வராஹபுராணம்

நமோऽஸ்து வேதாந்தரகாப்ரதர்க்ய நமோऽஸ்து நாராயண மத்ஸ்யரூப । நமோऽஸ்து தே ஸுஸ்வர விஶ்வமூர்த்தே நமோऽஸ்து வித்யாத்வயரூபதாரிந் ।। 9.

வேதங்களாலும், யோசனையாலும் எட்ட முடியாதவரே, உமக்கு வணக்கம்; நாராயணா, மீனுருவில் தோன்றியவரே, உமக்கு வணக்கம்; இனிமையான குரலுடைய உலகமெங்கும் நிறைந்தவரே, உமக்கு வணக்கம்; அறிவும் அச்சமின்மையும் உடைய வடிவைத் தாங்கியவரே, உமக்கு வணக்கம்.

நமோऽஸ்து சந்த்ரார்கமருத்ஸ்வரூப ஜலாந்தவிஶ்வஸ்தித சாருநேத்ர । நமோऽஸ்து விஷ்ணோஃ ஶரணம் வ்ரஜாமஃ ப்ரபாஹி நோ மத்ஸ்யதநும் விஹாய ।। 9.

சந்திரன், சூரியன், காற்று ஆகிய உருவங்களாகவும், எல்லா நீர்களிலும் உறைவானும், அழகிய கண்களுடையவரும், உமக்கு வணக்கம்; விஷ்ணுவே, நாங்கள் உம்மை அடைக்கலம் புகுகிறோம்; மீனுருவை விட்டு எங்களை காப்பாற்றும்.

த்வயா ததம் விஶ்வமநந்தமூர்த்தே ப்ரு'தக்கதே கிஞ்சிதிஹாஸ்தி தேவ । பவாந் ந சாஸ்ய வ்யதிரிக்தமூர்த்தி- ஸ்த்வத்தோ வயம் தே ஶரணம் ப்ரபந்நாஃ ।। 9.

முடிவில்லா உருவமே, இந்த உலகம் உன்னால் நிரம்பியுள்ளது; உன்னைத் தவிர இங்கு வேறு எது இருக்கிறது? நீ இதிலிருந்து வேறல்ல; நாங்கள் உம்மை அடைக்கலம் புகுகிறோம்.

காத்மேந்துவஹ்நிஶ்ச மநஶ்ச ரூபம் புராணமூர்த்தேஸ்தவ சாப்ஜநேத்ர । க்ஷமஸ்வ ஶம்போ யதி பக்திஹீநம் த்வயா ஜகத்பாஸதி தேவதேவ ।। 9.

விண்ணும், சந்திரனும், அக்கினியும், மனமும்—all உன் பழமையான உருவங்களே, தாமரைக் கண்களுடையோனே; பக்தி இல்லாதவராக இருந்தாலும், எங்களை மன்னிக்க வேண்டும்; ஏனெனில், உலகம் உன்னால் பிரகாசிக்கிறது, தேவாதேவனே.

விருத்தமேதத் தவ தேவரூபம் ஸுபீஷணம் ஸுஸ்வநமத்ரிதுல்யம் । புராண தேவேஶ ஜகந்நிவாஸ ஶமம் ப்ரயாஹ்யச்யுத தீவ்ரபாநோ ।। 9.

உன் தெய்வீக உருவம் எதிர்மாறாகத் தோன்றுகிறது—மிகவும் பயமுறுத்தும், ஆனாலும் இனிய குரலுடன், மலைக்கு ஒப்பானது; பழமையான தெய்வங்களின் தலைவனே, உலகத்தின் இருப்பிடமே, எங்களுக்கு அமைதியை அளி, தவறாதவனே, தீவிர ஒளியுடையவனே.

வயம் ஹி ஸர்வே ஶரணம் ப்ரபந்நா பயாச்ச தே ரூபமிதம் ப்ரபஶ்ய । லோகே ஸமஸ்தம் பவதா விநா து ந வித்யதே தேஹகதம் புராணம் ।। 9.

நாங்கள் அனைவரும் உம்மை அடைக்கலம் புகுந்தோம்; பயத்தால் உமது இந்த உருவத்தை காண்கிறோம். உலகில் உம்மைத் தவிர, பழமையான உடலுடன் எதுவும் இல்லை.

