வராஹபுராணம்

பாதுகோபாநஹௌ சத்ரம் தத்த்வா மம்த்ரமிமம் படேத்

பாதரட்சை, செருப்பு, குடை ஆகியவற்றையும் கொடுத்து, இந்த மந்திரத்தை ஓத வேண்டும்.

ஏவம் ததிமயீம் தேநும் தத்த்வா ராஜர்ஷிஸத்தம

இவ்வாறு தயிர்-கன்றை வழங்கி முடித்தபின், அரசர்களில் சிறந்தவரே,

யஜமாநோ வஸேத்ராஜம்ஸ்த்ரிராத்ரம் ச த்விஜோத்தமஃ

யாகம் நடத்துபவர் மூன்று இரவுகள் அரசராக தங்க வேண்டும், சிறந்த பிராமணரே.

ய இதம் ஶ்ரு'ணுயாத்பக்த்யா ஶ்ராவயேத்வாபி மாநவஃ

யார் இதை பக்தியுடன் கேட்பாரோ, அல்லது மற்றவர்களுக்கு கேட்பிக்க வைப்பாரோ,

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே ஶ்வேதவிநீதாஶ்வாபோக்யாநே ததிதேநுதாநமாஹாத்ம்யம்நாம ஷடதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு ஸ்ரீவராகபுராணத்தில், ஶ்வேதவிநீதாஶ்வன் கதையில், தயிர்-கன்று தானத்தின் மகிமை என்ற நூற்றாறு ஆம் அதிகாரம் முடிந்தது.

அத நவநீததேநுதாநமாஹாத்ம்யம் நவநீதமயீம் தேநும் ஶ்ரு'ணு ராஜந்ப்ரயத்நதஃ

இப்போது வெண்ணெய்-கன்று தானத்தின் பெருமையை, முழு கவனத்துடன் கேள், அரசனே.

கோமயேநாநுலிப்தாயாம் பூமௌ கோசர்மமாநதஃ

பசு சாணம் பூசப்பட்ட நிலத்தில், மரியாதையுடன் பசு தோலை விரிக்க வேண்டும்.

கும்பம் து நவநீதஸ்ய ப்ரஸ்தமாத்ரஸ்ய தாரயேத்

அதில் ஒரு பிரஸ்த அளவு புதிய வெண்ணெய் நிரம்பிய பானையை வைக்க வேண்டும்.

க்ரு'த்வா விதாநேந ச ராஜஸிம்ஹ ஸுவர்ணஶ்ரு'ங்கீ ஸுமுகா ச கார்யா

அனைத்து விதிகளும் பின்பற்றி, அரசர்களில் சிங்கமே, பொன்னால் செய்யப்பட்ட கொம்பும் அழகான முகமும் அமைக்க வேண்டும்.

ஓஷ்டௌ ச புஷ்பைஶ்ச பலைஶ்ச தந்தாஃ ப்ரகல்ப்ய ஸாஸ்நாம் ச ஸிதைஶ்ச ஸூத்ரைஃ

அவளது உதடுகள் மலர்களாலும் பழங்களாலும், பற்கள் ஒழுங்காக, கழுத்து வெள்ளை நூலால் அமைக்கப்பட வேண்டும்.

நவநீதஸ்தநீம் ராஜந்நிக்ஷுபாதாம் ப்ரகல்பயேத்

அவளுக்கு வெண்ணெய் நிறைந்த மார்பும், கரும்பு கால்களும் அமைக்க வேண்டும், அரசனே.

ஸ்வர்ணஶ்ரு'ங்கீம் ரௌப்யகுராம் பம்சரத்நஸமந்விதாம்

பொன் கொம்பும், வெள்ளி களிறும், ஐந்து ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவளாகவும்,

ஆச்சாத்ய வஸ்த்ரயுக்மேந கந்தபுஷ்பைரலம்க்ரு'தாம்

இரண்டு துணிகளால் மூடி, வாசனை மலர்களால் அலங்கரிக்க வேண்டும்.

மந்த்ராஸ்த ஏவ ஜப்தவ்யாஃ ஸர்வதேநுஷு யே ஸ்ம்ரு'தாஃ

அனைத்து பசுக்களுக்கு சொல்லப்படும் மந்திரங்களையே இங்கேயும் ஓத வேண்டும்.

உத்பந்நம் திவ்யமம்ரு'தம் நவநீதமிதம் ஶுபம் 107.

இந்த வெண்ணெய், தெய்வீக அமுதமாக பிறந்தது, மிகவும் புனிதமானது.

