வராஹபுராணம்

குபேரேணாந்யதா த்ரு'ஷ்டஃ ஶாண்டில்யேநாபி சாந்யதா

குபேரனும் ஒரு விதமாகவும், சாண்டில்யனும் வேறு விதமாகவும் பார்த்தனர்

பித்ரு'பிஶ்சாந்யதா த்ரு'ஷ்டோ ஹ்யந்யதாபி ஸ்வயம்புவா

பித்ருக்களும் ஒரு விதமாகவும், சுயம்புவும் வேறு விதமாகவும் பார்த்தார்

ஸ்வகம் பாலயதே தர்மம் ஸ்வமதேநைவ பாஷிதம் 121.

ஒவ்வொருவரும் தங்கள் கருத்தின்படி சொன்ன தங்கள் தர்மத்தைப் பாதுகாப்பர்

ந நிந்தேத்தர்மகார்யாணி ஆத்மதர்மபதே ஸ்திதஃ

தன் தர்ம பாதையில் நிலைத்து நிற்பவன், பிறர் தர்மச் செயல்களைத் தூற்றக்கூடாது

வியோநிம் ஸ ந கச்சேத மம லோகாய கச்சதி

அவன் மீண்டும் பிறவிக்குள் செல்லாமல், என் உலகத்தை அடைகிறான்

தரந்தி புருஷா யேந கர்பஸம்ஸாரஸாகரம்

இதனால் மனிதர்கள் கருவில் பிறப்பு எனும் உலகச் சமுத்திரத்தைத் தாண்டுகிறார்கள்

ஆத்மோபகாரகா நித்யம் தேவாதிதிகுருப்ரியாஃ

தன்னை எப்போதும் உதவியாக வைத்திருப்பவர்கள், தேவர்கள், அதிதிகள், ஆசான்கள் ஆகியோருக்கு प्रियமானவர்கள்

மநஸா ப்ராஹ்மணீம் சைவ யோ கச்சேந்ந கதாசந

ஒருவன் மனதில்கூட பிராமணப் பெண்ணை அணுகாதவனாக இருந்தால்

ஸர்வேஷாம் சைவ புத்ராணாம் ந விஶேஷம் கரோதி யஃ

அனைத்து மக்களிடமும் வேறுபாடு செய்யாதவன்

யஃ ஸ்ப்ரு'ஶேத்கபிலாம் பக்த்யா குமாரீம் ந ச தூஷயேத்

கபிலா பசுவை பக்தியுடன் தொடும், கன்னியைக் கெடுப்பதில்லை

ஜலேந மேஹயேத்யஸ்து குருபக்தோ ந ஜல்பகஃ

தண்ணீர் அர்ப்பணிப்பவன், ஆசானுக்கு பக்தியுள்ளவன், அதிகமாக பேசாதவனாக இருப்பவன்

ஸ ச கர்பம் ந கச்சேத மம லோகம் ஸ கச்சதி

அவன் மீண்டும் கருவில் பிறப்பதில்லை; என் உலகை அடைகிறான்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே ஜந்மாபாவோ நாமைகவிம்ஶத்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, பராசக்தி கொண்ட வராக புராணத்தில் 'பிறவியின்மை' எனும் நூற்றிருபத்திரண்டாம் அதிகாரம் முடிகிறது.

அத கோகாமுகமாஹாத்ம்யம் குஹ்யாநாம் பரமம் குஹ்யம் தச்ச்ரு'ணுஷ்வ வஸுந்தரே

இப்போது கோகாமுகத்தின் மகிமையைச் சொல்கிறேன். எல்லா ரகசியங்களிலும் மிகச் சிறந்த ரகசியத்தை நீ கேள், வசுந்தரே.

