வராஹபுராணம்

யஸ்து ஜீவதி ஸம்துஷ்டஃ ஸ ஸுகாயோபபத்யதே

யார் திருப்தியாக வாழ்கிறாரோ, அவர் மகிழ்ச்சிக்காகவே பிறக்கிறார்.

யா தோஷயதி பர்த்தாரம் ததஃ ஸௌக்யதரம் நு கிம் 116.

ஒரு பெண் தன் கணவரை மகிழ்விக்கும்போது, அதற்கு மேல் மகிழ்ச்சி வேறு என்ன இருக்க முடியும்?

நிக்ரு'ஹீதேந்த்ரியஃ பம்ச ததஃ ஸௌக்யதரம் நு கிம்

ஐந்து அறிவுப்புலன்களையும் கட்டுப்படுத்தும் போது, அதற்கு மேல் மகிழ்ச்சி வேறு என்ன இருக்க முடியும்?

யஸ்யேதம் விதிதம் ஸர்வம் ததஃ ஸௌக்யதரம் நு கிம்

யாருக்கு இவை அனைத்தும் தெரிந்திருக்கிறதோ, அதற்கு மேல் மகிழ்ச்சி வேறு என்ன இருக்க முடியும்?

யஸ்து ப்ராணாந்ப்ரமுச்யேத ததஃ ஸௌக்யதரம் நு கிம்

யாராவது உயிரை விட்டுவிட்டால், அதற்கு மேல் மகிழ்ச்சி வேறு என்ன இருக்க முடியும்?

தேவதேவ ஸதா பஶ்யேத்ததஃ ஸௌக்யதரம் நு கிம்

யார் எப்போதும் தேவதைபோல் பார்க்கிறாரோ, அதற்கு மேல் மகிழ்ச்சி வேறு என்ன இருக்க முடியும்?

அநந்யமாநஸோ பூத்வா ததஃ ஸௌக்யதரம் நு கிம்

ஒருவர் மனதை ஒரே நோக்கில் வைத்திருந்தால், அதற்கு மேல் மகிழ்ச்சி வேறு என்ன இருக்க முடியும்?

தஸ்யாஹம் ந ப்ரணஶ்யாமி ஸ ச மே ந ப்ரணஶ்யதி ஸர்வலோகஹிதார்தாய யந்மாம் த்வம் பரிப்ரு'ச்சஸி

அவனுக்காக நான் அழியவில்லை; அவனும் எனக்காக அழிவதில்லை. எல்லா உலகங்களுக்கும் நன்மை வேண்டி நீ என்னை இவ்வாறு கேட்கிறாய்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே ஸுகதுஃகநிரூபணம் நாம ஷோடஶாதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு ஸ்ரீவராகபுராணத்தில் 'மகிழ்ச்சியும் துயரமும் என்னும்' நூற்றாற்பதாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

அத த்வாத்ரிம்ஶதபராதாஃ ஶ்ரு'ணு பத்ரே மஹாஶ்சர்யமாஹாரவிதிநிஶ்சயம்

இப்போது இருபத்திரண்டு குற்றங்களைப் பற்றியும், உணவு விதிகளின் அதிசயமான தீர்மானத்தையும் கேள், சுபமே.

புஞ்ஜாநோ யாதி சாஶ்நாதி மம யோகாய மாதவி

மாதவி, ஒருவர் உணவு உண்டபோது, அது எனது யோகத்திற்காகவே உண்ணப்படுகிறதே.

ஆஹாரம் சைவ தர்மஜ்ஞ உபபுஞ்ஜீத நித்யஶஃ

நீதி அறிந்தவன் எப்போதும் உணவை உண்ண வேண்டும்.

அகர்மண்யாநி வக்ஷ்யாமி யேந போஜ்யம்தி மாம் ப்ரதி

என்னை உண்பவர்களால் செய்யக்கூடாத செயல்களை நான் கூறுகிறேன்.

ப்ரதமம் சாபராதாந்நம் ந ரோசேத மம ப்ரியே

அன்பே, தவறாக பெற்ற உணவு எனக்கு பிடிக்காது.

த்விதீயஸ்த்வபராதோऽயம் தர்மவிக்நாய வை பவேத்

இரண்டாவது தவறு தர்மத்திற்கு தடையாகும்.

த்ரு'தீயமபராதம் து கல்பயாமி வஸும்தரே

பூமியே, மூன்றாவது தவறையும் நான் குறிப்பிடுகிறேன்.

சதுர்தமபராதம் து த்ரு'ஷ்டம் நைவ க்ஷபாம்யஹம்

நான்காவது தவறை பார்த்தால், அதை நான் மன்னிக்க மாட்டேன்.

பம்சமம் சாபராதம் ச ந க்ஷமாமி வஸும்தரே

பூமியே, ஐந்தாவது தவறும் நான் மன்னிக்க மாட்டேன்.

ஷஷ்டம் தம் சாபராதம் வை ந க்ஷமாமி வஸும்தரே 117.

பூமியே, ஆறாவது தவறும் நான் மன்னிக்க மாட்டேன்.

ஸப்தமம் சாபராதம் து கல்பயாமி வஸும்தரே

பூமியே, ஏழாவது தவறையும் நான் குறிப்பிடுகிறேன்.

அஷ்டமம் சாபராதம் ச கல்பயாமி வஸுந்தரே

பூமியே, எட்டாவது தவறையும் நான் குறிப்பிடுகிறேன்.

நவமம் சாபராதம் தம் ந ரோசாமி வஸுந்தரே

பூமியே, ஒன்பதாவது தவறு எனக்கு விருப்பமில்லை.

தஶமஶ்சாபராதோऽயம் மம சாப்ரியகாரகஃ

இருப்பது, பத்தாவது தவறு எனக்கு விரோதமானது.

ஏகாதஶாபராதம் து கல்பயாமி வஸும்தரே

பூமியே, பதினொன்றாவது தவறையும் நான் குறிப்பிடுகிறேன்.

த்வாதஶம் சாபராதம் தம் கல்பயாமி வஸும்தரே

பூமியே, பன்னிரண்டாவது தவறையும் நான் குறிப்பிடுகிறேன்.

த்ரயோதஶம் சாபராதம் கல்பயாமி வஸுந்தரே

பூமியே, பதின்மூன்றாவது தவறையும் நான் குறிப்பிடுகிறேன்.

சதுர்த்தஶாபராதம் து கல்பயாமி வஸுந்தரே

பூமியே, பதினான்காவது தவறையும் நான் குறிப்பிடுகிறேன்.

அபராதம் பம்சதஶம் கல்பயாமி வஸும்தரே

பூமியே, பதினைந்தாவது தவறையும் நான் குறிப்பிடுகிறேன்.

ஷோடஶம் த்வபராதாநாம் கல்பயாமி வராநநே 117.

அழகான முகமுடையவளே, பதினாறாவது தவறையும் நான் குறிப்பிடுகிறேன்.