வராஹபுராணம்

முக்த்வா நாராயணம் தேவம் வாராஹம் ரூபமாஸ்திதம்

நாராயணனை, வராக ரூபத்தில் உள்ள தேவனை வழிபட்ட பிறகு,

குஶிஷ்யாய ந தாதவ்யம் யே ச ஶாஸ்த்ரார்ததூஷகாஃ

இதனைத் தகுதியில்லாத சீடனுக்கும், சாஸ்திரத்தின் அர்த்தத்தை மாறுபடுத்துபவர்களுக்கும் கொடுக்கக் கூடாது.

தநதர்மக்ஷயஸ்தேஷாம் படநாதாஶு ஜாயதே

அவர்கள் இதை ஓதினால், உடனே செல்வமும் தர்மமும் குறைந்து விடும்.

ஏதத்தே கதிதம் பத்ரே பூர்வம் யத்ப்ரு'ஷ்டவத்யஸி

நல்லவளே, நீ முன்பு கேட்டதை இப்போது நான் விளக்கியுள்ளேன்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே பகவச்சாஸ்த்ரே ரு'தூபஸ்கரணம் நாம சதுர்விம்ஶத்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு ஸ்ரீவராக புராணத்தில் பகவத் சாஸ்திரத்தில் 'ரிது உபகரணம்' எனும் நூற்றிருபத்திநான்காவது அதிகாரம் முடிகிறது.

அத மாயாசக்ரம் ஶ்ருத்வா ஷட்ரு'துகர்மாணி ப்ரு'திவீ ஸம்ஶிதவ்ரதா

அப்போது, ஆறு காலங்களுக்கான வழிபாடுகளை கேட்ட பின், உறுதியான விரதம் கொண்ட பூமி, மாயைச் சக்கரம் பற்றி பேசினாள்.

மங்கல்யாஶ்ச பவித்ராஶ்ச யே த்வயா ஸமுதாஹ்ரு'தாஃ

நீ கூறிய எல்லா மங்களகரமானதும் தூய்மையானதும் ஆகிய பொருட்கள்,

ஶ்ருத்வா த்வேதாநி கர்மாணி த்வந்முகோக்தாநி மாதவ

மாதவா, நீ சொன்ன இந்த செயல்களை நான் கேட்டபோது,

ஏதந்மே பரமம் குஹ்யம் பரம் கௌதூஹலம் ததா

இதுவே எனக்கு மிக உயர்ந்த ரகசியம்; அதே சமயம், மிகுந்த ஆவலையும் எழுப்புகிறது.

யாமேநாம் பாஷஸே தேவ மம மாயேதி நித்யஶஃ

தேவா, நீ எப்போதும் இதை என் மாயை என்று சொல்கிறாய்.

ஜ்ஞாதுமிச்சாமி மாயார்தம் ரஹஸ்யம் பரமுத்தமம்

இந்த மாயையின் பொருளையும், அந்த மிக உயர்ந்த ரகசியத்தையும் தெரிந்து கொள்ள நான் விரும்புகிறேன்.

ப்ரத்யுவாச ததா வாக்யம் ப்ரஹஸ்ய து வஸுந்தராம்

அப்போது அவர் சிரித்தபடி வசுந்தராவிடம் இவ்வாறு பேசினார்.

வ்ரு'தா க்லேஶம் கிமர்தம் த்வம் ப்ராப்ஸ்யதே யத்விலோகநாத்

நீ காணப்போகும் ஒன்றுக்காக ஏன் வீணாகவே துன்பப்படுகிறாய்?

மம மாயாம் விஶாலாக்ஷி கிம் புநஸ்த்வம் வஸுந்தரே

பெரிய கண்களையுடையவளே, வசுந்தரே, என் மாயையைப் பற்றி இன்னும் என்ன சொல்ல வேண்டும்?

தேஶோ நிர்ஜலதாம் யாதி ஏஷா மாயா மம ப்ரியே। ஸோமோ யத்க்ஷீயதே பக்ஷே பக்ஷே வாபி ச வர்த்ததே ।। 125.

