வராஹபுராணம்

மாம் புரஸ்க்ரு'த்ய தேவஸ்த்வம் பூஜ்யஸே யைர்விதாநதஃ

'என்னை முன்னிலைப்படுத்தி, தெய்வமே, நீயும் விதிப்படி வழிபடப்படுகிறாய்.'

கதயஸ்வ மஹாதேவ ஸவிதாநம் ஸமாஸதஃ

'மகாதேவா, சரியான முறையை சுருக்கமாக எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்.'

தேவைர்ஜயேதி ஸம்துஷ்டஃ கைலாஸநிலயம் யயௌ

தேவர்கள் 'ஜெயம்' என்று கூற, அவர் மகிழ்ந்து கைலாயம் எனும் தம் இல்லத்திற்குச் சென்றார்.

தேவா அபி யயுஃ கம் ச ஸ்வஸ்தாநம் தே யதாகதம்

தேவர்களும் வானத்திற்கும் தங்கள் தலங்களுக்கும், வந்தபடியே திரும்பினர்.

சரிதம் யச்ச தேவஸ்ய வித்தம் ஸமபவத்புவி

அந்த தெய்வத்தின் செய்திகள் எல்லாம் பூமியில் பரவின.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே ருத்ரமாஹாத்ம்யம் நாம ஸப்தநவதிதமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, மஹிமைமிக்க வராக புராணத்தில், 'ருத்ரரின் பெருமை' எனும் தொண்ணூற்றேழாவது அதிகாரம் முடிவடைந்தது.

அத பர்வாத்யாயஃ யோऽஸௌ ஸத்யதபா நாம லுப்தோ பூத்வா த்விஜோ பபௌ

இப்போது மலை பற்றிய அதிகாரம் ஆரம்பமாகிறது. அங்கு 'சத்தியதபன்' என்ற ஒரு பிராமணர் இருந்தார்; அவர் பேராசை கொண்டவராக ஆனார்.

துர்வாஸாஃ ஸம்ஶ்ருதார்தஶ்ச ஹிமவந்தம் நகம் யயௌ

தன் விரதத்தை நிறைவேற்றும் எண்ணத்துடன், துர்வாசர், ஹிமவான் எனும் மலைக்கு சென்றார்.

கீத்ரு'ஶம் தந்மமாசக்ஷ்வ மஹத்கௌதூஹலம் விபோ ஸ ஹி ஸத்யதபா பூர்வம் ப்ரு'குவம்ஶோத்பவோ த்விஜஃ

அவரது இயல்பு எப்படியென்று எனக்குச் சொல்லுங்கள், பெரும் ஆவலுடன் கேட்கிறேன்; ஏனெனில் சத்தியதபன் முன்பு ப்ருகு குலத்தில் பிறந்த பிராமணர்.

தஸ்யுஸம்ஸர்கஸம்பூதோ தஸ்யுவத்ஸமஜாயத

கொள்ளையர்களுடன் பழகியதால், அவர் அவர்களைப் போலவே ஆனார்.

பபௌ துர்வாஸஸா ஸம்யக்போதிதஶ்ச விஶேஷதஃ

துர்வாசர் அவருக்கு சிறப்பாக அறிவுரை கூறியபின், அவர் ஒளிவீசினார்.

தஸ்யாஸ்தீரே ஶிலா திவ்யா நாம்நா சித்ரஶிலா தரே

அந்த நதிக்கரையில், 'சித்ரசிலா' என்று அழைக்கப்படும் தெய்வீகமான ஒரு பாறை உள்ளது, பூமி தேவி.

தத்ர ஸத்யதபாஃ ஸ்தித்வா தபஃ குர்வந்மஹாதபாஃ

அங்கு, சத்தியதபன் பெரிய தவம் செய்து நின்றார்.

சிச்சேத சாம்குலீமேகாம் வாமதர்ஜநிகாம் முநிஃ

அந்த முனிவர், தன் இடது கையிலுள்ள ஒரே விரலை வெட்டினார்.

