வராஹபுராணம்

ஹ்ரு'தயேऽசிந்தயத்தத்ர கர்பக்லேஶேந பீடிதஃ

அங்கே, கருவில் இருந்த வேதனையால் வருந்தி, அவன் மனதில் சிந்தித்தான்.

யோऽஹம் நிஷாதகர்பேऽஸ்மிந்வஸாமி நரகேஷு ச 125.

நான் இப்போது இந்த நிஷாதரின் கருவிலும், நரகத்திலுள்ள நிலையில் வாழ்கிறேன்—

யோऽஹம் நிஷாதகர்பேऽஸ்மிந்பீடாஸ்தி மலஸம்குலே

நான் இந்நிஷாதரின் கருவில் இருக்கிறேன்; இக்கழிவுகளால் நிரம்பிய இடத்தில் துன்பம் அனுபவிக்கிறேன்.

புரீஷமூத்ரஸங்கீர்ணே மாம்ஸஶோணிதகர்த்தமே

மலம், சிறுநீர் கலந்த, மாம்சம், இரத்தம் ஆகியவற்றால் சிதைந்த இடத்தில்,

பஹுரோகஸமாகீர்ணே பஹுதுஃகதமாகுலே

பல நோய்கள் சூழ்ந்தும், பலவிதமான துயரங்களில் மூழ்கியும்,

குதோ விஷ்ணுஃ குதோ வாஹம் குதோ கங்காஜலாநி ச

விஷ்ணு எங்கே? நான் எங்கே? கங்கை நீர் எங்கே?

ஏவம் சிந்தயமாநஸ்து ஶீக்ரம் கர்பாத்விநிஃஸ்ரு'தஃ

இவ்வாறு சிந்தித்தபடியே, அவன் விரைவாக கருவிலிருந்து வெளிவந்தான்.

அஜாயத ததஃ கந்யா நிஷாதஸ்ய க்ரு'ஹே ததா

அப்போது, அந்த நிஷாதரின் வீட்டில் ஒரு பெண் குழந்தை பிறந்தாள்.

ந ச ஸம்ஜ்ஞாயதே கிம்சித்விஷ்ணுமாயாவிமோஹிதா

விஷ்ணுவின் மாயையால் மயக்கமடைந்து, அவளுக்கு எதுவும் தெரியவில்லை.

புத்ராந்துஹிதரஶ்சைவ ஜநயாமாஸ மாயயா

அந்த மாயையால், அவள் மகன்களையும் மகள்களையும் பெற்றாள்.

ஜீவாநி சைவ ஸததம் காதிதாநி ததஸ்ததஃ

மற்ற உயிரினங்கள் எப்போதும் இடம் இடமாக கொல்லப்பட்டன.

கம்யாகம்யம் ந ஜாநாதி மாயாஜாலேந மோஹிதஃ 125.

மாயையின் வலைக்குள் சிக்கி, செய்ய வேண்டியது, செய்யக் கூடாதது என்று அறியாமல் இருந்தான்.

கடம் க்ரு'ஹீத்வா விட்லிப்தவஸ்த்ரக்ஷாலநகாரணாத்

ஒரு குடத்தை எடுத்துக்கொண்டு, அழுக்கான vastrangalai சுத்தம் செய்யும் நோக்கில்,

ஸ்நாதும் கங்காஜலே ஸ்தித்வா விகாஹயதி ஜாஹ்நவீம்

கங்கை நீரில் குளிக்க அவள் நின்று, ஜாஹ்னவியில் இறங்கினாள்.

ஜாதஸ்தபோதநஸ்தத்ர தண்டீ குண்டீதரஃ புநஃ

அங்கே, தவத்தில் ஈடுபட்ட முனிவர் மீண்டும் பிறந்து, தண்டும் குடமும் ஏந்தினார்.

வஸ்த்ராதி தர்ஶிதம் சைவ யத்ர ஸம்ஸ்தாபிதம் புரா

முன்பு காட்டப்பட்டு, அங்கே வைக்கப்பட்டிருந்த vastram மற்றும் பிற பொருட்கள்,

விப்ரேண ஜ்ஞாதுகாமேந விஷ்ணுமாயாம் யதா புரா

முன்புபோல், விஷ்ணுவின் மாயையை அறிய விரும்பிய பிராமணனால்.

வாஸோ க்ரு'ஹ்ணாதி ஸவ்ரீடோ யோகம் ச பரிசிந்தயந்

அவனது மனதில் யோகத்தை நினைத்து, வெட்கத்துடன் தனது vasthram-ஐ அணிகிறான்.

ததோ விந்ததி சாத்மாநம் தபஸா யத்ததா க்ரு'தம்

அப்போது, அவன் செய்த தவத்தின் மூலம், தன்னைத் தெளிவாக உணர்கிறான்.

ஏவம் நிந்ததி சாத்மாநம் திக்குர்வந் ஸாதுதூஷிதம்

இவ்வாறு, நல்லொழுக்கத்தை கெடுத்தவன் போல், தன் குறைகளை கண்டித்து, தன்னைத் திட்டுகிறான்.

நிஷாதஸ்ய குலே ஜாதோ பக்ஷ்யாபக்ஷ்யாஶ்ச பக்ஷிதாஃ

நான் நிஷாதர் குடும்பத்தில் பிறந்து, உண்ணத்தக்கதும், உண்ணக்கூடாததும் உண்டேன்.

பேயாபேயம் ச மே பீதம் விக்ரீதாஶ்சாப்யவிக்ரேயாஃ 125.

குடிக்கத்தக்கதும், குடிக்கக்கூடாததும் குடித்தேன்; விற்கக் கூடாதவற்றையும் வாங்கி, விற்றேன்.

வேஶ்மந்யபோஜ்யபோஜ்யம் ச புக்தம் சைவ ந ஸம்ஶயஃ

வீட்டில், அனுமதிக்கப்பட்டதும், தடைசெய்யப்பட்டதும் உண்டேன்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

ததஃ கிம்சாபராதம் வா கேந வா தத்விசிந்தயே

பின்னர், இன்னும் என்ன தவறு, யாரால் நடந்தது என்று சிந்திக்கிறேன்.

ஏதஸ்மிந்நம்தரே பூமே நிஷாதஃ க்ரோதமூர்ச்சிதஃ

அந்த நேரத்தில், பூமியில், நிஷாதன் கோபத்தில் மூழ்கி,

ததோ ம்ரு'கயதே பார்யாம் பக்தியுக்தாம் ஶுபேக்ஷணாம்

பிறகு, பக்தியுடன், நல்ல முகமுள்ள தன் மனைவியைத் தேடுகிறான்.

க்வ கதாஸி ப்ரியேऽஸ்மாகம் த்யக்த்வா புத்ராந் க்ரு'ஹே ச மாம்

எங்கே போனாய், என் பிரியமானவளே? எங்களை விட்டுவிட்டு, பிள்ளைகளையும், என்னையும் வீட்டில் விட்டுவிட்டாய்.

கிம் நு பஶ்யத பார்யாம் மே கங்காதீரமுபாகதா

என் மனைவி கங்கை கரைக்கு வந்திருக்கிறாள்; அவளை யாராவது பார்த்தீர்களா?

தத்ரைவ ச நராஃ ஸர்வே மாயாதீர்தமுபாகதாஃ

அங்கே, எல்லா மனிதர்களும் மாயா தீர்த்தத்திற்கு வந்திருந்தார்கள்.