வராஹபுராணம்

ஏதச்ச்ருத்வா ஸ தர்மாத்மா தர்மவ்யாதோ ருஷாந்விதஃ । மதங்கஸ்ய க்ரு'ஹம் ஸோऽத கத்வா ஜநபதைர்வ்ரு'தம் ।। ௮.

இதை கேட்ட தர்மவ்யாதன், தர்மத்தில் நிலைபெற்றவனாக இருந்தும், கோபமடைந்து, அந்த பகுதியினருடன் மதங்கனின் வீட்டிற்கு சென்றான்.

தஸ்யாகதஸ்ய ஸம்பந்தீ மதங்கோ ஜயதாம் வரஃ । ஆஸநாத்யர்த்யபாத்யேந பூஜயித்வேதமப்ரவீத் । கிமாகமநக்ரு'த்யம் தே கிம் கரோம்யாகதக்ரியாம் ।। ௮.

அவர் வந்ததும், வெற்றியாளர்களில் சிறந்தவரான மதங்கன், உறவினராக வந்தவரை ஆசனம், பாதம் கழுவும் நீர் முதலியவற்றால் மரியாதை செய்து, "நீங்கள் வருவதற்குக் காரணம் என்ன? இப்போது நான் உங்களுக்காக என்ன செய்ய வேண்டும்?" என்று கேட்டான்.

வ்யாத உவாச । போஜநம் கிம்சிதிச்சாமி போக்தும் சைதந்யவர்ஜிதம் । கௌதூஹலேந யேநாஹமாகதோ பவதோ க்ரு'ஹம் ।। ௮.

வேட்டையன் சொன்னான்: "உயிர் இல்லாத உணவை சாப்பிட விரும்புகிறேன். அதற்காகவே ஆர்வத்துடன் உங்கள் வீட்டிற்கு வந்தேன்."

மதங்க உவாச । கோதூமா வ்ரீமயஶ்சைவ ஸம்ஸ்க்ரு'தா மம வேஶ்மநி । புஜ்யதாம் தர்மவிச்ச்ரேஷ்ட யதாகாமம் தபோதந ।। ௮.

மதங்கன் சொன்னான்: "என் வீட்டில் கோதுமை, அரிசி, யாவம் எல்லாம் நன்கு சமைக்கப்பட்டுள்ளன. தர்மத்தை அறிந்தவரில் சிறந்தவரே, தவசேகரா, விருப்பப்படி உணவு உண்ணுங்கள்."

வ்யாத உவாச । பஶ்யாமி கீத்ரு'ஶாஸ்தே ஹி கோதூமா வ்ரீஹயோ யவாஃ । ஸ்வரூபேண ச ஸந்த்யேதே யேந வோ வேத்மி ஸத்தம ।। ௮.

வேட்டையன் சொன்னான்: "உங்களிடம் உள்ள கோதுமை, அரிசி, யாவம் எப்படியென்று பார்க்கட்டும். அவற்றின் இயல்பை பார்த்து நான் அறிந்துகொள்கிறேன், நல்லவரே."

ஶ்ரீவராஹ உவாச । ஏவமுக்தே மதங்கேந ஶூர்பம் கோதூமபூரிதம் । அபரம் தத்ர வ்ரீஹீணாம் தர்மவ்யாதாய தர்ஶிதம் ।। ௮.

ஸ்ரீவராகன் சொன்னான்: இவ்வாறு மதங்கன் கூறியபின், கோதுமை நிரம்பிய ஒரு சூர்ப்பமும், அரிசி நிரம்பிய மற்றொன்றும் தர்மவ்யாதனுக்குக் காட்டப்பட்டன.

த்ரு'ஷ்ட்வா வ்ரீஹீந் ஸகோதூமாந் தர்மவ்யாதோ வராஸநாத் । உத்தாய கந்துமாரேபே மதங்கேந நிவாரிதஃ ।। ௮.

அந்த அரிசியும் கோதுமையையும் பார்த்த தர்மவ்யாதன், சிறந்த ஆசனத்தில் இருந்து எழுந்து செல்ல முயன்றான்; ஆனால் மதங்கன் அவனைத் தடுத்தான்.

