வராஹபுராணம்

ஜீவாநி சைவ ஸததம் காதிதாநி ததஸ்ததஃ

மற்ற உயிரினங்கள் எப்போதும் இடம் இடமாக கொல்லப்பட்டன.

கம்யாகம்யம் ந ஜாநாதி மாயாஜாலேந மோஹிதஃ 125.

மாயையின் வலைக்குள் சிக்கி, செய்ய வேண்டியது, செய்யக் கூடாதது என்று அறியாமல் இருந்தான்.

கடம் க்ரு'ஹீத்வா விட்லிப்தவஸ்த்ரக்ஷாலநகாரணாத்

ஒரு குடத்தை எடுத்துக்கொண்டு, அழுக்கான vastrangalai சுத்தம் செய்யும் நோக்கில்,

ஸ்நாதும் கங்காஜலே ஸ்தித்வா விகாஹயதி ஜாஹ்நவீம்

கங்கை நீரில் குளிக்க அவள் நின்று, ஜாஹ்னவியில் இறங்கினாள்.

ஜாதஸ்தபோதநஸ்தத்ர தண்டீ குண்டீதரஃ புநஃ

அங்கே, தவத்தில் ஈடுபட்ட முனிவர் மீண்டும் பிறந்து, தண்டும் குடமும் ஏந்தினார்.

வஸ்த்ராதி தர்ஶிதம் சைவ யத்ர ஸம்ஸ்தாபிதம் புரா

முன்பு காட்டப்பட்டு, அங்கே வைக்கப்பட்டிருந்த vastram மற்றும் பிற பொருட்கள்,

விப்ரேண ஜ்ஞாதுகாமேந விஷ்ணுமாயாம் யதா புரா

முன்புபோல், விஷ்ணுவின் மாயையை அறிய விரும்பிய பிராமணனால்.

வாஸோ க்ரு'ஹ்ணாதி ஸவ்ரீடோ யோகம் ச பரிசிந்தயந்

அவனது மனதில் யோகத்தை நினைத்து, வெட்கத்துடன் தனது vasthram-ஐ அணிகிறான்.

ததோ விந்ததி சாத்மாநம் தபஸா யத்ததா க்ரு'தம்

அப்போது, அவன் செய்த தவத்தின் மூலம், தன்னைத் தெளிவாக உணர்கிறான்.

ஏவம் நிந்ததி சாத்மாநம் திக்குர்வந் ஸாதுதூஷிதம்

இவ்வாறு, நல்லொழுக்கத்தை கெடுத்தவன் போல், தன் குறைகளை கண்டித்து, தன்னைத் திட்டுகிறான்.

நிஷாதஸ்ய குலே ஜாதோ பக்ஷ்யாபக்ஷ்யாஶ்ச பக்ஷிதாஃ

நான் நிஷாதர் குடும்பத்தில் பிறந்து, உண்ணத்தக்கதும், உண்ணக்கூடாததும் உண்டேன்.

பேயாபேயம் ச மே பீதம் விக்ரீதாஶ்சாப்யவிக்ரேயாஃ 125.

குடிக்கத்தக்கதும், குடிக்கக்கூடாததும் குடித்தேன்; விற்கக் கூடாதவற்றையும் வாங்கி, விற்றேன்.

வேஶ்மந்யபோஜ்யபோஜ்யம் ச புக்தம் சைவ ந ஸம்ஶயஃ

வீட்டில், அனுமதிக்கப்பட்டதும், தடைசெய்யப்பட்டதும் உண்டேன்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

ததஃ கிம்சாபராதம் வா கேந வா தத்விசிந்தயே

பின்னர், இன்னும் என்ன தவறு, யாரால் நடந்தது என்று சிந்திக்கிறேன்.

ஏதஸ்மிந்நம்தரே பூமே நிஷாதஃ க்ரோதமூர்ச்சிதஃ

அந்த நேரத்தில், பூமியில், நிஷாதன் கோபத்தில் மூழ்கி,

ததோ ம்ரு'கயதே பார்யாம் பக்தியுக்தாம் ஶுபேக்ஷணாம்

பிறகு, பக்தியுடன், நல்ல முகமுள்ள தன் மனைவியைத் தேடுகிறான்.

க்வ கதாஸி ப்ரியேऽஸ்மாகம் த்யக்த்வா புத்ராந் க்ரு'ஹே ச மாம்

எங்கே போனாய், என் பிரியமானவளே? எங்களை விட்டுவிட்டு, பிள்ளைகளையும், என்னையும் வீட்டில் விட்டுவிட்டாய்.

கிம் நு பஶ்யத பார்யாம் மே கங்காதீரமுபாகதா

என் மனைவி கங்கை கரைக்கு வந்திருக்கிறாள்; அவளை யாராவது பார்த்தீர்களா?

தத்ரைவ ச நராஃ ஸர்வே மாயாதீர்தமுபாகதாஃ

அங்கே, எல்லா மனிதர்களும் மாயா தீர்த்தத்திற்கு வந்திருந்தார்கள்.

இதம் வாஸஶ்ச கும்பஶ்ச நதீகூலே ச திஷ்டதி

இங்கே, ஆற்றங்கரையில் அவளது vasthram-ம், குடமும் இருக்கின்றன.

அத கேநாபி க்ராஹேண ஸ்நாயமாநா தபஸ்விநீ 125.

அப்போது, தவம் செய்பவள் நீராடும் போது, ஏதோ ஒரு முதலை பிடித்தது.

ந சாப்ரியம் மயாऽஸ்யுக்தா கதாசிதபி வாசகம்

நான் ஒருபோதும் அவளுக்கு கடுமையான வார்த்தையோ, மனதைத் துன்புறுத்தும் பேச்சையோ பேசவில்லை.

அதவாபி பிஶாசேந பக்ஷிதா பூதராக்ஷஸைஃ

இல்லையெனில், பிசாசு அல்லது பூதராட்சசம் அவளை விழுங்கியிருக்கலாம்.

கிம் க்ரு'தம் துஷ்க்ரு'தம் பூர்வம் மயா கர்ம ஸுஸங்கடம்

நான் முன்பு என்ன பாவம் செய்தேன்? என்ன கொடூரமான செயல் செய்தேன்?

ஏஹி மே ஸுபகே காந்தே மம சித்தாநுவர்த்திநி

என் மனதைப் பின்பற்றும், என் அதிர்ஷ்டசாலி, என் காதலியே, என்னிடம் வா.

மாம் பஶ்ய த்வம் வராரோஹே த்ரீந்புத்ராநதிபாலகாந்

அழகான இடுப்பையுடையவளே, என்னையும், இங்கே உள்ள என் மூன்று சிறிய பிள்ளைகளையும் நீ பார்த்து இரு.

மம புத்ரா ருதந்த்யேதே பாலகாஸ்தவ லாலஸா

இவை என் பிள்ளைகள், உனக்கு மிகவும் பிடித்த குழந்தைகள், இங்கே அழுகிறார்கள்.

காமம் மாம் க்ஷுதிதம் சைவ ஜ்ஞாஸ்யஸே த்வம் பிபாஸிதம்

நான் பசிக்கவும், தாகமாகவும் இருக்கிறேன் என்பதை நீ நிச்சயம் அறிந்துகொள்வாய்.

ஏவம் விலபமாநஸ்ய நிஷாதஸ்ய த்விதஸ்ததஃ

அந்த நிஷாதன் இவ்வாறு இடம் இடமாக புலம்பிக் கொண்டிருந்தான்.