வராஹபுராணம்

தீக்ஷிதாத்மா புநர்பூத்வா வராஹம் ஶ்ரு'ணுயாத்யதி 99.

தன் மனதை தியானித்து தீட்சை பெற்றவனாக, மீண்டும் வராகத்தை கேட்டால்,

ஜப்தாஃ ஸ்யுஃ புஷ்கரே தீர்தே ப்ரயாகே ஸிந்துஸங்கமே

புஷ்கரம், பிரயாகம், சிந்து நதியின் சங்கமம் ஆகிய புனித தலங்களில் ஜபங்கள் செய்யப்பட வேண்டும்.

க்ரஹணே விஷுவே சைவ யத்பலம் ஜபதாம் பவேத்

சூரிய, சந்திர கிரகணங்களிலும், ஆயனங்களில் ஜபம் செய்வோருக்கு எவ்வளவு பலன் கிடைக்குமோ,

தேவா அபி தபஃ க்ரு'த்வா த்யாயம்தி ச வதம்தி ச

தேவர்களும் தவம் செய்து, தியானித்து, இப்படியே கூறுகிறார்கள்.

வராஹம் ஷோடஶாத்மாநம் த்யக்த்வா தேஹம் கதா வயம்

நாம் எப்போது இந்த உடலை விட்டு, பதினாறு வடிவம் கொண்ட வராகனை அடைவோம்?

யாஸ்யாமஃ பரமம் ஸ்தாநம் யத்கத்வா ந புநர்பவேத்

நாம் மீண்டும் பிறவிக்குத் திரும்பாத அந்த உயர்ந்த இடத்திற்குச் செல்வோம்.

அத்ராப்யுதாஹரந்தீமமிதிஹாஸம் புராதநம்

இங்கேயும், பழைய ஒரு கதையை அவர்கள் கூறுகிறார்கள்.

ஸ்வர்கவாஸே ஸ்திதோ ஹ்யாஸீச்ச்வேதோ ராஜா மஹாயஶாஃ

சொர்க்கத்தில் வாழ்ந்த புகழ் மிகுந்த சிவேதன் என்ற ஒரு அரசன் இருந்தான்.

ஸ மஹீம் ஸகலாந்தேவி ஸபல்லவவநத்ருமாம்

அவன், தேவியே, பூமியை முழுவதும், மலர்ந்த மரங்களும் காடுகளும் உடன் கொடுக்க விரும்பினான்.

பகவந்தாதுமிச்சாமி ப்ராஹ்மணேப்யோ வஸுந்தராம்

அரசே, நான் இந்த பூமியைப் பண்டிதர்களுக்கு வழங்க விரும்புகிறேன்.

அந்நம் தேஹி ஸதா ராஜந் ஸர்வகாலஸுகாவஹம் 99.

அரசே, எல்லா காலத்திலும் மகிழ்ச்சி தரும் அன்னத்தை எப்போதும் வழங்க வேண்டும்.

ஸர்வேஷாமேவ தாநாநாமந்நதாநம் விஶிஷ்யதே

எல்லா தர்மங்களிலும் உணவு வழங்குவது மிக உயர்ந்தது.

தஸ்மாத்ஸர்வப்ரயத்நேந அந்நதாநம் ததஸ்வ போஃ

அதனால், எல்லா முயற்சியுடனும் உணவு வழங்க வேண்டும், அருமையுள்ளவரே.

ரத்நவஸ்த்ரமலம்காராந் ஶ்ரீமந்தி நகராணி ச

மாணிக்கம், உடை, ஆபரணம், அழகான நகரங்கள்,

ப்ரதத்தம் ப்ராஹ்மணஸ்யாத கும்ஜராநஜிநாநி ச

பண்டிதருக்கு கொடுக்கப்பட்ட யானைகள், மான் தோல்களும்,

புரோஹிதமுவாசேதம் வஸிஷ்டம் ஜபதாம் வரம்

அவன் தன் குரு, மந்திரம் உச்சரிப்பதில் சிறந்த வசிஷ்டரிடம் இவ்வாறு சொன்னான்.

ஸுவர்ணரௌப்யதாம்ராணி யாகம் க்ரு'த்வா த்விஜாதிஷு

பொன், வெள்ளி, செம்பு கொண்டு யாகம் செய்து, பண்டிதர்களுக்காக,

வஸ்து ஸ்வல்பமிதி ஜ்ஞாத்வா ப்ரபுஃ ஸோऽந்நம் து நாததத்

அந்த பொருள் சிறியது என்று அறிந்து, அந்த அரசன் உணவு வழங்கவில்லை.

காலதர்மவஶாத்தேவி ம்ரு'த்யுஃ ஸமபவத்ததா

அப்போது, தேவியே, காலமும் விதியும் காரணமாக மரணம் வந்தது.

க்ஷுதயா பீடிதோ ஹ்யாஸீத்த்ரு'ஷயா ச விஶேஷதஃ

அவன் பசிக்கும், குறிப்பாக தாகத்தாலும் மிகவும் வாடினான்.

தத்ர ப்ராக்ஜந்மமூர்த்திஶ்ச புரா தக்தா மஹாத்மநஃ 99.

அங்கே, அவன் முன்பு பிறந்த உருவம், பல காலம் முன்பு எரிந்தது, வெளிப்பட்டது.

புநர்விமாநமாருஹ்ய திவமாசக்ரமே ந்ரு'பஃ

அரசன் மீண்டும் வானரதத்தில் ஏறி சொர்க்கத்தை அடைந்தான்.

தாந்யஸ்தீநி லிஹந்த்ரு'ஷ்டோ வஸிஷ்டேந மஹாத்மநா

அந்த எலும்புகளை வசியஷ்டர், அந்த மகான்,舐ப்பதை பார்த்தான்.

ஏவமுக்தஸ்ததா ராஜா வஸிஷ்டேந மஹாத்மநா

அப்போது அந்த மகான் வசிஷ்டர் சொன்னதை அரசன் கேட்டான்.

பகவந்க்ஷுதிதஶ்சாஸ்மி அந்நபாநம் புரா மயா

அய்யா, எனக்கு பசிக்கிறது; முன்பு நான் உணவு அல்லது பானம் எதுவும் பெறவில்லை.

ஏவமுக்தஸ்ததோ ராஜ்ஞா வஸிஷ்டோ முநிபும்கவஃ

அரசன் இப்படிச் சொன்னபோது, முனிவர்களில் சிறந்த வசிஷ்டர் பதிலளித்தார்.

கிம் தே கரோமி ராஜேம்த்ர க்ஷுதிதஸ்ய விஶேஷதஃ

மன்னா, உனக்கு பசி அதிகமாக இருக்கும்போது, நான் உனக்காக என்ன செய்ய வேண்டும்?

ரத்நஹேமப்ரதாநேந போகவாந் ஜாயதே நரஃ

மாணிக்கமும் பொன்னும் கொடுத்தால் மனிதன் செல்வம் பெறுவான்.

தந்ந தத்தம் த்வயா ராஜந் ஸ்தோகம் மத்வா நராதிப அதத்தஸ்ய ச ஸம்ப்ராப்திஸ்தந்மமாசக்ஷ்வ ப்ரு'ச்சதஃ

ஆனால் நீ, மனிதர்களுக்கு அரசனாக இருந்தும், சிறிது அளவு என்று எண்ணி ஒன்றும் தரவில்லை; இப்போது எதையும் கொடுக்காமல் வந்துள்ளாய், அதை நான் கேட்கும் போது சொல்லு.