ஒரு நிலம் உலர்ந்து போகிறது—இதுவே என் மாயை, இனியவளே; மாதிரி, சந்திரன் இரவு இரவாக குறைந்து, பிறகு அதிகரிக்கிறான்.

அமாயாம் ந ஸ த்ரு'ஶ்யேத மாயேயம் மம தத்த்வதஃ

அமாவாசை நாளில் அது தெரியாது; இதுவே உண்மையில் என் மாயை.

பவேச்ச ஶீதலம் க்ரீஷ்மே மாயேயம் மம தத்த்வதஃ

கோடையில் குளிர்ச்சி தோன்றினால், அதுவும் உண்மையில் என் மாயை.

உதேதி பூர்வதஃ ப்ராதர்மாயேயம் மம ஸுந்தரி

கிழக்கில் காலை நேரத்தில் சூரியன் உதிக்கும்போது, அழகியவளே, அதுவும் என் மாயைதான்.

கர்பே ச ஜாயதே ஜந்துர்மாயேயம் மம ஸுந்தரி। ஜீவஃ ப்ரவிஶ்ய கர்பம் து ஸுகதுஃகே ச விந்ததி

கருவில் உயிரினம் பிறக்கும்போது, அழகியவளே, அதுவும் என் மாயை; உயிர் கருவில் புகுந்து, இன்பமும் துன்பமும் அனுபவிக்கிறது.

ஜாதஶ்ச விஸ்மரேத்ஸர்வமேஷா மாயா மமோத்தமா

பிறந்தவுடன், எல்லாவற்றையும் மறந்து விடுகிறது—இதுவே என் சிறந்த மாயை.

கர்மணா நீயதேऽந்யத்ர மாயைஷா மம சோத்தமா

செயலால் ஒருவன் வேறு இடத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப்படுகிறான்—இதுவும் என் சிறந்த மாயை.

அங்குல்யஶ்சரணௌ சைவ புஜௌ ஶீர்ஷம் கடிஸ்ததா

விரல்கள், கால்கள், கை, தலை, இடுப்பு,

கர்ணௌ நேத்ரே கபாலௌ ச லலாடம் ஜிஹ்வயா ஸஹ

காது, கண்கள், மண்டை, நெற்றி, நாக்கு,

தஸ்யைவ ஜீர்யதே புக்தமக்நிநா பீதமேவ ச

அவன் உண்ணும் உணவு அக்னியால் ஜீரணிக்கப்படுகிறது; குடிப்பதும் அதுபோலவே.

ஶப்தஃ ஸ்பர்ஶஶ்ச ரூபம் ச ரஸோ கந்தஶ்ச பம்சம 125.

ஒலி, தொடுதல், உருவம், சுவை, ஐந்தாவது வாசனை.

ஸர்வர்துஷு நிஜாகாரஃ ஸ்தாவரே ஜங்கமே ததா

எல்லா காலங்களிலும், நிலைபெற்றவை மற்றும் இயக்கமுள்ள உயிர்களில் தங்களுக்கென தனித்துவமான உருவங்கள் இருக்கின்றன.

ஆபோ திவ்யாஸ்ததா பௌமா ஆபோ யேஷு ப்ரதிஷ்டிதாஃ

வானில் தெய்வீகமான நீர்கள் உள்ளன; அதுபோல் பூமியிலும் நீர்கள் உள்ளன; அவற்றில்தான் எல்லாவற்றும் நிலைபெற்றுள்ளன.

வ்ரு'ஷ்டௌ பஹூதகாஃ ஸர்வே பல்வலாநி ஸராம்ஸி ச

மழைக்காலத்தில், எல்லா குளங்களும் ஏரிகளும் நிறைந்த நீரால் பூரிப்படைகின்றன.

ஹிமவச்சிகராந்முக்தா நாம்நா மந்தாகிநீ நதீ

இமயமலை உச்சிகளில் இருந்து மந்தாகினி என்ற ஆறு பாய்கிறது.