் இப்பெரிய நிலையை நீ அடைந்துள்ளாய்.

மம பக்தா த்விஜாஃ ஶுத்தா யத்த்வயா நாபிவாதிதாஃ

என் பக்தியான தூய பிராமணர்களை நீ வணங்காமல் இருந்தாய்.

யே ச பாகவதாஃ ஶுத்தாஸ்தே நூநம் மம மூர்த்தயஃ விதிதோऽஸ்மீஹ விப்ரேந்த்ர தைரஹம் நாத்ர ஸம்ஶயஃ

அந்த தூய பக்தர்கள் உண்மையில் என் உருவமே; பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, அவர்களால் இங்கே நான் அறியப்படுகிறேன்—இதில் எந்த ஐயமும் இல்லை.

மம தர்ஶநகாமா யே தே மே பக்தா த்விஜாஸ்ததா

என்னைப் பார்க்க விரும்பும் அந்த இருமுறை பிறந்தவர்களும் என் பக்தர்களே.

விஶேஷேண கலௌ ப்ரஹ்மந்த்விஜரூபோ ஹ்யவஸ்திதஃ

கலியுகத்தில் நான் பிராமணரின் உருவில் சிறப்பாக இருக்கிறேன்.

யோ மாம் ப்ராப்தமிஹேச்சேத யஸ்யாவாச்யம் ந வித்யதே

யார் இங்கே என்னை அடைய விரும்புகிறார்களோ, அவர்களுக்கு சொல்ல முடியாதது எதுவும் இல்லை.

கச்ச ப்ராஹ்மண ஸித்தோऽஸி யதா ப்ராணாந்விமோக்ஷ்யஸி

பிராமணரே, நீ செல்—நீ முழுமை அடைந்துள்ளாய்; உயிரை விட்டபோது நீ உயர்ந்த நிலையை அடைவாய்.

ஏவமுக்த்வா வராரோஹே தத்ரைவாந்தர்ஹிதோऽபவம் க்ரு'த்வா ஸுதுஷ்கரம் கர்ம ஶ்வேதத்வீபமுபாகதஃ

அழகியவளே, இப்படிச் சொல்லிவிட்டு அங்கேயே மறைந்தேன்; மிக கடினமான காரியம் செய்து, நான் சுவேதத்வீபத்திற்குச் சென்றேன்.

தந்வீ தூணீ ஶரீ கட்கீ மாயாபலபராக்ரமஃ 125.

வில்லும் அம்புக்கூடையும் அம்புகளும் வாளும் உடையவனாய், மாயையின் சக்தியுடனும் வீரத்துடனும் இருந்தேன்.

மாயயா கிம் தவ தரே ந மாயாம் ஜ்ஞாதுமர்ஹஸி

மாயையால்—உனக்கு என்ன, பூமியே? என் மாயையை நீ அறிய இயலாது.

ஏதத்தே கதிதம் பூமே மாயாக்யாநம் மஹௌஜஸம்

பூமியே, இப்பெரும் சக்தி வாய்ந்த என் மாயையின் கதையை உனக்கு சொன்னேன்.

ஆக்யாநாநாம் மஹாக்யாநம் தபஸாம் ச பரந்தபஃ

கதைகளில் இது மிகப் பெரிய கதை; தவங்களில் இது சிறந்தது, பகைவரை வெல்வோனே.

நித்யம் படேத்யோ பக்தேஷு அபக்தேஷு ந கீர்தயேத்

யார் இதை எப்போதும் பக்தர்களிடையே படிக்கிறார்களோ, பக்தியில்லாதவர்களிடம் சொல்லாமல் இருக்கிறார்களோ—

அக்ரதஃ ப்ரு'ச்சதா ஶூத்ரமத்பக்தேஷு ததாக்ரதஃ

என் பக்தர்களிடம், அவர்கள் சுத்ரராயிருந்தாலும், கேட்கும்போது அவர்களுக்கு முன்பாக இதை வாசிப்பவரும்—

கல்யமுத்தாய யோ பூமே படதே ச த்ரு'டவ்ரதஃ

பூமியே, யார் காலையில் எழுந்து உறுதியுடன் இதை வாசிக்கிறார்களோ—

அத பூர்ணேந காலேந புமாந்பம்சத்வமாகதஃ

அப்போது முழு காலம் கடந்தபின், அந்த மனிதன் இறந்துவிட்டான்.

ய ஏவம் ஶ்ரு'ணுயாந்நித்யம் மஹாக்யாநம் வஸுந்தரே

யார் இந்தப் பெரிய கதையை தினமும் கேட்கிறார்களோ, பூமியே,