ந லோஹிதம் ந மாம்ஸம் து ந மஜ்ஜா தத்ர த்ரு'ஶ்யதே

அங்கே இரத்தமும், இறையும், எலும்பு மஜ்ஜையும் எதுவும் காணப்படவில்லை.

தஸ்மிந் பத்ரவடே சைகம் மிதுநம் கிந்நரம் ஸ்திதம் ௯௮.

அந்த புண்ணியமான ஆலமரத்தின் அருகில், ஒரு கின்னர தம்பதிகள் இருந்தனர்.

ப்ரபாதே விமலே ப்ராப்தமிந்த்ரலோகமிதி ஸ்ம்ரு'திஃ

அந்த விடியற்காலையில், அவர்கள் இந்திரலோகத்தை அடைந்ததாக நினைவுகூரப்படுகிறது.

ப்ரு'ஷ்டாஃ கிம்சிதிஹாஶ்சர்யமபூர்வம் கத்யதாமிதி

அவர்களிடம், 'இங்கு ஏதாவது புதுமையான, அதிசயமான ஒன்று சொல்கிறீர்களா?' என்று கேட்டனர்.

ஸ்திதம் கிந்நரயோஸ்தச்ச வாக்யம் சேதமுவாச ஹ

அங்கு நின்று, அந்த கின்னர்கள் இவ்வாறு பேசினர்.

யதேதத்ஸத்யதபஸஃ ஸமவோசத்ததஃ ஶுபே

சத்தியதபனைப் பற்றி அவர்கள் சொன்னது, உமக்கு இவ்வாறு:

புஷ்யபத்ராநதீ தீரே மஹதாஶ்சர்யமுத்தமம்

புஷ்யபத்ரா நதிக்கரையில், ஒரு மிகப்பெரிய அதிசயமான நிகழ்வு நடந்தது.

ஸ்ரவணம் பஸ்மநஶ்சைவ ஶ்ருதம் ஸர்வம் ஶஶம்ஸ ஹ

அவர்கள், அங்கு சாம்பல் ஓடியது பற்றிய அனைத்தையும் கேட்டதைக் கூறினர்.

ஆகச்ச விஷ்ணோ கச்சாமோ ஹிமவத்பார்ஶ்வமுத்தமம்

'விஷ்ணுவே, வாருங்கள்; நாம் ஹிமவான் மலையின் சிறந்த பக்கத்திற்குச் செல்லலாம்.'

ஏவமுக்தஸ்ததோ விஷ்ணுர்வாராஹம் ரூபமக்ரஹீத்

இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், விஷ்ணு ஒரு பன்றியாக உருவம் எடுத்தார்.

விஷ்ணுர்வாராஹரூபேண ரு'ஷித்ரு'ஷ்டிபதே ஸ்திதஃ

பன்றியுருவில் விஷ்ணு, முனிவர்கள் பார்வைக்கு எட்டுமாறு நின்றார்.

தாவதிந்த்ரோ தநுஷ்பாணிஸ்தீக்ஷ்ணஸாயகத்ரு'க்வநே ௯௮.

அந்த நேரத்தில், வனத்தில் வில் மற்றும் கூரிய அம்புகளை ஏந்தி இந்திரன் இருந்தார்.

பகவந்நிஹ த்ரு'ஷ்டஸ்தே வராஹஃ ப்ரு'துலோ மஹாந்

அருளாளா, இங்கு நீர் பெரிய, வலிமையான பன்றியாகக் காணப்பட்டீர்.

ஏவமுக்தோ முநிஸ்தேந சிந்தயாமாஸ தத்க்ஷணாத்

இவ்வாறு அவர் கூறியதும், அந்த முனிவர் உடனே சிந்திக்கத் தொடங்கினார்.

நோ சேத்குடும்பஃ க்ஷுதயா ஸீதத்யஸ்ய ந ஸம்ஶயஃ

இல்லையெனில், என் குடும்பம் பசிக்காக நிச்சயம் அழிந்துவிடும்—இதில் சந்தேகமில்லை.