வராஹபுராணம்

ததஸ்தஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா ப்ரணம்ய ரு'ஷிபும்கவம்

அவரது வார்த்தைகளை கேட்டதும், முனிவர்களில் முதன்மை பெற்றவருக்கு வணங்கி—

தரண்யுவாச பாடமித்யேவ தாம் தேவி ஸ்வஸ்தி ப்ரூஹீதி ஸோऽப்ரவீத்

நிலம் கூறினாள்: 'நிச்சயமாக,' என்று. பின்னர், அந்த தேவிக்கு 'ஆசீர்வாத வார்த்தைகள் சொல்' என்று கூறினார்.

நஷ்டசந்த்ராநிலே லோகே நஷ்டபாஸ்கரதாரகே

இவ்வுலகில் நிலா, காற்று அழிந்தபோது, சூரியனும் நட்சத்திரங்களும் மறைந்தபோது—

ந வாதி பவநஸ்தத்ர நைவ சாக்நிர்ந வித்யுதஃ

அங்கு காற்று வீசியதே இல்லை; அங்கு நெருப்பு இல்லை; மின்னலும் இல்லை.

வேதேஷு சைவ நஷ்டேஷு மத்ஸ்யோ பூத்வா ரஸாதலம் 113.

வேதங்களும் அழிந்தபோது, அவர் மீன் வடிவம் எடுத்து, பாதாள உலகில் சென்றார்.

அந்யத்தேவஃ கூர்மரூபஸ்த்வம் ஸமுத்ரஸ்ய மந்தநே

மற்றொரு சமயத்தில், நீ கடலைக் கிளைக்கும் போது ஆமையாக உருவெடுத்தாய்.

புநர்வராஹரூபேண மாம் கச்சந்தீம் ரஸாதலே

பின்னர், பன்றி வடிவில் நான் கீழுலகில் மூழ்கிக்கொண்டிருந்தபோது என்னை மீட்டாய்.

அந்யத்திரண்யகஶிபுர்வரதாநேந தர்பிதஃ

மற்றொரு முறையில், ஹிரண்யகசிபு பெற்ற வரத்தால் பெருமை கொண்டு தோன்றினான்.

புநர்நிஃக்ஷத்ரரூபேண த்வயாऽஹம் விக்ரு'தா புரா

மீண்டும், மனிதசிங்க உருவில் நீ என்னை அழித்தாய், பழைய காலத்தில்.

புநஶ்ச ராவணோ ரக்ஷஃ க்ஷயிதம் ஸ்வேந தேஜஸா

மறுபடியும், ராவணன் என்ற அரக்கன் உன்னுடைய சக்தியால் அழிக்கப்பட்டான்.

ந ச ஜாநாம்யஹம் தேவ தவ கிம்சித்விசேஷ்டிதம்

ஓ இறைவா, உன்னுடைய செயல்களில் ஒன்றையும் நான் அறியவில்லை.

ஸ்ரு'ஷ்ட்வா கிமாதிஶஃ ஸர்வாம் ந ப்ராஜ்ஞாயத கிம்சந

நீ எல்லாவற்றையும் படைத்தபின் என்ன ஆணையிட்டாய்? எதுவும் புரியவில்லை.

அம்ஶவஶ்சந வித்யந்தே ந நக்ஷத்ரா ந வா க்ரஹாஃ

அங்கு ஒளிக்கதிர்கள் இல்லை, நட்சத்திரங்களும் கிரகங்களும் இல்லை.

ஶநைஶ்சரோ புதோ நாத்ர ந சேந்த்ரோ தநதோ யமஃ

சனி, புதன், இந்திரன், குபேரன், யமன் ஆகியோரும் இங்கு இல்லை.

வர்ஜயித்வாத்ர த்ரீந்தேவாந் ப்ரஹ்மவிஷ்ணுமஹேஶ்வராந் 113.

இங்கு பிரம்மா, விஷ்ணு, மகேசுவரன் என்ற மூன்று தெய்வங்களைத் தவிர வேறு யாரும் இல்லை.

கத்வா ச ஶரணம் தேவீ தைந்யம் வததி மாதவீ

அமையப்பெற்று சரணடைந்த மாதவி தேவி தாழ்மையுடன் பேசினாள்.

ஸபர்வதவநைஃ ஸார்த்தம் மாம் தாரய பிதாமஹ

பெரியபாட்டா, மலைகளும் காடுகளும் உடன் என்னையும் காப்பாற்றும்.

முஹுர்தம் த்யாநமாஸ்தாய ப்ரு'திவீம் தாமுவாச ஹ

ஒரு கணம் தியானத்தில் அமர்ந்து, அவர் பூமியிடம் பேசினார்.

லோகநாதம் ஸுரஶ்ரேஷ்டமாதிகர்த்தாரமஞ்ஜஸா

அவர் உலகுகளின் அதிபதி, தேவர்களில் சிறந்தவர், முதன்மை படைப்பாளி.

ஸர்வேஷாமேவ நஃ கார்யம் யச்ச கிஞ்சித்ப்ரவர்த்ததே

எங்களுக்குள் யாருக்காகவும் எது நிகழ்ந்தாலும், அது அவருடைய செயல்.

அநந்தஶயநே தேவம் ஶயாநம் யோகஶாயிநம்

அனந்தன் மீது யோக நித்திரையில் உறங்கும் அந்த இறைவன்.

க்ரு'தாஞ்ஜலிபுடா தேவீ ப்ரஸாதயதி மாதவம் அஹம் பாரஸமாயுக்தா ப்ரஹ்மாணம் ஶரணங்கதா

கை கூப்பி மாதவி தேவி மாந்தவனை வேண்டினாள்: "நான் பாரம் சுமந்து பிரம்மாவை சரணடைந்துள்ளேன்."

ப்ரத்யாக்யாதா பகவதா தேநாப்யுக்தமிதம் வசஃ

பகவான் மறுத்தபின், அவர் இவ்வாறு கூறினார்.

ஸ த்வாம் தாரயிதும் ஶக்தோ மக்நாஸி யதி ஸாகரே

நீ எனை இந்த பெருங்கடலில் மூழ்கியுள்ள என்னை மீட்டுவிட முடியும் என்றால்,

பக்த்யா த்வாம் ஶரணம் யாமி ப்ரஸீத மம மாதவ 113.

நான் உன்னிடம் பக்தியுடன் சரணாகதி அடைகிறேன்; எனக்கு கருணை காட்டு, மாதவா.

வாஸவோ வருணஶ்சாஸி ஹ்யக்நிர்மாருத ஏவ ச

நீயே இந்திரன், நீயே வருணன், நீயே அக்னி, நீயே வாயு.

மத்ஸ்யஃ கூர்ம்மோ வராஹஶ்ச நரஸிம்ஹோऽஸி வாமநஃ

நீயே மீன், நீயே ஆமை, நீயே பன்றி, நீயே மனிதசிங்கம், நீயே குருமன்.

ஏவம் பஶ்யஸி யோகேந ஶ்ரூயதே த்வம் மஹாயஶாஃ

இவ்வாறு யோகத்தால் உன்னை காண்கிறோம்; உன் பெருமை எல்லாம் கேட்கிறோம்.

ப்ரு'திவீ வாயுராகாஶமாபோஜ்யோதிஶ்ச பஞ்சமம்

பூமி, காற்று, ஆகாயம், நீர், ஐந்தாவது தீ—