வராஹபுராணம்

த்வீபேஷு சைவ ஸர்வேஷு வர்ஷேஷு ச மகைர்ஹரிம் । தேவாஃ ஸத்ரைர்மஹத்பிஸ்தே யஜந்தஃ ஶ்ரத்தயாऽந்விதாஃ । தோஷயாமாஸுரத்யர்தம் ஸ்வம் பூஜ்யம் கர்துமீப்ஸவஃ ।। ௧௦.

அனைத்து தீவுகளிலும், எல்லா பிரதேசங்களிலும், தேவர்கள் பெரிய யாகங்களால், முழு நம்பிக்கையுடன் ஹரியை வழிபட்டார்கள்; அவரை மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடையச் செய்து, தங்களைப் பூஜிக்கத் தகுதியானவர்களாக ஆக்க விரும்பினார்கள்.

ஏவம் தோஷயதாம் தேஷாம் பஹுவர்ஷஸஹஸ்த்ரிகம் । காலே தேவஸ்ததா துஷ்டஃ ப்ரத்யக்ஷத்வம் ஜகாம ஹ ।। ௧௦.

இவ்வாறு அவர்கள் பல ஆயிரம் ஆண்டுகள் அவரை மகிழ்விக்க முயன்றபோது, அந்த இறைவன் திருப்தியடைந்து, நேரில் தோன்றினார்.

அநேகபாஹூதரவக்த்ரநேத்ரோ மஹாகிரேஃ ஶ்ர்ரு'ங்கமிவோல்லிகம்ஸ்ததா । உவாச கிம் கார்யமதோ ஸுரேஶோ ப்ரூதாம் வரம் தேவவரா வரம் வஃ ।। ௧௦.

பல கை, வயிறு, வாய், கண்கள் உடையவராக, பெரிய மலைச் சிகரத்தைப் போல உயரமாக, தேவர்களின் தலைவன் அப்போது கூறினார்: "என்ன செய்ய வேண்டும்? சொல்லுங்கள், தேவர்களுக்குள் சிறந்தவர்களே, உங்கள் விருப்பத்தைத் தெரிவியுங்கள்."

தேவா ஊசுஃ । ஜயஸ்வ கோவிந்த மஹாநுபாவ த்வயா வயம் நாத வரேண தேவாஃ । மநுஷ்யலோகேऽபி பவந்தமாத்யம் விஹாய நாஸ்மாந்பவதே ஹ கஶ்சித் ।। ௧௦.

தேவர்கள் கூறினர்: "வெற்றி பெறும் கோவிந்தா, பெரிய சக்தி உடையவரே! உம்மால் நாங்கள் தேவர்கள் ஆனோம். மனித உலகிலும் உம்மைத் தவிர வேறு எவரும் இல்லை."

ருத்ராதித்யா வஸவோ யே ச ஸாத்யா விஶ்வேऽஶ்விநௌ மருதஶ்சோஷ்மபாஶ்ச । ஸர்வே பவந்தம் ஶரணம் கதாஃ ஸ்ம குருஷ்வ பூஜ்யாநிஹ விஶ்வமூர்தே ।। ௧௦.

ருத்ரர்கள், ஆதித்யர்கள், வசுக்கள், சாத்யர்கள், விஶ்வேதேவர்கள், அஷ்வினிகள், மருத்துகள், பித்ருக்கள் — எல்லோரும் உம்மை அடைக்கலம் புகுந்தோம், உலகமெங்கும் நிறைந்த உருவமே; எங்களை இங்கு பூஜிக்கத் தகுதியானவர்களாக ஆக்குங்கள்.

ஏவமுக்தஸ்ததா தைஸ்து மஹாயோகேஶ்வரோ ஹரிஃ । கரோமி ஸர்வாந் வஃ பூஜ்யாநித்யுக்த்வாऽந்தரதீயத ।। ௧௦.

அவர்கள் இவ்வாறு கூறியபோது, மகா யோகநாதன் ஹரி, "நான் உங்கள் அனைவரையும் பூஜிக்கத் தகுதியானவர்களாக ஆக்குவேன்" என்று சொல்லி, மறைந்துவிட்டார்.

தேவா அபி நிஜௌகாம்ஸி கதவந்தஃ ஸநாதநம் । ஸ்துவந்தஃ பரமேஶோऽபி த்ரிவிதம் பாவமாஸ்திதஃ ।। ௧௦.

