வராஹபுராணம்

ப்ராஹ்மணஶ்ச த்ரிராத்ரம் து மதுபாயஸஸம்யுதம்

அந்தப் பிராமணர் மூன்று இரவுகள் தேனும் பாலும் கலந்து உண்ண வேண்டும்.

யத்ர நத்யோ மதுவஹா யத்ர பாயஸகர்தமாஃ

அங்கு நதிகள் தேனைப் போல் ஓடுகின்றன; மண் எல்லாம் பால் கலந்தது.

தத்ர போகாநதோ புங்க்தே ப்ரஹ்மலோகம் ஸ கச்சதி

அங்கே இன்பங்களை அனுபவித்து, ப்ரஹ்மாவின் உலகை அடைகிறார்.

ஸ புக்த்வா விபுலாந்போகாந்விஷ்ணுலோகம் ஸ கச்சதி 104.

பெரும் இன்பங்களை அனுபவித்த பின், விஷ்ணுவின் உலகை அடைகிறார்.

நயதே விஷ்ணுஸாயுஜ்யம் மதுதேநுப்ரதாநதஃ ஸர்வபாபவிநிர்முக்தோ விஷ்ணுலோகம் ஸ கச்சதி

தேன்பசுவை வழங்கியதால், எல்லா பாவங்களும் நீங்கி, விஷ்ணுவுடன் ஒன்றாகி, விஷ்ணுவின் உலகை அடைகிறார்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே ஶ்வேதவிநீதாஶ்வோபாக்யாநே மதுதேநுமாஹாத்ம்யம் நாம சதுரதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, ஸ்ரீ வராக புராணத்தில், ஷ்வேதன், வினீதாஷ்வன் ஆகியோரின் கதையில், 'தேன்பசுவின் மகிமை' என்ற நூற்றுநான்காவது அதிகாரம் முடிகிறது.

அத க்ஷீரதேநுதாநவிதிஃ க்ஷீரதேநும் ப்ரவக்ஷ்யாமி தாம் நிபோத நராதிப

இப்போது பால் பசுவை வழங்கும் முறையைச் சொல்கிறேன்; அதை கேள், அரசே.

கோசர்மமாத்ரமாநேந குஶாநாஸ்தீர்ய ஸர்வதஃ

ஒரு பசுவின் தோலளவு இடத்தில், எல்லா பக்கமும் தரையில் தரும்க் குசை புல் விரிக்க வேண்டும்.

தத்ர க்ரு'த்வா குண்டலிகாம் கோமயேந ஸுவிஸ்த்ரு'தாம்

அங்கே, நல்ல பரப்பாக மாட்டின் எருமையால் ஒரு வட்ட மேடையை அமைக்க வேண்டும்.

ஸுவர்ணமுகஶ்ரு'ங்காணி சந்தநாகுருகாணி ச

பொன்னால் ஆன கொம்புகளும், சந்தனமும் அகிலும் அலங்கரிக்கப்பட்டும்,

முகம் குடமயம் தஸ்யா ஜிஹ்வாம் ஶர்கரயா ததா

அதன் வாயும் வெல்லத்தால் ஆனது, நாவும் சர்க்கரையால் ஆனது.

இக்ஷுபாதாம் தர்பரோமாம் ஸிதகம்பலஸம்வ்ரு'தாம்

அடிகள் கரும்பால் ஆனவை, முடிகள் தர்ப்பையால் ஆனவை, வெள்ளை போர்வையால் மூடப்பட்டிருக்கும்.

புச்சம் ச ந்ரு'பஶார்தூல நவநீதமயஸ்தநீம்

அதன் வால், அரசர்களில் சிறந்தவரே, புதிய வெண்ணெயால் ஆன மடையுடன் இருக்கும்.

சத்வாரி திலபாத்ராணி சதுர்திக்ஷ்வபி விந்யஸேத்

நான்கு திசைகளிலும் நான்கு எள்ளு கலசங்களை வைக்க வேண்டும்.

