வராஹபுராணம்

ஶ்ரீவராஹ உவாச । ஸர்கஶ்ச ப்ரதிஸர்கஶ்ச வம்ஶோ மந்வந்தராணி ச । வம்ஶாநுசரிதம் சைவ புராணம் பஞ்சலக்ஷணம் ।। ௨.

ஸ்ரீ வராகன் கூறினார்: படைப்பு, பிரளயம், வம்ச வரிசைகள், மனுவின் காலங்கள், வம்சங்களின் வரலாறு — இவை ஐந்து புராணத்தின் முக்கிய அம்சங்கள்.

ஆதிஸர்கமஹம் தாவத் கதயாமி வராநநே । யஸ்மாதாரப்ய தேவாநாம் ராஜ்ஞாம் சரிதமேவ ச । ஜ்ஞாயதே சதுரம்ஶஶ்ச பரமாத்மா ஸநாதநஃ ।। ௨.

முகமலர்ந்தவளே, முதலில் அந்த ஆதிச் சிருஷ்டியை நான் சொல்கிறேன்; அதிலிருந்து தேவர்களும் அரசர்களும் செய்த காரியங்கள் அறியப்படுகின்றன; நான்கு வகைகளில் நிலைத்திருக்கும் சனாதன பரமாத்மாவும் புரியப்படுகிறது.

ஆதாவஹம் வ்யோம மஹத் ததோऽணும்- ரேகைவ மத்தஃ ப்ரபபூவ புத்திஃ । த்ரிதா து ஸா ஸத்த்வரஜஸ்தமோபிஃ ப்ரு'தக்ப்ரு'தக்தத்த்வரூபைருபேதா ।। ௨.

முதலில் நான் ஆகாயமாக இருந்தேன்; அதிலிருந்து நுண்ணிய tattvam தோன்றியது; ஒரே ஒன்று போல் அறிவு பிறந்தது; அந்த அறிவு, சத்து, ரஜஸ், தமஸ் என மூன்று வகைகளாகப் பிரிந்து, தனித்தனியே tattva ரூபங்களை எடுத்தது.

தஸ்மிம்ஸ்த்ரிகேऽஹம் தமஸோ மஹாந் ஸ ஸதோச்யதே ஸர்வவிதாம் ப்ரதாநஃ । உதஸ்மாதபி க்ஷேத்ரவிதூர்ஜிதோऽபூத் பபூவ வுத்திஸ்து ததோ பபூவ ।। ௨.

அந்த மூன்றிலும், நான் 'மகத்' எனும் இருளாக இருக்கிறேன்; அதை எல்லாம் அறிந்தவர்கள் எப்போதும் முதன்மை என்று சொல்வார்கள்; அதிலிருந்து 'க்ஷேத்ரவித்' என்ற அறிவு தோன்றியது; அதிலிருந்து புத்தியும் பிறந்தது.

தஸ்மாத்து தேப்யோ ஶ்ரவணாதிஹேதவஸ் ததோऽக்ஷமாலா ஜகதோ வ்யவஸ்திதா । பூதைர்கதைரேவ ச பிண்டமூர்தி- ர்மயா பத்ரே விஹிதா த்வாத்மநைவ ।। ௨.

அவற்றிலிருந்து கேட்கும் சக்தி முதலிய காரணங்கள் தோன்றின; பிறகு இந்த உலகிற்கு புலன்களின் வரிசை அமைக்கப்பட்டது; அந்தப் பொருட்களால், நல்லவளே, என் சொந்த சக்தியால் உடல் வடிவத்தை உருவாக்கினேன்.

ஶூந்யம் த்வாஸீத் தத்ர ஶப்தஸ்து கம் ச தஸ்மாத் வாயுஸ்தத ஏவாநு தேஜஃ । தஸ்மாதாபஸ்தத ஏவாநு தேவி மயா ஸ்ரு'ஷ்டா பவதீ பூததாத்ரீ ।। ௨.

அங்கு வெறுமை, ஓசை, ஆகாயம் இருந்தன. அதிலிருந்து காற்று தோன்றியது; அதன்பின் ஒளி, அதன் பின்பு நீர் பிறந்தது. அப்பொழுது, அம்மையே, உயிர்கள் பிறக்க நீயும் என் படைப்பாக உருவானாய்.

