வராஹபுராணம்

புஷ்யபத்ராநதீ தீரே மஹதாஶ்சர்யமுத்தமம்

புஷ்யபத்ரா நதிக்கரையில், ஒரு மிகப்பெரிய அதிசயமான நிகழ்வு நடந்தது.

ஸ்ரவணம் பஸ்மநஶ்சைவ ஶ்ருதம் ஸர்வம் ஶஶம்ஸ ஹ

அவர்கள், அங்கு சாம்பல் ஓடியது பற்றிய அனைத்தையும் கேட்டதைக் கூறினர்.

ஆகச்ச விஷ்ணோ கச்சாமோ ஹிமவத்பார்ஶ்வமுத்தமம்

'விஷ்ணுவே, வாருங்கள்; நாம் ஹிமவான் மலையின் சிறந்த பக்கத்திற்குச் செல்லலாம்.'

ஏவமுக்தஸ்ததோ விஷ்ணுர்வாராஹம் ரூபமக்ரஹீத்

இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், விஷ்ணு ஒரு பன்றியாக உருவம் எடுத்தார்.

விஷ்ணுர்வாராஹரூபேண ரு'ஷித்ரு'ஷ்டிபதே ஸ்திதஃ

பன்றியுருவில் விஷ்ணு, முனிவர்கள் பார்வைக்கு எட்டுமாறு நின்றார்.

தாவதிந்த்ரோ தநுஷ்பாணிஸ்தீக்ஷ்ணஸாயகத்ரு'க்வநே ௯௮.

அந்த நேரத்தில், வனத்தில் வில் மற்றும் கூரிய அம்புகளை ஏந்தி இந்திரன் இருந்தார்.

பகவந்நிஹ த்ரு'ஷ்டஸ்தே வராஹஃ ப்ரு'துலோ மஹாந்

அருளாளா, இங்கு நீர் பெரிய, வலிமையான பன்றியாகக் காணப்பட்டீர்.

ஏவமுக்தோ முநிஸ்தேந சிந்தயாமாஸ தத்க்ஷணாத்

இவ்வாறு அவர் கூறியதும், அந்த முனிவர் உடனே சிந்திக்கத் தொடங்கினார்.

நோ சேத்குடும்பஃ க்ஷுதயா ஸீதத்யஸ்ய ந ஸம்ஶயஃ

இல்லையெனில், என் குடும்பம் பசிக்காக நிச்சயம் அழிந்துவிடும்—இதில் சந்தேகமில்லை.

ஸஶல்யஶ்ச வராஹோऽயம் மமாஶ்ரமமுபாகதஃ

இந்த பன்றி, அம்பால் காயமடைந்து, என் ஆசிரமத்துக்கு வந்துள்ளது.

நாத்யகச்சத புத்திஶ்ச க்ஷணாத்தஸ்ய வ்யஜாயத

அவர் உடனே முடிவெடுக்க முடியவில்லை; சிறிது நேரம் கழித்து ஒரு எண்ணம் தோன்றியது.

த்ரு'ஷ்டம் சக்ஷுர்நிஹிதம் ஜங்கமேஷு ஜிஹ்வா வக்தும் ம்ரு'கயௌ தத்விஸ்ரு'ஷ்டம்

அவர் பார்வை உயிருள்ளவற்றில் நிலைத்திருந்தது; நாவு பேச விரும்பியது; விடுவிக்கப்பட்டதை நாடினார்.

ந சாதிரிக்தோऽஸ்தி வரஃ ப்ரு'திவ்யாம் யத்த்ரு'ஷ்டோ மே புரதோ தேவதேவாஃ

தேவதேவா, இந்த பூமியில் நான் உம்மை நேரில் கண்டதைவிட பெரிய வரம் இல்லை.

முக்திம் சாஹம் வ்ரஜாமீதி த்விதீயோऽஸ்து வரோ மம ௯௮.

மற்றும், விடுதலை எனக்கு இரண்டாவது வரமாக கிடைக்கட்டும்—நான் முக்தியை அடையட்டும்.

அதர்ஶநம் கதௌ தேவோ ஸோऽபி தத்ர வ்யவஸ்திதஃ

அந்த தேவன் காணாமல் போய் அங்கேயே இருந்தார்.

