வராஹபுராணம்

ய ஏதத்ஸப்த ஜந்மாநி மம கர்மாணி குர்வதே

இந்த செயல்களை ஏழு பிறவிகளாக என் நியமப்படி செய்து வருபவரும்,

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே விவிதகர்மோத்பத்தௌ பம்சதஶாதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு பன்முகமான செயல்களின் தோற்றம் பற்றி விளக்கும், மகிமைமிக்க வராக புராணத்தின் நூற்றின்பதினைந்தாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

அத ஸுகதுஃகநிரூபணம் மயா ப்ரோக்தவிதாநேந யஸ்து கர்மாணி காரயேத்

இப்போது இன்பமும் துன்பமும் பற்றிய விளக்கம்: நான் கூறிய முறையைப் பின்பற்றி யார் செயல்களை செய்ய வைக்கிறாரோ,

ஏகசித்தஃ ஸமாஸ்தாய அஹங்காரவிவர்ஜ்ஜிதஃ

ஒரே மனதுடன் நிலைபெற்று, அகம்பாவம் இல்லாமல் இருப்பவரும்,

பலமூலாநி ஶாகாநி த்வாதஶ்யாம் வா கதாசந

பன்னிரண்டாம் நாளிலும், வேறு சில நாட்களிலும் பழம், கிழங்கு, காய்கறிகள் உண்ணுபவரும்,

ஷஷ்ட்யஷ்டமீ ஹ்யமாவாஸ்யா தூபயத்ர சதுர்தஶீ

ஆறாம், எட்டாம், அமாவாசை நாட்களில், இரு பக்கங்களிலும் நாற்பதாம் நாளிலும்,

ஏவம் யோகவிதாநேந கர்ம குர்யாத்த்ரு'டவ்ரதஃ

இவ்வாறு யோக முறையைப் பின்பற்றி உறுதி கொண்டவர் செயல்களைச் செய்ய வேண்டும்,

ந க்லாநிர்ந ஜரா தஸ்ய ந மோஹோ ரோக ஏவ ச

அவருக்கு சோர்வு இல்லை, முதுமை இல்லை, மயக்கம் இல்லை, நோய் கூட இல்லை.

தேஷாம் வ்யுஷ்டிம் ப்ரவக்ஷ்யாமி மம கர்மஸமுத்திதாம்

அவர்களுக்கு என் செயல்களால் ஏற்படும் பலனை நான் கூறுகிறேன்.

மமார்சநவிதிம் க்ரு'த்வா மம லோகே மஹீயதே

என் பூஜையை முறையாக செய்து முடித்தவர் என் உலகில் பெருமை பெறுவார்.

உசிதேநோபசாரேண துஃகமோக்ஷவிநாஶநம்

சரியான முறையில் சேவை செய்தால் துன்பம் நீங்கி விடும், வலி தீரும்.

யோ மாம் நைவ ப்ரபத்யேத ததோ துஃகதரம் நு கிம் 116.

என்னை சரணடையாதவருக்கு விட இன்னும் பெரிய துன்பம் உண்டா?

யோ ந மாம் ப்ரதிபத்யேத ததோ துஃகதரம் நு கிம்

என்னை நாடி வராதவருக்கு விட இன்னும் பெரிய துன்பம் உண்டா?

அதத்த்வா தஸ்ய யோ பும்க்தே ததோ துஃகதரம் நு கிம்

அவருக்கு அர்ப்பணிக்காமல் தானே உண்ணுபவருக்கு விட இன்னும் பெரிய துன்பம் உண்டா?

தஸ்ய தேவா ந சாஶ்நந்தி ததோ துஃகதரம் நு கிம்

அவரது அர்ப்பணங்களை தேவர்கள் ஏற்காதவருக்கு விட இன்னும் பெரிய துன்பம் உண்டா?

பரோபதாபீ மந்தாத்மா ததோ துஃகதரம் நு கிம்

மனதில் தளர்ச்சி கொண்டவன், பிறரை வேதனைப்படுத்தினால், அதைவிட வேதனை என்ன இருக்க முடியும்?

ம்ரு'த்யுகாலவஶம் ப்ராப்தஸ்ததோ துஃகதரம் நு கிம்

மரணத்தின் கட்டுப்பாட்டில் சிக்கிக்கொண்டவனுக்கு, அதைவிட வேதனை என்ன இருக்க முடியும்?

தாவந்த்யஸ்யாக்ரதஃ ப்ரு'ஷ்டே ததோ துஃகதரம் நு கிம்

யாரோ ஒருவர் முன்னிலும் பின்னிலும் ஓடுகிறார்கள்; அதைவிட வேதனை என்ன இருக்க முடியும்?

ஶுஷ்காந்நம் கேசிதஶ்நந்தி ததோ துஃகதரம் நு கிம்

சிலர் உலர்ந்த உணவையே உண்ணுகிறார்கள்; அதைவிட வேதனை என்ன இருக்க முடியும்?

கேசித்த்ரு'ணேஷு ஶேரந்தே ததோ துஃகதரம் நு கிம்

சிலர் புல்லில் தூங்குகிறார்கள்; அதைவிட வேதனை என்ன இருக்க முடியும்?

கேசித்விரூபா த்ரு'ஶ்யந்தே ததோ துஃகதரம் நு கிம்

சிலர் உடலில் குறைபாடுடன் தோன்றுகிறார்கள்; அதைவிட வேதனை என்ன இருக்க முடியும்?

கேசிந்மூகாஶ்ச த்ரு'ஶ்யந்தே ததோ துஃகதரம் நு கிம் 116.

சிலர் பேச முடியாமல் இருக்கிறார்கள்; அதைவிட வேதனை என்ன இருக்க முடியும்?

தரித்ரோ ஜாயதே தாதா ததோ துஃகதரம் நு கிம்

ஒரு தர்மவான் ஏழையாக பிறக்கிறான்; அதைவிட வேதனை என்ன இருக்க முடியும்?

ஏகா து துர்பகா தத்ர ததோ துஃகதரம் நு கிம்

அங்கே ஒரு பெண் முற்றிலும் அதிர்ஷ்டமில்லாமல் இருக்கிறாள்; அதைவிட வேதனை என்ன இருக்க முடியும்?

பாபகர்மரதா ஹ்யாஸந்ததோ துஃகதரம் நு கிம்

சிலர் பாவகரமான செயல்களில் ஈடுபடுகிறார்கள்; அதைவிட வேதனை என்ன இருக்க முடியும்?

மாமேவ ந ப்ரபத்யந்தே ததோ துஃகதரம் நு கிம்

அவர்கள் என்னிடம் சரணாகாதிருப்பார்கள்; அதைவிட வேதனை என்ன இருக்க முடியும்?

ஸர்வபூதாஹிதம் பாபம் யத்த்வயா பரிப்ரு'ச்சிதம்

எல்லா உயிர்களுக்கும் தீங்கு விளைவிக்கும் பாவத்தை நீ கேட்டுள்ளாய்.

தச்ச்ரு'ணுஷ்வாநவத்யாங்கி மம கர்மவிநிஶ்சயம்

குற்றமற்றவளே, என் கர்ம தீர்ப்பை நீ கேள்.

யஸ்ய புத்திர்விஜாயேத ஸ துஃகாயோபஜாயதே

யாருக்கு அறிவு பிறக்கிறது, அவருக்கு துன்பமும் பிறக்கிறது.