யோகே ப்ரு'திவ்யா ஜலவத் ததோऽபி ஸபுத்புதம் கலலம் த்வண்டமேவ । தஸ்மிந் ப்ரவ்ரு'த்தே த்விகதேऽஹமாஸீ- தாபோமயஶ்சாத்மநாத்மாநமாதௌ ।। ௨.

பூமியில், நீரில் போல, முதலில் நுரை எழுந்தது; அதன் பின் ஒரு குழம்பு, பிறகு ஒரு முட்டை உருவானது. அது உருவாகி இரண்டாகப் பிரிந்தபோது, நான் அதற்குள் நீரால் ஆனவராக, துவக்கத்தில் தோன்றினேன்.

ஸ்ரு'ஷ்ட்வா நாராஸ்தா அதோ தத்ர சாஹம் யேந ஸ்யாந்மே நாம நாராயணேதி । கல்பே கல்பே தத்ர ஸம்யாமி பூயஃ ஸுப்தஸ்ய மே நாபிஜஃ ஸ்யாத் யதாத்யஃ ।। ௨.

நீரை நான் படைத்தபின், அதில் நான் இருந்தேன்; அதனால் எனக்கு 'நாராயணன்' என்ற பெயர் வந்தது, ஏனெனில் நான் நீரில் தங்கினேன். ஒவ்வொரு யுகத்திலும், நான் மீண்டும் அங்கே சென்று, என் நாபியில், முதன்முறையைப் போல, ஒருவர் தோன்றுகிறார் எனது உறக்கத்தில்.

ஏவம்பூதஸ்ய மே தேவி நாபிபத்மே சதுர்முகஃ । உத்தஸ்தௌ ஸ மயா ப்ரோக்தஃ ப்ரஜாஃ ஸ்ரு'ஜ மஹாமதே ।। ௨.

அம்மையே, அப்போது என் நாபி தாமரையிலிருந்து நான்கு முகம் உடையவர் தோன்றினார்; அவரிடம் நான், 'அறிவாளனே, உயிர்களை உருவாக்கு' என்று கூறினேன்.

ஏவமுக்த்வா திரோபாவம் கதோऽஹம் ஸோऽபி சிந்தயந் । ஆஸ்தே யாவஜ்ஜகத்தாத்ரி நாத்யகச்சத கிம்சந ।। ௨.

இவ்வாறு கூறி நான் மறைந்தேன்; அவர் யோசித்து அமர்ந்தார், ஆனால் உலகத்தைக் காத்தவராக இருந்தும், எதையும் காணவில்லை.

தாவத் தஸ்ய மஹாரோஷோ ப்ரஹ்மணோऽவ்யக்தஜந்மநஃ। ஸம்பூய தேந பாலஃ ஸ்யாதங்கே ரோஷாத்மஸம்பவஃ ।। ௨.

அப்போது, அவ்யக்தத்தில் பிறந்த பிரம்மாவுக்கு பெரும் கோபம் எழுந்தது; அந்தக் கோபத்திலிருந்து, அவரது மடியில் ஒரு குழந்தை தோன்றியது.

யோ ருதந் வாரிதஸ்தேந ப்ரஹ்மணாऽவ்யக்தமூர்த்திநா । ப்ரவீதி நாம மே தேஹி தஸ்ய ருத்ரேதி ஸோ ததௌ ।। ௨.

அந்தக் குழந்தை அழுது கொண்டிருந்தபோது, அவ்யக்தமான உருவம் கொண்ட பிரம்மா அவனை அடக்கினார்; 'எனக்கு ஒரு பெயர் கொடு' என்று அவன் கேட்டான். பிரம்மா அவனுக்கு 'ருத்ரன்' என்று பெயர் வைத்தார்.

ஸோऽபி தேந ஸ்ரு'ஜஸ்வேதி ப்ரோக்தோ லோகமிமம் ஶுபே । அஶக்தஃ ஸோऽத ஸலிலே மமஜ்ஜ தபஸே த்ரு'தஃ ।। ௨.

அவனும், 'இந்த உலகை உருவாக்கு' என்று சொல்லப்பட்டான்; ஆனால் முடியாமல், அவன் நீரில் சென்று தவம் செய்யத் தொடங்கினான்.

தஸ்மிந் ஸலிலமக்நே து புநரந்யம் ப்ரஜாபதிம் । ப்ரஹ்மா ஸஸர்ஜ்ஜ பூதேஷு தக்ஷிணாங்குஷ்டதோ வரம் । வாமே சைவ ததாऽங்குஷ்டே தஸ்ய பத்நீமதாஸ்ரு'ஜத் ।। ௨.