கிமர்தம் கந்துமாரப்தம் த்வயா வத மஹாமதே । அபுக்தேநைவ ஸம்ஸித்தம் மத்க்ரு'ஹே சாந்நமுத்தமம் । பாசயித்வா ஸ்வயம் சைவ கஸ்மாத் த்வம் நாத்ய புஞ்ஜஸே ।। ௮.

மதங்கன் சொன்னான்: "அருமைமிக்கவரே, நீங்கள் ஏன் சாப்பிடாமல் செல்ல நினைக்கிறீர்கள்? என் வீட்டில் சிறந்த உணவு தயார் நிலையில் உள்ளது; அதை நான் சமைத்தேன். நீங்கள் ஏன் சாப்பிட மறுக்கிறீர்கள்?"

வ்யாத உவாச । ஸஹஸ்த்ரஶஃ கோடிஶஶ்ச ஜீவாந் ஹம்ஸி திநே திநே । அதேத்ரு'ஶஸ்ய பாபஸ்ய கோऽந்நம் புஞ்ஜதி ஸத்புமாந் ।। ௮.

வேட்டையன் சொன்னான்: "நீங்கள் தினமும் ஆயிரக்கணக்கான, கோடிக்கணக்கான உயிரினங்களை கொல்லுகிறீர்கள்; இப்படிப்பட்ட பாவம் செய்பவரின் உணவை நல்லவர்கள் யார் சாப்பிடுவார்கள்?"

அசைதந்யம் யதி க்ரு'ஹே வித்யதேऽந்நம் ஸுஸம்ஸ்க்ரு'தம் । இதாநீமத்ர ஸம்த்ரு'ஷ்டா ஏதே து ஜலஜந்தவஃ ।। ௮.

உங்கள் வீட்டில் உயிரில்லாத, நன்கு சமைக்கப்பட்ட உணவு இருந்தால், இங்கே இப்போது இந்த நீரிலுள்ள உயிரினங்களை நான் ஏன் பார்க்கிறேன்?

(உப்தாஃ ஸஹஸ்த்ரதாம் யாந்தி ப்ரதிஸம்வத்ஸரம் முநே ।) ।। ௮.௨௬ (௧)।। அஹமேகம் குடும்பார்தே ஹந்ம்யரண்யே பஶும் திநே । தம் சேத் பித்ரு'ப்யஃ ஸம்ஸ்க்ரு'த்ய தத்த்வா புஞ்ஜாமி ஸாநுகஃ ।। ௮.

ஒவ்வொரு வருடமும் ஆயிரக்கணக்கில் இவை வளர்க்கப்படுகின்றன, முனிவரே. என் குடும்பத்திற்காக நான் காட்டில் ஒரு மிருகத்தை மட்டும் தினமும் கொல்லுகிறேன்; அதை முறையாக முன்னோர்களுக்கு அர்ப்பணித்து, என் குடும்பத்துடன் சேர்ந்து சாப்பிடுகிறேன்.

த்வம் து ஜீவாந் பஹூந் ஹத்வா ஸ்வகுடும்பேந ஸாநுகஃ । புஞ்ஜந்நேதேந ஸததமபோஜ்யம் தந்மதம் மம ।। ௮.

நீயும், உன் குடும்பத்தாரும், உன் நண்பர்களும், பல உயிர்களை கொன்று, எப்போதும் உண்ணக்கூடாததைச் சாப்பிட்டு வருகிறீர்கள்; இது என் கருத்து.

ப்ரஹ்மணா து புரா ஸ்ரு'ஷ்டா ஓஷத்யஃ ஸர்வவீருதஃ । யஜ்ஞார்தம் தத்து பூதாநாம் பக்ஷ்யமித்யேவ வை ஶ்ருதிஃ ।। ௮.

பிரம்மா பழைய காலத்தில் எல்லா செடிகளையும், மூலிகைகளையும் படைத்தார்; அவை யாகத்துக்காக உயிர்கள் உண்ணும் பொருளாக இருக்க வேண்டும் என்று வேதம் கூறுகிறது.

திவ்யோ பௌதஸ்ததா பைத்ரோ மாநுஷோ ப்ராஹ்ம ஏவ ச । ஏதே பஞ்ச மஹாயஜ்ஞா ப்ரஹ்மணா நிர்மிதாஃ புரா ।। ௮.

