வராஹபுராணம்

சத்வாரி திலபாத்ராணி சதுர்திக்ஷு ப்ரகல்பயேத்

நான்கு திசைகளிலும் நான்கு எள் இலை தட்டுகள் வைக்க வேண்டும்.

காம்ஸ்யோபதோஹிநீம் க்ரு'த்வா கந்தபுஷ்பைஸ்து பூஜிதாம்

பித்தளைக் கன்றை உருவாக்கி, மணமுள்ள மலர்களால் அதை வழிபட வேண்டும்.

ஸம்க்ராம்த்யாமுபராகே ச ஸர்வகாலே யத்ரு'ச்சயா

உத்திராயணம், கிரகணம் போன்ற நேரங்களில், அல்லது எப்போது வேண்டுமானாலும் விருப்பப்படி,

ப்ராஹ்மணாய தரித்ராய ஶ்ரோத்ரியாயாஹிதாக்நயே 104.

வேதம் அறிந்த, தீபாராயணை செய்யும், ஏழை பிராமணருக்கு,

தாத்ரு'ஶாய ப்ரதாதவ்யா மது தேநுர்நரோத்தமே

அத்தகையவருக்கு தேன் கலந்த சிறந்த பசுவை வழங்க வேண்டும்.

தத்யாத்விப்ராய தேநும் தாம் மந்த்ரபூர்வாம் விசக்ஷணஃ ஆச்சாத்ய வஸ்த்ரயுக்மேந முத்ரிகாவர்ணமாத்ரகைஃ ஜலபூர்வம் து கர்த்தவ்யம் பஶ்சாத்யாநம் ஸமர்பயேத்

அந்த பசுவை, மந்திரம் கூறி, இரண்டு துணிகளால் மூடி, மோதிரங்கள் அணிவித்து, நீர் சாத்திய பின், அறிவுடன் அந்தப் பிராமணருக்கு வழங்க வேண்டும்.

ப்ரீயந்தாம் பிதரோ தேவா மதுதேநோ நமோऽஸ்து தே

பித்ருக்கள், தேவர்கள் மகிழ்வாராக; தேனுடன் கூடிய பசுவே, உமக்கு வணக்கம்.

அஹம் க்ரு'ஹ்ணாமி த்வாம் தேவி குடும்பார்தே விஶேஷதஃ

அம்மையே, என் குடும்பம் நன்மை பெற நீயை ஏற்கின்றேன்.

மதுவாதேதி மந்த்ரேண தத்யாதாஶுசிகேந து

'மதுவாத்' என்ற மந்திரத்துடன், தூய்மை இல்லாதபோதும் கூட, அதை வழங்க வேண்டும்.

ஏவம் யஃ குருதே பக்த்யா மதுதேநும் நராதிப

இவ்வாறு, பக்தியுடன் யார் தேன்பசுவை வழங்குகிறாரோ, அரசே,

ப்ராஹ்மணஶ்ச த்ரிராத்ரம் து மதுபாயஸஸம்யுதம்

அந்தப் பிராமணர் மூன்று இரவுகள் தேனும் பாலும் கலந்து உண்ண வேண்டும்.

யத்ர நத்யோ மதுவஹா யத்ர பாயஸகர்தமாஃ

அங்கு நதிகள் தேனைப் போல் ஓடுகின்றன; மண் எல்லாம் பால் கலந்தது.

தத்ர போகாநதோ புங்க்தே ப்ரஹ்மலோகம் ஸ கச்சதி

அங்கே இன்பங்களை அனுபவித்து, ப்ரஹ்மாவின் உலகை அடைகிறார்.

ஸ புக்த்வா விபுலாந்போகாந்விஷ்ணுலோகம் ஸ கச்சதி 104.

பெரும் இன்பங்களை அனுபவித்த பின், விஷ்ணுவின் உலகை அடைகிறார்.

