வராஹபுராணம்

ஜலேந மேஹயேத்யஸ்து குருபக்தோ ந ஜல்பகஃ

தண்ணீர் அர்ப்பணிப்பவன், ஆசானுக்கு பக்தியுள்ளவன், அதிகமாக பேசாதவனாக இருப்பவன்

ஸ ச கர்பம் ந கச்சேத மம லோகம் ஸ கச்சதி

அவன் மீண்டும் கருவில் பிறப்பதில்லை; என் உலகை அடைகிறான்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே ஜந்மாபாவோ நாமைகவிம்ஶத்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, பராசக்தி கொண்ட வராக புராணத்தில் 'பிறவியின்மை' எனும் நூற்றிருபத்திரண்டாம் அதிகாரம் முடிகிறது.

அத கோகாமுகமாஹாத்ம்யம் குஹ்யாநாம் பரமம் குஹ்யம் தச்ச்ரு'ணுஷ்வ வஸுந்தரே

இப்போது கோகாமுகத்தின் மகிமையைச் சொல்கிறேன். எல்லா ரகசியங்களிலும் மிகச் சிறந்த ரகசியத்தை நீ கேள், வசுந்தரே.

அஷ்டம்யாம் ச சதுர்த்தஶ்யாம் மைதுநம் யோ ந கச்சதி

அஷ்டமி, சதுர்த்தசி நாட்களில் யார் சேர்க்கை செய்யாமல் இருப்பாரோ—

பால்யே வயஸ்யபி ச யோ மம நித்யமநுவ்ரதஃ

பிள்ளைத்தனத்திலும், இளமையிலும் எப்போதும் எனக்கு உண்மையாக நடப்பவரும்—

ஆயாஸே ஜீவதி ந யஃ ப்ரவிபாகீ குணாந்விதஃ

எவ்வளவு துன்பம் வந்தாலும், பகிர்ந்து கொள்ளாமல், நல்ல பண்புகளுடன் வாழ்பவரும்—

விகர்ம நாபிகுர்வீத கௌமாரவ்ரதஸம்ஸ்திதஃ

இளமை விரதத்தில் நிலைத்திருந்து, தவறான செயல்களைச் செய்யக்கூடாது.

மத்யா ச நிஃஸ்ப்ரு'ஹோऽத்யந்தம் பரார்தேஷ்வஸ்ப்ரு'ஹஃ ஸதா இமம் குஹ்யம் வராரோஹே தேவைரபி துராஸதம்

மனதில் ஆசை இல்லாமல், பிறருடைய பொருளுக்கு ஒருபோதும் விருப்பம் இல்லாமல் இருப்பவர், அழகியவளே, இந்த ரகசியம் தேவதைகளுக்குக் கூட எளிதில் கிடைக்காதது.

தச்ச்ரு'ணுஷ்வாநவத்யாங்கி கத்யமாநம் மயாऽநகே

குற்றமில்லாதவளே, பிழையில்லாத உடலையுடையவளே, நான் சொல்வதை நீ கவனமாகக் கேள்.

யே ந ஹிம்ஸந்தி பூதாநி ஶுத்தாத்மாநோ தயாபராஃ

யார் உயிரினங்களுக்கும் தீங்கு செய்யாமல், தூய மனம் கொண்டு, இரக்கத்துடன் இருப்பார்களோ—

மநஸா ந சலத்யேவ மம வல்லபதாம் வ்ரஜேத்

அவர்களின் மனம் ஒருபோதும் அசையாது; அவர்கள் எனது அன்புக்குரிய நிலையை அடைவார்கள்.

வராஹரூபிணம் தேவம் ப்ரத்யுவாச வஸுந்தரா ।। 122.

வராக ரூபம் கொண்ட தேவனை வசுந்தரா பேசினாள்.

ஏவம் மே பரமம் குஹ்யம் த்வத்பக்த்யா வக்துமர்ஹஸி

இவ்வாறு, உன் பக்தியால் நீ என் உயர்ந்த ரகசியத்தை அறியத் தகுதியானவள்.

பத்ரகர்ணஹ்ரதம் சைவ ஹித்வா கோகாம் ப்ரஶம்ஸஸி

பத்ரகர்ணா ஏரியை விட்டுவிட்டு, நீ கோகாமுகத்தைப் புகழ்கிறாய்.

