வராஹபுராணம்

யஸ்யேதம் திஷ்டதே கேஹே லிகிதம் பூஜ்யதே ஸதா

இதைக் கையெழுத்தாக வைத்தும் எப்போதும் மதிப்புடன் வழிபடுவோர் இல்லத்தில்,

யஶ்சைதச்ச்ரு'ணுயாத்பக்த்யா நைரந்தர்யேண மாநவஃ 112.

இதைக் குறையாத பக்தியுடன் கேட்போர்,

ஶ்ருத்வா து பூஜயேச்சாஸ்த்ரம் ததா விஷ்ணும் ஸநாதநம்

கேட்ட பிறகு, அந்த நூலையும், அதுபோல் நித்திய விஷ்ணுவையும் வழிபட வேண்டும்.

யதாஶக்த்யா ந்ரு'போ க்ராமைஃ பூஜயேத்வத்ஸகம் தரே

தன் திறமைக்கு ஏற்ப, அரசன் கிராமங்களோடு சேர்ந்து கன்றுக்குட்டியையும் பூஜிக்க வேண்டும்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே ஶ்வேதவிநீதாஶ்வோபாக்யாநே உபயதோமுகீகோதாந ஹேமகும்பதாந புராணப்ரஶம்ஸநம்நாம த்வாதஶாதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, ஸ்ரீவராஹ புராணத்தில், ஷ்வேதர் மற்றும் வினீதாஷ்வரின் கதையில், 'புராணப் புகழ்ச்சி, இருபுறமும் பசு தானம், தங்கக் குடம் தானம்' என்ற தலைப்புடைய நூற்றிரண்டாம் அதிகாரம் முடிந்தது.

அத பகவத்ஸ்துதிஃ

இப்போது பகவானை புகழும் பக்தி பாடல் ஆரம்பமாகிறது.

நமஸ்தஸ்மை வராஹாய லீலயோத்தரதே மஹீம்

லீலையாக பூமியை உயர்த்திய வராஹருக்கு வணக்கம்.

தம்ஷ்ட்ராக்ரேணோத்த்ரு'தா கோருததிபரிவ்ரு'தா பர்வதைர்நிம்நகாபிர்பக்தாநாம் பீதிஹாநௌ ஸுரநரகதஶாஸ்யாந்தகஃ க்ரோடரூபீ

தன் பல்லின் முனையில் கொண்டு, மலைகளும் ஆறுகளும் சூழ்ந்த நிலத்தை, பாம்புகள் சுற்றி இருந்த நிலத்தையும், பக்தர்களின் பயத்தை நீக்குவதற்காக, பத்து தலை கொண்ட அரக்கனை அழித்தவர், பன்றி வடிவில் எடுத்தார்.

யஸ்மிந்காலே க்ஷிதிஃ பூர்வகல்பே வாராஹ மூர்திநா

அந்த காலத்தில், முந்தைய யுகத்தில், பன்றி உருவில் நிலம் காப்பாற்றப்பட்டது.

தரண்யுவாச ந பாஹுஶ்சேஷ்டதே மூர்திர்மாத்ரு'ஶீம் காம் ச கேஶவ

நிலம் கூறினாள்: கேசவா, எனைப்போன்ற நிலத்தை தாங்கும் வலிமை வேறு எந்த உருவத்திலும், எந்த கரத்திலும் இல்லை.

ஸ தேந ஸாந்த்விதாயாம் வை ப்ரு'திவ்யாம் யஃ ஸமாகதஃ

அவர் அவளுக்கு ஆறுதல் கூறியபின், அங்கு வந்தவர்—

ஸ்வஸ்தி வாச்யாஹ புண்யாக்ரே ப்ரத்யுவாச வஸுந்தராம் யம் த்ரு'ஷ்ட்வா வர்த்தஸே தேவி த்வம் ச யஸ்யாஸி மாதவி

புனிதமான இடத்தில் ஆசீர்வாத வார்த்தைகள் கூறி, நிலத்தாயிடம் பதில் அளித்தார்: 'தேவி, அவரை பார்த்தால் நீ மகிழ்ச்சி அடைகிறாய்; நீ அவருக்கே அன்பானவள்.'

விஷ்ணுநா தார்யமாணா ச கிம் த்வயா த்ரு'ஷ்டமத்புதம்

விஷ்ணு உன்னை தாங்கியபோது, நீ என்ன அற்புதங்களை கண்டாய்?