அவன் நீரில் மூழ்கியபோது, பிரம்மா மற்றொரு உயிர்களின் அதிபதியை வலது விரலில் இருந்து உருவாக்கினார்; அதுபோல் இடது விரலில் இருந்து அவனுடைய மனைவியையும் படைத்தார்.

ஸ தஸ்யாம் ஜநயாமாஸ மநும் ஸ்வாயம்புவம் ப்ரபுஃ । தஸ்மாத் ஸம்பாவிதா ஸ்ரு'ஷ்டிஃ ப்ரஜாநாம் ப்ரஹ்மணா புரா ।। ௨.

அவளில் அந்த ஆண்டவன் சுயம்புவ மனுவை பெற்றார்; இப்படித்தான் பழங்காலத்தில் பிரம்மா உயிர்களை உருவாக்கினார்.

தரண்யுவாச । விஸ்தரேண மமாசக்ஷ்வ ஆதிஸர்கம் ஸுரேஶ்வர । ப்ரஹ்மா நாராயணாக்யோऽயம் கல்பாதௌ சாபவத் யதா ।। ௨.

பூமி கேட்டாள்: தேவர்களின் தலைவனே, முதற்காலப் படைப்பை விரிவாகவும், யுகத்தின் தொடக்கத்தில் நாராயணன் என அழைக்கப்படும் பிரம்மா எப்படி தோன்றினார் என்பதையும் எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச । ஸஸர்ஜ ஸர்வபூதாநி யதா நாராயணாத்மகஃ । கத்யமாநம் மயா தேவி ததஶேஷம் க்ஷிதே ஶ்ர்ரு'ணு ।। ௨.

பெருமான் கூறினார்: நாராயணன் எல்லா உயிர்களையும் படைத்தான்; அம்மையே, இவற்றை முழுமையாக நான் சொல்கிறேன், கேள், பூமியே.

கதகல்பாவஸாநே து நிஶி ஸுப்தோத்திதஃ ஶுபே । ஸத்த்வோத்ரிக்தஸ்ததா ப்ரஹ்மா ஶூந்யம் லோகமவைக்ஷத ।। ௨.

முந்தைய யுகம் முடிந்தபோது, இரவில் உறங்கிக் கொண்டிருந்த பிரம்மா விழித்து, சத்த்வம் நிறைந்தவராக, உலகம் வெறுமையாக இருப்பதைப் பார்த்தார்.

நாராயணஃ பரோऽசிந்த்யஃ பராணாமபி பூர்வஜஃ । ப்ரஹ்மஸ்வரூபீ பகவாநநாதிஃ ஸர்வஸம்பவஃ ।। ௨.

நாராயணன் உயர்ந்தவர், யாராலும் கற்பனை செய்ய முடியாதவர், எல்லா உயர்ந்தவர்களுக்கும் மூதாதையர்; பிரம்மாவின் வடிவில் உள்ள பெருமான் ஆதியற்றவர், எல்லாவற்றிற்கும் மூலமானவர்.

இதம் சோதாஹரந்த்யத்ர ஶ்லோகம் நாராயணம் ப்ரதி । ப்ரஹ்மஸ்வரூபிணம் தேவம் ஜகதஃ ப்ரபவாப்யயம் ।। ௨.

இங்கு நாராயணனைப் பற்றி ஒரு பாடலை அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: பிரம்மாவின் வடிவில் உள்ள தேவன் உலகத்தின் தோற்றத்துக்கும் அழிவுக்கும் காரணம்.

ஆபோ நாரா இதி ப்ரோக்தா ஆபோ வை நரஸூநவஃ । அயநம் தஸ்ய தாஃ பூர்வம் தேந நாராயணஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௨.

நீர் 'நாரா' என்று அழைக்கப்படுகிறது; நீர் நரனின் பிள்ளைகள்; அந்த நீர் முதலில் அவருடைய இருப்பிடம் என்பதால் அவர் 'நாராயணன்' என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரு'ஷ்டிம் சிந்தயதஸ்தஸ்ய கல்பாதிஷு யதா புரா । அபுத்திபூர்வகஸ்தஸ்ய ப்ராதுர்பூதஸ்தமோமயஃ ।। ௨.

பிரம்மா, யுகத்தின் தொடக்கத்தில், முன்புபோல் படைப்பை யோசித்தபோது, அறியாமையால், அவருக்குள் இருள் நிறைந்த உருவம் தோன்றியது.

