வராஹபுராணம்

ரோகார்தா ஜந்தவஃ கேசித்பக்ஷயந்தி மஹௌஷதம்

நோயால் பாதிக்கப்பட்ட சில உயிர்கள் பெரிய மருந்துப் புல்களை உண்ணுகின்றன.

ஔஷதே தீயமாநேऽபி ஜந்துஃ பம்சத்வமேதி யத்

மருந்து கொடுத்தாலும், சில உயிர்கள் இறப்பை அடைகின்றன.

ப்ரதமம் ஜாயதே கர்பஃ பஶ்சாத்ஸம்ஜாயதே புமாந்

முதலில் கரு உருவாகிறது; அதன் பிறகு மனிதன் பிறக்கிறான்.

தத இந்த்ரியநாஶஶ்ச ஏதந்மாயாபலம் மம

அதற்குப் பிறகு, அறிவுப்புலங்கள் அழிகின்றன; இது என் மாயையின் வல்லமை.

புநஶ்ச பத்ராதியுதமேதந்மாயாபலம் மம 125.

மீண்டும், இலைகள் முதலியவற்றோடு கூடிய இந்த மாயை எனது வல்லமைதான்.

தத்ராம்ரு'தம் விஸ்ரு'ஜாமி மாயாயோகேந பூரிஶஃ

அங்கே, என் மாயையின் மூலம், நான் அமிர்தத்தை மீண்டும் மீண்டும் வழங்குகிறேன்.

பூத்வா வேகேந கருடோ வஹாம்யாத்மாநமாத்மநா

நான் கருடனாக வேகமாக மாறி, என்னை என்னால் ஏந்திச் செல்கிறேன்.

மாயாமேதாமஹம் க்ரு'த்வா யக்ஷ்யாமி த்ரிதிவௌகஸஃ

இந்த மாயையை உருவாக்கி, நான் விண்ணுலக வாசிகளுக்காக யாகம் செய்கிறேன்.

மாயாமாங்கிரஸீம் க்ரு'த்வா யாஜயாமி திவௌகஸஃ

ஆங்கிரசன் மாயையை எடுத்துக்கொண்டு, தேவர்களை யாகம் செய்ய வைக்கிறேன்.

மாயாம் து வாருணீம் க்ரு'த்வா ரக்ஷாமி ச மஹார்ணவம்

வருணன் மாயையை ஏற்று, நான் பெரிய கடலை காப்பாற்றுகிறேன்.

குபேரமாயாமாதாய அஹம் ரக்ஷாமி தத்தநம்

குபேரன் மாயையை எடுத்துக்கொண்டு, அந்த செல்வத்தை நான் காக்கிறேன்.

ஶாக்ரீம் மாயாம் ஸமாஸ்தாய மயா வ்ரு'த்ரோ நிஷூதிதஃ

சாக்ரன் மாயையை ஏற்று, நான் வ்ருத்ரனை அழித்தேன்.

மேரும் மாயாமயம் க்ரு'த்வா வஹாம்யாதித்யமேவ ச

மேரு மலையை மாயையால் உருவாக்கி, அதைப் போலவே சூரியனையும் நான் ஏந்துகிறேன்.

வடவாமுகமாஸ்தாய பிபாமி ததஹம் ஜலம் 125.

நான் கடல் அடியில் உள்ள அக்னி வடிவத்தை எடுத்துக் கொண்டு அந்த நீரை குடிக்கிறேன்.

யதீதம் பாஷதே லோகஃ குத்ரைதத்திஷ்டதே ஜலம்

மக்கள், 'அந்த நீர் எங்கே இருக்கிறது?' என்று கேட்கினால்,

மம மாயாநியோகேந திஷ்டதி ஹ்யௌஷதம் வநே

என் மாயையின் வலிமையால், அது காடுகளில் மருந்து மூலிகைகளாக இருக்கிறது.

ராஜமாயாமஹம் க்ரு'த்வா பாலயாமி வஸுந்தராம்

அரச மாயையை செய்து, நான் பூமியை காக்கிறேன்.

ப்ரவிஶ்ய தாநஹம் பூமே மாயாம் லோகே ஸ்ரு'ஜாம்யஹம்

அவற்றுள் நுழைந்து, அம்மா பூமியே, உலகில் மாயையை உருவாக்குகிறேன்.

மாயாமம்ஶுமயீம் க்ரு'த்வா பூரயாம்யகிலம் ஜகத்

ஒளி மிக்க மாயை உருவத்தை செய்து, முழு உலகையும் நிரப்புகிறேன்.

மாயாம் ஸாம்வர்த்தகீம் க்ரு'ஹ்ய பூரயாம்யகிலம் ஜகத்

அழியும் மாயையை எடுத்துக் கொண்டு, இந்த உலகை முழுவதும் நிரப்புகிறேன்.

அநந்தமாயயா சாஹம் தாரயாமி ஸ்வபாமி ச

முடிவில்லா மாயையுடன், நான் உலகை தாங்குகிறேன், உறங்குகிறேன்.

தேவா யத்ர நிலீயந்தே ஸா மாயா மம கீர்த்திதா

தேவர்கள் எங்கு ஒளிந்து கொள்கிறார்களோ, அதுவே என் மாயை என்று அழைக்கப்படுகிறது.

தாரிதாஸி ச ஸுஶ்ரோணி வாராந் ஸப்ததஶைவ து

அழகான இடுப்பையுடையவளே, பதினேழு பெரு வெள்ளத்திலும் நீ தாங்கப்பட்டாய்.

மம் மாயாபலம் ஹ்யேதத்யேந திஷ்டாம்யஹம் ஜலே 125.

நான் நீரில் நிலைத்திருக்க இந்த மாயையின் வலிமைதான் காரணம்.

தேऽபி மாயாம் ந ஜாநந்தி மம மாயாவிமோஹிதாஃ

அவர்களும் என் மாயையால் மயங்கியதால், மாயையை உணர முடியவில்லை.

மாயாம் பித்ரு'மயீம் ஹ்யேதாம் க்ரு'ஹ்ணாமீதி ச தத்த்வதஃ

உண்மையில், பித்ருக்களை உடைய இந்த மாயையை நான் ஏற்கிறேன்.

ரு'ஷிர்மாயாநுஸாரேண ஸ்த்ரியா யோநிம் ப்ரவேஶிதஃ

மாயையின் வழியில் அந்த முனிவர் ஒரு பெண்ணின் கருப்பையில் நுழைந்தார்.

கராப்யாமஞ்ஜலிம் க்ரு'த்வா வாக்யமேதத்ததப்ரவீத்

அவன் இரு கைகளையும் கூப்பி, இவ்வாறு சொன்னான்.

ஸ்த்ரீத்வம் சைவ புநஃ ப்ராப்தம் ஸ்த்ரீயோநிம் சைவ ப்ராபிதஃ

அவன் மீண்டும் பெண் பிறப்பைப் பெற்று, பெண்ணின் கருப்பையில் இடப்பட்டான்.