வராஹபுராணம்

முச்யதாம் மாநுஷம் பாவம் தாம் ஜாதிம் ஸ்மர பௌர்விகீம் 122.

மனிதப் பழக்கத்தை விட்டுவிடு; உன் பழைய வம்சத்தை நினை.

மந்மாதாபிதரௌ கத்வா ப்ரஸாதய ஶுசிஸ்மிதே

என் தாயும் தந்தையும் இருக்கிற இடத்துக்குச் சென்று, அழகாகப் புன்னகைக்கும் பெண்ணே, அவர்களைப் பிரியப்படுத்து.

தயோராஜ்ஞாம் புரஸ்க்ரு'த்ய மாநயித்வா யதார்ஹதஃ

அவர்களின் கட்டளையை ஏற்று, உரிய மரியாதையுடன் அவர்களை மதித்து,

ஸ்வபூர்வஜந்மவ்ரு'த்தம் து தேவாநாமபி துலர்பம்

முந்தைய பிறவியின் நிகழ்வைத் தெரிந்துகொள்வது தேவர்களுக்குக் கூட அரிது.

ததஃ ஸா ஹ்யநவத்யாங்கீ ஶ்வஶ்ரூஶ்வஶுரயோஃ புரஃ

பின்னர், குறையில்லாத அவள், தன் மாமியாரும் மாமனும் முன்னிலையில்,

கிம்சித்விஜ்ஞப்துகாமாஸ்மி தத்ர வாமவதீயதாம்

நான் ஒரு விஷயத்தை தெரிவிக்க விரும்புகிறேன்; தயவுசெய்து கவனமாகக் கேளுங்கள்.

புண்யே கோகாமுகே கந்துமிச்சாவஸ்தத்ர வாம் குரூ

புனிதமான கோகாமுகம் செல்ல நான் ஆசைப்படுகிறேன்; அதற்காக உங்கள் வழிகாட்டுதலை நாடுகிறேன்.

அத்ய யாவத்கிமபி வாம் யாசிதம் ந மயா க்வசித்

இன்றுவரை நான் உங்களிடம் எதையும் ஒருபோதும் கேட்டதில்லை.

ஶிராவேதேநயா யுக்தஃ ஸதா தவ ஸுதோ ஹ்யயம்

உங்கள் மகன் எப்போதும் தலைவலியால் மிகவும் வேதனைப்படுகிறார்.

ஸுகாநி ஸர்வவிஷயாந்விஸ்ரு'ஜ்ய பரிபீடிதஃ

அனைத்து இன்பங்களையும் விட்டு, அவர் மிகுந்த துன்பத்தில் இருக்கிறார்.

கதாசிந்நோக்தபூர்வம் தே ரஹஸ்யம் பரமம் மஹத் 122.

இதைப் போன்ற மிக முக்கியமான இரகசியத்தை நான் உங்களிடம் முன்பு ஒருபோதும் சொல்லவில்லை.

தம்பதிப்யாம் ஹி மநநம் ரோசதாம் ஸர்வதைவ ஹி

கணவன் மனைவி இருவரும் இந்த விஷயத்தை எல்லா வகையிலும் சேர்ந்து சிந்திக்க வேண்டும்.

கரேண ஸ்வயமாதாய வதூம் புத்ரமுவாச ஹ

மணப்பெண்ணை கைப்பிடித்து, மகன் பேசத் தொடங்கினார்.

ஹஸ்த்யஶ்வரத யாநாநி ஸ்த்ரியஶ்சாப்ஸரஸோபமாஃ

யானைகள், குதிரைகள், ரதங்கள், வாகனங்கள், அப்சரஸ்களுக்கு ஒப்பான பெண்கள்—

ஶரணம் வித்தயோ ராஜ்யம் த்வயி ஸர்வம் ப்ரதிஷ்டிதம்

செல்வம், பாதுகாப்பு, அரசாட்சி—இவை அனைத்தும் உன்னில்தான் நிலைபெற்றுள்ளன.

த்வயி ப்ரதிஷ்டிதாஃ ப்ராணாஃ ஸந்தாநம் ச ததுத்தரம்

உன்னில்தான் உயிரும், சந்ததியும் நிலைபெற்றுள்ளன.

பிதுஃ பாதௌ க்ரு'ஹீத்வா ச ப்ரோவாச விநயாந்விதஃ

தந்தையின் கால்களைப் பிடித்து, அவர் பணிவுடன் பேசினார்.

கந்துமிச்சாமி தத்ராஹம் தூர்ணம் கோகாமுகம் மஹத்

நான் அந்த மகத்தான கோகாமுகம் இடத்திற்கு விரைவாகச் செல்ல விரும்புகிறேன்.

ததா ராஜ்யம் பலம் கோஶோ மமைவைதந்ந ஸஶம்யஃ ।। தத்ரைவ கமநாந்மஹ்யம் வேதநா நாஶமேஷ்யதி

அப்போது அரசும், படையும், பொருளும் எனக்கே உரியது; அங்கு சென்றால் என் வேதனை நீங்கும்.

புத்ரோக்தமவதார்யைவ ஶகாநாமதிபோ ந்ரு'பஃ

மகனின் வார்த்தைகளை புரிந்துகொண்ட சக்க அரசன்—

வணிஜஶ்சைவ பௌராஶ்ச வைஶ்யாஶ்சாபி வராங்கநாஃ 122.

வணிகர்கள், நகரவாசிகள், வைசியர்கள், உயர்ந்த பெண்கள்—

அத தீர்கேண காலேந ப்ராப்தஃ கோகாமுகம் த்விதம் ।। தத்ர கத்வா வராரோஹா பர்த்தாரமிதமப்ரவீத்

பெரிய காலம் கடந்தபின், அவர் கோகாமுகம் என்ற இடத்தை அடைந்தார்; அங்கு சென்று, அந்த நல்லாள் கணவனிடம் பேசினார்.

பூர்வப்ரு'ஷ்டம் மயா யத்தே வக்ஷ்யாமீதி ச மாம் ப்ரதி

நீ முன்பு என்னிடம் கேட்டதை, இப்போது நான் சொல்வேன்.

நிஶம்யேதி ப்ரியாப்ரோக்தம் ராஜபுத்ரோ யஶஸ்விநி

அன்பானவளின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், புகழ் பெற்ற இளவரசன்—

ரஜநீ ஸம்ப்ரவ்ரு'த்தேயம் ஸுகம் ஸ்வாபோ விதீயதாம்

இப்போது இரவு வந்துவிட்டது; நாம் இங்கே சுகமாக ஓய்வெடுத்து தூங்கலாம்.

ப்ரபாதாயாம் து ஶர்வர்யாம் ஸ்நாதௌ க்ஷௌமவிபூஷிதௌ

அடுத்த நாள் காலை வந்ததும், நீராடி நன்கு மென்மையான vasthiram அணிந்து—

வ்யாதேந நிக்ரு'ஹீதோऽஸ்மி படிஶேந ஜலேசரஃ

வேட்டைக்காரனால் பிடிக்கப்பட்டேன்; அது, கயிற்றில் சிக்கிய மீன் போலவே.

தேந தஸ்ய ப்ரஹாரேண ஜாதா ஶிரஸி வேதநா 122.

அவனது தாக்கத்தால் என் தலையில் வலி எழுந்தது.

ஏதத்தே கதிதம் பத்ரே பூர்வப்ரு'ஷ்டம் ச யத்த்வயா

அன்பானவளே, நீ முன்பு கேட்டதை இப்போது உனக்குச் சொன்னேன்.