ஏவம் ஸ்துதஸ்ததா தேவோ ஜலஸ்தாந் ஜக்ரு'ஹே ச ஸஃ । வேதாந் ஸோபநிஷச்சாஸ்த்ராநந்தஃஸ்தம் ரூபமாஸ்திதஃ ।। 9.

அப்போது அந்த இறைவன், நீரில் தங்கி, வேதங்களையும் உபநிடதங்களும் மற்ற ஞான நூல்களையும் எடுத்துக்கொண்டு, தனது உருவத்தை எடுத்தார்.

யாவத்ஸ்வமூர்திர்பகவாம்ஸ்தாவதேவ ஜகத் த்விதம் । கூடஸ்தே தல்லயம் யாதி விக்ரு'திஸ்தே விவர்த்ததே ।। 9.

பகவான் தன் இயல்பான உருவில் இருக்கும்போது, இந்த உலகமும் இருக்கும்; அவர் நிலையான நிலையில் இருந்தால் எல்லாம் அவரில் கலந்துவிடும்; மாற்றமுள்ள நிலையில் இருந்தால் உலகம் வளர்ச்சி அடையும்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச । ஏவம் ஸ்ரு'ஷ்ட்வா ஜகத்ஸர்வம் பகவாந் லோகபாவநஃ । விரராம ததஃ ஸ்ரு'ஷ்டிர்வ்யவர்த்தத தரே ததா ।। ௧௦.

ஸ்ரீவராகன் கூறினார்: இவ்வாறு எல்லா உலகங்களையும் படைத்த இறைவன், உயிர்களுக்கு ஆதரவாக இருப்பவர், பின்னர் அமைதியடைந்தார்; அப்போது பூமியில் படைப்பு விரிந்தது.

வ்ரு'த்தாயாமத ஸ்ரு'ஷ்டௌ து ஸர்வே தேவாஃ புராதநம் । நாராயணாக்யம் புருஷம் யஜந்தோ விவிதைர்மகைஃ ।। ௧௦.

படைப்பு வளர்ந்தபோது, எல்லா பழமையான தேவர்கள், நாராயணன் என அழைக்கப்படும் பரமனைக் பலவித யாகங்களால் வழிபட்டார்கள்.

த்வீபேஷு சைவ ஸர்வேஷு வர்ஷேஷு ச மகைர்ஹரிம் । தேவாஃ ஸத்ரைர்மஹத்பிஸ்தே யஜந்தஃ ஶ்ரத்தயாऽந்விதாஃ । தோஷயாமாஸுரத்யர்தம் ஸ்வம் பூஜ்யம் கர்துமீப்ஸவஃ ।। ௧௦.

அனைத்து தீவுகளிலும், எல்லா பிரதேசங்களிலும், தேவர்கள் பெரிய யாகங்களால், முழு நம்பிக்கையுடன் ஹரியை வழிபட்டார்கள்; அவரை மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடையச் செய்து, தங்களைப் பூஜிக்கத் தகுதியானவர்களாக ஆக்க விரும்பினார்கள்.

ஏவம் தோஷயதாம் தேஷாம் பஹுவர்ஷஸஹஸ்த்ரிகம் । காலே தேவஸ்ததா துஷ்டஃ ப்ரத்யக்ஷத்வம் ஜகாம ஹ ।। ௧௦.

இவ்வாறு அவர்கள் பல ஆயிரம் ஆண்டுகள் அவரை மகிழ்விக்க முயன்றபோது, அந்த இறைவன் திருப்தியடைந்து, நேரில் தோன்றினார்.

அநேகபாஹூதரவக்த்ரநேத்ரோ மஹாகிரேஃ ஶ்ர்ரு'ங்கமிவோல்லிகம்ஸ்ததா । உவாச கிம் கார்யமதோ ஸுரேஶோ ப்ரூதாம் வரம் தேவவரா வரம் வஃ ।। ௧௦.

பல கை, வயிறு, வாய், கண்கள் உடையவராக, பெரிய மலைச் சிகரத்தைப் போல உயரமாக, தேவர்களின் தலைவன் அப்போது கூறினார்: "என்ன செய்ய வேண்டும்? சொல்லுங்கள், தேவர்களுக்குள் சிறந்தவர்களே, உங்கள் விருப்பத்தைத் தெரிவியுங்கள்."

