வராஹபுராணம்

அயநே கத ஏதேஷாம் வ்ரு'த்தம் கௌதூஹலம் புவி 122.

காலம் கடந்தபின், அவர்களின் நடத்தை உலகத்தில் ஆச்சரியமாக பேசப்பட்டது.

ததஃ ஸர்வாநவத்யாங்கீ பர்த்தாரமிதமப்ரவீத்

அப்போது, எல்லா அங்கங்களும் குறையில்லாதவள் தனது கணவனிடம் இப்படிச் சொன்னாள்:

ஏததாசக்ஷ்வ தத்த்வேந யத்யஹம் ச தவ ப்ரியா

நான் உனக்கு உண்மையில் பிரியமானவளாக இருந்தால், இந்த உண்மையை எனக்குச் சொல்லவும்.

குர்வந்தி தவ கர்மாணி வேதநா ச ந கச்சதி

நீ உன் கடமைகளைச் செய்கிறாய், ஆனாலும் உன் வலி குறையவில்லை.

இதம் கிம் விஸ்ம்ரு'தா பத்ரே ஸர்வவ்யாதிஸமந்விதம்

இது என்ன, நல்லவளே? எல்லா நோய்களாலும் பாதிக்கப்பட்டும் நீ மறந்துவிட்டாயா?

ஸம்ஸாரஸாகராரூடம் நாதிப்ரஷ்டும் த்வமர்ஹஸி

இவ் உலக வாழ்க்கை என்ற பெருங்கடலை ஏறியவனை நீ அதிகமாகக் கேட்க வேண்டாம்.

ததஃ கதாசிச்சயநே ஸுப்தௌ தௌ தம்பதீ கில

பின்னர் ஒருநாள், அந்த தம்பதிகள் படுக்கையில் சேர்ந்து தூங்கிக் கொண்டிருந்தபோது,

கதயஸ்வ தமேவார்தம் யந்மயா பூர்வப்ரு'ச்சிதம்

நான் முன்பு கேட்ட அதே விஷயத்தை நீ சொல்ல வேண்டும்.

கோப்யம் வா கிம்சிதஸ்தீஹ கிம் கோபயஸி மே புரஃ

இங்கே மறைக்க வேண்டிய ஏதாவது இருக்கிறதா? என்னை முன்னிலையில் ஏன் மறைக்கிறாய்?

இதி நிர்பந்ததஃ ப்ரு'ஷ்டஃ ஸ ஶகாதிபதிர்ந்ரு'பஃ

இவ்வாறு அவள் தொடர்ந்து வலியுறுத்திக் கேட்டபோது, சகர்களின் அரசன் கேள்வி கேட்கப்பட்டான்.

முச்யதாம் மாநுஷம் பாவம் தாம் ஜாதிம் ஸ்மர பௌர்விகீம் 122.

மனிதப் பழக்கத்தை விட்டுவிடு; உன் பழைய வம்சத்தை நினை.

மந்மாதாபிதரௌ கத்வா ப்ரஸாதய ஶுசிஸ்மிதே

என் தாயும் தந்தையும் இருக்கிற இடத்துக்குச் சென்று, அழகாகப் புன்னகைக்கும் பெண்ணே, அவர்களைப் பிரியப்படுத்து.

தயோராஜ்ஞாம் புரஸ்க்ரு'த்ய மாநயித்வா யதார்ஹதஃ

அவர்களின் கட்டளையை ஏற்று, உரிய மரியாதையுடன் அவர்களை மதித்து,

ஸ்வபூர்வஜந்மவ்ரு'த்தம் து தேவாநாமபி துலர்பம்

முந்தைய பிறவியின் நிகழ்வைத் தெரிந்துகொள்வது தேவர்களுக்குக் கூட அரிது.

ததஃ ஸா ஹ்யநவத்யாங்கீ ஶ்வஶ்ரூஶ்வஶுரயோஃ புரஃ

பின்னர், குறையில்லாத அவள், தன் மாமியாரும் மாமனும் முன்னிலையில்,

கிம்சித்விஜ்ஞப்துகாமாஸ்மி தத்ர வாமவதீயதாம்

நான் ஒரு விஷயத்தை தெரிவிக்க விரும்புகிறேன்; தயவுசெய்து கவனமாகக் கேளுங்கள்.

புண்யே கோகாமுகே கந்துமிச்சாவஸ்தத்ர வாம் குரூ

புனிதமான கோகாமுகம் செல்ல நான் ஆசைப்படுகிறேன்; அதற்காக உங்கள் வழிகாட்டுதலை நாடுகிறேன்.

அத்ய யாவத்கிமபி வாம் யாசிதம் ந மயா க்வசித்

இன்றுவரை நான் உங்களிடம் எதையும் ஒருபோதும் கேட்டதில்லை.

ஶிராவேதேநயா யுக்தஃ ஸதா தவ ஸுதோ ஹ்யயம்

உங்கள் மகன் எப்போதும் தலைவலியால் மிகவும் வேதனைப்படுகிறார்.

ஸுகாநி ஸர்வவிஷயாந்விஸ்ரு'ஜ்ய பரிபீடிதஃ

அனைத்து இன்பங்களையும் விட்டு, அவர் மிகுந்த துன்பத்தில் இருக்கிறார்.

கதாசிந்நோக்தபூர்வம் தே ரஹஸ்யம் பரமம் மஹத் 122.

இதைப் போன்ற மிக முக்கியமான இரகசியத்தை நான் உங்களிடம் முன்பு ஒருபோதும் சொல்லவில்லை.

தம்பதிப்யாம் ஹி மநநம் ரோசதாம் ஸர்வதைவ ஹி

கணவன் மனைவி இருவரும் இந்த விஷயத்தை எல்லா வகையிலும் சேர்ந்து சிந்திக்க வேண்டும்.

கரேண ஸ்வயமாதாய வதூம் புத்ரமுவாச ஹ

மணப்பெண்ணை கைப்பிடித்து, மகன் பேசத் தொடங்கினார்.

ஹஸ்த்யஶ்வரத யாநாநி ஸ்த்ரியஶ்சாப்ஸரஸோபமாஃ

யானைகள், குதிரைகள், ரதங்கள், வாகனங்கள், அப்சரஸ்களுக்கு ஒப்பான பெண்கள்—

ஶரணம் வித்தயோ ராஜ்யம் த்வயி ஸர்வம் ப்ரதிஷ்டிதம்

செல்வம், பாதுகாப்பு, அரசாட்சி—இவை அனைத்தும் உன்னில்தான் நிலைபெற்றுள்ளன.

த்வயி ப்ரதிஷ்டிதாஃ ப்ராணாஃ ஸந்தாநம் ச ததுத்தரம்

உன்னில்தான் உயிரும், சந்ததியும் நிலைபெற்றுள்ளன.

பிதுஃ பாதௌ க்ரு'ஹீத்வா ச ப்ரோவாச விநயாந்விதஃ

தந்தையின் கால்களைப் பிடித்து, அவர் பணிவுடன் பேசினார்.

கந்துமிச்சாமி தத்ராஹம் தூர்ணம் கோகாமுகம் மஹத்

நான் அந்த மகத்தான கோகாமுகம் இடத்திற்கு விரைவாகச் செல்ல விரும்புகிறேன்.

ததா ராஜ்யம் பலம் கோஶோ மமைவைதந்ந ஸஶம்யஃ ।। தத்ரைவ கமநாந்மஹ்யம் வேதநா நாஶமேஷ்யதி

அப்போது அரசும், படையும், பொருளும் எனக்கே உரியது; அங்கு சென்றால் என் வேதனை நீங்கும்.