வராஹபுராணம்

ஸ தேந ஸாந்த்விதாயாம் வை ப்ரு'திவ்யாம் யஃ ஸமாகதஃ

அவர் அவளுக்கு ஆறுதல் கூறியபின், அங்கு வந்தவர்—

ஸ்வஸ்தி வாச்யாஹ புண்யாக்ரே ப்ரத்யுவாச வஸுந்தராம் யம் த்ரு'ஷ்ட்வா வர்த்தஸே தேவி த்வம் ச யஸ்யாஸி மாதவி

புனிதமான இடத்தில் ஆசீர்வாத வார்த்தைகள் கூறி, நிலத்தாயிடம் பதில் அளித்தார்: 'தேவி, அவரை பார்த்தால் நீ மகிழ்ச்சி அடைகிறாய்; நீ அவருக்கே அன்பானவள்.'

விஷ்ணுநா தார்யமாணா ச கிம் த்வயா த்ரு'ஷ்டமத்புதம்

விஷ்ணு உன்னை தாங்கியபோது, நீ என்ன அற்புதங்களை கண்டாய்?

ப்ரஹ்மபுத்ரவசஃ ஶ்ருத்வா ப்ரு'திவீ வாக்யமப்ரவீத் யத்குஹ்யம் ஸ மயா ப்ரு'ஷ்டோ யச்ச மே ஸம்ப்ரபாஷிதம்

பிரம்மாவின் மகன் கூறியதை கேட்ட நிலம் சொன்னாள்: 'அவர் என்னிடம் ரகசியமாக கேட்டதை, நான் பதிலளித்ததை—'

ஶ்ரு'ணு தத்த்வேந விப்ரேந்த்ர குஹ்யம் தர்மம் மஹௌஜஸம் 113.

பிரம்மணர்களில் சிறந்தவரே, உண்மையான, ஆழமான தர்ம ரகசியத்தை, அதில் உள்ள மகா சக்தியுடன் கேள்.

தேந மே கதிதம் ஹ்யேதத்ஸம்ஸாராத்து விமோக்ஷணம்

இவ்வாறு, அவர் எனக்கு இந்த உலக வாழ்க்கையிலிருந்து விடுதலை பெறும் முறையை கூறினார்.

உவாச பரமம் குஹ்யம் தர்மாணாம் வ்யாப்தநிஶ்சயம்

அவர் தர்மத்தின் மிக உயர்ந்த ரகசியத்தையும், எல்லாவற்றையும் நிறைக்கும் உறுதியையும் சொன்னார்.

ததோ மஹீவசஃ ஶ்ருத்வா ப்ரஹ்மபுத்ரோ மஹாதபாஃ

பின்னர், நிலத்தின் வார்த்தைகளை கேட்ட பிரம்மாவின் மகன், மகா தவசி—

தாந்ஸர்வாநாநயாமாஸ யத்ர தேவீ வ்யவஸ்திதா

அவர் அனைவரையும், தேவியிருக்கும் இடத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார்.

ஸநத்குமார உவாச அப்ரமேயகதிம் சைவ தர்மமாசக்ஷ்வ தத்த்வதஃ

சனத்குமாரர் கூறினார்: 'அளவிட முடியாத அந்த தர்மத்தின் இயல்பை உண்மையாக எங்களுக்குச் சொல்.'

ததஸ்தஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா ப்ரணம்ய ரு'ஷிபும்கவம்

அவரது வார்த்தைகளை கேட்டதும், முனிவர்களில் முதன்மை பெற்றவருக்கு வணங்கி—

தரண்யுவாச பாடமித்யேவ தாம் தேவி ஸ்வஸ்தி ப்ரூஹீதி ஸோऽப்ரவீத்

நிலம் கூறினாள்: 'நிச்சயமாக,' என்று. பின்னர், அந்த தேவிக்கு 'ஆசீர்வாத வார்த்தைகள் சொல்' என்று கூறினார்.

