வராஹபுராணம்

யாவந்தோ பிந்தவஃ கிம்சித்பதந்த்யேவாஞ்ஜலேர்ஜலாத்

அந்தக் கைப்பிடியில் உள்ள தண்ணீரிலிருந்து எத்தனை துளிகள் விழுகிறதோ,

அத சைவ து த்வாதஶ்யாம் புருஷா தர்மவாதகாஃ

பன்னிரண்டாம் நாளில், தர்மத்தை விரும்பி நடக்கும் மனிதர்கள்,

பாண்டுரைஶ்சைவ புஷ்பைஶ்ச ம்ரு'ஷ்டைர்தூபைஸ்து தூபயேத்

வெள்ளை நிறமும் நன்கு கழுவப்பட்ட மலர்களும் வாசனை கொண்ட தூபமும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

தத்த்வா ஶிரஸி புஷ்பாணி இமம் மந்த்ரமுதீரயேத்

மலர்களை தலையில் வைத்து, இந்த மந்திரத்தை சொல்ல வேண்டும்:

ஸுமாந்யஃ ஸுமநா க்ரு'ஹ்ய ப்ரீயதாம் பகவாந்ஹரிஃ

அழகான மலர்களும் என் தூய மனமும் பகவான் ஹரிக்கு பிரியமாக ஏற்றப்பட வேண்டும்.

நமோऽஸ்து விஷ்ணவே வ்யக்தாவ்யக்தகந்திகந்தாந்ஸுகந்தாந்வா க்ரு'ஹ்ண க்ரு'ஹ்ண நமோ பகவதே விஷ்ணவே ஶ்ருத்வா ப்ரத்யாகதமாதாரஸவநம் பதயே பவம் ப்ரவிஷ்டம் மே தூப தூபநம் க்ரு'ஹ்ணாது மே பகவாநச்யுதஃ

விஷ்ணுவுக்கு வணக்கம்! வெளிப்படும், மறையும் வாசனைகள் எல்லாம் கொண்ட இந்த வாசனை பொருள்களை ஏற்று அருளும். பகவான் விஷ்ணுவுக்கு வணக்கம்! கேட்டு திரும்பி, சோமம் அருந்தும் இறைவனே, என் தூப அர்ப்பணையை ஏற்று அருளும் அச்யுதா!

ஶ்ருத்வா சைவம் ச ஶாஸ்த்ராணி யோ மாமேவ து காரயேத்

இந்த ஞானங்களை கேட்டவுடன், எனக்காக இதைச் செயல்படுத்துகிறவன்,

ஏதத்தே கதிதம் தேவி ஶ்ரேஷ்டம் சைவ மம ப்ரியம் 115.

தேவி, இதுவே நான் உனக்கு கூறிய சிறந்ததும் எனக்கு மிகவும் பிடித்ததும் ஆகும்.

ஶ்யாமாகம் ஸ்வஸ்திகம் சைவ கோதூமம் முத்ககம் ததா

சாமை, சுவஸ்திகம், கோதுமை, பச்சை பயறு ஆகியவை,

ஏதாநி யஸ்து புஞ்ஜீத மம கர்மபராயணஃ

என் வழிபாட்டில் ஈடுபட்டு, இவை அனைத்தையும் உண்ணும் ஒருவர்,

ப்ராஹ்மணஸ்ய து வக்ஷ்யாமி ஶ்ரு'ணு கர்ம வஸுந்தரே

பூமி தேவியே, பிராமணனின் கடமைகளை இப்போது நான் கூறுகிறேன்; கேள்.

ஷட்கர்மநிரதோ பூத்வா அஹங்காரவிவர்ஜ்ஜிதஃ

ஆறு கடமைகளிலும் ஈடுபட்டு, அகந்தையை விட்டு விட்டு,

மம கர்மஸமாயுக்தஃ பைஶுந்யேந விவர்ஜிதஃ

என் கட்டளைகளைச் செய்து, பிறரை பழிப்பதைத் தவிர்த்து,

ஏதத்வை ப்ரஹ்மணஃ கர்ம ஏகசித்தோ ஜிதேந்த்ரியஃ

இதுவே பிராமணனின் கடமை; மனதை ஒருமைப்படுத்தி, இంద్రியங்களை அடக்கி நடக்க வேண்டும்.