அஷ்டம்யாம் ச சதுர்த்தஶ்யாம் மைதுநம் யோ ந கச்சதி

அஷ்டமி, சதுர்த்தசி நாட்களில் யார் சேர்க்கை செய்யாமல் இருப்பாரோ—

பால்யே வயஸ்யபி ச யோ மம நித்யமநுவ்ரதஃ

பிள்ளைத்தனத்திலும், இளமையிலும் எப்போதும் எனக்கு உண்மையாக நடப்பவரும்—

ஆயாஸே ஜீவதி ந யஃ ப்ரவிபாகீ குணாந்விதஃ

எவ்வளவு துன்பம் வந்தாலும், பகிர்ந்து கொள்ளாமல், நல்ல பண்புகளுடன் வாழ்பவரும்—

விகர்ம நாபிகுர்வீத கௌமாரவ்ரதஸம்ஸ்திதஃ

இளமை விரதத்தில் நிலைத்திருந்து, தவறான செயல்களைச் செய்யக்கூடாது.

மத்யா ச நிஃஸ்ப்ரு'ஹோऽத்யந்தம் பரார்தேஷ்வஸ்ப்ரு'ஹஃ ஸதா இமம் குஹ்யம் வராரோஹே தேவைரபி துராஸதம்

மனதில் ஆசை இல்லாமல், பிறருடைய பொருளுக்கு ஒருபோதும் விருப்பம் இல்லாமல் இருப்பவர், அழகியவளே, இந்த ரகசியம் தேவதைகளுக்குக் கூட எளிதில் கிடைக்காதது.

தச்ச்ரு'ணுஷ்வாநவத்யாங்கி கத்யமாநம் மயாऽநகே

குற்றமில்லாதவளே, பிழையில்லாத உடலையுடையவளே, நான் சொல்வதை நீ கவனமாகக் கேள்.

யே ந ஹிம்ஸந்தி பூதாநி ஶுத்தாத்மாநோ தயாபராஃ

யார் உயிரினங்களுக்கும் தீங்கு செய்யாமல், தூய மனம் கொண்டு, இரக்கத்துடன் இருப்பார்களோ—

மநஸா ந சலத்யேவ மம வல்லபதாம் வ்ரஜேத்

அவர்களின் மனம் ஒருபோதும் அசையாது; அவர்கள் எனது அன்புக்குரிய நிலையை அடைவார்கள்.

வராஹரூபிணம் தேவம் ப்ரத்யுவாச வஸுந்தரா ।। 122.

வராக ரூபம் கொண்ட தேவனை வசுந்தரா பேசினாள்.

ஏவம் மே பரமம் குஹ்யம் த்வத்பக்த்யா வக்துமர்ஹஸி

இவ்வாறு, உன் பக்தியால் நீ என் உயர்ந்த ரகசியத்தை அறியத் தகுதியானவள்.

பத்ரகர்ணஹ்ரதம் சைவ ஹித்வா கோகாம் ப்ரஶம்ஸஸி

பத்ரகர்ணா ஏரியை விட்டுவிட்டு, நீ கோகாமுகத்தைப் புகழ்கிறாய்.

கேதாரம் ச ததோ முக்த்வா கி கோகாம் ச ப்ரஶம்ஸஸி

கேதாரம் விட்டு நீ கோகாமுகத்தை ஏன் புகழ்கிறாய்?

துர்கம் மஹாபலம் முக்த்வா கிம் வை கோகாம் ப்ரஶம்ஸஸி

பெரும் பலம் கொண்ட கோட்டையை விட்டுவிட்டு, நீ கோகாமுகத்தை ஏன் புகழ்கிறாய்?

ஏகலிங்கம் ததோ முக்த்வா கிம் வா கோகாம் ப்ரஶம்ஸஸி

ஏகலிங்கத்தை விட்டுவிட்டு, நீ கோகாமுகத்தை ஏன் புகழ்கிறாய்?

வராஹரூபீ பகவாந்ப்ரத்யுவாச வஸுந்தராம் ஏவமேதந்மஹாபாகே யந்மாம் த்வம் பீரு பாஷஸே

வராக ரூபம் கொண்ட பகவான் வசுந்தராவிடம் பதிலளித்தார்: 'மிகப் பெரியவளே, பயந்தவளே, நீ என்னிடம் சொல்வது உண்மைதான்.'