வராஹபுராணம்

ஜந்மதஶ்ச ஶிரோ யத்தி பம்சமம் தஜ்ஜகாத ஹ

அப்பொழுது, பிறப்பின் போது, ஐந்தாவது தலை இப்படிச் சொன்னது.

கபாலிந் ருத்ர பப்ரோऽத பவ கைராத ஸுவ்ரத

கபாலி, ருத்ரன், பப்ரு, பவ, கைராடன், சுப்ரதன்—

ஏவமுக்தஸ்ததா ருத்ரோ பவிஷ்யைர்நாமபிர்பவஃ

இவ்வாறு அழைக்கப்பட்டபோது, ருத்ரன் இவை எல்லாம் எதிர்காலத்தில் தனது பெயர்களாக ஆனது.

வாமாங்குஷ்டநகேநாத்யம் ப்ராஜாபத்யம் விசக்ஷணஃ

இப்போது, இடது கை வளை விரலின் நகத்தால் அந்த பிரஜாபதி தலைக்கு அறைந்தார் அந்த ஞானி.

தஸ்மிந்நிக்ரு'த்தே ஶிரஸி ப்ராஜாபத்யம் த்ரிலோசநஃ

அந்த பிரஜாபதி தலை துண்டிக்கப்பட்டபோது, மூன்று கண்கள் உடையவன் அங்கு நின்றான்.

ருத்ர உவாச நஶ்யதே ச கதம் பாபம் மமைதத்வத ஸுவ்ரத

ருத்ரன் சொன்னான்: என் இந்த பாவம் எப்படித் தீரும்? அதை எனக்கு கூறு, நல்லவனே.

ப்ரஹ்மோவாச ஸமயாசாரஸம்யுக்தம் க்ரு'த்வா ஸ்வேநைவ தேஜஸா ।।97.

பிரம்மா சொன்னார்: ஒழுங்கும் கட்டுப்பாடும் உடைய முறையை நீ செய்வாயானால், உன் சொந்த சக்தியால் அது தீரும்.

ஏவமுக்தஸ்ததா ருத்ரோ ப்ரஹ்மணாऽவ்யக்தமூர்த்திநா

இவ்வாறு பிரம்மா கூறியபின், ருத்ரன் அவ்வாறு செய்தான்.

தத்ர ஸ்தித்வா மஹாதேவஸ்தச்சிரோ பிபிதே த்ரிதா

அங்கு நின்று, மகாதேவன் அந்தத் தலையை மூன்று பகுதிகளாகப் பிரித்தான்.

யஜ்ஞோபவீதம் கேஶம் து மஹாஸ்த்நாக்ஷமணீம்ஸ்ததா

அவர் தலையிலிருந்த முடியை யஜ்ஞோபவீதமாகவும், பெரிய எலும்புகளை மாலையாகவும் செய்தார்.

அபரம் கண்டஶஃ க்ரு'த்வா ஜடாஜூடே ந்யவேஶயத்

மற்றொரு துண்டை உடைத்து, அதை ஜடையில் வைத்தார்.

ஸப்தத்வீபவதீம் புண்யாம் மஜ்ஜம்ஸ்தீர்தேஷு நித்யஶஃ

ஏழு தீவுகளும் கொண்ட புனிதமான பூமியில் உள்ள தீர்த்தங்களில் அவர் எப்போதும் நீராடினார்.

ஸரஸ்வதீம் ததோ கத்வா யமுநாஸங்கமம் ததஃ

பின்னர் அவர் சரஸ்வதி நதிக்கு சென்றார், அங்கிருந்து யமுனை சங்கமத்திற்கும் சென்றார்.

விதஸ்தாம் சந்த்ரபாகாம் ச கோமதீம் ஸிந்துமேவ ச

விடஸ்தா, சந்திரபாகா, கோமதி, சிந்து ஆகிய நதிகளுக்கும் அவர் சென்றார்.