ஏவமுச்சார்ய தாம் தத்யாத்ப்ராஹ்மணாய குடும்பிநே

இவ்வாறு மந்திரம் சொல்லி, அவளை ஒரு குடும்பம் நடத்தும் பிராமணருக்கு வழங்க வேண்டும்.

ஹவிரேவம் ரஸம் சைவ விப்ரவர்யஸ்ய பூபதே

அன்னதானமும், அதனுடன் சேர்த்து சிறந்த பகுதியையும் அந்த சிறந்த பிராமணருக்கு அளிக்க வேண்டும், அரசே.

யஃ ப்ரபஶ்யதி தாம் தேநும் தீயமாநாம் நரோத்தம

யார் அந்த பசுவை வழங்கப்படுவதைக் காண்கிறாரோ, மனிதர்களில் சிறந்தவரே,

பித்ரு'பிஃ பூர்வஜைஃ ஸார்த்தம் பவிஷ்யத்பிஶ்ச மாநவஃ

அவர் தன் முன்னோர் மற்றும் பின்வரும் சந்ததியார்களுடன் சேர்ந்து,

ய இதம் ஶ்ரு'ணுயாத்பக்த்யா ஶ்ராவயேத்வாபி மாநவஃ

யார் இதை பக்தியோடு கேட்கிறாரோ, அல்லது பிறரால் கேட்க வைக்கிறாரோ, அந்த மனிதர்—

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே ஶ்வேதவிநீதாஶ்வோபாக்யாநே நவநீததேநுதாநமாஹாத்ம்யம்நாம ஸப்தாதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, ஸ்ரீவராக புராணத்தில், ஶ்வேதவிநீதாஶ்வ கதையில், 'நவநீத பசு தானத்தின் மகிமை' எனும் நூற்றேழாம் அதிகாரம் முடிகிறது.

அத லவணதேநுதாநமாஹாத்ம்யம் லவணதேநும் ப்ரவக்ஷ்யாமி தாம் நிபோத ந்ரு'போத்தம

இப்போது உப்புப் பசு தானத்தின் மகிமையைச் சொல்கிறேன்; அந்த உப்புப் பசுவைப் பற்றி நான் விளக்குகிறேன், அரசர்களில் சிறந்தவரே, கேளுங்கள்.

அநுலிப்தே மஹீப்ரு'ஷ்டே க்ரு'ஷ்ணாஜிநகுஶோத்தரே

நன்கு பூசப்பட்ட தரையில், மேல் கருமான் தோல் மற்றும் தர்ப்பை புல் விரிக்கப்பட்டிருக்கும்.

வத்ஸம் சதுர்பீ ராஜேந்த்ர இக்ஷுபாதாம்ஶ்ச காரயேத்

நான்கு கால்களுடன் ஒரு கன்றை உருவாக்க வேண்டும், அரசர்களில் தலைவனே; அதன் குதிரைகளை இச்சுகிழங்கு கொண்டு செய்ய வேண்டும்.

முகம் குடமயம் தஸ்யா தந்தாஃ பலமயா ந்ரு'ப நேத்ரே ரத்நமயே குர்யாத்கர்ணௌ பத்ரமயௌ ததா

அதன் வாயை வெல்லம் கொண்டு, பற்களை பழம் கொண்டு, கண்களை ரத்தினம் கொண்டு, காதுகளை இலை கொண்டு உருவாக்க வேண்டும், அரசே.

ஸூத்ரபுச்சாம் தாம்ரப்ரு'ஷ்டாம் தர்பரோமாம் பயஸ்விநீம்

அதன் வால் நூலால், முதுகு தாமிரத்தால், முடிகள் தர்ப்பையால், பால் தரும் வகையில் அமைக்க வேண்டும்.

ஸுகந்தபுஷ்பதூபைஶ்ச பூஜயித்வா விதாநதஃ

அவளை நறுமண மலர்களும் தூபமும் கொண்டு முறையாக வழிபட வேண்டும்.

நக்ஷத்ரக்ரஹபீடாம் ச ஸர்வகாலம் ப்ரதாபயேத்

நட்சத்திரங்களாலும் கிரகங்களாலும் ஏற்படும் துன்பங்களை எப்போதும் நீக்கச் செய்ய வேண்டும்.

த்விஜாய ஸாதுவ்ரு'த்தாய வேதவேதாங்கவேதிநே

நல்ல நடத்தை கொண்ட, வேதம் மற்றும் அதன் அங்கங்களை அறிந்த இருமுறை பிறந்தவருக்கு,