வராஹபுராணம்

மாஸேஷு ஸர்வேஷ்வபி முக்யபூதோ மாஸோ பவாந்க்ரீஷ்ம ஏகஃ ப்ரபந்நஃ

எல்லா மாதங்களிலும் வெயில்கால மாதமே மிக முக்கியமானதாக மதிக்கப்படுகிறது.

ஏவம் க்ரீஷ்மே வராரோஹே மம சைவார்ச்சநம் குரு

அழகியவளே, வெயில்காலத்தில் இப்படியே என்னையும் ஆராதனை செய்.

யாவந்தஃ புஷ்பிதாஃ ஶாலாஃ ப்ரு'த்வ்யாம் யாவத்ஸுகம்தகாஃ

இந்த பூமியில் எத்தனை மலர்ந்த மண்டபங்கள் உள்ளனவோ, எத்தனை வாசனை மிகுந்தவை உள்ளனவோ,

ஏவம் வர்ஷாஸ்வபி தரே மம கர்ம ச காரயேத்

அதேபோல் மழைக்காலத்திலும் என் வழிபாடுகளைச் செய்ய வேண்டும், பூமியே.

அந்யச்ச தே ப்ரவக்ஷ்யாமி கர்ம ஸம்ஸாரமோக்ஷணம்

மற்றும், உன்னைச் சுழற்சி வாழ்க்கையிலிருந்து விடுவிக்கும் இன்னொரு வழிபாட்டையும் நான் சொல்கிறேன்.

ஏதேஷாம் ஸுமநோபிஶ்ச பூஜநீயோ மஹாதராத் நமோ நாராயணாயேதி இமம் மந்த்ரமுதாஹரேத்

இந்த மலர்களால் மிகுந்த மரியாதையுடன் வழிபட்டு, 'நாராயணாய நம:' என்ற மந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும்.

பஶ்யந்தி யே த்யாநபரா கநாபம் த்வாமாஶ்ரிதாஃ பூஜ்யமாநம் மஹிம்நா

தியானத்தில் ஈடுபட்டவர்கள், மேகம் போல் கருந்தேகமுடைய உன்னை, மகிமையுடன் வழிபடப்படுவதைக் காண்கிறார்கள்.

ஆஷாடமாஸே த்வாதஶ்யாம் ஸர்வஶாந்திகரம் ஶுபம்

ஆஷாட மாதத்தில் பன்னிரண்டாம் நாளில், இது எல்லா அமைதியையும் தரும் புனிதமான நாள்.

ஸ மர்த்யோ ந ப்ரணஶ்யேத ஸம்ஸாரேऽஸ்மிந் யுகேயுகே 124.

இப்படிச் செய்பவன் இந்த உலக வாழ்க்கையில் எந்த யுகத்திலும் அழிவதில்லை.

தரம்தி யேந ஸம்ஸாரம் நராஃ கர்மபராயணாஃ

செயலில் நிலைத்திருப்பவர்கள் இதனால் சுழற்சி வாழ்க்கையைத் தாண்டிச் செல்கிறார்கள்.

முக்த்வா நாராயணம் தேவம் வாராஹம் ரூபமாஸ்திதம்

நாராயணனை, வராக ரூபத்தில் உள்ள தேவனை வழிபட்ட பிறகு,

குஶிஷ்யாய ந தாதவ்யம் யே ச ஶாஸ்த்ரார்ததூஷகாஃ

இதனைத் தகுதியில்லாத சீடனுக்கும், சாஸ்திரத்தின் அர்த்தத்தை மாறுபடுத்துபவர்களுக்கும் கொடுக்கக் கூடாது.

தநதர்மக்ஷயஸ்தேஷாம் படநாதாஶு ஜாயதே

அவர்கள் இதை ஓதினால், உடனே செல்வமும் தர்மமும் குறைந்து விடும்.

ஏதத்தே கதிதம் பத்ரே பூர்வம் யத்ப்ரு'ஷ்டவத்யஸி

நல்லவளே, நீ முன்பு கேட்டதை இப்போது நான் விளக்கியுள்ளேன்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே பகவச்சாஸ்த்ரே ரு'தூபஸ்கரணம் நாம சதுர்விம்ஶத்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு ஸ்ரீவராக புராணத்தில் பகவத் சாஸ்திரத்தில் 'ரிது உபகரணம்' எனும் நூற்றிருபத்திநான்காவது அதிகாரம் முடிகிறது.

