வராஹபுராணம்

ஶ்ரு'ங்கே த்வகுருகாஷ்டேந ப்ரு'ஷ்டம் தாம்ரமயம் ததா । புச்சம் க்ஷௌமமயம் தஸ்யாஃ ஸர்வாபரணபூஷிதாம்

கொம்புகள் அகில்காட் மரத்தாலும், முதுகு தாமிரத்தாலும், வால் பட்டுத் துணியாலும், அவளுக்கு எல்லா ஆபரணங்களும் அணியப்பட வேண்டும்.

இக்ஷுபாதாம் ரௌப்யகுராம் கம்பலம் பட்டஸூத்ரகம் । ஆச்சாத்ய பட்டவஸ்த்ரேண கண்டாசாமரபூஷிதாம்

கால்கள் கரும்பாலும், களிறுகள் வெள்ளியாலும், மேல் கம்பளமும் பட்டுத் தாடிகளும் போர்த்தி, மணி மற்றும் சாமரம் அணிவிக்க வேண்டும்.

ப்ரஶஸ்தபத்ரஶ்ரவணாம் நவநீதஸ்தநீம் புதஃ । பலைர்நாநாவிதஸ்தஸ்யா உபஶோபாம்ப்ரகல்பயேத்

அவளது செவிகள் சிறந்த இலைகளாலும், மடிகள் புதிய வெண்ணெயாலும், அறிவுள்ளவர் பலவகை பழங்களால் மேலும் அலங்கரிக்க வேண்டும்.

உத்தமா குடதேநுஃ ஸ்யாத்ஸதா தாரசதுஷ்டயம் । பாகார்தேந து தௌல்யேந சதுர்தாம்ஶேந வத்ஸகம்

சிறந்த வெல்லம் பசுவுக்கு எப்போதும் நான்கு பால் ஓடைகள் இருக்க வேண்டும்; எடை பாதி அளவில், பசுக்குட்டியை நான்கில் ஒரு பங்காக உருவாக்க வேண்டும்.

மத்யமா ச ததர்தேந பாரேணைகேந சாதமா । வித்தஹீநோ யதாஶக்த்யா ஶதைரஷ்டாபிரேவ ச

நடுத்தர வகை பாதி எடையில், கீழ்மையானது ஒரு பங்கு எடையில் செய்ய வேண்டும்; செல்வம் இல்லாதவர் தம் திறமைக்கு ஏற்ப, அல்லது எட்டு நூறு நாணயங்களில் செய்யலாம்.

அத ஊர்த்வந்து கர்தவ்யா க்ரு'ஹவித்தாநுஸாரதஃ । கந்தபுஷ்பாதிபிஃ பூஜ்ய ப்ராஹ்மணாய நிவேதயேத் ॥ ஶ்ரோத்ரியாய ப்ரதாதவ்யா ஸஹஸ்ரகநகேந து । ததர்தேந மஹாராஜ தஸ்யாப்யர்தேந வா புநஃ

இதற்குப் பிறகு, வீட்டில் உள்ள செல்வத்திற்கு ஏற்ப, வாசனைப் பொருட்கள், பூக்கள் முதலியவற்றால் ஆராதனை செய்து, ஒரு பிராமணருக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும். அந்த அறிஞர் பிராமணருக்கு ஆயிரம் பொன் சேர்த்து கொடுக்கலாம், அல்லது அதற்கு பாதி அளவு, அரசே, அல்லது மீண்டும் அதற்கும் பாதி அளவு கொடுக்கலாம்.