தூபதீபாதிகம் க்ரு'த்வா ப்ராஹ்மணாய நிவேதயேத் 105.

தூபமும் விளக்கும் ஏற்றி, ஒரு பிராமணருக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

பாதுகோபாநஹௌ சத்ரம் தத்த்வா தாநம் ஸமர்பயேத்

கால்சட்டை, செருப்பு, குடை ஆகியவற்றையும் வழங்கி, தானத்தை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ஆப்யாயஸ்வேதி மந்த்ரேண வேதோக்தேந விதாநதஃ

வேதத்தில் கூறப்பட்ட முறையின்படி 'ஆப்யாயஸ்வ' என்ற மந்திரத்துடன் கிரியை செய்ய வேண்டும்.

ஆப்யாயஸ்வேதி மந்த்ரேண க்ஷீரதேநும் ப்ரஸாதயேத்

'ஆப்யாயஸ்வ' என்ற மந்திரத்துடன் பால் தரும் பசுவை மகிழ்விக்க வேண்டும்.

தீயமாநாம் ப்ரபஶ்யந்தி தே யாந்தி பரமாம் கதிம்

அந்த தானம் வழங்கப்படுவதை காண்போர் உயர்ந்த நிலையை அடைவார்கள்.

தத்வா தேநும் மஹாராஜ ஶ்ரு'ணு தஸ்யாபி யத்பலம்

பெரிய மன்னனே, பசுவை தானமாக வழங்கி, அதன் பலனை இப்போது கேள்.

பித்ராதிபிஶ்ச ஸஹிதோ ப்ரஹ்மணோ பவநம் வ்ரஜேத்

அவன் தன் முன்னோர்கள் மற்றும் பிறவர்களுடன் பிரம்மாவின் இல்லத்திற்குச் செல்கிறான்.

க்ரீடித்வா ஸுசிரம் காலம் விஷ்ணுலோகம் ஸ கச்சதி

நீண்ட காலம் மகிழ்ந்து விளையாடி, விஷ்ணுவின் உலகை அடைகிறான்.

கீதவாதித்ரநிர்கோஷைரப்ஸரோபிஶ்ச ஸேவிதே

பாடலும் இசைக்கருவிகளின் ஓசையுடன், அப்சரஸ்கள் சேவை செய்யும் இடத்தில்,

யம் இமம் ஶ்ரு'ணுயாத்ராஜந்படேத்வா பக்திபாவதஃ

இதை பக்தியுடன் கேட்போரும், ஓதுபவரும், அரசனே,

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே ஶ்வேதவிநீதாஶ்வாபோக்யாநே க்ஷீரதேநுதாநவிதிர்நாம பஞ்சாதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு ஸ்ரீவராகபுராணத்தில், ஷ்வேதவிநீதாஅஶ்வாபோக்கியானத்தில், பால் பசு தான விதி என்ற நூற்றைந்து ஆம் அதிகாரம் முடிகிறது.

அத ததிதேநுதாந மாஹாத்ம்யம் ததிதேநோர்மஹாராஜ விதாநம் ஶ்ரு'ணு ஸாம்ப்ரதம்

இப்போது தயிர் தரும் பசு தானத்தின் மகிமை. பெரிய மன்னனே, அதன் முறையை இப்போது கேள்.

கோசர்மமாத்ரம் து புநஃ புஷ்பப்ரகரஶோபிதே

மீண்டும், பசு தோலுக்கு சமமானது, மலர்களால் அழகுபடுத்தப்பட்டிருக்கும்.

ததிகும்பம் து ஸம்ஸ்தாப்ய ஸப்ததாந்யசயோபரி

ஏழு விதமான தானியங்களின் மேல் தயிர் நிறைந்த ஒரு பானையை வைத்து,

ஆச்சாத்ய வஸ்த்ரயுக்மேந புஷ்பகந்தைஸ்து பூஜிதாம்

அதை இரண்டு துணிகளால் மூடி, மலர்களாலும் வாசனை பொருட்களாலும் அலங்கரித்து,