நேபாலம் ச ததோ கத்வா ததோ ருத்ரமஹாலயம்

பின்னர் நேபாளத்துக்கும், அங்கிருந்து ருத்ரரின் பெரிய ஆலயத்திற்கும் சென்றார்.

மஹேஶ்வரம் ததோ கத்வா கயாம் புண்யாமதாகமத்

அதன்பின் மகேஸ்வரத்துக்கும், புனிதமான கயாவிற்கும் சென்றடைந்தார்.

ஏவம் வேகேந ஸகலம் ப்ரஹ்மாண்டம் பூததாரிணி 97.

இவ்வாறு, உயிர்களைத் தாங்கும் தாயே, அவர் முழு பிரபஞ்சத்தையும் வேகமாகச் சுற்றினார்.

பரிதாநம் து கௌபீநம் நக்நஃ காபாலிகோऽபவத்

அவரது உடையில் ஒரே துணி களஞ்சியும், அவர் நிர்வாணமாகக் கபாலிகனாக ஆனார்.

தஸ்மிம்ஸ்து பதிதே தேவி நக்நஃ காபாலிகோऽபவத்

அது விழுந்தபோது, தேவியே, அவர் நிர்வாணமாகக் கபாலிகனாக ஆனார்.

புநரப்தத்வயம் ப்ராந்தஸ்தீர்தே தீர்தே ஹரஃ ஸ்வயம் ।। கபாலம் த்யக்துகாமஃ ஸந்தத்தஸ்தாத்தத்து நாபதத்

இன்னும் இரண்டு ஆண்டுகள், ஹரன் தீர்த்தம் தீர்த்தமாகச் சுற்றினார்; கபாலத்தை விட விரும்பினும், அது அவரது கையிலிருந்து விழவில்லை.

புநரப்தத்வயம் ப்ராந்தோ ப்ரஹ்மாண்டம் தீர்தகாரணாத்

மீண்டும் இரண்டு ஆண்டுகள், அவர் தீர்த்தங்களை நாடி பிரபஞ்சம் முழுவதும் சுற்றினார்.

த்யஜதோऽபி ந தத்தஸ்தாச்ச்யவதே பூததாரிணி

விட முயன்றும், உயிர்களைத் தாங்கும் தாயே, அது அவரது கையிலிருந்து விழவில்லை.

ததோऽந்யத்வர்ஷமேகம் து வர்த்ததே ஹிமவத்கிரௌ

பின்னர், இன்னொரு வருடம், அவர் ஹிமவான் மலையில் தங்கினார்.

புநரப்தத்வயம் சாந்யத்பரமேஷ்டீ வ்ரு'ஷாகபிஃ

மீண்டும் இரண்டு ஆண்டுகள், பரமேஷ்டி வ்ருஷாகபி சுற்றினார்.

கஸ்யசித்த்வத காலஸ்ய த்வாதஶேऽப்தே தராதரே

சில காலத்துக்குப் பிறகு, பன்னிரண்டாவது ஆண்டில், அந்த மலையில்,

கங்காயாம் தேவதேவேஶோ யாவந்மஜ்ஜதி பாமிநி

அழகியவளே, தேவதேவரின் தலைவர் எவ்வளவு காலம் கங்கையில் நீராடினார்,

கபாலமோசநம் நாம ததஸ்தீர்தமநுத்தமம் 97.

அப்போது, அந்த தீர்த்தம் 'கபாலமோசனம்' எனும் சிறந்த புனித இடமாக அறியப்பட்டது.

கத்வா ஹரிஹரக்ஷேத்ரம் ஸ்நாத்வா தேவாங்கதே ததா

அரியும் ஹரனும் உள்ள புனிதத் தலத்துக்குச் சென்று, அந்தத் தெய்வீகத் தடையில் स्नானம் செய்தார்.

தத்ர ஸ்நாத்வா ததா நத்வா த்ரிஜலேஶ்வரஸம்ஜ்ஞிதம்

அங்கே ஸ்நானம் செய்து, திரிஜலேஸ்வரமாக அழைக்கப்படும் இடத்தில் வணங்கி வழிபட்டார்.