தெய்வீகம், புவி, பித்ரு, மனிதர், பிராமணர் ஆகிய ஐந்து பெரிய யாகங்கள் பழைய காலத்தில் பிரம்மாவால் நிறுவப்பட்டன.

ப்ராஹ்மணாநாம் ஹிதார்தாய இதரேஷாம் ச தந்முகம் । இதரேஷாம் து வர்ணாநாம் ப்ராஹ்மணைஃ காரிதாஃ ஶுபாஃ ।। ௮.

இந்த யாகங்கள் பிராமணர்களின் நன்மைக்காகவும், அவர்களால் மற்றவர்களின் நலனுக்காகவும் ஏற்படுத்தப்பட்டன; மற்ற வகுப்பினருக்கான நல்ல காரியங்கள் பிராமணர்களால் செய்யப்படுகின்றன.

ஏவம் யதி விபாகஃ ஸ்யாத் வராந்நம் தத் விஶுத்யதி । அந்யதா வ்ரீஹயோऽப்யேதே ஏகைகே ம்ரு'கபக்ஷிணஃ । மந்தவ்யா தாத்ரு'போக்த்ரு'ணாம் மஹாமாம்ஸம் து தத் ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௮.

இந்த ஒழுங்கு பின்பற்றப்பட்டால் உணவு தூயதாகும்; இல்லையெனில், இந்த அரிசி போன்ற தானியங்களும், கொடுப்பவருக்கும் உண்ணுபவருக்கும், மிருகம் பறவை இறைச்சிபோல் கருதப்பட வேண்டும்; அது பெரிய இறைச்சி எனக் குறிப்பிடப்படுகிறது.

மயா தே துஹிதா தத்தா புத்ரார்தே தேவரூபிணீ । ஸா ச த்வத்பார்யயா ப்ரோக்தா துஹிதா ஜந்துகாதிநஃ ।। ௮.

நான் உனக்கு என் மகளை, தேவதை போன்ற உருவத்துடன், மகன் பெறும் பொருட்டு கொடுத்தேன்; அவள், இப்போது உன் மனைவியாக இருக்கிறவள், உயிர்களை கொல்லும் ஒருவரின் மகள்.

அதோऽர்தமாகதோऽஹம் தே க்ரு'ஹம் ப்ரதி ஸமீக்ஷிதும் । ஆசாரம் தேவபூஜாம் ச அதிதீநாம் ச தர்பணம் ।। ௮.

அதனால், உன் வீட்டிற்கு வந்து, உன் நடத்தை, தேவபூஜை, விருந்தினர்களுக்கான படிவை பார்க்க வந்தேன்.

ஏதேஷாமேகமப்யத்ர குர்வந்நபி ந த்ரு'ஶ்யதே । தத் க்ரு'ஹம் கந்துமிச்சாமி பித்ரூ'ணாம் ஶ்ராத்தகாம்யயா ।। ௮.

இங்கே, இவற்றில் ஒன்றும் செய்யப்படுவதில்லை; ஆகவே, பித்ருக்களுக்கு ச்ராத்தம் செய்யும் ஆசையுடன் இந்த வீட்டை விட்டு செல்ல விரும்புகிறேன்.

ஸ்வக்ரு'ஹே நைவ புஞ்ஜாமி பித்ரூ'ணாம் கார்யமித்யுத । அஹம் வ்யாதோ ஜீவகாதீ ந து த்வம் லோகஹிம்ஸகஃ ।। ௮.

நான் என் வீட்டில் உண்ணுவதில்லை, பித்ருக்களுக்கு செய்ய வேண்டிய காரியம் என்று சொல்கிறேன்; நான் வேட்டையாடி, உயிர்களை கொல்லும்வன், ஆனால் நீ உலகத்துக்கு தீங்கு செய்யும் மனிதன் அல்ல.

மத்ஸுதா ஜீவகாதஸ்ய யதோடா த்வத்ஸுதேந ச । தந்மஹத்த்வம் ச ஸம்ஜாதம் ப்ராயஶ்சிதம் தபோதந ।। ௮.