ஶதேந வா ஶதார்தேந யதாஶக்த்யா நிவேதயேத் । கந்தபுஷ்பதிபிஃ பூஜ்ய முத்ரிகாகர்ணபத்ரகைஃ

நூறு அல்லது அதற்கு பாதி அளவு, தனக்குத் தகுந்தவாறு கொடுக்கலாம். வாசனைப் பொருட்கள், பூக்கள் முதலியவற்றால் ஆராதனை செய்து, மோதிரம், காது கம்பி, இலை வடிவ அலங்காரங்களுடன் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

சத்ரிகாபாதுகே தத்த்வா இமம் மந்த்ரமுதீரயேத் । குடதேநோ மஹாவீர்யே ஸர்வஸம்பத்ப்ரதே ஶுபே

ஒரு குடை மற்றும் கால்சரண்டிகள் கொடுத்து, இந்த மந்திரத்தை சொல்ல வேண்டும்: 'இனிப்புச் சாணாறின் பசு, பெரிய வல்லமை உடையவளே, எல்லா செல்வத்தையும் தருவாளே, மங்களமானவளே.'

தாநாதஸ்மாச்ச போதேவி பக்ஷ்யபோஜ்யம் ப்ரயச்ச மே । ப்ராங்‌முகோவாபி தாதா ச ப்ராஹ்மணாய நிவேதயேத்

'இந்த தானத்தின் மூலம், புண்ணியமான பூமியே, எனக்கு உண்ணும் உணவு, பருகும் உணவு வழங்கு.' தானம் தருபவர், கிழக்கு நோக்கி இருந்தாலும், பிராமணருக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

வாசா க்ரு'தம் கர்மக்ரு'தம் மநஸா யத்விசிந்திதம் । மாநகூடம் துலாகூடம் கந்யாகோऽர்தே உதாஹ்ரு'தம்

வாக்கால் செய்தது, செயலால் செய்தது, மனத்தில் எண்ணியது, எடை போட்டு அளந்தது, துலா கொண்டு அளந்தது, பெண்ணின் பொருட்டு கூறியது ஆகியவை எல்லாம்,

அந்ரு'தம் நாஶமாயாதி குடதேநோ த்விஜார்பிதா । தீயமாநாம் ப்ரபஶ்யந்தி தே யாந்தி பரமாம் கதிம் ॥ யத்ர க்ஷோரவஹா நத்யோ க்ரு'தபாயஸகர்தமாஃ । ரு'ஷயோ முநயஃ ஸித்தாஸ்தத்ர கச்சந்தி தேநுதாஃ

இனிப்புச் சாணாறின் பசுவை இருமுறை பிறந்தவருக்கு கொடுத்தால் பொய் அழிவை தராது. அதை வழங்குபவர்களை தேவர்கள் காண்பார்கள்; அவர்கள் உயர்ந்த நிலையை அடைவார்கள். அங்கு நதிகள் நெய்யும் பாலும் ஓடும்; முனிவர்கள், ஋ஷிகள், சித்தர்கள் செல்லும் இடத்திற்கு பசு தானம் கொடுப்போர் செல்வார்கள்.

தஶ பூர்வாந்தஶ பராநாத்பாநஞ்சைகவிம்ஶதிம் । விஷ்ணுலோகம் நயத்யாஶு குடதேநோஃ ப்ரஸாததஃ

இனிப்புச் சாணாறின் பசுவின் அருளால், பத்து முன்னோர், பத்து பின்வந்தோர், தன்னைத் தானாகிய இருபத்தொன்றாவது நபர் ஆகியோர் விரைவில் விஷ்ணுவின் உலகை அடைவார்கள்.

அயநே விஷுவே புண்யே வ்யதீபாதே திநக்ஷயே । ஸர்வதைவ ப்ரதாதவ்யா பாத்ரம் த்ரு'ஷ்ட்‍வா மஹாமதே

அயன சந்திரன், சமவெளி, கிரகணம், பகல் முடிவில், எப்போதும், அறிஞனே, தகுதியுள்ளவரை பார்த்து தானம் செய்ய வேண்டும்.

ஶ்ரத்தாந்விதேந தாதவ்யா புக்திமுக்திபலப்ரதா । ஸர்வகாமப்ரதா நித்யம் ஸர்வபாபஹராஸ்ம்ரு'தா

நம்பிக்கையுடன் தானம் செய்ய வேண்டும்; அது உணவு, விடுதலை ஆகிய பலன்களையும் தரும். எல்லா விருப்பங்களையும் எப்போதும் வழங்கும்; எல்லா பாவங்களையும் நீக்கும் என்று கூறப்படுகிறது.