நயதே விஷ்ணுஸாயுஜ்யம் மதுதேநுப்ரதாநதஃ ஸர்வபாபவிநிர்முக்தோ விஷ்ணுலோகம் ஸ கச்சதி

தேன்பசுவை வழங்கியதால், எல்லா பாவங்களும் நீங்கி, விஷ்ணுவுடன் ஒன்றாகி, விஷ்ணுவின் உலகை அடைகிறார்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே ஶ்வேதவிநீதாஶ்வோபாக்யாநே மதுதேநுமாஹாத்ம்யம் நாம சதுரதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, ஸ்ரீ வராக புராணத்தில், ஷ்வேதன், வினீதாஷ்வன் ஆகியோரின் கதையில், 'தேன்பசுவின் மகிமை' என்ற நூற்றுநான்காவது அதிகாரம் முடிகிறது.

அத க்ஷீரதேநுதாநவிதிஃ க்ஷீரதேநும் ப்ரவக்ஷ்யாமி தாம் நிபோத நராதிப

இப்போது பால் பசுவை வழங்கும் முறையைச் சொல்கிறேன்; அதை கேள், அரசே.

கோசர்மமாத்ரமாநேந குஶாநாஸ்தீர்ய ஸர்வதஃ

ஒரு பசுவின் தோலளவு இடத்தில், எல்லா பக்கமும் தரையில் தரும்க் குசை புல் விரிக்க வேண்டும்.

தத்ர க்ரு'த்வா குண்டலிகாம் கோமயேந ஸுவிஸ்த்ரு'தாம்

அங்கே, நல்ல பரப்பாக மாட்டின் எருமையால் ஒரு வட்ட மேடையை அமைக்க வேண்டும்.

ஸுவர்ணமுகஶ்ரு'ங்காணி சந்தநாகுருகாணி ச

பொன்னால் ஆன கொம்புகளும், சந்தனமும் அகிலும் அலங்கரிக்கப்பட்டும்,

முகம் குடமயம் தஸ்யா ஜிஹ்வாம் ஶர்கரயா ததா

அதன் வாயும் வெல்லத்தால் ஆனது, நாவும் சர்க்கரையால் ஆனது.

இக்ஷுபாதாம் தர்பரோமாம் ஸிதகம்பலஸம்வ்ரு'தாம்

அடிகள் கரும்பால் ஆனவை, முடிகள் தர்ப்பையால் ஆனவை, வெள்ளை போர்வையால் மூடப்பட்டிருக்கும்.

புச்சம் ச ந்ரு'பஶார்தூல நவநீதமயஸ்தநீம்

அதன் வால், அரசர்களில் சிறந்தவரே, புதிய வெண்ணெயால் ஆன மடையுடன் இருக்கும்.

சத்வாரி திலபாத்ராணி சதுர்திக்ஷ்வபி விந்யஸேத்

நான்கு திசைகளிலும் நான்கு எள்ளு கலசங்களை வைக்க வேண்டும்.

தூபதீபாதிகம் க்ரு'த்வா ப்ராஹ்மணாய நிவேதயேத் 105.

தூபமும் விளக்கும் ஏற்றி, ஒரு பிராமணருக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

பாதுகோபாநஹௌ சத்ரம் தத்த்வா தாநம் ஸமர்பயேத்

கால்சட்டை, செருப்பு, குடை ஆகியவற்றையும் வழங்கி, தானத்தை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ஆப்யாயஸ்வேதி மந்த்ரேண வேதோக்தேந விதாநதஃ

வேதத்தில் கூறப்பட்ட முறையின்படி 'ஆப்யாயஸ்வ' என்ற மந்திரத்துடன் கிரியை செய்ய வேண்டும்.

ஆப்யாயஸ்வேதி மந்த்ரேண க்ஷீரதேநும் ப்ரஸாதயேத்

'ஆப்யாயஸ்வ' என்ற மந்திரத்துடன் பால் தரும் பசுவை மகிழ்விக்க வேண்டும்.

தீயமாநாம் ப்ரபஶ்யந்தி தே யாந்தி பரமாம் கதிம்

அந்த தானம் வழங்கப்படுவதை காண்போர் உயர்ந்த நிலையை அடைவார்கள்.