வராஹபுராணம்

முகம் குடமயம் தஸ்யா ஜிஹ்வாம் ஶர்கரயா ததா

அதன் வாயும் வெல்லத்தால் ஆனது, நாவும் சர்க்கரையால் ஆனது.

இக்ஷுபாதாம் தர்பரோமாம் ஸிதகம்பலஸம்வ்ரு'தாம்

அடிகள் கரும்பால் ஆனவை, முடிகள் தர்ப்பையால் ஆனவை, வெள்ளை போர்வையால் மூடப்பட்டிருக்கும்.

புச்சம் ச ந்ரு'பஶார்தூல நவநீதமயஸ்தநீம்

அதன் வால், அரசர்களில் சிறந்தவரே, புதிய வெண்ணெயால் ஆன மடையுடன் இருக்கும்.

சத்வாரி திலபாத்ராணி சதுர்திக்ஷ்வபி விந்யஸேத்

நான்கு திசைகளிலும் நான்கு எள்ளு கலசங்களை வைக்க வேண்டும்.

தூபதீபாதிகம் க்ரு'த்வா ப்ராஹ்மணாய நிவேதயேத் 105.

தூபமும் விளக்கும் ஏற்றி, ஒரு பிராமணருக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

பாதுகோபாநஹௌ சத்ரம் தத்த்வா தாநம் ஸமர்பயேத்

கால்சட்டை, செருப்பு, குடை ஆகியவற்றையும் வழங்கி, தானத்தை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ஆப்யாயஸ்வேதி மந்த்ரேண வேதோக்தேந விதாநதஃ

வேதத்தில் கூறப்பட்ட முறையின்படி 'ஆப்யாயஸ்வ' என்ற மந்திரத்துடன் கிரியை செய்ய வேண்டும்.

ஆப்யாயஸ்வேதி மந்த்ரேண க்ஷீரதேநும் ப்ரஸாதயேத்

'ஆப்யாயஸ்வ' என்ற மந்திரத்துடன் பால் தரும் பசுவை மகிழ்விக்க வேண்டும்.

தீயமாநாம் ப்ரபஶ்யந்தி தே யாந்தி பரமாம் கதிம்

அந்த தானம் வழங்கப்படுவதை காண்போர் உயர்ந்த நிலையை அடைவார்கள்.

தத்வா தேநும் மஹாராஜ ஶ்ரு'ணு தஸ்யாபி யத்பலம்

பெரிய மன்னனே, பசுவை தானமாக வழங்கி, அதன் பலனை இப்போது கேள்.

பித்ராதிபிஶ்ச ஸஹிதோ ப்ரஹ்மணோ பவநம் வ்ரஜேத்

அவன் தன் முன்னோர்கள் மற்றும் பிறவர்களுடன் பிரம்மாவின் இல்லத்திற்குச் செல்கிறான்.

க்ரீடித்வா ஸுசிரம் காலம் விஷ்ணுலோகம் ஸ கச்சதி

நீண்ட காலம் மகிழ்ந்து விளையாடி, விஷ்ணுவின் உலகை அடைகிறான்.

கீதவாதித்ரநிர்கோஷைரப்ஸரோபிஶ்ச ஸேவிதே

பாடலும் இசைக்கருவிகளின் ஓசையுடன், அப்சரஸ்கள் சேவை செய்யும் இடத்தில்,

யம் இமம் ஶ்ரு'ணுயாத்ராஜந்படேத்வா பக்திபாவதஃ

இதை பக்தியுடன் கேட்போரும், ஓதுபவரும், அரசனே,

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே ஶ்வேதவிநீதாஶ்வாபோக்யாநே க்ஷீரதேநுதாநவிதிர்நாம பஞ்சாதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு ஸ்ரீவராகபுராணத்தில், ஷ்வேதவிநீதாஅஶ்வாபோக்கியானத்தில், பால் பசு தான விதி என்ற நூற்றைந்து ஆம் அதிகாரம் முடிகிறது.