தேவா ஊசுஃ । ஜயஸ்வ கோவிந்த மஹாநுபாவ த்வயா வயம் நாத வரேண தேவாஃ । மநுஷ்யலோகேऽபி பவந்தமாத்யம் விஹாய நாஸ்மாந்பவதே ஹ கஶ்சித் ।। ௧௦.

தேவர்கள் கூறினர்: "வெற்றி பெறும் கோவிந்தா, பெரிய சக்தி உடையவரே! உம்மால் நாங்கள் தேவர்கள் ஆனோம். மனித உலகிலும் உம்மைத் தவிர வேறு எவரும் இல்லை."

ருத்ராதித்யா வஸவோ யே ச ஸாத்யா விஶ்வேऽஶ்விநௌ மருதஶ்சோஷ்மபாஶ்ச । ஸர்வே பவந்தம் ஶரணம் கதாஃ ஸ்ம குருஷ்வ பூஜ்யாநிஹ விஶ்வமூர்தே ।। ௧௦.

ருத்ரர்கள், ஆதித்யர்கள், வசுக்கள், சாத்யர்கள், விஶ்வேதேவர்கள், அஷ்வினிகள், மருத்துகள், பித்ருக்கள் — எல்லோரும் உம்மை அடைக்கலம் புகுந்தோம், உலகமெங்கும் நிறைந்த உருவமே; எங்களை இங்கு பூஜிக்கத் தகுதியானவர்களாக ஆக்குங்கள்.

ஏவமுக்தஸ்ததா தைஸ்து மஹாயோகேஶ்வரோ ஹரிஃ । கரோமி ஸர்வாந் வஃ பூஜ்யாநித்யுக்த்வாऽந்தரதீயத ।। ௧௦.

அவர்கள் இவ்வாறு கூறியபோது, மகா யோகநாதன் ஹரி, "நான் உங்கள் அனைவரையும் பூஜிக்கத் தகுதியானவர்களாக ஆக்குவேன்" என்று சொல்லி, மறைந்துவிட்டார்.

தேவா அபி நிஜௌகாம்ஸி கதவந்தஃ ஸநாதநம் । ஸ்துவந்தஃ பரமேஶோऽபி த்ரிவிதம் பாவமாஸ்திதஃ ।। ௧௦.

தேவர்கள் தங்கள் நிலையான வீடுகளுக்குத் திரும்பினர்; அவர்கள் புகழ்ந்த பரம ஈசன், மூன்று வகை உருவங்களை எடுத்தார்.

ஏவம் த்ரிதா ஜகத்தாதா பூத்வா தேவாந் மஹேஶ்வரஃ । ஆராத்ய ஸாத்த்விகம் ராஜம் தாமஸம் ச த்ரிதா ஸ்திதம் ।। ௧௦.

இவ்வாறு மூன்று வகை உருவம் கொண்டு, உலகை நிலைநிறுத்தும் மஹேஸ்வரன், சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் ஆகிய மூன்று வகைகளிலும் வழிபட்டார்.

ஸாத்த்விகேந படேத் வேதாந் யஜேத் யஜ்ஞேந தேவதாஃ । ஆத்மநோऽவயவோ பூத்வா ராஜஸேநாபி கேஶவஃ ।। ௧௦.

சத்துவ குணத்தால் வேதங்களைப் படிக்க வேண்டும், யாகம் செய்து தேவர்களை வழிபட வேண்டும்; கேசவன் தன் ஒரு பகுதியாய் ரஜோ குணத்தாலும் செயல்படுகிறார்.

ஸ காலரூபிணம் ரௌத்ரம் ப்ரக்ரு'த்யா ஶூலபாணிநம் । ஆத்மநோ ராஜஸீம் மூர்திம் பூஜயாமாஸ பக்திதஃ । தாமஸேநாபி பாவேந அஸுரேஷு வ்யவஸ்திதஃ ।। ௧௦.

காலத்தின் உருவமாக, கொடூரமான தன்மையுடன், சூலம் ஏந்தியவராய், அவர் தன் ரஜோ உருவத்தை பக்தியுடன் வழிபட்டார்; தமோ குணத்துடன் அசுரர்களிடையே தங்கி இருந்தார்.

ஏவம் த்ரிதா ஜகத்தாதா பூத்வா தேவாந் மஹேஶ்வரஃ । ஆராதயாமாஸ ததோ லோகோऽபி த்ரிவிதோऽபவத் ।। ௧௦.

