வராஹபுராணம்

அநந்தஶ்சாஸி நாகாநாம் ஸர்பாணாமஸி தக்ஷகஃ

நாகங்களில் நீயே அனந்தன், பாம்புகளில் நீயே தக்ஷகன்.

க்ரீடாவிக்ஷேபணஶ்சாஸி க்ரு'ஹேஷு க்ரு'ஹதேவதாஃ

வீடுகளில் விளையாட்டாக உண்டான அசைவும், வீடுகளுக்குள் இருப்பவரும் நீயே.

ஸாங்கஸ்த்வம் வித்யுதீநாம் ச வைத்யுதாநாம் மஹாத்யுதிஃ

மின்னல்களின் உடலாகவும், எல்லா மின்சக்திகளிலும் மிகுந்த பிரகாசமாகவும் நீ இருக்கிறாய்.

ஶ்ரத்தாஸி த்வம் ச தேவேஶ தோஷஹந்தாஸி மாதவ 113.

நம்பிக்கையாகவும், தேவர்களின் தலைவனே, குறைகளை நீக்கும் ஒருவனாகவும், மாதவா, நீயே இருக்கிறாய்.

கருடோऽஸி மஹாத்மாநம் வஹஸி த்வம் பராயணஃ

நீ கருடனாகவும், மகான்மாக்களை சுமப்பவனாகவும், எல்லாம் அடையும் தஞ்சமாகவும் இருக்கிறாய்.

ஜயஶ்ச விஜயஶ்சாஸி க்ரு'ஹேஷு க்ரு'ஹதேவதாஃ

வீடுகளில் வீடுதெய்வமாகவும், வெற்றி மற்றும் ஜெயமாகவும் நீயே இருக்கிறாய்.

பகஸ்த்வம் விஷலிங்கஶ்ச பரஸ்த்வம் பரமாத்மகஃ

நீ பகனாகவும், விஷத்தின் அடையாளமாகவும், உயர்ந்த ஆன்மாவின் இயல்புடைய பரமனாகவும் இருக்கிறாய்.

மாம் த்வம் மக்நாமஸி த்ராதும் லோகநாத இஹார்ஹஸி

உலகங்களின் ஆண்டவனே, நான் துன்பத்தில் மூழ்கியுள்ளேன்; என்னை காப்பதற்கு நீ தகுதியானவன்.

ய இதம் படதே ஸ்தோத்ரம் கேஶவஸ்ய த்ரு'டவ்ரதஃ

யார் இந்த கேசவனுக்கான இந்த ஸ்தோத்திரத்தை உறுதியான விரதத்துடன் ஓதுகிறாரோ—

அபுத்ரோ லபதே புத்ரம் தரித்ரோ தநமாப்நுயாத்

மக்கள் இல்லாதவன் மகனைப் பெறுவான்; ஏழை செல்வம் பெறுவான்.

உபே ஸந்த்யே படேத்ஸ்தோத்ரம் மாதவஸ்ய மஹாத்மநஃ

மாதவனுக்கான இந்த ஸ்தோத்திரத்தை இரு சந்தியிலும் ஓத வேண்டும்.

ஏவம் து அக்ஷரோக்தோऽபி பவேத்து பரிகல்பநா

இதை எழுத்தெழுத்தாகப் படித்தாலும், விரும்பிய பலனைத் தரும்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே விஷ்ணுஸ்தவநம் நாம த்ரயோதஶாதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, மகிமைமிக்க வராகபுராணத்தில் 'விஷ்ணு ஸ்துதி' எனும் நூற்றிமூன்றாம் அதிகாரம் முடிவடைந்தது.

அத ஶ்ரீவராஹாவதாரஃ ஸம்ஸ்தூயமாநோ பகவாந்முநிபிர்மந்த்ரவாதிபிஃ

பின்னர், வராக அவதாரமாகத் தோன்றிய பகவான், மந்திரங்களில் தேர்ந்த முனிவர்களால் போற்றப்பட்டார்.