அத ததிதேநுதாந மாஹாத்ம்யம் ததிதேநோர்மஹாராஜ விதாநம் ஶ்ரு'ணு ஸாம்ப்ரதம்

இப்போது தயிர் தரும் பசு தானத்தின் மகிமை. பெரிய மன்னனே, அதன் முறையை இப்போது கேள்.

கோசர்மமாத்ரம் து புநஃ புஷ்பப்ரகரஶோபிதே

மீண்டும், பசு தோலுக்கு சமமானது, மலர்களால் அழகுபடுத்தப்பட்டிருக்கும்.

ததிகும்பம் து ஸம்ஸ்தாப்ய ஸப்ததாந்யசயோபரி

ஏழு விதமான தானியங்களின் மேல் தயிர் நிறைந்த ஒரு பானையை வைத்து,

ஆச்சாத்ய வஸ்த்ரயுக்மேந புஷ்பகந்தைஸ்து பூஜிதாம்

அதை இரண்டு துணிகளால் மூடி, மலர்களாலும் வாசனை பொருட்களாலும் அலங்கரித்து,

க்ஷமாதிகுணயுக்தாய தத்யாத்தாம் ததிதேநுகாம்

மன்னிப்பு போன்ற நல்ல குணங்கள் உடையவருக்கு அந்த தயிர்-கன்றை வழங்க வேண்டும்.

பாதுகோபாநஹௌ சத்ரம் தத்த்வா மம்த்ரமிமம் படேத்

பாதரட்சை, செருப்பு, குடை ஆகியவற்றையும் கொடுத்து, இந்த மந்திரத்தை ஓத வேண்டும்.

ஏவம் ததிமயீம் தேநும் தத்த்வா ராஜர்ஷிஸத்தம

இவ்வாறு தயிர்-கன்றை வழங்கி முடித்தபின், அரசர்களில் சிறந்தவரே,

யஜமாநோ வஸேத்ராஜம்ஸ்த்ரிராத்ரம் ச த்விஜோத்தமஃ

யாகம் நடத்துபவர் மூன்று இரவுகள் அரசராக தங்க வேண்டும், சிறந்த பிராமணரே.

ய இதம் ஶ்ரு'ணுயாத்பக்த்யா ஶ்ராவயேத்வாபி மாநவஃ

யார் இதை பக்தியுடன் கேட்பாரோ, அல்லது மற்றவர்களுக்கு கேட்பிக்க வைப்பாரோ,

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே ஶ்வேதவிநீதாஶ்வாபோக்யாநே ததிதேநுதாநமாஹாத்ம்யம்நாம ஷடதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு ஸ்ரீவராகபுராணத்தில், ஶ்வேதவிநீதாஶ்வன் கதையில், தயிர்-கன்று தானத்தின் மகிமை என்ற நூற்றாறு ஆம் அதிகாரம் முடிந்தது.

அத நவநீததேநுதாநமாஹாத்ம்யம் நவநீதமயீம் தேநும் ஶ்ரு'ணு ராஜந்ப்ரயத்நதஃ

இப்போது வெண்ணெய்-கன்று தானத்தின் பெருமையை, முழு கவனத்துடன் கேள், அரசனே.

கோமயேநாநுலிப்தாயாம் பூமௌ கோசர்மமாநதஃ

பசு சாணம் பூசப்பட்ட நிலத்தில், மரியாதையுடன் பசு தோலை விரிக்க வேண்டும்.

கும்பம் து நவநீதஸ்ய ப்ரஸ்தமாத்ரஸ்ய தாரயேத்

அதில் ஒரு பிரஸ்த அளவு புதிய வெண்ணெய் நிரம்பிய பானையை வைக்க வேண்டும்.

க்ரு'த்வா விதாநேந ச ராஜஸிம்ஹ ஸுவர்ணஶ்ரு'ங்கீ ஸுமுகா ச கார்யா

அனைத்து விதிகளும் பின்பற்றி, அரசர்களில் சிங்கமே, பொன்னால் செய்யப்பட்ட கொம்பும் அழகான முகமும் அமைக்க வேண்டும்.