வராஹபுராணம்

பபௌ துர்வாஸஸா ஸம்யக்போதிதஶ்ச விஶேஷதஃ

துர்வாசர் அவருக்கு சிறப்பாக அறிவுரை கூறியபின், அவர் ஒளிவீசினார்.

தஸ்யாஸ்தீரே ஶிலா திவ்யா நாம்நா சித்ரஶிலா தரே

அந்த நதிக்கரையில், 'சித்ரசிலா' என்று அழைக்கப்படும் தெய்வீகமான ஒரு பாறை உள்ளது, பூமி தேவி.

தத்ர ஸத்யதபாஃ ஸ்தித்வா தபஃ குர்வந்மஹாதபாஃ

அங்கு, சத்தியதபன் பெரிய தவம் செய்து நின்றார்.

சிச்சேத சாம்குலீமேகாம் வாமதர்ஜநிகாம் முநிஃ

அந்த முனிவர், தன் இடது கையிலுள்ள ஒரே விரலை வெட்டினார்.

ந லோஹிதம் ந மாம்ஸம் து ந மஜ்ஜா தத்ர த்ரு'ஶ்யதே

அங்கே இரத்தமும், இறையும், எலும்பு மஜ்ஜையும் எதுவும் காணப்படவில்லை.

தஸ்மிந் பத்ரவடே சைகம் மிதுநம் கிந்நரம் ஸ்திதம் ௯௮.

அந்த புண்ணியமான ஆலமரத்தின் அருகில், ஒரு கின்னர தம்பதிகள் இருந்தனர்.

ப்ரபாதே விமலே ப்ராப்தமிந்த்ரலோகமிதி ஸ்ம்ரு'திஃ

அந்த விடியற்காலையில், அவர்கள் இந்திரலோகத்தை அடைந்ததாக நினைவுகூரப்படுகிறது.

ப்ரு'ஷ்டாஃ கிம்சிதிஹாஶ்சர்யமபூர்வம் கத்யதாமிதி

அவர்களிடம், 'இங்கு ஏதாவது புதுமையான, அதிசயமான ஒன்று சொல்கிறீர்களா?' என்று கேட்டனர்.

ஸ்திதம் கிந்நரயோஸ்தச்ச வாக்யம் சேதமுவாச ஹ

அங்கு நின்று, அந்த கின்னர்கள் இவ்வாறு பேசினர்.

யதேதத்ஸத்யதபஸஃ ஸமவோசத்ததஃ ஶுபே

சத்தியதபனைப் பற்றி அவர்கள் சொன்னது, உமக்கு இவ்வாறு:

புஷ்யபத்ராநதீ தீரே மஹதாஶ்சர்யமுத்தமம்

புஷ்யபத்ரா நதிக்கரையில், ஒரு மிகப்பெரிய அதிசயமான நிகழ்வு நடந்தது.

ஸ்ரவணம் பஸ்மநஶ்சைவ ஶ்ருதம் ஸர்வம் ஶஶம்ஸ ஹ

அவர்கள், அங்கு சாம்பல் ஓடியது பற்றிய அனைத்தையும் கேட்டதைக் கூறினர்.

ஆகச்ச விஷ்ணோ கச்சாமோ ஹிமவத்பார்ஶ்வமுத்தமம்

'விஷ்ணுவே, வாருங்கள்; நாம் ஹிமவான் மலையின் சிறந்த பக்கத்திற்குச் செல்லலாம்.'

ஏவமுக்தஸ்ததோ விஷ்ணுர்வாராஹம் ரூபமக்ரஹீத்

இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், விஷ்ணு ஒரு பன்றியாக உருவம் எடுத்தார்.

விஷ்ணுர்வாராஹரூபேண ரு'ஷித்ரு'ஷ்டிபதே ஸ்திதஃ

பன்றியுருவில் விஷ்ணு, முனிவர்கள் பார்வைக்கு எட்டுமாறு நின்றார்.

தாவதிந்த்ரோ தநுஷ்பாணிஸ்தீக்ஷ்ணஸாயகத்ரு'க்வநே ௯௮.

