வராஹபுராணம்

ஜ்ஞாதுமிச்சாமி மாயார்தம் ரஹஸ்யம் பரமுத்தமம்

இந்த மாயையின் பொருளையும், அந்த மிக உயர்ந்த ரகசியத்தையும் தெரிந்து கொள்ள நான் விரும்புகிறேன்.

ப்ரத்யுவாச ததா வாக்யம் ப்ரஹஸ்ய து வஸுந்தராம்

அப்போது அவர் சிரித்தபடி வசுந்தராவிடம் இவ்வாறு பேசினார்.

வ்ரு'தா க்லேஶம் கிமர்தம் த்வம் ப்ராப்ஸ்யதே யத்விலோகநாத்

நீ காணப்போகும் ஒன்றுக்காக ஏன் வீணாகவே துன்பப்படுகிறாய்?

மம மாயாம் விஶாலாக்ஷி கிம் புநஸ்த்வம் வஸுந்தரே

பெரிய கண்களையுடையவளே, வசுந்தரே, என் மாயையைப் பற்றி இன்னும் என்ன சொல்ல வேண்டும்?

தேஶோ நிர்ஜலதாம் யாதி ஏஷா மாயா மம ப்ரியே। ஸோமோ யத்க்ஷீயதே பக்ஷே பக்ஷே வாபி ச வர்த்ததே ।। 125.

ஒரு நிலம் உலர்ந்து போகிறது—இதுவே என் மாயை, இனியவளே; மாதிரி, சந்திரன் இரவு இரவாக குறைந்து, பிறகு அதிகரிக்கிறான்.

அமாயாம் ந ஸ த்ரு'ஶ்யேத மாயேயம் மம தத்த்வதஃ

அமாவாசை நாளில் அது தெரியாது; இதுவே உண்மையில் என் மாயை.

பவேச்ச ஶீதலம் க்ரீஷ்மே மாயேயம் மம தத்த்வதஃ

கோடையில் குளிர்ச்சி தோன்றினால், அதுவும் உண்மையில் என் மாயை.

உதேதி பூர்வதஃ ப்ராதர்மாயேயம் மம ஸுந்தரி

கிழக்கில் காலை நேரத்தில் சூரியன் உதிக்கும்போது, அழகியவளே, அதுவும் என் மாயைதான்.

கர்பே ச ஜாயதே ஜந்துர்மாயேயம் மம ஸுந்தரி। ஜீவஃ ப்ரவிஶ்ய கர்பம் து ஸுகதுஃகே ச விந்ததி

கருவில் உயிரினம் பிறக்கும்போது, அழகியவளே, அதுவும் என் மாயை; உயிர் கருவில் புகுந்து, இன்பமும் துன்பமும் அனுபவிக்கிறது.

ஜாதஶ்ச விஸ்மரேத்ஸர்வமேஷா மாயா மமோத்தமா

பிறந்தவுடன், எல்லாவற்றையும் மறந்து விடுகிறது—இதுவே என் சிறந்த மாயை.

கர்மணா நீயதேऽந்யத்ர மாயைஷா மம சோத்தமா

செயலால் ஒருவன் வேறு இடத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப்படுகிறான்—இதுவும் என் சிறந்த மாயை.

அங்குல்யஶ்சரணௌ சைவ புஜௌ ஶீர்ஷம் கடிஸ்ததா

விரல்கள், கால்கள், கை, தலை, இடுப்பு,

கர்ணௌ நேத்ரே கபாலௌ ச லலாடம் ஜிஹ்வயா ஸஹ

காது, கண்கள், மண்டை, நெற்றி, நாக்கு,

தஸ்யைவ ஜீர்யதே புக்தமக்நிநா பீதமேவ ச

அவன் உண்ணும் உணவு அக்னியால் ஜீரணிக்கப்படுகிறது; குடிப்பதும் அதுபோலவே.

