வராஹபுராணம்

தாவத் தஸ்ய மஹாரோஷோ ப்ரஹ்மணோऽவ்யக்தஜந்மநஃ। ஸம்பூய தேந பாலஃ ஸ்யாதங்கே ரோஷாத்மஸம்பவஃ ।। ௨.

அப்போது, அவ்யக்தத்தில் பிறந்த பிரம்மாவுக்கு பெரும் கோபம் எழுந்தது; அந்தக் கோபத்திலிருந்து, அவரது மடியில் ஒரு குழந்தை தோன்றியது.

யோ ருதந் வாரிதஸ்தேந ப்ரஹ்மணாऽவ்யக்தமூர்த்திநா । ப்ரவீதி நாம மே தேஹி தஸ்ய ருத்ரேதி ஸோ ததௌ ।। ௨.

அந்தக் குழந்தை அழுது கொண்டிருந்தபோது, அவ்யக்தமான உருவம் கொண்ட பிரம்மா அவனை அடக்கினார்; 'எனக்கு ஒரு பெயர் கொடு' என்று அவன் கேட்டான். பிரம்மா அவனுக்கு 'ருத்ரன்' என்று பெயர் வைத்தார்.

ஸோऽபி தேந ஸ்ரு'ஜஸ்வேதி ப்ரோக்தோ லோகமிமம் ஶுபே । அஶக்தஃ ஸோऽத ஸலிலே மமஜ்ஜ தபஸே த்ரு'தஃ ।। ௨.

அவனும், 'இந்த உலகை உருவாக்கு' என்று சொல்லப்பட்டான்; ஆனால் முடியாமல், அவன் நீரில் சென்று தவம் செய்யத் தொடங்கினான்.

தஸ்மிந் ஸலிலமக்நே து புநரந்யம் ப்ரஜாபதிம் । ப்ரஹ்மா ஸஸர்ஜ்ஜ பூதேஷு தக்ஷிணாங்குஷ்டதோ வரம் । வாமே சைவ ததாऽங்குஷ்டே தஸ்ய பத்நீமதாஸ்ரு'ஜத் ।। ௨.

அவன் நீரில் மூழ்கியபோது, பிரம்மா மற்றொரு உயிர்களின் அதிபதியை வலது விரலில் இருந்து உருவாக்கினார்; அதுபோல் இடது விரலில் இருந்து அவனுடைய மனைவியையும் படைத்தார்.

ஸ தஸ்யாம் ஜநயாமாஸ மநும் ஸ்வாயம்புவம் ப்ரபுஃ । தஸ்மாத் ஸம்பாவிதா ஸ்ரு'ஷ்டிஃ ப்ரஜாநாம் ப்ரஹ்மணா புரா ।। ௨.

அவளில் அந்த ஆண்டவன் சுயம்புவ மனுவை பெற்றார்; இப்படித்தான் பழங்காலத்தில் பிரம்மா உயிர்களை உருவாக்கினார்.

தரண்யுவாச । விஸ்தரேண மமாசக்ஷ்வ ஆதிஸர்கம் ஸுரேஶ்வர । ப்ரஹ்மா நாராயணாக்யோऽயம் கல்பாதௌ சாபவத் யதா ।। ௨.

பூமி கேட்டாள்: தேவர்களின் தலைவனே, முதற்காலப் படைப்பை விரிவாகவும், யுகத்தின் தொடக்கத்தில் நாராயணன் என அழைக்கப்படும் பிரம்மா எப்படி தோன்றினார் என்பதையும் எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச । ஸஸர்ஜ ஸர்வபூதாநி யதா நாராயணாத்மகஃ । கத்யமாநம் மயா தேவி ததஶேஷம் க்ஷிதே ஶ்ர்ரு'ணு ।। ௨.

பெருமான் கூறினார்: நாராயணன் எல்லா உயிர்களையும் படைத்தான்; அம்மையே, இவற்றை முழுமையாக நான் சொல்கிறேன், கேள், பூமியே.

கதகல்பாவஸாநே து நிஶி ஸுப்தோத்திதஃ ஶுபே । ஸத்த்வோத்ரிக்தஸ்ததா ப்ரஹ்மா ஶூந்யம் லோகமவைக்ஷத ।। ௨.