உயிர்களை கொல்லும் ஒருவரின் மனைவான என் மகள், உன் மகனுடன் கல்யாணம் ஆனாள்; அதனால் பெரிய பாவப்பரிகாரம் ஏற்பட்டது, தவசீ.

ஏவமுக்த்வா ஸ சோத்தாய ஶப்த்வா நாரீம் ததா தரே । மா ஸ்நுஷாபிஃ ஸமம் ஶ்வஶ்ர்வா விஶ்வாஸோ பவது க்வசித் ।। ௮.

இவ்வாறு கூறி, அவர் எழுந்து, அந்த பெண்ணை சபித்து, 'மாமியாருக்கும் மருமகள்களுக்கும் ஒருபோதும் நம்பிக்கை இருக்க வேண்டாம்' என்றார்.

மா ச ஸ்நுஷா கதாசித் ஸ்யாத் யா ஶ்வஶ்ரூம் ஜீவதீமிஷேத் । ஏவமுக்த்வா கதோ வ்யாதஃ ஸ்வக்ரு'ஹம் ப்ரதி பாமிநி ।। ௮.

'மருமகள் ஒருபோதும் உயிரோடு இருக்கும் மாமியாரை விரும்ப கூடாது.' என்று கூறி, அந்த வேட்டையாடி தனது வீட்டிற்கு புறப்பட்டான், அழகியவளே.

ததோ தேவாந் பித்ரூ'ந் பக்தயா பூஜயித்வா விசக்ஷணஃ । புத்ரம் சார்ஜுநகம் ஸ்தாப்ய ஸ்வஸந்தாநே மஹாதபாஃ ।। ௮.

பின்னர், பக்தியுடன் அந்த அறிவாளர் தேவர்களையும் பித்ருக்களையும் வழிபட்டு, தன் மகன் அர்ஜுனகனை வம்சத்தில் நிலைநிறுத்தி, அந்த பெரிய தவசீ—

தர்மவ்யாதோ ஜகாமாஶு தீர்தம் த்ரைலோக்யவிஶ்ருதம் । புருஷோத்தமாக்யம் ச பரம் தத்ர கத்வா ஸமாஹிதஃ । தபஶ்சசார நியதஃ படந் ஸ்தோத்ரமிதம் தரே ।। ௮.

அந்த தர்மவேட்டையாடி, உலகத்தில் புகழ்பெற்ற புனிதமான புருஷோத்தமம் என்ற தலத்திற்கு விரைவாக சென்று, மனதை ஒருமைப்படுத்தி, தவம் செய்து, இந்த ஸ்தோத்திரத்தை பூமிக்கு உரைத்தான்.

நமாமி விஷ்ணும் த்ரிதஶாரிநாஶநம் விஶாலவக்ஷஸ்தலஸம்ஶ்ரிதஶ்ரியம் । ஸுஶாஸநம் நீதிமதாம் பராம் கதிம் த்ரிவிக்ரமம் மந்தரதாரிணம் ஸதா ।। ௮.

தேவர்களின் பகைவர்களை அழிப்பவரும், விசாலமான மார்பில் செல்வம் தங்கியவரும், நல்ல ஆளுமையுடன் நீதிமான்களுக்கு உயர்ந்த இலக்காக இருப்பவரும், மூன்று உலகிலும் நிலை கொண்டவரும், மந்தரமலை தூக்குபவரும் ஆகிய விஷ்ணுவை நான் எப்போதும் வணங்குகிறேன்.

தாமோதரம் ரஞ்ஜிதபூதலம் தியா யஶோம்ஶுஶுப்ரம் ப்ரமராங்கஸப்ரபம் । தராதரம் நரகரிபும் புருஷ்டுதம் நமாமி விஷ்ணும் ஶரணம் ஜநார்தநம் ।। ௮.

பூமியை அலங்கரித்த தாமோதரனை, சந்திரக்கதிர்போல் புகழ் ஒளிரும் ஒருவரை, தேன் நிறம் போன்ற உடலுடன், பூமியைத் தாங்குபவரை, நரகத்தின் பகைவரை, மக்களால் போற்றப்படுபவரை, எல்லாருக்கும் தஞ்சமாக இருப்பவரை, ஜனார்த்தனனை நான் வணங்குகிறேன்.