வராஹபுராணம்

யே ந ஹிம்ஸந்தி பூதாநி ஶுத்தாத்மாநோ தயாபராஃ

யார் உயிரினங்களுக்கும் தீங்கு செய்யாமல், தூய மனம் கொண்டு, இரக்கத்துடன் இருப்பார்களோ—

மநஸா ந சலத்யேவ மம வல்லபதாம் வ்ரஜேத்

அவர்களின் மனம் ஒருபோதும் அசையாது; அவர்கள் எனது அன்புக்குரிய நிலையை அடைவார்கள்.

வராஹரூபிணம் தேவம் ப்ரத்யுவாச வஸுந்தரா ।। 122.

வராக ரூபம் கொண்ட தேவனை வசுந்தரா பேசினாள்.

ஏவம் மே பரமம் குஹ்யம் த்வத்பக்த்யா வக்துமர்ஹஸி

இவ்வாறு, உன் பக்தியால் நீ என் உயர்ந்த ரகசியத்தை அறியத் தகுதியானவள்.

பத்ரகர்ணஹ்ரதம் சைவ ஹித்வா கோகாம் ப்ரஶம்ஸஸி

பத்ரகர்ணா ஏரியை விட்டுவிட்டு, நீ கோகாமுகத்தைப் புகழ்கிறாய்.

கேதாரம் ச ததோ முக்த்வா கி கோகாம் ச ப்ரஶம்ஸஸி

கேதாரம் விட்டு நீ கோகாமுகத்தை ஏன் புகழ்கிறாய்?

துர்கம் மஹாபலம் முக்த்வா கிம் வை கோகாம் ப்ரஶம்ஸஸி

பெரும் பலம் கொண்ட கோட்டையை விட்டுவிட்டு, நீ கோகாமுகத்தை ஏன் புகழ்கிறாய்?

ஏகலிங்கம் ததோ முக்த்வா கிம் வா கோகாம் ப்ரஶம்ஸஸி

ஏகலிங்கத்தை விட்டுவிட்டு, நீ கோகாமுகத்தை ஏன் புகழ்கிறாய்?

வராஹரூபீ பகவாந்ப்ரத்யுவாச வஸுந்தராம் ஏவமேதந்மஹாபாகே யந்மாம் த்வம் பீரு பாஷஸே

வராக ரூபம் கொண்ட பகவான் வசுந்தராவிடம் பதிலளித்தார்: 'மிகப் பெரியவளே, பயந்தவளே, நீ என்னிடம் சொல்வது உண்மைதான்.'

கதயிஷ்யாமி தே குஹ்யம் கோகா யேந விஶிஷ்யதே

நான் உனக்கு அந்த ரகசியத்தைச் சொல்கிறேன், அதனால் கொகா சிறப்பாகும்.

ஏதே பாஶுபதாஶ்சைஷாம் கோகா பாகவதஸ்ய ஹ

இவை பாஷுபத வழிபாடுகள்; கொகா உண்மையில் பகவதருக்கு உரியது.

க்ரு'தம் கோகாமுகே சைவ மம க்ஷேத்ரே ஹி ஸுந்தரி 122.

அழகியே, என் புனித நிலத்தில், கொகாவின் வாயிலில் ஒரு பூஜை நடத்தப்பட்டது.

தத்ரால்பேநாம்புநா யுக்தே ஹ்ரதே மத்ஸ்யஸ்து திஷ்டதி தஸ்ய ஹஸ்தாச்ச பலவாந்மத்ஸ்யஸ்தூர்ணம் விநிர்கதஃ

அங்கே, குறைந்த தண்ணீருள்ள ஒரு குளத்தில் ஒரு மீன் இருந்தது; அதன் வாயிலிருந்து ஒரு வலிமையான மீன் விரைவாக வெளிவந்தது.

