வராஹபுராணம்

ரைப்ய உவாச । கதிம் மே தேஹி தேவேஶ யத்ர தே ஸநகாதயஃ । வஸேயம் தத்ர யேநாஹம் த்வத்ப்ரஸாதாத் கதாதர ।। ௭.

ரைப்யன் சொன்னான்: "தேவர்களின் தலைவனே, சனகர் முதலானவர்கள் வாழும் அந்த இடத்திற்கு செல்லும் வழியை எனக்கு அருளும்; உன் அருளால் அங்கே நான் வாழ விரும்புகிறேன், கோலை ஏந்தும் இறைவா."

தேவ உவாச । ஏவமஸ்த்விதி தே ப்ரஹ்மந்நித்யுக்த்வாऽந்தரதீயத । பகவாநபி ரைப்யஸ்து திவ்யஜ்ஞாநஸமந்விதஃ ।। ௭.

இறைவன் சொன்னான்: "அப்படியே ஆகட்டும்" என்று கூறி மறைந்தார்; தெய்வீக அறிவுடன் கூடிய ரைப்யனும் அப்பொழுது மறைந்தான்.

க்ஷணாத் பபூவ தேவேந பரிதுஷ்டேந சக்ரிணா । ஜகாம யத்ர தே ஸித்தாஃ ஸநகாத்யா மஹர்ஷயஃ ।। ௭.

சக்கரம் ஏந்தும் இறைவனின் அருளால், ஒரு கணத்தில், சனகர் முதலான சித்தர்களும் மகரிஷிகளும் வாழும் இடத்திற்குச் சென்றான்.

ஏதச்ச ரைப்யநிர்த்திஷ்டம் ஸ்தோத்ரம் விஷ்ணோர்கதாப்ரு'தஃ । யஃ படேத் ஸ கயாம் கத்வா பிண்டதாநாத் விஶிஷ்யதே ।। ௭.

இது ரைப்யனால் கூறப்பட்ட, கோலை ஏந்தும் விஷ்ணுவை நோக்கிய ஸ்தோத்திரம். யார் இதை, கயா நகரத்தில் பிண்டம் வழங்கி வாசிப்பாரோ, அவர்கள் பிறரைவிட சிறந்தவராக விளங்குவர்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச । யோऽஸௌ வஸோஃ ஶரீரே துவ்யாதோ பூத்வா ந்ரு'பஸ்ய ஹ । ஸ ஸ்வவ்ரு'த்த்யாம் ஸ்திதஃ காலம் சதுர்வர்ஷஸஹஸ்த்ரிகம் ।। ௮.

ஸ்ரீ வராகன் சொன்னார்: வசுவின் உடலில் நோயாக உருவெடுத்து, மனிதர்களின் நான்காயிரம் ஆண்டுகள் தன் இயல்பில் இருந்தான்.

ஏகைகம் ஸ்வகுடும்பார்தே ஹத்வா வநசரம் ம்ரு'கம் । ப்ரு'த்யாதிதிஹுதாஶாநாம் ப்ரீணநம் குருதே ஸதா ।। ௮.

தன் குடும்பத்திற்காக, ஒவ்வொரு முறையும் காட்டில் ஒரு விலங்கைக் கொன்று, தன் பணியாளர்கள், விருந்தினர்கள், மற்றும் அக்னியை எப்போதும் மகிழ்வித்தான்.

மிதிலாயாம் வராரோஹே ஸதா பர்வணி பர்வணி । பித்ரூ'ணாம் குருதே ஶ்ராத்தம் ஸ்வாசாரேண விசக்ஷணஃ ।। ௮.

மிதிலா நகரில், அழகியவளே, ஒவ்வொரு புண்ணிய நாளிலும், அந்த அறிவாளி, தன் வழக்கப்படி முன்னோர்களுக்காக ஸ்ராத்த்தம் செய்தான்.

அக்நிம் பரிசரந் நித்யம் வதந் ஸத்யம் ஸுபாஷிதம் । ப்ராணயாத்ராநுஸக்தஸ்து யோऽஸௌ ஜீவம் ந பாதயேத் ।। ௮.