யாவதாஸ்தே ஶுபே தேஶே க்ரு'தக்ரு'த்யோ மஹாமுநிஃ

அந்த புனிதமான இடத்தில், மகா முனிவர் தன் குறிக்கோளை நிறைவேற்றியவாறு இருந்தார்.

ப்ரு'த்வீம் ப்ரதக்ஷிணீக்ரு'த்ய தீர்தஹேதோர்விசக்ஷண

ஓ அறிவாளி, தீர்த்த யாத்திரைக்காக அவர் பூமியைச் சுற்றி வந்தார்.

பாத்யாசமநகோதாநேஃ க்ரு'தாஸநபரிக்ரஹஃ

கால்களை கழுவி, தண்ணீர் அருந்தி, பசுக்களை வழங்கி, அவர் ஆசனத்தில் அமர்ந்தார்.

உவாச விநயாபந்நம் ப்ராஞ்ஜலிம் புரதஃ ஸ்திதம் புத்ர ஸித்தோऽஸி தபஸா ப்ரஹ்மபூதோऽஸி ஸுவ்ரத

அவர் பணிவுடன் கைகூப்பி நின்றவரை நோக்கி சொன்னார்: 'மகனே, தவத்தால் நீ வெற்றி பெற்றாய்; நல்லொழுக்கமுள்ளவனே, நீ பரமத்துடன் ஒன்றாயிற்றாய்.'

இதாநீமாத்மநா ஸார்த்தம் முக்திகாலோ மதோऽஸ்தி தே

இப்போது, உன்னுடன் சேர்ந்து விடுதலை பெறும் நேரம் வந்துவிட்டது.

யத்கத்வா ந புநர்ஜந்ம பவதீதி ந ஸம்ஶயஃ

அங்கே சென்றால், மீண்டும் பிறவி இல்லை—இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

த்யாத்வா நாராயணம் தேவம் தத்தேஹே தௌ லயம் கதௌ

நாராயணனை மனதில் நினைத்து தியானித்தபோது, அவர்கள் இருவரும் அந்த உடலில் ஒன்றாக கலந்து விட்டார்கள்.

ஶ்ராவயேத்வாபி ஸ நரோ கதிமிஷ்டாமவாப்நுயாத்

ஒருவன் இதை மற்றவர்களுக்கு கேட்கச் செய்தாலும், அவன் விரும்பிய நிலையை அடைவான்.

அத திலதேநுமாஹாத்ம்யம் யா ஸா மாயா ஶரீராத்து ப்ரஹ்மணோऽவ்யக்தஜந்மநஃ

இப்போது எள்ளுப் பசுவின் பெருமை பற்றி சொல்கிறேன்: அந்த மாயை, வெளிப்படாத பிறப்புடைய பிரமாவின் உடலில் இருந்து தோன்றியது.

ஸைவ நந்தா பவேத்தேவீ தேவகார்யசிகீர்ஷயா

அவளே தேவர்களின் காரியத்தை நிறைவேற்ற விரும்பி நந்தா தேவியாக ஆனாள்.

வைஷ்ணவ்யாக்யா ததோ தேவ கதமேதத்தி ஶம்ஸ மே த்வயம் ஜகத்திதா தேவீ கங்கா ஶங்கரஸுப்ரியா

ஓ ஆண்டவரே, இதன் வைஷ்ணவ அர்த்தத்தை எனக்கு விளக்குங்கள்; எவ்வாறு இது நிகழ்கிறது? சங்கரனுக்கு மிகவும் प्रियமான கங்கை தேவி உலக நன்மைக்காக இருக்கிறாள்.

க்வசித்கிம்சித்பவேத்தத்தம் ஸ்வபதம் வேத ஸர்வவித்

சில சமயங்களில் எதையாவது கொடுக்கலாம்; எல்லாவற்றையும் அறிந்தவன் தன் இடத்தை நன்கு அறிவான்.

மஹிஷாக்யஃ பரஃ பஶ்சாத்ஸ வை சைத்ராஸுரோ ஹதஃ

பிறகு, மகிஷன் என்று அழைக்கப்படும் அந்த அசுரன் அவனால் அழிக்கப்பட்டான்.

அதவா ஜ்ஞாநஶக்திஃ ஸா மஹிஷோऽஜ்ஞாநமூர்த்திமாந்

அல்லது, அந்த அறிவு சக்தியே மகிஷன் ஆகி அறியாமை வடிவத்தில் தோன்றுகிறான்.