குடதேநோஃ ப்ரஸாதாத்து ஸௌபாக்யமகில பவேத் । வைஷ்ணவம் பதமாப்நோதி தௌர்கத்யந்தஸ்ய நஶ்யதி

இனிப்புச் சாணாறின் பசுவின் அருளால் எல்லா நல்வாழ்க்கையும் கிடைக்கும்; வைஷ்ணவர்களின் உலகை அடைவார்; துன்பங்களின் முடிவும் அழிகிறது.

தஶத்வாதஶஸாஹஸ்ரா தஶ சாஷ்டௌ ச ஜந்மநி । ந ஶோகதுஃகதௌர்கத்யம் தஸ்ய ஸஞ்ஜாயதே க்வசித்

பத்து, பன்னிரண்டு ஆயிரம், பத்து, எட்டு பிறவிகளுக்கு, அவருக்கு எங்கும் துக்கம், துயரம், துன்பம் எதுவும் ஏற்படாது.

இதி படதி ஶ்ரு'ணோதி சேஹ ஸம்யக் மதிமபி ததாதி யோஜநாநாம் । ஸ இஹ விபவைஶ்சிரம் வஸித்வா வஸதி சிரம் திவி தேவதாதிபூஜ்யஃ

இதை யார் சரியாகப் பாடுவாரோ, கேட்பாரோ, மனதைச் செலுத்துவாரோ, அவர்கள் இவ்வுலகில் செல்வத்துடன் நீண்ட நாட்கள் வாழ்வார்கள்; பிறகு, விண்ணுலகில் தேவதைகள் முதலியோரால் போற்றப்பட்டு நீண்ட நாட்கள் வாழ்வார்கள்.

த்ர்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ ஹோதோவாச தத்வச்ச ஶர்கராதேநும் ஶ்ரு'ணு ராஜந் யதார்ததஃ । அநுலிப்தே மஹீப்ரு'ஷ்டே க்ரு'ஷ்ணாஜிநகுஶோத்தரே

நூற்றி மூன்று ஆம் அதிகாரம். ஹோதா கூறினார்: அதுபோல், சர்க்கரைப் பசுவைப் பற்றியும் உண்மையாகக் கேள், அரசே. பூமியில் பூசி, கருஞ்சாம்பல் தோல், தர்ப்பை புல் போட்டு அமைக்க வேண்டும்.

தேநும் ஶர்கரயா ராஜந்க்ரு'த்வா பாரசதுஷ்டயம் । உத்தமா கத்யதே ஸத்பிஶ்சதுர்தாம்ஶேந வத்ஸகம்

அரசே, நான்கு பாரம் எடையுடன் சர்க்கரைப் பசுவை உருவாக்குவது சிறந்ததாக அறிஞர்கள் கூறுகிறார்கள்; அதன் நான்கில் ஒரு பங்கால் கன்றும் செய்ய வேண்டும்.

ததர்தம் மத்யமா ப்ரோக்தா கநிஷ்டா பாரகேண து । தத்வத்வத்ஸம் ப்ரகுர்வீத சதுர்தாம்ஶேந தத்த்வதஃ

அதன் பாதி அளவு நடுத்தரமானது என்று கூறப்படுகிறது; ஒரு பாரம் அளவு குறைந்தது. அதுபோல், நான்கில் ஒரு பங்கால் கன்றும் செய்ய வேண்டும்.

அத குர்யாதஷ்டஶதைரூர்த்வம் ந்ரு'பதிஸத்தம । ஸ்வஶக்த்யா காரயேத்‌தேநும் ததாத்மாநம் பீடயேத்

அதன்பின், அரசர்களில் சிறந்தவரே, எட்டு நூறு அல்லது அதற்கு மேல் எடையால், தன்னால் முடிந்த அளவு பசுவை உருவாக்கி, தன்னைச் சிரமப்படுத்த வேண்டும்.