அத மாயாசக்ரம் ஶ்ருத்வா ஷட்ரு'துகர்மாணி ப்ரு'திவீ ஸம்ஶிதவ்ரதா

அப்போது, ஆறு காலங்களுக்கான வழிபாடுகளை கேட்ட பின், உறுதியான விரதம் கொண்ட பூமி, மாயைச் சக்கரம் பற்றி பேசினாள்.

மங்கல்யாஶ்ச பவித்ராஶ்ச யே த்வயா ஸமுதாஹ்ரு'தாஃ

நீ கூறிய எல்லா மங்களகரமானதும் தூய்மையானதும் ஆகிய பொருட்கள்,

ஶ்ருத்வா த்வேதாநி கர்மாணி த்வந்முகோக்தாநி மாதவ

மாதவா, நீ சொன்ன இந்த செயல்களை நான் கேட்டபோது,

ஏதந்மே பரமம் குஹ்யம் பரம் கௌதூஹலம் ததா

இதுவே எனக்கு மிக உயர்ந்த ரகசியம்; அதே சமயம், மிகுந்த ஆவலையும் எழுப்புகிறது.

யாமேநாம் பாஷஸே தேவ மம மாயேதி நித்யஶஃ

தேவா, நீ எப்போதும் இதை என் மாயை என்று சொல்கிறாய்.

ஜ்ஞாதுமிச்சாமி மாயார்தம் ரஹஸ்யம் பரமுத்தமம்

இந்த மாயையின் பொருளையும், அந்த மிக உயர்ந்த ரகசியத்தையும் தெரிந்து கொள்ள நான் விரும்புகிறேன்.

ப்ரத்யுவாச ததா வாக்யம் ப்ரஹஸ்ய து வஸுந்தராம்

அப்போது அவர் சிரித்தபடி வசுந்தராவிடம் இவ்வாறு பேசினார்.

வ்ரு'தா க்லேஶம் கிமர்தம் த்வம் ப்ராப்ஸ்யதே யத்விலோகநாத்

நீ காணப்போகும் ஒன்றுக்காக ஏன் வீணாகவே துன்பப்படுகிறாய்?

மம மாயாம் விஶாலாக்ஷி கிம் புநஸ்த்வம் வஸுந்தரே

பெரிய கண்களையுடையவளே, வசுந்தரே, என் மாயையைப் பற்றி இன்னும் என்ன சொல்ல வேண்டும்?

தேஶோ நிர்ஜலதாம் யாதி ஏஷா மாயா மம ப்ரியே। ஸோமோ யத்க்ஷீயதே பக்ஷே பக்ஷே வாபி ச வர்த்ததே ।। 125.

ஒரு நிலம் உலர்ந்து போகிறது—இதுவே என் மாயை, இனியவளே; மாதிரி, சந்திரன் இரவு இரவாக குறைந்து, பிறகு அதிகரிக்கிறான்.

அமாயாம் ந ஸ த்ரு'ஶ்யேத மாயேயம் மம தத்த்வதஃ

அமாவாசை நாளில் அது தெரியாது; இதுவே உண்மையில் என் மாயை.

பவேச்ச ஶீதலம் க்ரீஷ்மே மாயேயம் மம தத்த்வதஃ

கோடையில் குளிர்ச்சி தோன்றினால், அதுவும் உண்மையில் என் மாயை.

உதேதி பூர்வதஃ ப்ராதர்மாயேயம் மம ஸுந்தரி

கிழக்கில் காலை நேரத்தில் சூரியன் உதிக்கும்போது, அழகியவளே, அதுவும் என் மாயைதான்.

கர்பே ச ஜாயதே ஜந்துர்மாயேயம் மம ஸுந்தரி। ஜீவஃ ப்ரவிஶ்ய கர்பம் து ஸுகதுஃகே ச விந்ததி

கருவில் உயிரினம் பிறக்கும்போது, அழகியவளே, அதுவும் என் மாயை; உயிர் கருவில் புகுந்து, இன்பமும் துன்பமும் அனுபவிக்கிறது.