தேவர்கள் தங்கள் நிலையான வீடுகளுக்குத் திரும்பினர்; அவர்கள் புகழ்ந்த பரம ஈசன், மூன்று வகை உருவங்களை எடுத்தார்.

ஏவம் த்ரிதா ஜகத்தாதா பூத்வா தேவாந் மஹேஶ்வரஃ । ஆராத்ய ஸாத்த்விகம் ராஜம் தாமஸம் ச த்ரிதா ஸ்திதம் ।। ௧௦.

இவ்வாறு மூன்று வகை உருவம் கொண்டு, உலகை நிலைநிறுத்தும் மஹேஸ்வரன், சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் ஆகிய மூன்று வகைகளிலும் வழிபட்டார்.

ஸாத்த்விகேந படேத் வேதாந் யஜேத் யஜ்ஞேந தேவதாஃ । ஆத்மநோऽவயவோ பூத்வா ராஜஸேநாபி கேஶவஃ ।। ௧௦.

சத்துவ குணத்தால் வேதங்களைப் படிக்க வேண்டும், யாகம் செய்து தேவர்களை வழிபட வேண்டும்; கேசவன் தன் ஒரு பகுதியாய் ரஜோ குணத்தாலும் செயல்படுகிறார்.

ஸ காலரூபிணம் ரௌத்ரம் ப்ரக்ரு'த்யா ஶூலபாணிநம் । ஆத்மநோ ராஜஸீம் மூர்திம் பூஜயாமாஸ பக்திதஃ । தாமஸேநாபி பாவேந அஸுரேஷு வ்யவஸ்திதஃ ।। ௧௦.

காலத்தின் உருவமாக, கொடூரமான தன்மையுடன், சூலம் ஏந்தியவராய், அவர் தன் ரஜோ உருவத்தை பக்தியுடன் வழிபட்டார்; தமோ குணத்துடன் அசுரர்களிடையே தங்கி இருந்தார்.

ஏவம் த்ரிதா ஜகத்தாதா பூத்வா தேவாந் மஹேஶ்வரஃ । ஆராதயாமாஸ ததோ லோகோऽபி த்ரிவிதோऽபவத் ।। ௧௦.

இவ்வாறு மூன்று வகை உருவம் கொண்டு, உலகை நிலைநிறுத்தும் மஹேஸ்வரன், தேவர்களை வழிபட்டார்; பின்னர் உலகமும் மூன்று வகையாக ஆனது.

ப்ரஹ்மவிஷ்ணுமஹேஶாநநாம்நா க்ரு'ஹ்ய வ்யவஸ்திதஃ । ஸ ச நாராயணோ தேவஃ க்ரு'தே யுகவரே ப்ரபுஃ ।। ௧௦.

பிரம்மா, விஷ்ணு, மஹேசன் என்ற பெயர்களால் அறியப்பட்டு நிலைநிறைந்தார்; அந்த நாராயணன், கிருதயுகத்தில் தலைவராக இருந்தார்.

த்ரேதாயாம் ருத்ரரூபஸ்து த்வாபரே யஜ்ஞமூர்திமாந் । கலௌ நாராயணோ தேவோ பஹுரூபோ வ்யஜாயத ।। ௧௦.

த்ரேதாயுகத்தில் அவர் ருத்ரராக, துவாபரயுகத்தில் யாக உருவமாக, கலியுகத்தில் நாராயணன் பல உருவங்களில் தோன்றினார்.

தஸ்யாதிக்ரு'த்ததோ விஷ்ணோஶ்சரிதம் பூரிதேஜஸஃ । ஶ்ர்ரு'ணுஷ்வ ஸர்வம் ஸுஶ்ரோணி கததோ மம பாமிநி ।। ௧௦.

அழகான இடுப்பையுடையவளே, பெரும் ஒளியுடன் விளங்கும் விஷ்ணுவின் முதற்காலச் செயல்களை நான் முழுமையாக சொல்வதை நீ கவனமாக கேள், மனமகிழ்ந்து கேள், அழகியவளே.

ஆஸீத் க்ரு'தயுகே ராஜா ஸுப்ரதீகோ மஹாபலஃ । தஸ்ய பார்யாத்வயம் சாஸீதவிஶிஷ்டம் மநோரமம் ।। ௧௦.

