வராஹபுராணம்

அபராதம் த்வஷ்டவிம்ஶம் கல்பயாமி குணாந்விதே

நற்குணமுள்ளவளே, இருபத்தெட்டாவது தவறை நான் நிர்ணயிக்கிறேன்.

ஏகோநவிம்ஶாபராதோ ந ஸ ஸ்வர்கேஷு கச்சதி

பத்தொன்பதாவது தவறைச் செய்தவர் சொர்க்கத்தில் செல்லமாட்டார்.

த்ரிம்ஶகம் சாபராதம் தம் கல்பயாமி யஶஸ்விநி

புகழுடையவளே, முப்பதாவது தவறை நான் நிர்ணயிக்கிறேன்.

ஏகத்ரிம்ஶம் சாபராதம் கல்பயாமி மநஸ்விநி

புத்திசாலியானவளே, முப்பத்தொன்றாவது தவறை நான் நிர்ணயிக்கிறேன்.

மஹாபராதம் ஜநீயாத்த்வாத்ரிம்ஶம் தம் மம ப்ரியே

என் பிரியமானவளே, முப்பத்திரண்டாவது தவறு பெரிய தவறாகக் கருதப்படுகிறது.

க்ரு'த்வா சாவஶ்யகம் கர்ம மம லோகம் ச கச்சதி

தேவையான காரியத்தைச் செய்து முடித்தால், என் உலகை அடைவார்.

அஹிம்ஸாபரமஶ்சைவ ஸர்வபூததயாபரஃ

அவன் எப்போதும் அஹிம்சைக்கும், எல்லா உயிர்களுக்கும் கருணைக்கும் முழுமையாக அர்ப்பணிப்பானவன்.

நிக்ரு'ஹ்ய சேந்த்ரியக்ராமமபராதவிவர்ஜிதஃ

இந்திரியங்களை அடக்கி, தவறுகள் செய்யாமல் இருப்பவன்,

ஶாஸ்த்ரஜ்ஞஃ குஶலஶ்சைவ மம கர்மபராயணஃ 117.

வேதங்களையும் அறிந்தவன், திறமையுடன் என் செயல்களில் முழுமையாக ஈடுபடுபவன்,

ஆசார்யபக்தா தேவேஷு பக்தா பர்தரி வத்ஸலா

ஆசிரியரிடம் பக்தியும், தேவர்களிடம் பக்தியும், கணவரிடம் அன்பும் கொண்டவள்,

மம லோகஸ்திதா ஸா வை பர்த்தாரம் ப்ரஸமீக்ஷதே

என் உலகில் நிலைத்திருக்கும் அவள், தனது கணவரை அன்புடன் பார்ப்பாள்.

ஸ ததோऽத்ர ப்ரதீக்ஷேத பார்யாம் பர்த்தரி வத்ஸலாம்

அப்படியே, கணவரும் தனது அன்பான மனைவியை அன்புடன் பார்ப்பான்.

ரு'ஷயோ மாம் ந பஶ்யந்தி மம கர்மபதே ஸ்திதாஃ

என் செயல்பாதையில் நிலைத்திருக்கும் முனிவர்கள் கூட என்னை காணமாட்டார்கள்.

கிம் புநர்மாநுஷா யே ச மம கர்மவ்யவஸ்திதாஃ

அப்படியிருக்க, என் செயல்பாதையில் நிலைத்திருக்கும் மனிதர்கள் எப்படி என்னை காண முடியும்?

மம மாயாவிமூடாஸ்து ந ப்ரபத்யந்தி மாதவி

என் மாயையில் மூடப்பட்டவர்கள், மாதவி, என்னை அடைய முடியாது.

தாநஹம் பாவஸம்ஸித்தாந்புத்த்வா ஸம்விபஜாமி வை

உள்ளத்தால் பூரணமானவர்களை நான் அறிந்து, அவர்களுக்கு தக்கபடி வழங்குகிறேன்.

தேநேதம் கதிதம் தேவி ஆக்யாநம் தர்மஸம்யுதம்

இவ்வாறு, தேவி, தர்மம் நிறைந்த இந்தக் கதையை உனக்கு கூறினேன்.

ததோ ந சோபதிஷ்டாய ந ஶடாய ப்ரதாபயேத

ஆகையால், கற்றுக்கொள்ளாதவருக்கும், வஞ்சகனுக்கும் இதை வழங்கக்கூடாது.

ஶடாய ச ந தாதவ்யம் நாஸ்திகாய ந மாதவி 117.

வஞ்சகனுக்கும், நம்பிக்கையில்லாதவருக்கும், மாதவி, இதை வழங்க வேண்டாம்.

ஏதத்தே கதிதம் தேவி மம தர்மம் மஹௌஜஸம்

இவ்வாறு, தேவி, என் மகத்தான தர்மத்தை உனக்கு விளக்கியேன்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே த்வாத்ரிம்ஶதபராதகதநம் நாம ஸப்ததஶாதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, புனிதமான வராக புராணத்தில், முப்பத்து இரண்டு தவறுகள் பற்றிய கதையைக் கூறும் நூற்றிரண்டாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

அத தேவோபசாரவிதிஃ ஶ்ரு'ணு தத்த்வேந மே பத்ரே ப்ராயஶ்சித்தம் யதாவிதி

இப்போது, தேவபூஜை முறையைப் பற்றி சொல்கிறேன். அதனை முழுமையாகக் கவனித்து கேள், பாக்கியவளே, பாவநிவாரணம் செய்யும் முறையைச் சொல்கிறேன்.

வக்ஷ்யமாணேந மந்த்ரேண உத்த்ரு'த்ய தந்தகாஷ்டகம்

சொல்லப்பட வேண்டிய மந்திரத்தை உச்சரித்து, பல்லுக்குச்சியை எடுத்துக்கொள்.

தீபே ப்ரஜ்வாலிதே தத்ர ஹஸ்தஶௌசம் து காரயேத்

விளக்கு ஏற்றப்பட்டபோது, அங்கே கைகளை சுத்தமாக கழுவ வேண்டும்.

வந்தயித்வாஸ்ய சரணௌ தந்ததாவநமாநயேத்

அவரது பாதங்களை வணங்கி, பின்பு பற்களைத் துலக்க வேண்டும்.

மந்த்ரஶ்ச – புவநபவந ரவிஸம்ஹரண அநந்தோ மத்யஶ்சேதி க்ரு'ஹ்ணேமம் புவநம் தந்ததாவநம்

மூலகாரணனே, உலகங்களை உருவாக்குபவனே, சூரியனை அகற்றுபவனே, முடிவில்லாதவனே, நடுவில் நிற்பவனே என்று உன்னைக் குறிக்கும் இந்த மந்திரத்துடன், இந்த பூமியை பல்லை தேய்க்கும் குசியாக எடுத்துக்கொள்கிறேன்.

யத்த்வயா பாஷிதம் ஸர்வமேவம் தர்மவிநிஶ்சயம்

நீ கூறிய எல்லாவற்றும் தர்மத்தின் முழுமையான முடிவாகும்.

நித்யம் ஶிரஸோத்தார்ய த்ரு'த்வா ஶிரஸி சாத்மநஃ

எப்போதும் தலையை உயர்த்தி, அதைத் தன் தலையில் வைத்திருக்க வேண்டும்.

கார்யாணி முககர்மாணி ஸ்வல்பேந ஸலிலேந ச

வாயினால் செய்யும் செயல்கள் சிறிதளவு நீருடன் செய்யப்பட வேண்டும்.