க்ஷத்ரியாணாம் ப்ரவக்ஷ்யாமி மம கர்மஸு திஷ்டதாம்

என் கட்டளைகளில் நிலைத்து நிற்கும் க்ஷத்திரியர்களின் கடமைகளை இப்போது கூறுகிறேன்.

தாநஶூரஶ்ச கர்மஜ்ஞோ யஜ்ஞேஷு குஶலஃ ஶுசிஃ

தானம் செய்யும் மனமும், துணிச்சலும், செயல்களில் நிபுணத்துவமும், யாகங்களில் தேர்ச்சியும், தூய்மையும் உடையவன்,

அல்பபாஷீ குணஜ்ஞஶ்ச நித்யம் பாகவதப்ரியஃ

குறைவாக பேசும் பண்புகளை அறிந்தும் எப்போதும் பகவானை விரும்பும் மனமும் உடையவன்,

அப்யுத்தாநாதிகுஶலஃ பைஶுந்யேந விவர்ஜிதஃ 115.

தொடங்கும் செயல்களில் திறமை உடையவன், பிறரை பழிப்பதைத் தவிர்க்கும் மனமும் உடையவன்.

பஜதே மம யோ நித்யம் மம லோகாய கச்சதி

என்னை எப்போதும் இவ்வாறு வழிபடுகிறவன், என் உலகத்திற்கே செல்வான்.

யாநி கர்மாணி குருதே மம பக்திபதே ஸ்திதஃ

என் பக்தி வழியில் நிலைத்திருக்கும் ஒருவர் செய்யும் எல்லா செயல்களும்,

ரு'துகாலாபிகாமீ ச ஶாந்தாத்மா மோஹவர்ஜிதஃ

சரியான காலத்தில் தன் மனைவியை அணுகி, மனம் அமைதியாக இருந்து, மயக்கம் இல்லாதவராக,

குருஸம்பூஜகோ நித்யம் யுக்தோ பக்தாநுவத்ஸலஃ

தினமும் ஆசானை மதித்து, மனம் உறுதியுடன் இருந்து, பக்தர்களிடம் அன்புடன் நடக்கும் ஒருவராக,

தஸ்யாஹம் ந ப்ரணஶ்யாமி ஸ ச மே ந ப்ரணஶ்யதி அத ஶூத்ரஸ்ய வக்ஷ்யாமி கர்மாணி ஶ்ரு'ணு மாதவி

அவருக்கு நான் எப்போதும் தொலைவாக இருக்கமாட்டேன்; அவரும் எனக்கு தொலைவாக இருப்பதில்லை. இப்போது, மாதவி, சூத்திரனின் கடமைகளைச் சொல்கிறேன்; கேள்.

கர்மாணி யாநி க்ரு'த்வா ஹ ஶூத்ரோ மஹ்யம் வ்யவஸ்திதஃ

சூத்திரன் என்னை நோக்கி நிலைத்திருப்பதற்காக செய்ய வேண்டிய செயல்கள்—

உபௌ பாகவதௌ பக்தௌ மத்பக்தௌ கர்மநிஷ்டிதௌ

இவர்கள் இருவரும் பகவானின் பக்தர்களாக, எனது பக்தியில் நிலைத்தவர்களாக, தங்கள் கடமையில் உறுதியானவர்களாக இருக்கிறார்கள்.

நிரஹங்காரஶுத்தாத்மா ஆதிதேயோ விநீதவாந்

அகந்தை இல்லாமல், மனம் தூய்மையாக இருந்து, விருந்தினரை வரவேற்கும் பண்பும், பணிவும் உடையவராக,

நமஸ்காரப்ரியோ நித்யம் மம சிந்தாவ்யவஸ்திதஃ

எப்போதும் வணக்கம் செலுத்த விரும்பி, என் நினைவில் மனதை நிலைநிறுத்தி,

த்யக்த்வா ரு'ஷிஸஹஸ்ராணி ஶூத்ரமேவ பஜாம்யஹம் 115.

ஆயிரக்கணக்கான முனிவர்களை விட்டு விட்டு, நான் சூத்திரனை மட்டுமே வழிபடுகிறேன்.

ஏவம் கர்மகுணாஶ்சைவ யேந பக்த்யா வ்யவஸ்திதஃ

இவ்வாறு, இச்செயல் பண்புகளுடன் யார் பக்தியில் நிலைத்திருக்கிறாரோ—