வராஹபுராணம்

யோ வியோநிம் ந கச்சேத மம கர்மபராயணஃ

யார் என் செயலில் முழுமையாக ஈடுபட்டு, கீழான பிறவிக்கு செல்லாதவரோ,

ஸர்வத்ர ஸமதாயுக்தஃ ஸமலோஷ்டாஶ்மகாம்சநஃ

யார் எங்கும் சமநிலையுடன் இருந்து, மண், கல், பொன் ஆகியவற்றை சமமாகக் கருதுகிறாரோ,

நித்யம் நைவ விஜாநாதி பரேணாபக்ரு'தம் க்வசித் 121.

யார் எப்போதும், பிறர் செய்த தீங்கைக் கவனிக்காமல் இருப்பாரோ, அவர் உண்மையில் உயர்ந்தவர்.

வ்யலீகாத்விநிவ்ரு'த்தோ யஸ்தத்யேதிக்ரு'தநிஶ்சயஃ

தவறான செயல்களில் ஈடுபடாமல், உறுதியான மனதுடன் நேர்மையாக நடக்கும்வன்

ரு'துகாலேऽபி கச்சேத்யஃ அபத்யார்தே ஸ்வகாம் ஸ்த்ரியம்

குழந்தை பெறும் நோக்கில், சரியான காலத்தில் தான் மனைவியிடம் செல்வவன்

தே வியோநிம் ந கச்சந்தி மம கச்சந்தி ஸுந்தரி

இப்படிப் பட்டவர்கள் மீண்டும் பிறவிக்குள் செல்லாமல், அழகானவளே, என்னை அடைகிறார்கள்

புருஷாணாம் ப்ரஸந்நாநாம் யஶ்ச தர்மஃ ஸநாதநஃ

அமைதியாக இருக்கும் ஆண்களின் நிலையான தர்மமும்

ஶுக்ரேண சாந்யதா த்ரு'ஷ்டோ கௌதமேநாபி சாந்யதா

அது சுக்ரனால் ஒரு விதமாகவும், கவுதமனால் வேறு விதமாகவும் பார்க்கப்பட்டது

ஶங்கேந சாந்யதா த்ரு'ஷ்டோ லிகிதேநாபி சாந்யதா

அதே தர்மத்தை சங்கன் ஒரு வகையாகவும், லிகிதன் மற்றொரு வகையாகவும் பார்த்தான்

அக்நிநா வாயுநா சைவ த்ரு'ஷ்டோ தர்மோऽந்யதா தரே

அக்னியும் வாயுவும் அந்த தர்மத்தை வேறு விதமாகவே பார்த்தனர், பூமியே

குபேரேணாந்யதா த்ரு'ஷ்டஃ ஶாண்டில்யேநாபி சாந்யதா

குபேரனும் ஒரு விதமாகவும், சாண்டில்யனும் வேறு விதமாகவும் பார்த்தனர்

பித்ரு'பிஶ்சாந்யதா த்ரு'ஷ்டோ ஹ்யந்யதாபி ஸ்வயம்புவா

பித்ருக்களும் ஒரு விதமாகவும், சுயம்புவும் வேறு விதமாகவும் பார்த்தார்

ஸ்வகம் பாலயதே தர்மம் ஸ்வமதேநைவ பாஷிதம் 121.

ஒவ்வொருவரும் தங்கள் கருத்தின்படி சொன்ன தங்கள் தர்மத்தைப் பாதுகாப்பர்

ந நிந்தேத்தர்மகார்யாணி ஆத்மதர்மபதே ஸ்திதஃ

தன் தர்ம பாதையில் நிலைத்து நிற்பவன், பிறர் தர்மச் செயல்களைத் தூற்றக்கூடாது

வியோநிம் ஸ ந கச்சேத மம லோகாய கச்சதி

அவன் மீண்டும் பிறவிக்குள் செல்லாமல், என் உலகத்தை அடைகிறான்

தரந்தி புருஷா யேந கர்பஸம்ஸாரஸாகரம்

இதனால் மனிதர்கள் கருவில் பிறப்பு எனும் உலகச் சமுத்திரத்தைத் தாண்டுகிறார்கள்

ஆத்மோபகாரகா நித்யம் தேவாதிதிகுருப்ரியாஃ

தன்னை எப்போதும் உதவியாக வைத்திருப்பவர்கள், தேவர்கள், அதிதிகள், ஆசான்கள் ஆகியோருக்கு प्रियமானவர்கள்