அவன் எப்போதும் அக்னியை வழிபட்டு, உண்மை மற்றும் இனிய சொற்கள் பேசினான்; உயிரை வாழ்விக்க முயன்று, எந்த உயிரினத்தையும் கொல்லவில்லை.

ஏவம் து வஸதஸ்தஸ்ய தர்மபுத்திர்மஹாதபாஃ । புத்ரஸ்த்வர்ஜுநகோ நாம பபூவ முநிவத்வஶீ ।। ௮.

அங்கே வாழ்ந்தபோது, தர்மத்துடன், பெரிய தவத்துடன் இருந்த அவனுக்கு, முனிவரைப் போன்று அடக்கமுள்ள அர்ஜுனகன் என்ற மகன் பிறந்தான்.

தஸ்ய காலேந மஹதா சாரித்ரேண ச தீமதஃ । பபூவார்ஜ்ஜுநகீ நாம கந்யா ச வரவர்ணிநீ ।। ௮.

அந்த அறிவாளிக்கு, காலம் கடந்ததும், நல்ல நடத்தை காரணமாக, அர்ஜுனகி என்ற அழகிய நிறமுள்ள மகளும் பிறந்தாள்.

தஸ்யா யௌவநகாலே து சிந்தயாமாஸ தர்மவித் । கஸ்யேயம் தீயதே கந்யா கோ வா யோக்யஶ்ச வை புமாந் ।। ௮.

அவள் இளமையடைந்தபோது, தர்மத்தை அறிந்த அவன், 'இந்த பெண்ணை யாருக்கு கொடுக்கலாம்? யார் தகுதியானவர்?' என்று சிந்தித்தான்.

இதி சிந்தயதஸ்தஸ்ய மதங்கஸ்ய ஸுதம் ப்ரதி । தர்மவ்யாதஸ்ய ஸுவ்யக்தம் ப்ரஸந்நாக்யம் ப்ரதி ப்ருவந் ।। ௮.

இவ்வாறு சிந்தித்தபோது, அவன், தர்மவ்யாதனாகிய, மகிழ்ச்சியான மனம் கொண்ட மாதங்கனின் மகனைப் பற்றி தெளிவாகக் கூறினான்.

ஏவம் ஸம்சிந்த்ய மாதங்கஃ ப்ரஸந்நம் ப்ரதி ஸோத்யதஃ । உவாச தஸ்ய பிதரம் ப்ரஸந்நாயார்ஜ்ஜுநீம் பவாந் । க்ரு'ஹாண தபதாம் ஶ்ரேஷ்ட ஸ்வயம் தத்தாம் மஹாத்மநே ।। ௮.

இவ்வாறு தீர்மானித்து, மாதங்கன், மனதில் உறுதி கொண்டு, அவன் தந்தையிடம், 'தவசிகளிலேயே சிறந்தவரே, அர்ஜுனியை, பெரிய உள்ளம் கொண்ட பிரசன்னனுக்கு நீயே தானாகக் கொடு' என்று சொன்னான்.

மதங்க உவாச । ப்ரஸந்நோऽயம் மம ஸுதஃ ஸர்வஶாஸ்த்ரவிஶாரதஃ । க்ரு'ஹ்ணாம்யர்ஜுநகீம் கந்யாம் த்வத்ஸுதாம் வ்யாதஸத்தம ।। ௮.

மதங்கன் சொன்னான்: என் மகன் மிகவும் மகிழ்ச்சியுடன், எல்லா நூல்களிலும் தேர்ச்சி பெற்றவன். வேட்டையருள் சிறந்தவரே, உங்கள் மகள் அர்ஜுனகியை நான் ஏற்கின்றேன்.

ஏவமுக்தே ததா கந்யாம் தர்மவ்யாதோ மஹாதபாஃ । மதங்கபுத்ராய ததௌ ப்ரஸந்நாய ச தீமதே ।। ௮.

இவ்வாறு கூறியபோது, பெரிய தவமுள்ள தர்மவ்யாதன், மகிழ்ச்சியுடன் ஞானமுள்ள மதங்கபுத்திரனுக்கு தனது மகளை கொடுத்தான்.