நஷ்டசந்த்ராநிலே லோகே நஷ்டபாஸ்கரதாரகே

இவ்வுலகில் நிலா, காற்று அழிந்தபோது, சூரியனும் நட்சத்திரங்களும் மறைந்தபோது—

ந வாதி பவநஸ்தத்ர நைவ சாக்நிர்ந வித்யுதஃ

அங்கு காற்று வீசியதே இல்லை; அங்கு நெருப்பு இல்லை; மின்னலும் இல்லை.

வேதேஷு சைவ நஷ்டேஷு மத்ஸ்யோ பூத்வா ரஸாதலம் 113.

வேதங்களும் அழிந்தபோது, அவர் மீன் வடிவம் எடுத்து, பாதாள உலகில் சென்றார்.

அந்யத்தேவஃ கூர்மரூபஸ்த்வம் ஸமுத்ரஸ்ய மந்தநே

மற்றொரு சமயத்தில், நீ கடலைக் கிளைக்கும் போது ஆமையாக உருவெடுத்தாய்.

புநர்வராஹரூபேண மாம் கச்சந்தீம் ரஸாதலே

பின்னர், பன்றி வடிவில் நான் கீழுலகில் மூழ்கிக்கொண்டிருந்தபோது என்னை மீட்டாய்.

அந்யத்திரண்யகஶிபுர்வரதாநேந தர்பிதஃ

மற்றொரு முறையில், ஹிரண்யகசிபு பெற்ற வரத்தால் பெருமை கொண்டு தோன்றினான்.

புநர்நிஃக்ஷத்ரரூபேண த்வயாऽஹம் விக்ரு'தா புரா

மீண்டும், மனிதசிங்க உருவில் நீ என்னை அழித்தாய், பழைய காலத்தில்.

புநஶ்ச ராவணோ ரக்ஷஃ க்ஷயிதம் ஸ்வேந தேஜஸா

மறுபடியும், ராவணன் என்ற அரக்கன் உன்னுடைய சக்தியால் அழிக்கப்பட்டான்.

ந ச ஜாநாம்யஹம் தேவ தவ கிம்சித்விசேஷ்டிதம்

ஓ இறைவா, உன்னுடைய செயல்களில் ஒன்றையும் நான் அறியவில்லை.

ஸ்ரு'ஷ்ட்வா கிமாதிஶஃ ஸர்வாம் ந ப்ராஜ்ஞாயத கிம்சந

நீ எல்லாவற்றையும் படைத்தபின் என்ன ஆணையிட்டாய்? எதுவும் புரியவில்லை.

அம்ஶவஶ்சந வித்யந்தே ந நக்ஷத்ரா ந வா க்ரஹாஃ

அங்கு ஒளிக்கதிர்கள் இல்லை, நட்சத்திரங்களும் கிரகங்களும் இல்லை.

ஶநைஶ்சரோ புதோ நாத்ர ந சேந்த்ரோ தநதோ யமஃ

சனி, புதன், இந்திரன், குபேரன், யமன் ஆகியோரும் இங்கு இல்லை.

வர்ஜயித்வாத்ர த்ரீந்தேவாந் ப்ரஹ்மவிஷ்ணுமஹேஶ்வராந் 113.

இங்கு பிரம்மா, விஷ்ணு, மகேசுவரன் என்ற மூன்று தெய்வங்களைத் தவிர வேறு யாரும் இல்லை.

கத்வா ச ஶரணம் தேவீ தைந்யம் வததி மாதவீ

அமையப்பெற்று சரணடைந்த மாதவி தேவி தாழ்மையுடன் பேசினாள்.

ஸபர்வதவநைஃ ஸார்த்தம் மாம் தாரய பிதாமஹ

பெரியபாட்டா, மலைகளும் காடுகளும் உடன் என்னையும் காப்பாற்றும்.

முஹுர்தம் த்யாநமாஸ்தாய ப்ரு'திவீம் தாமுவாச ஹ

ஒரு கணம் தியானத்தில் அமர்ந்து, அவர் பூமியிடம் பேசினார்.

லோகநாதம் ஸுரஶ்ரேஷ்டமாதிகர்த்தாரமஞ்ஜஸா

அவர் உலகுகளின் அதிபதி, தேவர்களில் சிறந்தவர், முதன்மை படைப்பாளி.