மநஸா ப்ராஹ்மணீம் சைவ யோ கச்சேந்ந கதாசந

ஒருவன் மனதில்கூட பிராமணப் பெண்ணை அணுகாதவனாக இருந்தால்

ஸர்வேஷாம் சைவ புத்ராணாம் ந விஶேஷம் கரோதி யஃ

அனைத்து மக்களிடமும் வேறுபாடு செய்யாதவன்

யஃ ஸ்ப்ரு'ஶேத்கபிலாம் பக்த்யா குமாரீம் ந ச தூஷயேத்

கபிலா பசுவை பக்தியுடன் தொடும், கன்னியைக் கெடுப்பதில்லை

ஜலேந மேஹயேத்யஸ்து குருபக்தோ ந ஜல்பகஃ

தண்ணீர் அர்ப்பணிப்பவன், ஆசானுக்கு பக்தியுள்ளவன், அதிகமாக பேசாதவனாக இருப்பவன்

ஸ ச கர்பம் ந கச்சேத மம லோகம் ஸ கச்சதி

அவன் மீண்டும் கருவில் பிறப்பதில்லை; என் உலகை அடைகிறான்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே ஜந்மாபாவோ நாமைகவிம்ஶத்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, பராசக்தி கொண்ட வராக புராணத்தில் 'பிறவியின்மை' எனும் நூற்றிருபத்திரண்டாம் அதிகாரம் முடிகிறது.

அத கோகாமுகமாஹாத்ம்யம் குஹ்யாநாம் பரமம் குஹ்யம் தச்ச்ரு'ணுஷ்வ வஸுந்தரே

இப்போது கோகாமுகத்தின் மகிமையைச் சொல்கிறேன். எல்லா ரகசியங்களிலும் மிகச் சிறந்த ரகசியத்தை நீ கேள், வசுந்தரே.

அஷ்டம்யாம் ச சதுர்த்தஶ்யாம் மைதுநம் யோ ந கச்சதி

அஷ்டமி, சதுர்த்தசி நாட்களில் யார் சேர்க்கை செய்யாமல் இருப்பாரோ—

பால்யே வயஸ்யபி ச யோ மம நித்யமநுவ்ரதஃ

பிள்ளைத்தனத்திலும், இளமையிலும் எப்போதும் எனக்கு உண்மையாக நடப்பவரும்—

ஆயாஸே ஜீவதி ந யஃ ப்ரவிபாகீ குணாந்விதஃ

எவ்வளவு துன்பம் வந்தாலும், பகிர்ந்து கொள்ளாமல், நல்ல பண்புகளுடன் வாழ்பவரும்—

விகர்ம நாபிகுர்வீத கௌமாரவ்ரதஸம்ஸ்திதஃ

இளமை விரதத்தில் நிலைத்திருந்து, தவறான செயல்களைச் செய்யக்கூடாது.

மத்யா ச நிஃஸ்ப்ரு'ஹோऽத்யந்தம் பரார்தேஷ்வஸ்ப்ரு'ஹஃ ஸதா இமம் குஹ்யம் வராரோஹே தேவைரபி துராஸதம்

மனதில் ஆசை இல்லாமல், பிறருடைய பொருளுக்கு ஒருபோதும் விருப்பம் இல்லாமல் இருப்பவர், அழகியவளே, இந்த ரகசியம் தேவதைகளுக்குக் கூட எளிதில் கிடைக்காதது.