தர்மவ்யாதஸ்ததா கந்யாம் தத்வா ஸ்வக்ரு'ஹமீயிவாந் । ஸாऽபி ஶ்வஶுரயோர்பர்துஃ ஶுஶ்ரீஷணபராऽபவத் ।। ௮.

தர்மவ்யாதன் தனது மகளை கொடுத்து, பிறகு தன் வீட்டிற்கு திரும்பினார். அந்த பெண், கணவருக்கும் மாமனாருக்கும் சேவை செய்வதில் முழுமையாக ஈடுபட்டாள்.

அத காலேந மஹதா ஸா கந்யாऽர்ஜுநகீ ஶுபா । உக்தா ஶ்வஶ்ருவா ஸுதா புத்ரி ஜீவஹந்துஸ்த்வமீத்ரு'ஶீ । ந ஜாநாஸி தபஶ்சர்தும் பர்த்துராராதநம் ததா ।। ௮.

நேரம் கடந்தபின், அர்ஜுனகி என்ற அந்த நற்கன்னியை அவளது மாமியார் அழைத்து, "மகளே, நீ உயிரை அழிப்பவளாக இருக்கிறாய்; தவம் செய்யவும், கணவரை முறையாக மதிக்கவும் தெரியவில்லை" என்று கூறினாள்.

ஸாऽபி ஸ்வல்பாபராதேந பர்த்ஸிதா தநுமத்யமா । பிதுர்வேஶ்மகதா பாலா ரோதமாநா முஹுர்முஹுஃ ।। ௮.

சிறிய தவறுக்காக கண்டிக்கப்பட்ட அந்த மெலிந்த இடையையுடைய சிறுமி, மீண்டும் மீண்டும் அழுதபடி தந்தையின் வீட்டிற்கு சென்றாள்.

பித்ரா ப்ரு'ஷ்டா கிமேதத் தே புத்ரி ரோதநகாரணம் । ஏவமுக்தா ததா ஸா து கதயாமாஸ பாமிநீ ।। ௮.

தந்தை, "மகளே, இது என்ன? ஏன் அழுகிறாய்?" என்று கேட்டான். அப்போது அந்த அழகிய பெண் பேசத் தொடங்கினாள்.

ஶ்வஶ்வ்ராऽஹமுக்தா தீவ்ரேண கோபேந மஹதா பிதஃ । ஜீவஹந்துஃ ஸுதேத்யுச்சைரஸக்ரு'த் வ்யாதஜேதி ச ।। ௮.

"அப்பா, என் மாமியார் மிகுந்த கோபத்துடன், என்னை பலமுறை 'உயிரைக் கொல்லும் மகள்', 'வேட்டையனின் பிள்ளை' என்று கூப்பிட்டார்" என்று அவள் சொன்னாள்.

ஏதச்ச்ருத்வா ஸ தர்மாத்மா தர்மவ்யாதோ ருஷாந்விதஃ । மதங்கஸ்ய க்ரு'ஹம் ஸோऽத கத்வா ஜநபதைர்வ்ரு'தம் ।। ௮.

இதை கேட்ட தர்மவ்யாதன், தர்மத்தில் நிலைபெற்றவனாக இருந்தும், கோபமடைந்து, அந்த பகுதியினருடன் மதங்கனின் வீட்டிற்கு சென்றான்.

தஸ்யாகதஸ்ய ஸம்பந்தீ மதங்கோ ஜயதாம் வரஃ । ஆஸநாத்யர்த்யபாத்யேந பூஜயித்வேதமப்ரவீத் । கிமாகமநக்ரு'த்யம் தே கிம் கரோம்யாகதக்ரியாம் ।। ௮.

அவர் வந்ததும், வெற்றியாளர்களில் சிறந்தவரான மதங்கன், உறவினராக வந்தவரை ஆசனம், பாதம் கழுவும் நீர் முதலியவற்றால் மரியாதை செய்து, "நீங்கள் வருவதற்குக் காரணம் என்ன? இப்போது நான் உங்களுக்காக என்ன செய்ய வேண்டும்?" என்று கேட்டான்.