முந்தைய யுகம் முடிந்தபோது, இரவில் உறங்கிக் கொண்டிருந்த பிரம்மா விழித்து, சத்த்வம் நிறைந்தவராக, உலகம் வெறுமையாக இருப்பதைப் பார்த்தார்.

நாராயணஃ பரோऽசிந்த்யஃ பராணாமபி பூர்வஜஃ । ப்ரஹ்மஸ்வரூபீ பகவாநநாதிஃ ஸர்வஸம்பவஃ ।। ௨.

நாராயணன் உயர்ந்தவர், யாராலும் கற்பனை செய்ய முடியாதவர், எல்லா உயர்ந்தவர்களுக்கும் மூதாதையர்; பிரம்மாவின் வடிவில் உள்ள பெருமான் ஆதியற்றவர், எல்லாவற்றிற்கும் மூலமானவர்.

இதம் சோதாஹரந்த்யத்ர ஶ்லோகம் நாராயணம் ப்ரதி । ப்ரஹ்மஸ்வரூபிணம் தேவம் ஜகதஃ ப்ரபவாப்யயம் ।। ௨.

இங்கு நாராயணனைப் பற்றி ஒரு பாடலை அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: பிரம்மாவின் வடிவில் உள்ள தேவன் உலகத்தின் தோற்றத்துக்கும் அழிவுக்கும் காரணம்.

ஆபோ நாரா இதி ப்ரோக்தா ஆபோ வை நரஸூநவஃ । அயநம் தஸ்ய தாஃ பூர்வம் தேந நாராயணஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௨.

நீர் 'நாரா' என்று அழைக்கப்படுகிறது; நீர் நரனின் பிள்ளைகள்; அந்த நீர் முதலில் அவருடைய இருப்பிடம் என்பதால் அவர் 'நாராயணன்' என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரு'ஷ்டிம் சிந்தயதஸ்தஸ்ய கல்பாதிஷு யதா புரா । அபுத்திபூர்வகஸ்தஸ்ய ப்ராதுர்பூதஸ்தமோமயஃ ।। ௨.

பிரம்மா, யுகத்தின் தொடக்கத்தில், முன்புபோல் படைப்பை யோசித்தபோது, அறியாமையால், அவருக்குள் இருள் நிறைந்த உருவம் தோன்றியது.

தமோ மோஹோ மஹாமோஹஸ்தாமிஸ்த்ரோ ஹ்யந்தஸம்ஜ்ஞிதஃ । அவித்யா பஞ்சபர்வைஷா ப்ராதுர்பூதா மஹாத்மநஃ ।। ௨.

இருள், மயக்கம், பெரும் மயக்கம், தமிஸ்ரம், அந்தம் எனும் ஐந்து வகையான அறியாமை அந்த மகானுக்கு தோன்றின.

பஞ்சதாऽவஸ்திதஃ ஸர்கோ த்யாயதோऽப்ரதிபோதவாந் । பஹிரந்தோऽப்ரகாஶஶ்ச ஸம்வ்ரு'தாத்மா நகாத்மகஃ । ஸ முக்யஸர்கோ விஜ்ஞேயஃ ஸர்கவித்பிர்விசக்ஷணைஃ ।। ௨.

அந்தப் படைப்பில் ஐந்து வகைகள் இருந்தன; அவர் தியானத்தில் மூழ்கியபோது, அது வெளியில் அல்லது உள்ளிலும் வெளிப்படவில்லை, அதன் இயல்பு மறைந்திருந்தது, அசையாத உயிர்கள் மட்டுமே இருந்தன. இதை அறிவுள்ளோர் முதன்மை படைப்பு என்று அறிய வேண்டும்.

புநரந்யதபூத் தஸ்ய த்யாயதஃ ஸர்கமுத்தமம்। திர்யக்ஸ்த்ரோதஸ்து வை யஸ்மாத் திர்யக்ஸ்த்ரோதஸ்து வை ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௨.

பிறகு அவர் தொடர்ந்து தியானித்தபோது, இன்னொரு உயர்ந்த படைப்பு தோன்றியது; அதன் ஓட்டம் பக்கமாகச் செல்கிறதால், அது 'திர்யக் ஸ்ரோத்தஸ்' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

பஶ்வாதயஸ்தே விக்யாதா உத்பதக்ராஹிணஸ்து தே। தமப்யஸாதகம் மத்வா திர்யக்ஸ்த்ரோதம் சதுர்முகஃ ।। ௨.

