வராஹபுராணம்

நிஷாதஸ்ய குலே ஜாதோ பக்ஷ்யாபக்ஷ்யாஶ்ச பக்ஷிதாஃ

நான் நிஷாதர் குடும்பத்தில் பிறந்து, உண்ணத்தக்கதும், உண்ணக்கூடாததும் உண்டேன்.

பேயாபேயம் ச மே பீதம் விக்ரீதாஶ்சாப்யவிக்ரேயாஃ 125.

குடிக்கத்தக்கதும், குடிக்கக்கூடாததும் குடித்தேன்; விற்கக் கூடாதவற்றையும் வாங்கி, விற்றேன்.

வேஶ்மந்யபோஜ்யபோஜ்யம் ச புக்தம் சைவ ந ஸம்ஶயஃ

வீட்டில், அனுமதிக்கப்பட்டதும், தடைசெய்யப்பட்டதும் உண்டேன்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

ததஃ கிம்சாபராதம் வா கேந வா தத்விசிந்தயே

பின்னர், இன்னும் என்ன தவறு, யாரால் நடந்தது என்று சிந்திக்கிறேன்.

ஏதஸ்மிந்நம்தரே பூமே நிஷாதஃ க்ரோதமூர்ச்சிதஃ

அந்த நேரத்தில், பூமியில், நிஷாதன் கோபத்தில் மூழ்கி,

ததோ ம்ரு'கயதே பார்யாம் பக்தியுக்தாம் ஶுபேக்ஷணாம்

பிறகு, பக்தியுடன், நல்ல முகமுள்ள தன் மனைவியைத் தேடுகிறான்.

க்வ கதாஸி ப்ரியேऽஸ்மாகம் த்யக்த்வா புத்ராந் க்ரு'ஹே ச மாம்

எங்கே போனாய், என் பிரியமானவளே? எங்களை விட்டுவிட்டு, பிள்ளைகளையும், என்னையும் வீட்டில் விட்டுவிட்டாய்.

கிம் நு பஶ்யத பார்யாம் மே கங்காதீரமுபாகதா

என் மனைவி கங்கை கரைக்கு வந்திருக்கிறாள்; அவளை யாராவது பார்த்தீர்களா?

தத்ரைவ ச நராஃ ஸர்வே மாயாதீர்தமுபாகதாஃ

அங்கே, எல்லா மனிதர்களும் மாயா தீர்த்தத்திற்கு வந்திருந்தார்கள்.

இதம் வாஸஶ்ச கும்பஶ்ச நதீகூலே ச திஷ்டதி

இங்கே, ஆற்றங்கரையில் அவளது vasthram-ம், குடமும் இருக்கின்றன.

அத கேநாபி க்ராஹேண ஸ்நாயமாநா தபஸ்விநீ 125.

அப்போது, தவம் செய்பவள் நீராடும் போது, ஏதோ ஒரு முதலை பிடித்தது.

ந சாப்ரியம் மயாऽஸ்யுக்தா கதாசிதபி வாசகம்

நான் ஒருபோதும் அவளுக்கு கடுமையான வார்த்தையோ, மனதைத் துன்புறுத்தும் பேச்சையோ பேசவில்லை.

அதவாபி பிஶாசேந பக்ஷிதா பூதராக்ஷஸைஃ

இல்லையெனில், பிசாசு அல்லது பூதராட்சசம் அவளை விழுங்கியிருக்கலாம்.

கிம் க்ரு'தம் துஷ்க்ரு'தம் பூர்வம் மயா கர்ம ஸுஸங்கடம்

நான் முன்பு என்ன பாவம் செய்தேன்? என்ன கொடூரமான செயல் செய்தேன்?

ஏஹி மே ஸுபகே காந்தே மம சித்தாநுவர்த்திநி

என் மனதைப் பின்பற்றும், என் அதிர்ஷ்டசாலி, என் காதலியே, என்னிடம் வா.

மாம் பஶ்ய த்வம் வராரோஹே த்ரீந்புத்ராநதிபாலகாந்

அழகான இடுப்பையுடையவளே, என்னையும், இங்கே உள்ள என் மூன்று சிறிய பிள்ளைகளையும் நீ பார்த்து இரு.

மம புத்ரா ருதந்த்யேதே பாலகாஸ்தவ லாலஸா

இவை என் பிள்ளைகள், உனக்கு மிகவும் பிடித்த குழந்தைகள், இங்கே அழுகிறார்கள்.

காமம் மாம் க்ஷுதிதம் சைவ ஜ்ஞாஸ்யஸே த்வம் பிபாஸிதம்

நான் பசிக்கவும், தாகமாகவும் இருக்கிறேன் என்பதை நீ நிச்சயம் அறிந்துகொள்வாய்.

ஏவம் விலபமாநஸ்ய நிஷாதஸ்ய த்விதஸ்ததஃ

அந்த நிஷாதன் இவ்வாறு இடம் இடமாக புலம்பிக் கொண்டிருந்தான்.

ஸுகம் யோகம் ச தே நீத்வா ஸா கதா ஹ்யநிவ்ரு'த்தயே

உன்னுடன் மகிழ்ச்சியோடும், இணைப்போடும் வாழ்ந்தவள் இப்போது போய்விட்டாள்; இனி திரும்ப வரமாட்டாள்.

நிஷாதம் பாஷதே தத்ர கச்ச கிம் பரிக்லிஶ்யஸே 125.

அங்கே அந்த நிஷாதனிடம், 'போ, ஏன் உன்னை நீயே வருத்திக்கொள்கிறாய்?' என்று கூறினார்.

ஏதே ந த்யஜநீயாஸ்தே கதாசிதபி புத்ரகாஃ

இந்த பிள்ளைகளை எந்த நேரத்திலும் நீ ஒருபோதும் விட்டு விடக்கூடாது.

உவாச மதுரம் வாக்யம் துஃகஶோகபரிப்லுதஃ

துயரமும் சோகமும் நிறைந்தவன் இனிமையான வார்த்தைகளைப் பேசினான்.

ஸாந்த்விதோऽஸ்மி த்வயா விப்ர வசநைர்மதுராக்ஷரைஃ

உன் இனிய சொற்களால், பிராமணரே, நான் ஆறுதல் பெற்றேன்.

நிஷதாஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா ஸ முநிஃ ஸம்ஶிதவ்ரதஃ

நிஷாதனின் வார்த்தைகளை கேட்ட அந்த உறுதியான விரதம் கொண்ட முனிவர்—

மா ரோதீர்வச்மி பத்ரம் தே தவாஹம் ஸா ப்ரியாऽபவத்

அழாதே என்று நான் சொல்கிறேன்; உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும்; உனக்கு மிகவும் பிடித்தவள் இப்போது நானாகிவிட்டேன்.

பரிவ்ராஜவசஃ ஶ்ருத்வா நிஷாதோ விகதஜ்வரஃ

அந்த சுற்றிப் பயணிக்கும் முனிவரின் வார்த்தைகளை கேட்ட நிஷாதனுக்கு மனமுறுத்தல் நீங்கியது.

கிமிதம் பாஷஸே விப்ர அவ்யக்தம் யத்கதாசந

பிராமணரே, நீ சொல்வது என்ன? இது தெளிவாகவும் புரியாததாகவும் இருக்கிறது.

நிஷாதஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா ப்ராஹ்மணோ துஃகமூர்ச்சிதஃ

நிஷாதனின் வார்த்தைகளை கேட்ட பிராமணன் துயரத்தில் மயங்கி விழுந்தான்.