நிபத்ய தம் க்ரு'ஹீத்வைவ ப்ரோட்டீநஸ்த்வரயாந்விதஃ

அவன் விழுந்து, அதை பிடித்து, அவசரமாக தள்ளிச் சென்றான்.

தத்க்ஷேத்ரஸ்ய ப்ரபாவேண ராஜபுத்ரோऽபவத்ப்ரபுஃ

அந்த நிலத்தின் சக்தியால், அந்த இளவரசன் பெரும் அதிகாரம் பெற்றான்.

அத காலேந தஸ்யைவ ம்ரு'கவ்யாதஸ்ய சாங்கநா

பின்னர், காலம் கடந்தபின், அந்த வேட்டைக்காரனின் மனைவி—

ஏகா சில்லீ மாம்ஸலுப்தா தத்தஸ்தாந்மாம்ஸகர்த்திநீ

ஒரு சிறிய எலி, இறைச்சிக்காக ஆசைப்பட்டு, அவன் கையில் இருந்த இறைச்சிக்கு பேராசை கொண்டாள்.

ம்ரு'கவ்யாதா பலாந்மாம்ஸம் ஹர்துகாமாம் து சில்லிகாம்

வேட்டைக்காரன், அந்த இறைச்சிக்காக ஆசைப்பட்ட எலியை வலியால் பிடிக்க முயன்றான்.

ஆகாஶாத்பாதிதா பத்ரே கோகாயாம் மம ஸந்நிதௌ

நல்லவளே, அவள் ஆகாயத்திலிருந்து விழுந்து, என் முன்னிலையில் கொகாவில் விழுந்தாள்.

ஸா வ்யவர்த்தத கந்யா து வயோரூபகுணாந்விதா

அவள் இளமை, அழகு, நல்ல பண்புகள் கொண்ட ஒரு பெண்ணாக வளர்ந்தாள்.

ரூபவாந்குணவாஞ்சூரோ யுத்தகார்யார்தநிஶ்சிதஃ

அவன் அழகும், நல்ல பண்பும், வீரவும்கொண்டவன்; போரில் உறுதியானவன்.

ரூபவாந்குணவாஞ்சூரோ யுதகார்யார்தநிஷ்டிதஃ 122.

அவன் அழகும், நல்ல பண்பும், வீரவும்கொண்டவன்; போரில் நிலைத்த மனம் கொண்டவன்.

அத கேநசித்காலேந ஶக ஆநந்தபூரகே

பின்னர், சில காலத்துக்குப் பிறகு, ஆனந்தம் நிறைந்த யுகத்தில்—

ததா து தௌ ஸமாஸாத்ய பரஸ்பரமத க்ரமாத்

அவ்வாறு, அவர்கள் இருவரும் காலப்போக்கில் சந்தித்தார்கள்.

ஸ வை ததா ஸமம் நித்யம் ஸா ச தேந ஸமம் ஶுபா

அவன் எப்போதும் அவளுடன் இருந்தான்; அவளும், அந்த நல்லவள், அவனுடன் இருந்தாள்.

கச்சத்யேவம் பஹுதரே காலே சைவாப்யநிம்திதா

இவ்வாறு, பல காலம் கடந்தும், அவள் குற்றமற்றவளாக இருந்தாள்.

பஜமாநா விநீதா ச ஸௌஹ்ரு'தாச்ச விஶேஷதஃ

அவள் பக்தியுடன், பணிவுடன், மேலும் மிகுந்த அன்புடன் இருந்தாள்.

ராஜபுத்ரஸ்தஸ்தோऽப்யத்ர ஶகாநாம் நம்தவர்த்தநஃ

அங்கே சகர்களின் புகழை வளர்த்த அரசகுமாரனும் நின்றிருந்தான்.

யே கேசித்பிஷஜஸ்தத்ர கதேஷு குஶலாஃ ஶுபே

அங்கே இருந்த அனைத்து வையர்களும் நோய்களை குணமாக்குவதில் நிபுணர்களாக இருந்தார்கள்.