ஸர்வபீஜாநி ஸம்ஸ்தாப்ய சதுர்திக்ஷு ஸமந்ததஃ । ஸுவர்ணஸ்ய முகம் ஶ்ரு'ங்கே மௌக்திகைர்நயநே ததா

எல்லா விதைகளையும் நான்கு திசைகளிலும் வைத்து, வாயில் தங்கம், கண்களில் முத்து இட வேண்டும்.

குடேந து முக காயே ஜிஹ்வா பிஷ்டமயீ ததா । கம்பலம் பட்டஸூத்ரேண கண்டாபரணபூஷிதாம்

வாயும் உடலும் சர்க்கரையால், நாக்கு மாவால் செய்ய வேண்டும்; போர்வை, பட்டுத் தண்டு, கழுத்தில் ஆபரணம் அணிவிக்க வேண்டும்.

இக்ஷுபாதாம் ரௌப்யகுராம் தவநீதஸ்தநீம் ததா । ப்ரஶஸ்தபத்ரஶ்ரவணாம் ஸிதசாமரபபூஷிதாம்

இச்சுமீன் போல கால்களும், வெள்ளி நிறம் கொண்ட களிறுகளும், வெண்ணெய் நிரம்பிய பசும்பாலும், அழகான இலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட செவிகளும், வெண்சாமரம் கொண்டு அலங்கரிக்கப்பட்ட தோற்றமும் கொண்டவையாக இருக்க வேண்டும்.

பஞ்சரத்நஸமாயுக்தாம் வஸ்த்ரேணாச்சாதிதாம் ததா । கந்தபுஷ்பைரலம்க்ரு'த்ய ப்ராஹ்மணாய நிவேதயேத்

ஐந்து வகை ரத்தினங்கள் பொருத்தப்பட்டு, நல்ல துணியால் மூடப்பட்டு, மணம் வீசும் மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, அந்த பசுவை ஒரு பிராமணருக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ஶ்ரோத்ரியாய தரித்ராய ஸாதுவ்ரு'த்தாய தீமதே । வேதவேதாங்‌கவிதுஷே ஸாக்நிகாய குடும்பிநே । அதுஷ்டாய ப்ரதாதவ்யா ந து மத்ஸரிணே த்விஜே

வேதங்களும் அதனுடன் தொடர்புடைய நூல்களும் அறிந்த, நல்ல பண்பும், அறிவும் உடைய, தீய மனம் இல்லாத, குடும்பம் நடத்தும், யாகம் செய்யும், ஏழை பிராமணருக்கு மட்டும் இந்த பசுவை கொடுக்க வேண்டும்; பொறாமை கொண்டவருக்கு ஒருபோதும் கொடுக்கக்கூடாது.

அயநே விஷுவே புண்யே வ்யதீபாதே திநக்ஷயே । ஏஷு புண்யேஷு காலேஷு ததாவிபவஶக்திதஃ

உத்திராயணம், தட்சிணாயணம், சமவெளி நாட்கள், நல்ல யோகங்கள், அல்லது ஒரு நாளின் முடிவில், இவை போன்ற புண்ணியமான காலங்களில், தன் வசதிக்கேற்ப கொடுக்க வேண்டும்.

ஸத்பாத்ரஞ்ச த்விஜம் த்ரு'ஷ்ட்‍வா ஆகதம் ஶ்ரோத்ரியம் க்ரு'ஹே । தாத்ரு'ஶாய ப்ரதாதவ்யா புச்சதேஶே விம்ரு'ஷ்ய ச

தகுதியும், கல்வியும் உடைய பிராமணர் வீட்டிற்கு வந்தால், அந்த பசுவை அதன் வால் பகுதியை பரிசோதித்து, அவருக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

பூர்வாபிமுகமாஸ்தாய அதவா ஸ உதங்முகஃ । காம் பூர்வாபிமுகீம் க்ரு'த்வா வத்ஸமுத்தரதோ ந்யஸேத்

கிழக்கு நோக்கி அமர்ந்து, அல்லது வடக்கு நோக்கியும் அமரலாம்; பசுவை கிழக்கு நோக்க வைத்து, கன்றை வடக்கில் வைக்க வேண்டும்.