வராஹபுராணம்

கதாசிந்நோக்தபூர்வம் தே ரஹஸ்யம் பரமம் மஹத் 122.

இதைப் போன்ற மிக முக்கியமான இரகசியத்தை நான் உங்களிடம் முன்பு ஒருபோதும் சொல்லவில்லை.

தம்பதிப்யாம் ஹி மநநம் ரோசதாம் ஸர்வதைவ ஹி

கணவன் மனைவி இருவரும் இந்த விஷயத்தை எல்லா வகையிலும் சேர்ந்து சிந்திக்க வேண்டும்.

கரேண ஸ்வயமாதாய வதூம் புத்ரமுவாச ஹ

மணப்பெண்ணை கைப்பிடித்து, மகன் பேசத் தொடங்கினார்.

ஹஸ்த்யஶ்வரத யாநாநி ஸ்த்ரியஶ்சாப்ஸரஸோபமாஃ

யானைகள், குதிரைகள், ரதங்கள், வாகனங்கள், அப்சரஸ்களுக்கு ஒப்பான பெண்கள்—

ஶரணம் வித்தயோ ராஜ்யம் த்வயி ஸர்வம் ப்ரதிஷ்டிதம்

செல்வம், பாதுகாப்பு, அரசாட்சி—இவை அனைத்தும் உன்னில்தான் நிலைபெற்றுள்ளன.

த்வயி ப்ரதிஷ்டிதாஃ ப்ராணாஃ ஸந்தாநம் ச ததுத்தரம்

உன்னில்தான் உயிரும், சந்ததியும் நிலைபெற்றுள்ளன.

பிதுஃ பாதௌ க்ரு'ஹீத்வா ச ப்ரோவாச விநயாந்விதஃ

தந்தையின் கால்களைப் பிடித்து, அவர் பணிவுடன் பேசினார்.

கந்துமிச்சாமி தத்ராஹம் தூர்ணம் கோகாமுகம் மஹத்

நான் அந்த மகத்தான கோகாமுகம் இடத்திற்கு விரைவாகச் செல்ல விரும்புகிறேன்.

ததா ராஜ்யம் பலம் கோஶோ மமைவைதந்ந ஸஶம்யஃ ।। தத்ரைவ கமநாந்மஹ்யம் வேதநா நாஶமேஷ்யதி

அப்போது அரசும், படையும், பொருளும் எனக்கே உரியது; அங்கு சென்றால் என் வேதனை நீங்கும்.

புத்ரோக்தமவதார்யைவ ஶகாநாமதிபோ ந்ரு'பஃ

மகனின் வார்த்தைகளை புரிந்துகொண்ட சக்க அரசன்—

வணிஜஶ்சைவ பௌராஶ்ச வைஶ்யாஶ்சாபி வராங்கநாஃ 122.

வணிகர்கள், நகரவாசிகள், வைசியர்கள், உயர்ந்த பெண்கள்—

அத தீர்கேண காலேந ப்ராப்தஃ கோகாமுகம் த்விதம் ।। தத்ர கத்வா வராரோஹா பர்த்தாரமிதமப்ரவீத்

பெரிய காலம் கடந்தபின், அவர் கோகாமுகம் என்ற இடத்தை அடைந்தார்; அங்கு சென்று, அந்த நல்லாள் கணவனிடம் பேசினார்.

பூர்வப்ரு'ஷ்டம் மயா யத்தே வக்ஷ்யாமீதி ச மாம் ப்ரதி

நீ முன்பு என்னிடம் கேட்டதை, இப்போது நான் சொல்வேன்.

நிஶம்யேதி ப்ரியாப்ரோக்தம் ராஜபுத்ரோ யஶஸ்விநி

அன்பானவளின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், புகழ் பெற்ற இளவரசன்—

ரஜநீ ஸம்ப்ரவ்ரு'த்தேயம் ஸுகம் ஸ்வாபோ விதீயதாம்

இப்போது இரவு வந்துவிட்டது; நாம் இங்கே சுகமாக ஓய்வெடுத்து தூங்கலாம்.

ப்ரபாதாயாம் து ஶர்வர்யாம் ஸ்நாதௌ க்ஷௌமவிபூஷிதௌ

அடுத்த நாள் காலை வந்ததும், நீராடி நன்கு மென்மையான vasthiram அணிந்து—

வ்யாதேந நிக்ரு'ஹீதோऽஸ்மி படிஶேந ஜலேசரஃ

வேட்டைக்காரனால் பிடிக்கப்பட்டேன்; அது, கயிற்றில் சிக்கிய மீன் போலவே.

தேந தஸ்ய ப்ரஹாரேண ஜாதா ஶிரஸி வேதநா 122.

அவனது தாக்கத்தால் என் தலையில் வலி எழுந்தது.

ஏதத்தே கதிதம் பத்ரே பூர்வப்ரு'ஷ்டம் ச யத்த்வயா

அன்பானவளே, நீ முன்பு கேட்டதை இப்போது உனக்குச் சொன்னேன்.

ததஃ ஸாப்யநவத்யாங்கீ ரக்தபத்மஶுபாநநா

பிறகு, குற்றமற்ற அழகிய உருவமும், செம்பத்மம் போல் முகமும் கொண்டவளும்—

ஏததர்தம் மயா பத்ர குஹ்யம் நோக்தம் ததா ஸ்வகம்

இதற்காகத்தான், அன்பே, என் இரகசியத்தை முன்பு சொல்லவில்லை.

க்ஷுத்பிபாஸாபரிஶ்ராந்தா சில்லீ ககநகாமிநீ

பசி தாகத்தால் சோர்ந்த, ஆகாயத்தில் பறக்கும் சில்லி பறவை—

அத கஶ்சிந்ம்ரு'கவ்யாதோ ஹத்வா வநசராந்பஹூந்

பின்னர், ஒரு வேட்டைக்காரன், காட்டில் வாழும் பல உயிர்களை வேட்டையாடி—

ப்ரவ்ரு'த்தோऽக்நிமுபாதாய தாவதுட்டீய ஸத்வரம்

அவன் தீயை ஏற்றி ஆரம்பித்தபோது, அந்த பறவை விரைவாக பறந்து சென்றது.

ந ச ஸக்தாஸ்மி ஸம்ஹர்த்தும் மாம்ஸபாரப்ரபீடிதா

மாம்சத்தின் பாரம் காரணமாக நான் தப்பிக்க முடியவில்லை.

பக்ஷயித்வா ததோ மாம்ஸம் வ்யாதஃ ஸம்ஹ்ரு'ஷ்டமாநஸஃ

மாம்சம் உண்ட பிறகு, அந்த வேட்டைக்காரன் மனதில் மகிழ்ச்சி அடைந்தான்.

தாவத்ததர்ஶ மாம் தத்ர காதந்தீம் மாம்ஸபிண்டிகாம் 122.

அந்த நேரத்தில், நான் அங்கே மாம்சம் உண்டு கொண்டிருப்பதைக் கண்டான்.

வித்தா பாணேந மாம் தத்ர பக்ஷயந்தமிபாதயத்

அங்கே நான் மாம்சம் உண்டுகொண்டிருக்கும் போதே, அவன் அம்பால் குத்தி வீழ்த்தினான்.

பதிதாஸ்ம்யவஶா பத்ர காலதந்த்ரே துராஸதே

அன்பானவளே, என்னால் எதுவும் செய்ய முடியாமல், காலத்தின் வலையில் விழுந்தேன்.