அவை, மிருகங்கள் முதலாக பிரபலமானவை; அவை நேரான வழியில் செல்லாமல் தவறுகின்றன. இந்த 'திர்யக் ஸ்ரோத்தஸ்' படைப்பும் பயனற்றது என்று நான்முகன் கருதினார்.

ஊர்த்வஸ்த்ரோதஸ்த்ரிதா யஸ்து ஸாத்த்விகோ தர்மவர்த்தநஃ । ததோர்த்வசாரிணோ தேவாஃ ஸர்வகர்பஸமுத்பவாஃ ।। ௨.

'ஊர்த்வ ஸ்ரோத்தஸ்' எனும் மூன்று பிரிவுகள் கொண்ட படைப்பு, சுத்தமும் தர்மத்தையும் கொண்டது; அதிலிருந்து எல்லா கருவிலிருந்தும் பிறக்கும் தேவர்கள் மேலே செல்பவர்களாக உருவானார்கள்.

ததா ஸ்ரு'ஷ்ட்வாऽந்யஸர்கம் து ததா தத்யௌ ப்ரஜாபதிஃ । அஸாதகாம்ஸ்து தாந் மத்வா முக்யஸர்காதிஸம்பவாந் ।। ௨.

அப்போது, மற்றொரு படைப்பை உருவாக்கிய பின், அந்தப் பிரஜாபதி மீண்டும் சிந்தித்தார்; முதன்மை படைப்பிலிருந்து வந்தவர்களும் மற்றவர்களும் பயனற்றவர்கள் என்று எண்ணினார்.

ததஃ ஸ சிந்தயாமாஸ அர்வாக்ஸ்த்ரோதஸ்து ஸ ப்ரபுஃ । அர்வாக்ஸ்த்ரோதஸி சோத்பந்நா மநுஷ்யாஃ ஸாதகா மதாஃ ।। ௨.

பிறகு அந்த ஆண்டவன் 'அர்வாக் ஸ்ரோத்தஸ்' பற்றி சிந்தித்தார்; அதில் மனிதர்கள் தோன்றினார்கள், அவர்கள் பயனுள்ளவர்களாக கருதப்படுகிறார்கள்.

தே ச ப்ரகாஶபஹுலாஸ்தமோத்ரிக்தா ரஜோதிகாஃ । தஸ்மாத் து துகஃ பஹுலா பூயோபூயஶ்ச காரிணஃ ।। ௨.

அவர்கள் வெளிச்சம் நிறைந்தவர்களாக இருந்தாலும், இருள் அதிகம் மற்றும் ரஜஸ் குணம் மேலோங்கியவர்களாக உள்ளனர்; அதனால் துன்பம் அதிகம், மீண்டும் மீண்டும் செயல்களில் ஈடுபடுகிறார்கள்.

இத்யேதே கதிதாஃ ஸர்காஃ ஷடேதே ஸுபகே தவ । ப்ரதமோ மஹதஃ ஸர்கஸ்தந்மாத்ராணி த்விதீயகஃ ।। ௨.

இவ்வாறு, அழகியவளே, இந்த ஆறு படைப்புகளும் உனக்குச் சொல்லப்பட்டன: முதலில் மகத் உருவானது, இரண்டாவது சூட்சுமப் பொருட்கள் உருவானது.

வைகாரிகஸ்த்ரு'தீயஸ்து ஸர்கஶ்சைந்த்ரியகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । இத்யேஷ ப்ராக்ரு'தஃ ஸர்கஃ ஸம்பூதோ புத்திபூர்வகஃ ।। ௨.

மூன்றாவது வகை வைகாரிகம், நான்காவது இந்திரியங்களின் படைப்பு என்று அழைக்கப்படுகிறது; இவை எல்லாம் புத்தியால் உருவாகும் இயற்கை படைப்புகளாகும்.

முக்யஸர்கஶ்சதுர்தஸ்து முக்யா வை ஸ்தாவராஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ । திர்யக்ஸ்த்ரோதஶ்ச யஃ ப்ரோக்தஸ்தைர்யக்ஸ்த்ரோதஃ ஸ உச்யதே ।। ௨.