ஶப்தஃ ஸ்பர்ஶஶ்ச ரூபம் ச ரஸோ கந்தஶ்ச பம்சம 125.

ஒலி, தொடுதல், உருவம், சுவை, ஐந்தாவது வாசனை.

ஸர்வர்துஷு நிஜாகாரஃ ஸ்தாவரே ஜங்கமே ததா

எல்லா காலங்களிலும், நிலைபெற்றவை மற்றும் இயக்கமுள்ள உயிர்களில் தங்களுக்கென தனித்துவமான உருவங்கள் இருக்கின்றன.

ஆபோ திவ்யாஸ்ததா பௌமா ஆபோ யேஷு ப்ரதிஷ்டிதாஃ

வானில் தெய்வீகமான நீர்கள் உள்ளன; அதுபோல் பூமியிலும் நீர்கள் உள்ளன; அவற்றில்தான் எல்லாவற்றும் நிலைபெற்றுள்ளன.

வ்ரு'ஷ்டௌ பஹூதகாஃ ஸர்வே பல்வலாநி ஸராம்ஸி ச

மழைக்காலத்தில், எல்லா குளங்களும் ஏரிகளும் நிறைந்த நீரால் பூரிப்படைகின்றன.

ஹிமவச்சிகராந்முக்தா நாம்நா மந்தாகிநீ நதீ

இமயமலை உச்சிகளில் இருந்து மந்தாகினி என்ற ஆறு பாய்கிறது.

மேகா வஹந்தி ஸலிலமுத்த்ரு'த்ய லவணார்ணவாத்

மேகங்கள் உப்புக் கடலில் இருந்து நீரை எடுத்துக்கொண்டு அதை எடுத்துச் செல்கின்றன.

ரோகார்தா ஜந்தவஃ கேசித்பக்ஷயந்தி மஹௌஷதம்

நோயால் பாதிக்கப்பட்ட சில உயிர்கள் பெரிய மருந்துப் புல்களை உண்ணுகின்றன.

ஔஷதே தீயமாநேऽபி ஜந்துஃ பம்சத்வமேதி யத்

மருந்து கொடுத்தாலும், சில உயிர்கள் இறப்பை அடைகின்றன.

ப்ரதமம் ஜாயதே கர்பஃ பஶ்சாத்ஸம்ஜாயதே புமாந்

முதலில் கரு உருவாகிறது; அதன் பிறகு மனிதன் பிறக்கிறான்.

தத இந்த்ரியநாஶஶ்ச ஏதந்மாயாபலம் மம

அதற்குப் பிறகு, அறிவுப்புலங்கள் அழிகின்றன; இது என் மாயையின் வல்லமை.

புநஶ்ச பத்ராதியுதமேதந்மாயாபலம் மம 125.

மீண்டும், இலைகள் முதலியவற்றோடு கூடிய இந்த மாயை எனது வல்லமைதான்.

தத்ராம்ரு'தம் விஸ்ரு'ஜாமி மாயாயோகேந பூரிஶஃ

அங்கே, என் மாயையின் மூலம், நான் அமிர்தத்தை மீண்டும் மீண்டும் வழங்குகிறேன்.

பூத்வா வேகேந கருடோ வஹாம்யாத்மாநமாத்மநா

நான் கருடனாக வேகமாக மாறி, என்னை என்னால் ஏந்திச் செல்கிறேன்.

மாயாமேதாமஹம் க்ரு'த்வா யக்ஷ்யாமி த்ரிதிவௌகஸஃ

இந்த மாயையை உருவாக்கி, நான் விண்ணுலக வாசிகளுக்காக யாகம் செய்கிறேன்.

மாயாமாங்கிரஸீம் க்ரு'த்வா யாஜயாமி திவௌகஸஃ

ஆங்கிரசன் மாயையை எடுத்துக்கொண்டு, தேவர்களை யாகம் செய்ய வைக்கிறேன்.