இவ்வாறு மூன்று வகை உருவம் கொண்டு, உலகை நிலைநிறுத்தும் மஹேஸ்வரன், தேவர்களை வழிபட்டார்; பின்னர் உலகமும் மூன்று வகையாக ஆனது.

ப்ரஹ்மவிஷ்ணுமஹேஶாநநாம்நா க்ரு'ஹ்ய வ்யவஸ்திதஃ । ஸ ச நாராயணோ தேவஃ க்ரு'தே யுகவரே ப்ரபுஃ ।। ௧௦.

பிரம்மா, விஷ்ணு, மஹேசன் என்ற பெயர்களால் அறியப்பட்டு நிலைநிறைந்தார்; அந்த நாராயணன், கிருதயுகத்தில் தலைவராக இருந்தார்.

த்ரேதாயாம் ருத்ரரூபஸ்து த்வாபரே யஜ்ஞமூர்திமாந் । கலௌ நாராயணோ தேவோ பஹுரூபோ வ்யஜாயத ।। ௧௦.

த்ரேதாயுகத்தில் அவர் ருத்ரராக, துவாபரயுகத்தில் யாக உருவமாக, கலியுகத்தில் நாராயணன் பல உருவங்களில் தோன்றினார்.

தஸ்யாதிக்ரு'த்ததோ விஷ்ணோஶ்சரிதம் பூரிதேஜஸஃ । ஶ்ர்ரு'ணுஷ்வ ஸர்வம் ஸுஶ்ரோணி கததோ மம பாமிநி ।। ௧௦.

அழகான இடுப்பையுடையவளே, பெரும் ஒளியுடன் விளங்கும் விஷ்ணுவின் முதற்காலச் செயல்களை நான் முழுமையாக சொல்வதை நீ கவனமாக கேள், மனமகிழ்ந்து கேள், அழகியவளே.

ஆஸீத் க்ரு'தயுகே ராஜா ஸுப்ரதீகோ மஹாபலஃ । தஸ்ய பார்யாத்வயம் சாஸீதவிஶிஷ்டம் மநோரமம் ।। ௧௦.

கிருதயுகத்தில் சுப்ரதீகன் என்ற பேராற்றல்மிக்க ஒரு மன்னன் இருந்தான்; அவனுக்கு இரு மனைவிகள் இருந்தார்கள், இருவரும் அழகும் இனிமையும் சமமாக இருந்தார்கள்.

வித்யுத்ப்ரபா காந்திமதீ தயோரேதே து நாமநீ । தயோஃ புத்ரம் ஸமம் ராஜா ந லேபே யத்நவாநபி ।। ௧௦.

அந்த இருவரின் பெயர்கள் வித்யுத்‌பிரபா மற்றும் காண்திமதி. மன்னன் எவ்வளவு முயன்றாலும், அவர்களிடமிருந்து ஒரு மகனைக் கிடைக்கவில்லை.

யதா ததா முநிஶ்ரேஷ்டமாத்ரேயம் வீதகல்மஷம் । தோஷயாமாஸ விதிநா சித்ரகூடே நகோத்தமே ।। ௧௦.

அப்போது, அந்தச் சமயத்தில், பாவமில்லாத முனிவர்களில் சிறந்தவரான ஆத்திரேயரை சுப்ரதீகன் சிறந்த சித்ரகூட மலையில் முறையாக வழிபட்டு மகிழ்வித்தான்.

ஸக ரு'ஷிஸ்தோஷிதஸ்தேந தீர்ககாலம் வரார்திநா । வரம் திதித்ஸயா யாவதப்ரவீதத்ரிஜோ முநிஃ ।। ௧௦.

அந்த முனிவர், நீண்ட நாட்கள் வரம் வேண்டி சேவை செய்த மன்னனால் மகிழ்ந்து, ஒரு வரம் வழங்க விரும்பி, அத்ரியின் மகனான முனிவர் பேசத் தொடங்கினார்.

தாவதிந்த்ரோऽபி கரிணா கதஃ பார்ஶ்வேந தஸ்ய ஹ । தேவஸைந்யைஃ பரிவ்ரு'தஸ்தூஷ்ணீமேவ மஹாபலஃ ।। ௧௦.

அந்த நேரத்தில், பெரும் பலத்துடன் கூடிய இந்திரனும் தன் யானையில் ஏறி, தேவசேனைகளால் சூழப்பட்டு, அமைதியாக அங்கு வந்தான்.