நான்காவது முதன்மை படைப்பு, இதில் அசையாத உயிர்கள் முதன்மையாகக் கருதப்படுகிறார்கள்; 'திர்யக் ஸ்ரோத்தஸ்' என்று அழைக்கப்படுவது அவற்றினால் தான்.

ததோர்த்வஸ்த்ரோதஸாம் ஶ்ரேஷ்டஃ ஸப்தமஃ ஸ து மாநவஃ । அஷ்டமோऽநுக்ரஹஃ ஸர்கஃ ஸாத்த்விகஸ்தாமஸஶ்ச ஸஃ ।। ௨.

அதேபோல், 'ஊர்த்வ ஸ்ரோத்தஸ்' இல் சிறந்தது ஏழாவது, அது மனிதப் படைப்பு; எட்டாவது கிருபை படைப்பு, அது சத்துவமும் தமஸும் கலந்ததாகும்.

பஞ்சைதே வைக்ரு'தாஃ ஸர்காஃ ப்ராக்ரு'தாஸ்து த்ரயஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ । ப்ராக்ரு'தோ வைக்ரு'தஶ்சைவ கௌமாரோ நவமஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௨.

இதில் ஐந்து வைகிருதப் படைப்புகள், மூன்று ப்ராகிருதப் படைப்புகள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன; ஒன்பதாவது 'கௌமார' படைப்பு, அது ப்ராகிருதமும் வைகிருதமும் சேர்ந்ததாகும்.

இத்யேதே வை ஸமாக்யாதா நவ ஸர்காஃ ப்ரஜாபதேஃ । ப்ராக்ரு'தா வைக்ரு'தாஶ்சைவ ஜகதோ மூலஹேதவஃ । இத்யேதே கதிதாஃ ஸர்காஃ கிமந்யச்ச்ரோதுமிச்சஸி ।। ௨.

இவ்வாறு, இந்த ஒன்பது படைப்புகளும் பிரஜாபதியால் விளக்கப்பட்டன; இயற்கை மற்றும் மாற்றப்பட்டவை இரண்டும் உலகத்தின் அடிப்படைக் காரணங்கள். இவை எல்லாம் கூறப்பட்டன; இன்னும் என்ன கேட்க விரும்புகிறாய்?

தரண்யுவாச । நவதா ஸ்ரு'ஷ்டிருத்பந்நா ப்ரஹ்மணோऽவ்யக்தஜந்மநஃ । கதம் ஸா வவ்ரு'தே தேவ ஏதந்மே கதயாச்யுத ।। ௨.

பூமி கேட்டாள்: அவ்யக்தத்தில் இருந்து பிறந்த பிரம்மாவின் படைப்பு ஒன்பது வகைகளாக உருவானது. அது எவ்வாறு வளர்ந்தது, தேவா? இதை எனக்கு கூறு, அச்யுதா.

ஶ்ரீவராஹ உவாச । ப்ரதமம் ப்ரஹ்மணா ஸ்ரு'ஷ்டா ருத்ராத்யாஸ்து தபோதநாஃ। ஸநகாதயஸ்ததஃ ஸ்ரு'ஷ்டா மரீச்யாதய ஏவ ச ।। ௨.

ஸ்ரீவராகன் சொன்னார்: முதலில் பிரம்மா, தவம் நிறைந்த ருத்ரன் முதலானவர்களை உருவாக்கினார்; பின்னர் சனகன் முதலானவர்களையும், மரீசி மற்றும் மற்ற முனிவர்களையும் உருவாக்கினார்.

மரீசிரத்ரிஶ்ச ததா அங்கிராஃ புலஹஃ க்ரதுஃ । புலஸ்த்யஶ்ச மஹாதேஜாஃ ப்ரசேதா ப்ரு'குரேவ ச । நாரதோ தஶமஶ்சைவ வஸிஷ்டஶ்ச மஹாதபாஃ ।। ௨.

மரீசி, அத்ரி, அங்கிரஸ், புலஹன், கிரது, மிகுந்த தேஜஸுடைய புலஸ்தியன், ப்ரசேதஸ், ப்ருகு, பத்தாவது நாரதன், மற்றும் பெரிய தவம் கொண்ட வசிஷ்டன்.