கிருதயுகத்தில் சுப்ரதீகன் என்ற பேராற்றல்மிக்க ஒரு மன்னன் இருந்தான்; அவனுக்கு இரு மனைவிகள் இருந்தார்கள், இருவரும் அழகும் இனிமையும் சமமாக இருந்தார்கள்.

வித்யுத்ப்ரபா காந்திமதீ தயோரேதே து நாமநீ । தயோஃ புத்ரம் ஸமம் ராஜா ந லேபே யத்நவாநபி ।। ௧௦.

அந்த இருவரின் பெயர்கள் வித்யுத்‌பிரபா மற்றும் காண்திமதி. மன்னன் எவ்வளவு முயன்றாலும், அவர்களிடமிருந்து ஒரு மகனைக் கிடைக்கவில்லை.

யதா ததா முநிஶ்ரேஷ்டமாத்ரேயம் வீதகல்மஷம் । தோஷயாமாஸ விதிநா சித்ரகூடே நகோத்தமே ।। ௧௦.

அப்போது, அந்தச் சமயத்தில், பாவமில்லாத முனிவர்களில் சிறந்தவரான ஆத்திரேயரை சுப்ரதீகன் சிறந்த சித்ரகூட மலையில் முறையாக வழிபட்டு மகிழ்வித்தான்.

ஸக ரு'ஷிஸ்தோஷிதஸ்தேந தீர்ககாலம் வரார்திநா । வரம் திதித்ஸயா யாவதப்ரவீதத்ரிஜோ முநிஃ ।। ௧௦.

அந்த முனிவர், நீண்ட நாட்கள் வரம் வேண்டி சேவை செய்த மன்னனால் மகிழ்ந்து, ஒரு வரம் வழங்க விரும்பி, அத்ரியின் மகனான முனிவர் பேசத் தொடங்கினார்.

தாவதிந்த்ரோऽபி கரிணா கதஃ பார்ஶ்வேந தஸ்ய ஹ । தேவஸைந்யைஃ பரிவ்ரு'தஸ்தூஷ்ணீமேவ மஹாபலஃ ।। ௧௦.

அந்த நேரத்தில், பெரும் பலத்துடன் கூடிய இந்திரனும் தன் யானையில் ஏறி, தேவசேனைகளால் சூழப்பட்டு, அமைதியாக அங்கு வந்தான்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வாऽந்தர்கதப்ரீதிமப்ரீதிம் ப்ரீதவாந் முநிஃ । சுகோப தேவராஜாய ஶாபமுக்ரம் ஸஸர்ஜ ஹ ।। ௧௦.

அவனைப் பார்த்த முனிவர், உள்ளுக்குள் மகிழ்ந்தும் வெளியில் அதைக் காட்டாமல், கோபமடைந்து தேவர்களின் அரசனான இந்திரனுக்கு கடும் சாபம் வழங்கினார்.

யஸ்மாத் த்வயா மமாவஜ்ஞா க்ரு'தா மூட திவஸ்பதே । ததஸ்த்வம் சாலிதோ ராஜ்யாதந்யலோகே வஸிஷ்யஸி ।। ௧௦.

நீ என் மீது அவமதிப்பு செய்ததால், அறிவில்லாத வானவர்களே, அதனால் நீ ராஜ்யத்திலிருந்து தள்ளப்பட்டு வேறு உலகில் வாழ வேண்டியிருக்கும்.

ஏவமுக்த்வாऽபி கோபேந ஸுரேஶம் தம் ச பூபதிம் । உவாச ராஜந் புத்ரஸ்தே பவிதா த்ரு'டவிக்ரமஃ ।। ௧௦.

இவ்வாறு கோபத்துடன் தேவர்களின் அரசனைச் சொல்லிவிட்டு, அந்த முனிவர் மன்னனை நோக்கி, 'மன்னா, உன் மகன் உறுதியும் வீரமும் கொண்டவனாக பிறப்பான்' என்று கூறினார்.

இந்த்ரரூபோபமஃ ஶ்ரீமாநுத்யச்சஸ்த்ரஃ ப்ரதாபவாந் । வித்யாப்ரபாவகர்ம்மஜ்ஞஃ க்ரூரகர்மா பவிஷ்யதி । துர்ஜயோऽதிபலீ ராஜா ஏவமுக்த்வா கதோ முநிஃ ।। ௧௦.