கேதாரம் ச ததோ முக்த்வா கி கோகாம் ச ப்ரஶம்ஸஸி

கேதாரம் விட்டு நீ கோகாமுகத்தை ஏன் புகழ்கிறாய்?

துர்கம் மஹாபலம் முக்த்வா கிம் வை கோகாம் ப்ரஶம்ஸஸி

பெரும் பலம் கொண்ட கோட்டையை விட்டுவிட்டு, நீ கோகாமுகத்தை ஏன் புகழ்கிறாய்?

ஏகலிங்கம் ததோ முக்த்வா கிம் வா கோகாம் ப்ரஶம்ஸஸி

ஏகலிங்கத்தை விட்டுவிட்டு, நீ கோகாமுகத்தை ஏன் புகழ்கிறாய்?

வராஹரூபீ பகவாந்ப்ரத்யுவாச வஸுந்தராம் ஏவமேதந்மஹாபாகே யந்மாம் த்வம் பீரு பாஷஸே

வராக ரூபம் கொண்ட பகவான் வசுந்தராவிடம் பதிலளித்தார்: 'மிகப் பெரியவளே, பயந்தவளே, நீ என்னிடம் சொல்வது உண்மைதான்.'

கதயிஷ்யாமி தே குஹ்யம் கோகா யேந விஶிஷ்யதே

நான் உனக்கு அந்த ரகசியத்தைச் சொல்கிறேன், அதனால் கொகா சிறப்பாகும்.

ஏதே பாஶுபதாஶ்சைஷாம் கோகா பாகவதஸ்ய ஹ

இவை பாஷுபத வழிபாடுகள்; கொகா உண்மையில் பகவதருக்கு உரியது.

க்ரு'தம் கோகாமுகே சைவ மம க்ஷேத்ரே ஹி ஸுந்தரி 122.

அழகியே, என் புனித நிலத்தில், கொகாவின் வாயிலில் ஒரு பூஜை நடத்தப்பட்டது.

தத்ரால்பேநாம்புநா யுக்தே ஹ்ரதே மத்ஸ்யஸ்து திஷ்டதி தஸ்ய ஹஸ்தாச்ச பலவாந்மத்ஸ்யஸ்தூர்ணம் விநிர்கதஃ

அங்கே, குறைந்த தண்ணீருள்ள ஒரு குளத்தில் ஒரு மீன் இருந்தது; அதன் வாயிலிருந்து ஒரு வலிமையான மீன் விரைவாக வெளிவந்தது.

நிபத்ய தம் க்ரு'ஹீத்வைவ ப்ரோட்டீநஸ்த்வரயாந்விதஃ

அவன் விழுந்து, அதை பிடித்து, அவசரமாக தள்ளிச் சென்றான்.

தத்க்ஷேத்ரஸ்ய ப்ரபாவேண ராஜபுத்ரோऽபவத்ப்ரபுஃ

அந்த நிலத்தின் சக்தியால், அந்த இளவரசன் பெரும் அதிகாரம் பெற்றான்.

அத காலேந தஸ்யைவ ம்ரு'கவ்யாதஸ்ய சாங்கநா

பின்னர், காலம் கடந்தபின், அந்த வேட்டைக்காரனின் மனைவி—

ஏகா சில்லீ மாம்ஸலுப்தா தத்தஸ்தாந்மாம்ஸகர்த்திநீ

ஒரு சிறிய எலி, இறைச்சிக்காக ஆசைப்பட்டு, அவன் கையில் இருந்த இறைச்சிக்கு பேராசை கொண்டாள்.

ம்ரு'கவ்யாதா பலாந்மாம்ஸம் ஹர்துகாமாம் து சில்லிகாம்

வேட்டைக்காரன், அந்த இறைச்சிக்காக ஆசைப்பட்ட எலியை வலியால் பிடிக்க முயன்றான்.

ஆகாஶாத்பாதிதா பத்ரே கோகாயாம் மம ஸந்நிதௌ

நல்லவளே, அவள் ஆகாயத்திலிருந்து விழுந்து, என் முன்னிலையில் கொகாவில் விழுந்தாள்.