வ்யாத உவாச । போஜநம் கிம்சிதிச்சாமி போக்தும் சைதந்யவர்ஜிதம் । கௌதூஹலேந யேநாஹமாகதோ பவதோ க்ரு'ஹம் ।। ௮.

வேட்டையன் சொன்னான்: "உயிர் இல்லாத உணவை சாப்பிட விரும்புகிறேன். அதற்காகவே ஆர்வத்துடன் உங்கள் வீட்டிற்கு வந்தேன்."

மதங்க உவாச । கோதூமா வ்ரீமயஶ்சைவ ஸம்ஸ்க்ரு'தா மம வேஶ்மநி । புஜ்யதாம் தர்மவிச்ச்ரேஷ்ட யதாகாமம் தபோதந ।। ௮.

மதங்கன் சொன்னான்: "என் வீட்டில் கோதுமை, அரிசி, யாவம் எல்லாம் நன்கு சமைக்கப்பட்டுள்ளன. தர்மத்தை அறிந்தவரில் சிறந்தவரே, தவசேகரா, விருப்பப்படி உணவு உண்ணுங்கள்."

வ்யாத உவாச । பஶ்யாமி கீத்ரு'ஶாஸ்தே ஹி கோதூமா வ்ரீஹயோ யவாஃ । ஸ்வரூபேண ச ஸந்த்யேதே யேந வோ வேத்மி ஸத்தம ।। ௮.

வேட்டையன் சொன்னான்: "உங்களிடம் உள்ள கோதுமை, அரிசி, யாவம் எப்படியென்று பார்க்கட்டும். அவற்றின் இயல்பை பார்த்து நான் அறிந்துகொள்கிறேன், நல்லவரே."

ஶ்ரீவராஹ உவாச । ஏவமுக்தே மதங்கேந ஶூர்பம் கோதூமபூரிதம் । அபரம் தத்ர வ்ரீஹீணாம் தர்மவ்யாதாய தர்ஶிதம் ।। ௮.

ஸ்ரீவராகன் சொன்னான்: இவ்வாறு மதங்கன் கூறியபின், கோதுமை நிரம்பிய ஒரு சூர்ப்பமும், அரிசி நிரம்பிய மற்றொன்றும் தர்மவ்யாதனுக்குக் காட்டப்பட்டன.

த்ரு'ஷ்ட்வா வ்ரீஹீந் ஸகோதூமாந் தர்மவ்யாதோ வராஸநாத் । உத்தாய கந்துமாரேபே மதங்கேந நிவாரிதஃ ।। ௮.

அந்த அரிசியும் கோதுமையையும் பார்த்த தர்மவ்யாதன், சிறந்த ஆசனத்தில் இருந்து எழுந்து செல்ல முயன்றான்; ஆனால் மதங்கன் அவனைத் தடுத்தான்.

கிமர்தம் கந்துமாரப்தம் த்வயா வத மஹாமதே । அபுக்தேநைவ ஸம்ஸித்தம் மத்க்ரு'ஹே சாந்நமுத்தமம் । பாசயித்வா ஸ்வயம் சைவ கஸ்மாத் த்வம் நாத்ய புஞ்ஜஸே ।। ௮.

மதங்கன் சொன்னான்: "அருமைமிக்கவரே, நீங்கள் ஏன் சாப்பிடாமல் செல்ல நினைக்கிறீர்கள்? என் வீட்டில் சிறந்த உணவு தயார் நிலையில் உள்ளது; அதை நான் சமைத்தேன். நீங்கள் ஏன் சாப்பிட மறுக்கிறீர்கள்?"

வ்யாத உவாச । ஸஹஸ்த்ரஶஃ கோடிஶஶ்ச ஜீவாந் ஹம்ஸி திநே திநே । அதேத்ரு'ஶஸ்ய பாபஸ்ய கோऽந்நம் புஞ்ஜதி ஸத்புமாந் ।। ௮.

வேட்டையன் சொன்னான்: "நீங்கள் தினமும் ஆயிரக்கணக்கான, கோடிக்கணக்கான உயிரினங்களை கொல்லுகிறீர்கள்; இப்படிப்பட்ட பாவம் செய்பவரின் உணவை நல்லவர்கள் யார் சாப்பிடுவார்கள்?"