தமோ மோஹோ மஹாமோஹஸ்தாமிஸ்த்ரோ ஹ்யந்தஸம்ஜ்ஞிதஃ । அவித்யா பஞ்சபர்வைஷா ப்ராதுர்பூதா மஹாத்மநஃ ।। ௨.

இருள், மயக்கம், பெரும் மயக்கம், தமிஸ்ரம், அந்தம் எனும் ஐந்து வகையான அறியாமை அந்த மகானுக்கு தோன்றின.

பஞ்சதாऽவஸ்திதஃ ஸர்கோ த்யாயதோऽப்ரதிபோதவாந் । பஹிரந்தோऽப்ரகாஶஶ்ச ஸம்வ்ரு'தாத்மா நகாத்மகஃ । ஸ முக்யஸர்கோ விஜ்ஞேயஃ ஸர்கவித்பிர்விசக்ஷணைஃ ।। ௨.

அந்தப் படைப்பில் ஐந்து வகைகள் இருந்தன; அவர் தியானத்தில் மூழ்கியபோது, அது வெளியில் அல்லது உள்ளிலும் வெளிப்படவில்லை, அதன் இயல்பு மறைந்திருந்தது, அசையாத உயிர்கள் மட்டுமே இருந்தன. இதை அறிவுள்ளோர் முதன்மை படைப்பு என்று அறிய வேண்டும்.

புநரந்யதபூத் தஸ்ய த்யாயதஃ ஸர்கமுத்தமம்। திர்யக்ஸ்த்ரோதஸ்து வை யஸ்மாத் திர்யக்ஸ்த்ரோதஸ்து வை ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௨.

பிறகு அவர் தொடர்ந்து தியானித்தபோது, இன்னொரு உயர்ந்த படைப்பு தோன்றியது; அதன் ஓட்டம் பக்கமாகச் செல்கிறதால், அது 'திர்யக் ஸ்ரோத்தஸ்' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

பஶ்வாதயஸ்தே விக்யாதா உத்பதக்ராஹிணஸ்து தே। தமப்யஸாதகம் மத்வா திர்யக்ஸ்த்ரோதம் சதுர்முகஃ ।। ௨.

அவை, மிருகங்கள் முதலாக பிரபலமானவை; அவை நேரான வழியில் செல்லாமல் தவறுகின்றன. இந்த 'திர்யக் ஸ்ரோத்தஸ்' படைப்பும் பயனற்றது என்று நான்முகன் கருதினார்.

ஊர்த்வஸ்த்ரோதஸ்த்ரிதா யஸ்து ஸாத்த்விகோ தர்மவர்த்தநஃ । ததோர்த்வசாரிணோ தேவாஃ ஸர்வகர்பஸமுத்பவாஃ ।। ௨.

'ஊர்த்வ ஸ்ரோத்தஸ்' எனும் மூன்று பிரிவுகள் கொண்ட படைப்பு, சுத்தமும் தர்மத்தையும் கொண்டது; அதிலிருந்து எல்லா கருவிலிருந்தும் பிறக்கும் தேவர்கள் மேலே செல்பவர்களாக உருவானார்கள்.

ததா ஸ்ரு'ஷ்ட்வாऽந்யஸர்கம் து ததா தத்யௌ ப்ரஜாபதிஃ । அஸாதகாம்ஸ்து தாந் மத்வா முக்யஸர்காதிஸம்பவாந் ।। ௨.

அப்போது, மற்றொரு படைப்பை உருவாக்கிய பின், அந்தப் பிரஜாபதி மீண்டும் சிந்தித்தார்; முதன்மை படைப்பிலிருந்து வந்தவர்களும் மற்றவர்களும் பயனற்றவர்கள் என்று எண்ணினார்.

ததஃ ஸ சிந்தயாமாஸ அர்வாக்ஸ்த்ரோதஸ்து ஸ ப்ரபுஃ । அர்வாக்ஸ்த்ரோதஸி சோத்பந்நா மநுஷ்யாஃ ஸாதகா மதாஃ ।। ௨.

பிறகு அந்த ஆண்டவன் 'அர்வாக் ஸ்ரோத்தஸ்' பற்றி சிந்தித்தார்; அதில் மனிதர்கள் தோன்றினார்கள், அவர்கள் பயனுள்ளவர்களாக கருதப்படுகிறார்கள்.