ப்ரஹ்மபுத்ரவசஃ ஶ்ருத்வா ப்ரு'திவீ வாக்யமப்ரவீத் யத்குஹ்யம் ஸ மயா ப்ரு'ஷ்டோ யச்ச மே ஸம்ப்ரபாஷிதம்

பிரம்மாவின் மகன் கூறியதை கேட்ட நிலம் சொன்னாள்: 'அவர் என்னிடம் ரகசியமாக கேட்டதை, நான் பதிலளித்ததை—'

ஶ்ரு'ணு தத்த்வேந விப்ரேந்த்ர குஹ்யம் தர்மம் மஹௌஜஸம் 113.

பிரம்மணர்களில் சிறந்தவரே, உண்மையான, ஆழமான தர்ம ரகசியத்தை, அதில் உள்ள மகா சக்தியுடன் கேள்.

தேந மே கதிதம் ஹ்யேதத்ஸம்ஸாராத்து விமோக்ஷணம்

இவ்வாறு, அவர் எனக்கு இந்த உலக வாழ்க்கையிலிருந்து விடுதலை பெறும் முறையை கூறினார்.

உவாச பரமம் குஹ்யம் தர்மாணாம் வ்யாப்தநிஶ்சயம்

அவர் தர்மத்தின் மிக உயர்ந்த ரகசியத்தையும், எல்லாவற்றையும் நிறைக்கும் உறுதியையும் சொன்னார்.

ததோ மஹீவசஃ ஶ்ருத்வா ப்ரஹ்மபுத்ரோ மஹாதபாஃ

பின்னர், நிலத்தின் வார்த்தைகளை கேட்ட பிரம்மாவின் மகன், மகா தவசி—

தாந்ஸர்வாநாநயாமாஸ யத்ர தேவீ வ்யவஸ்திதா

அவர் அனைவரையும், தேவியிருக்கும் இடத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார்.

ஸநத்குமார உவாச அப்ரமேயகதிம் சைவ தர்மமாசக்ஷ்வ தத்த்வதஃ

சனத்குமாரர் கூறினார்: 'அளவிட முடியாத அந்த தர்மத்தின் இயல்பை உண்மையாக எங்களுக்குச் சொல்.'

ததஸ்தஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா ப்ரணம்ய ரு'ஷிபும்கவம்

அவரது வார்த்தைகளை கேட்டதும், முனிவர்களில் முதன்மை பெற்றவருக்கு வணங்கி—

தரண்யுவாச பாடமித்யேவ தாம் தேவி ஸ்வஸ்தி ப்ரூஹீதி ஸோऽப்ரவீத்

நிலம் கூறினாள்: 'நிச்சயமாக,' என்று. பின்னர், அந்த தேவிக்கு 'ஆசீர்வாத வார்த்தைகள் சொல்' என்று கூறினார்.

நஷ்டசந்த்ராநிலே லோகே நஷ்டபாஸ்கரதாரகே

இவ்வுலகில் நிலா, காற்று அழிந்தபோது, சூரியனும் நட்சத்திரங்களும் மறைந்தபோது—

ந வாதி பவநஸ்தத்ர நைவ சாக்நிர்ந வித்யுதஃ

அங்கு காற்று வீசியதே இல்லை; அங்கு நெருப்பு இல்லை; மின்னலும் இல்லை.

வேதேஷு சைவ நஷ்டேஷு மத்ஸ்யோ பூத்வா ரஸாதலம் 113.

வேதங்களும் அழிந்தபோது, அவர் மீன் வடிவம் எடுத்து, பாதாள உலகில் சென்றார்.

அந்யத்தேவஃ கூர்மரூபஸ்த்வம் ஸமுத்ரஸ்ய மந்தநே

மற்றொரு சமயத்தில், நீ கடலைக் கிளைக்கும் போது ஆமையாக உருவெடுத்தாய்.

புநர்வராஹரூபேண மாம் கச்சந்தீம் ரஸாதலே

பின்னர், பன்றி வடிவில் நான் கீழுலகில் மூழ்கிக்கொண்டிருந்தபோது என்னை மீட்டாய்.

அந்யத்திரண்யகஶிபுர்வரதாநேந தர்பிதஃ

மற்றொரு முறையில், ஹிரண்யகசிபு பெற்ற வரத்தால் பெருமை கொண்டு தோன்றினான்.

புநர்நிஃக்ஷத்ரரூபேண த்வயாऽஹம் விக்ரு'தா புரா

மீண்டும், மனிதசிங்க உருவில் நீ என்னை அழித்தாய், பழைய காலத்தில்.