அந்த நேரத்தில், வனத்தில் வில் மற்றும் கூரிய அம்புகளை ஏந்தி இந்திரன் இருந்தார்.

பகவந்நிஹ த்ரு'ஷ்டஸ்தே வராஹஃ ப்ரு'துலோ மஹாந்

அருளாளா, இங்கு நீர் பெரிய, வலிமையான பன்றியாகக் காணப்பட்டீர்.

ஏவமுக்தோ முநிஸ்தேந சிந்தயாமாஸ தத்க்ஷணாத்

இவ்வாறு அவர் கூறியதும், அந்த முனிவர் உடனே சிந்திக்கத் தொடங்கினார்.

நோ சேத்குடும்பஃ க்ஷுதயா ஸீதத்யஸ்ய ந ஸம்ஶயஃ

இல்லையெனில், என் குடும்பம் பசிக்காக நிச்சயம் அழிந்துவிடும்—இதில் சந்தேகமில்லை.

ஸஶல்யஶ்ச வராஹோऽயம் மமாஶ்ரமமுபாகதஃ

இந்த பன்றி, அம்பால் காயமடைந்து, என் ஆசிரமத்துக்கு வந்துள்ளது.

நாத்யகச்சத புத்திஶ்ச க்ஷணாத்தஸ்ய வ்யஜாயத

அவர் உடனே முடிவெடுக்க முடியவில்லை; சிறிது நேரம் கழித்து ஒரு எண்ணம் தோன்றியது.

த்ரு'ஷ்டம் சக்ஷுர்நிஹிதம் ஜங்கமேஷு ஜிஹ்வா வக்தும் ம்ரு'கயௌ தத்விஸ்ரு'ஷ்டம்

அவர் பார்வை உயிருள்ளவற்றில் நிலைத்திருந்தது; நாவு பேச விரும்பியது; விடுவிக்கப்பட்டதை நாடினார்.

ந சாதிரிக்தோऽஸ்தி வரஃ ப்ரு'திவ்யாம் யத்த்ரு'ஷ்டோ மே புரதோ தேவதேவாஃ

தேவதேவா, இந்த பூமியில் நான் உம்மை நேரில் கண்டதைவிட பெரிய வரம் இல்லை.

முக்திம் சாஹம் வ்ரஜாமீதி த்விதீயோऽஸ்து வரோ மம ௯௮.

மற்றும், விடுதலை எனக்கு இரண்டாவது வரமாக கிடைக்கட்டும்—நான் முக்தியை அடையட்டும்.

அதர்ஶநம் கதௌ தேவோ ஸோऽபி தத்ர வ்யவஸ்திதஃ

அந்த தேவன் காணாமல் போய் அங்கேயே இருந்தார்.

யாவதாஸ்தே ஶுபே தேஶே க்ரு'தக்ரு'த்யோ மஹாமுநிஃ

அந்த புனிதமான இடத்தில், மகா முனிவர் தன் குறிக்கோளை நிறைவேற்றியவாறு இருந்தார்.

ப்ரு'த்வீம் ப்ரதக்ஷிணீக்ரு'த்ய தீர்தஹேதோர்விசக்ஷண

ஓ அறிவாளி, தீர்த்த யாத்திரைக்காக அவர் பூமியைச் சுற்றி வந்தார்.

பாத்யாசமநகோதாநேஃ க்ரு'தாஸநபரிக்ரஹஃ

கால்களை கழுவி, தண்ணீர் அருந்தி, பசுக்களை வழங்கி, அவர் ஆசனத்தில் அமர்ந்தார்.

உவாச விநயாபந்நம் ப்ராஞ்ஜலிம் புரதஃ ஸ்திதம் புத்ர ஸித்தோऽஸி தபஸா ப்ரஹ்மபூதோऽஸி ஸுவ்ரத

அவர் பணிவுடன் கைகூப்பி நின்றவரை நோக்கி சொன்னார்: 'மகனே, தவத்தால் நீ வெற்றி பெற்றாய்; நல்லொழுக்கமுள்ளவனே, நீ பரமத்துடன் ஒன்றாயிற்றாய்.'