அவன் இந்திரனைப் போல வடிவம் கொண்ட, செல்வம் நிறைந்தவன், ஆயுதங்களில் வல்லவன், புகழில் பிரசித்தி பெற்றவன், வித்யுத்‌பிரபாவின் கல்வி மற்றும் செயல்களில் தேர்ந்தவன், கடுமையான செயல்களில் ஈடுபடுபவன், வெல்ல முடியாத, மிகுந்த பலம் கொண்ட மன்னனாக இருப்பான் என்று முனிவர் கூறி அங்கிருந்து புறப்பட்டார்.

ஸோऽபி ராஜா ஸுப்ரதீகோ பார்யாயாம் கர்பமாவஹத் । வித்யுத்ப்ரபாயாம் தர்மஜ்ஞஃ ஸாऽபி காலே த்வஸூயத ।। ௧௦.

பின்னர், தர்மத்தைப் பின்பற்றும் சுப்ரதீக மன்னன், வித்யுத்‌பிரபா என்ற மனைவிக்கு கர்ப்பம் தரித்தான்; அவளும் காலம் வந்தபோது ஒரு மகனை பெற்றாள்.

தஸ்யாஃ புத்ரஃ ஸமபவத் துர்ஜயாக்யோ மஹாபலஃ । ஜாதகர்மாதிஸம்ஸ்காரம் தஸ்ய சக்ரே முநிஃ ஸ்வயம் । (துர்வாஸா நாம தபஸோ தஸ்ய தேஹமகல்மஷஃ ।। ௧௦.

அவளுக்கு பிறந்த மகன், துர்ஜயன் என்று அழைக்கப்பட்டு, பெரும் பலம் கொண்டவனாக இருந்தான்; அவனுடைய பிறப்பு முதலான சடங்குகளை முனிவர் தாமே செய்து வைத்தார். அவன் துர்வாசர் என்ற தவசியாகவும், பாவமில்லாத உடலை உடையவனாகவும் இருந்தான்.

) தஸ்ய சேஷ்டேர்பலேநாஸௌ முநேஃ ஸௌம்யோ பபூவ ஹ । வேதஶாஸ்த்ரார்தவித்யாயாம் பாரகோ தர்மவாந் ஶுசிஃ ।। ௧௦.

அந்த முனிவரின் செயலால், அந்த மகன் மென்மையான மனம் கொண்டவனாகவும், வேதங்களும் சாஸ்திரங்களும் அனைத்தையும் அறிந்தவனாகவும், தர்மத்தில் நிலைத்தவனாகவும், தூய்மையுடன் வாழ்ந்தவனாகவும் ஆனான்.

யா த்விதீயாऽபவத் பத்நீ தஸ்ய ராஜ்ஞோ மஹாத்மநஃ । நாம்நா கீர்த்திமதீ தந்யா தஸ்யாஃ புத்ரோ பபூவ ஹ । நாம்நா ஸுத்யும்ந இத்யேவம் வேதவேதாங்கபாரகஃ ।। ௧௦.

அந்த மகான்மையின் மன்னனின் இரண்டாவது மனைவி, கீர்த்திமதி என்ற நற்பெயர் கொண்டவள்; அவளுக்கு சுத்யும்னன் என்ற மகன் பிறந்தான், அவனும் வேதங்களும் அதன் அங்கங்களும் அனைத்தையும் கற்றவனாக இருந்தான்.

அத காலேந மஹதா ஸ ராஜா ராஜஸத்தமஃ । ஸுப்ரதீகஃ ஸுதம் த்ரு'ஷ்ட்வா துர்ஜயம் யோக்யமந்திகே ।। ௧௦.

பெரும் காலம் கடந்தபின், அந்த சிறந்த மன்னன் சுப்ரதீகன், துர்ஜயன் அரசை நடத்தத் தகுதியானவனாக இருப்பதைப் பார்த்து அவனை அருகில் அழைத்தான்.

ஆத்மநோ வ்ரு'த்தபாவம் ச வாராணஸ்யாதிபோ பலீ । சிந்தயாமாஸ ராஜ்யார்தம் துர்ஜயம் ப்ரதி பாமிநி ।। ௧௦.

தான் முதுமை அடைந்ததை உணர்ந்த வாரணாசி நகரின் வலிமைமிக்க அரசன், துர்ஜயனைப் பற்றி ராஜ்யம் குறித்து சிந்திக்கத் தொடங்கினான், அழகானவளே.