ததோ த்யாநம் ஸமாஸ்தாய திவ்யம் யோக்யம் ச மாதவஃ

அதன்பின் மாதவன் தெய்வீகமாகவும், உரிய முறையிலும் தியானத்தில் அமர்ந்தார்.

தவ தேவி ப்ரியார்தாய பக்த்யா யம் த்வம் வ்யவஸ்திதா

தேவி, உன் விருப்பத்திற்காகவும், பக்தியாலும், நீ உறுதியாக நிலைத்திருக்கிறாய்.

அஹம் த்வாம் தாரயிஷ்யாமி ஸஶைலவநகாநநாம்

உன்னை, உன் மலைகள், காடுகள், வனங்கள் உடனும் நான் தாங்குவேன்.

ஏவமாஶ்வாஸயித்வா து வஸுதாம் ஸ ச மாதவஃ

இவ்வாறு பூமியை ஆறுதல் கூறி, மாதவன்—

ஷட் ஸஹஸ்ராணி சோச்ச்ராயோ விஸ்தாரேண புநஸ்த்ரயஃ

அவன் ஆறு ஆயிரம் உயரமும், மேலும் மூன்று பரப்பும் கொண்டவனாக இருந்தான்.

வாமயா தம்ஷ்ட்ரயா க்ரு'ஹ்ய உஜ்ஜஹார ச மேதிநீம்

இடது பல்லால் பூமியைப் பிடித்து அவர் மேலே தூக்கினார்.

நகா விலக்நாஃ பதிதாஃ கேசித்விஜ்ஞாநஸம்ஶ்ரிதாஃ

பூமிக்குப் பிணைந்திருந்த சில மரங்கள் விழுந்தன; இன்னும் சில வேரோடு சேர்ந்து நிலைத்திருந்தன.

சந்த்ரநிர்மலஸங்காஶா வராஹமுகஸம்ஸ்திதாஃ

சந்திரனின் தூய ஒளியைப் போல் பிரகாசித்து, அவள் பன்றியின் வாயிலே அமர்ந்திருந்தாள்.

ஏவம் ஹி தார்யமாணா ஸா ப்ரு'திவீ ஸாகராந்விதா 114.

இவ்வாறு, கடல்களுடன் கூடிய பூமியை அவர் தாங்கினார்.

தஸ்யாமேவ து காலஸ்ய பரிமாணம் யுகேஷு ச

அவளுக்குள்ளேயே காலத்தின் அளவும், யுகங்களின் பிரிவுகளும் உள்ளன.

ததஃ ப்ரு'திவ்யா தேவஶ்ச பகவாந்விஷ்ணுரவ்யயஃ

பின்னர், அந்தப் பூமியிலிருந்து அழியாத பெருமான் விஷ்ணு எழுந்தார்.

ஸா கௌஃ ஸ்துவதி தம் சைவ புராணம் பரமவ்யயம்

அவள், அந்த பசு, அந்தப் பழமையான, உயர்ந்த, அழிவில்லாதவரை போற்றி பாடினாள்.

ஆதாரஃ கீத்ரு'ஶோ தேவ உபயோகஶ்ச கீத்ரு'ஶஃ

ஓ தேவா, ஆதாரம் எப்படிப்பட்டது? அதன் பயன் என்ன?

கீத்ரு'ஶா பஶ்சிமா ஸம்த்யா கீத்ரு'ஶீ ஹ்யர்தபாஹ்யதஃ

மாலை சாயங்காலம் எப்படிப்பட்டது? அது பாதி வெளியில் இருக்கும்போது அது எப்படி?

கிந்நு ஸம்ஸ்தாபநே தேவ ஆவாஹநவிஸர்ஜநே

ஓ தேவா, நிறுவும் போது, அழைக்கும் போது, அனுப்பும் போது என்ன செய்ய வேண்டும்?